Group Blog
 
<<
มกราคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
9 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
.:+✿+:. ชีวิตลั้นลาใน 1 ปีที่ผ่านมา .:+✿+:.

2 วันก่อน มาเขียนแล้วทีนึง
ตอนแรกที่เขียนก็กระดี๊กระด๊ามากกกกก

เห็นคนอื่นเค้าอัพเดทชีวิตใน 1 ปีที่ผ่านมา
ก็เป็นโรคเลียนแบบ .. ขอทำตามซะหน่อย

ก็ลงมือเลย .. พิมพ์ๆๆๆ อยู่นาน
(( นึกขึ้นได้ตอนตี 5 กว่าจะเสร็จก็ 6 โมงกว่าๆ เพราะทำรูปไป พิมพ์ไป ))


ก็เลยเสียสละไม่ไปเรียน(ตรงไหน)ซะเลย เพราะ ...... ขี้เกียจ .. ไม่ใช่ตื่นไม่ไหว


แต่ .. คอมเจ้ากรรมก็ดันค้าง
ไอเราก็อุตส่าห์คิดว่า รอดเว้ย รอด เพราะกด Select all เนื้อหา แล้วก็ Copy เนื้อหาไว้แล้ว
อยากจะค้างก็ค้างไป เดี๋ยวเปิด note pad , , word ได้เมื่อไหร่ ก็แค่ paste ลงไปก็จบ
ทุกทีมันค้างแบบเด็กๆ รอสักพักเดี๋ยวก็ใช้งานต่อได้
แต่วันนั้น รอประมาณครึ่ง ชม. มันก็ทำไรไม่ได้เลย โปรแกรมช่วยชีวิตก็เปิดไม่ขึ้น
เซ็ง .. หงุดหงิด .. ไม่อัพซะเลย
ตอนแรกก็จะไม่อัพแล้ว แต่ไหนๆ ก็ทำรูปแล้ว อัพซะหน่อยละกัน


เกริ่นซะนาน

==========================================





ม.ค.

หลังจากที่เรียนจบตั้งแต่ปลายปี 07 ก็รอรับปริญญาในเดือน ม.ค. 08
ระหว่างนั้น ระหว่างนั้นก็ไปจัดการเรื่องชุดครุย ช่างแต่งหน้า ช่างถ่ายรูป
ทำตัวเป็นคนว่างงาน เพราะมีแผนจะไปเรียนต่อจีนตอน ก.พ.


จนวันที่ 12 กับ 19 ม.ค. เป็นวันถ่ายรูปขึ้นสแตนด์ กะ วันรับจริง
โหยยย .. มีความสุขมากอ่ะ
วันที่ 12 ตื่นตั้งแต่ตี 2 (เพื่อนมานอนที่ห้อง .. อยู่กันทั้งหมด 4 คน)
อาบน้ำแต่งตัว รอแต่งหน้าตอน ตี 3 กว่า แต่งหน้าเสร็จก็ประมาณตี 5 (2 คน)
ไปเอาดอกไม้ .. แบบว่า .. สั่งดอกไม้ให้ตัวเองวันรับปริญญาอ่ะ
เพราะว่าถ่ายรูปตั้งแต่เช้า กลัวไม่มีดอกไม้ถ่ายรูปเป็นพรอพสวยๆ ก็เลยจัดการซะเองเลย

เหนื่อย .. ร้อน .. แต่มีความสุข
ประมาณว่า ในที่สุดก็จบ(ซะที) ปลื้มมากกกกกกกกกกกก



จากนั้นก็จัดการเรื่องย้ายของกลับบ้าน คืนห้อง คืนชุดครุย กลับไปอยู่บ้าน




==========================================


ก.พ.

อยู่บ้านช่วยหน้าร้านนิดๆ หน่อยๆ อยู่ได้แค่ไม่กี่วัน ก็มา กทม อีกแล้ว
ไปอยู่บ้านจูน เพราะเตรียมตัวไปจีน (กวางโจว) ไปหาซื้อของ เตรียมตัวให้เรียบร้อย

ตอนแรกป๊ากะม้าจะไม่ไปส่ง แต่ก็ไปจนได้
ไปร้องไห้ที่สนามบินด้วย
ก็แบบว่าไม่เคยจากบ้านไกลๆ แบบนั้นอ่ะ ไกลบ้านไกลเมืองนะ
วันนั้น เพื่อนๆ ก็มาส่ง เอาของมาให้ด้วย . . ให้ไปใช้ที่จีน
วันนั้นมีป๊า ม้า เพื่อนๆ พี่บั๊มพ์ กะ ครอบครัวจูนก็มาส่งจูนเหมือนกัน

ตอนนั้นพยายามไม่ร้องไห้ ตอนเดินเข้า Gate พยายามไม่หันหลังมามองคนที่มาส่งเลย
ไม่อยากร้องไห้ให้เห็น .. แต่พอเข้าไปปุ๊บ ระหว่างรอเช็คพาสปอร์ต
เรากะจูน ยืนกอดกันร้องไห้ แล้วก็บอกกันว่า เราเหลือกัน 2 คนแล้วนะ มีอะไรก็อยู่ด้วยกันนะ ..


ไปถึงนู้นแล้วก็ได้รู้จักเพื่อนๆ ใหม่อีกหลายๆ คน



เหนื่อยโคตรๆ พาเดินเป็นกิโลๆ ทั้งๆ ที่เดินทางมาเหนื่อยๆ
แต่ก็เข้าใจแหละ จนท. เค้าอยู่แป้บเดียว ก็ต้องรีบพาไปรู้จักที่ทางไว้ก่อน ..ในเวลาจำกัด

2-3 วันต่อมา ถึงคุยกะที่บ้านได้
ม้าเล่าให้ฟังว่า ตอนที่เราเดินเข้าไปแล้ว ม้ากะแม่จูน ก็ยืนกอดกันร้องไห้เหมือนกัน

ฟังแล้วก็ฮาก้ากเลย เค้าก็ถามว่าเป็นไงบ้าง อยู่ได้มั้ย โอเคมั้ย
ก็โอแหละ เพิ่งไปเอง




==========================================


มี.ค.

เริ่มสนิทกะเพื่อนๆ ที่ไปพร้อมกันแล้ว
ส่วนใหญ่อยู่ชั้นเดียวกัน ห้องใกล้กัน ว่างปุ๊บก็มาเคาะห้อง มาคุยกันละ
ก็สนิทกันเร็ว .. ประมาณว่า เพื่อนร่วมชะตากรรมเดียวกัน

เดือนนี้แหละ .. เหงาสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
หัวใจก็เริ่มจะมีปัญหาด้วย .. แต่นี่แค่เริ่ม

มาอาทิตย์แรกๆ ก็ยังใหม่ๆ ไม่เท่าไหร่ อยู่มาสักพัก โอ้ย....เหงาจริงๆ เลย
อยากกลับบ้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน



แต่มาถึงแล้วก็อดทน !!!

หาเรื่องสนุกทำดีกว่า

ชวนเพื่อนๆ ไปเที่ยวสวนสนุกกัน .. เริ่มคิดตอน 5 ทุ่ม
แล้วก็เดินไปเคาะห้องเพื่อนคนไทยว่า "พรุ่งนี้โดดเรียนไปสวนสนุกนะ"
เหตุผลที่ว่า "พรุ่งนี้ฝนไม่ตก แดดออก วันอื่นฝนตก เที่ยวไม่ได้ .. ต้องไปพรุ่งนี้แล้วววว"

เพื่อนๆ ทุกคนเห็นการเรียนสำคัญกันทุกคน .. แต่จำใจตอบมาว่า "โอเค"



ยัง..ยังไม่จบ เดือนนี้เป็นเดือนที่เริ่มเที่ยวกลางคืน
หลังจากไปเที่ยวกลางคืนครั้งแรกที่นี่ .. ก็เกิดความรู้สึกผิด
เช้าอีกวันก็เลยไปวัดกัน ด้วยสภาพอดหลับอดนอน โทรมๆ กันไป






==========================================


เม.ย.

เข้าเดือน เมษา ก็ต้องเล่นสงกรานต์ แต่เด็กไกลบ้านก็ได้เล่นเหมือนกัน
เล่นสงกรานต์กันหน้าหอนั่นแหละ ชวนเพื่อนอินโดฯ เกาหลี ญี่ปุ่น มาเล่นด้วยกัน
หนุกหนาน เริ่มเล่นกันตั้งแต่ 2 ทุ่ม จนตัวเปื่อยก็เลิก หนาวด้วย ตอนนั้นอากาศประมาณ 20 องศา




แล้วทาง ม. ก็ยังจัดกิจกรรมอีกอย่างคือ แข่งชักเย่อระหว่างห้องเรียน
เพื่อสานสัมพันธ์ ก็ฮาๆ ดี ไม่ได้ลงแข่งหรอก ขี้เกียจอ่ะ ไปดู ไปเชียร์ก็พอละ



ปลายๆ เดือน ก็ขอม้าไปฮ่องกง เพราะอยากไป Hong Kong Disney Land
ซื้อตั๋วเข้าไปเรียบร้อย แต่ไม่ได้เข้าซะงั้น
เพราะว่า ไปช้อปซะจนหมดโควต้า ก็เลยคิดว่า ไม่ไปแล้วดีกว่า
ช้อปเสร็จ เกิดอาการรู้สึกผิด ว่าอยู่ฮ่องกงต่อไม่ได้แล้ววววววววว
อีกวันก็กลับเลย เพราะกลัวห้ามใจไม่อยู่

หัวใจ : เหงา นอยด์ เริ่มแย่มาก




==========================================


พ.ค.

เดือนนี้ มีเรื่องตกใจตั้งแต่ต้นเดือนเลย
ม้าโทรมาบอกว่า "ป๊าโดนรถชน หัวกระแทกพื้น ซี่โครงร้าว 2 ท่อน นอนอยู่ รพ."
ใจมันตกไปถึงตาตุ่มเลย .. ลนลานๆๆๆ หาทางกลับบ้าน
จะกลับไปหาป๊า ไป Tour Agent ให้เค้าเช็คตั๋วกลับไทย เช็คราคาตั๋ว
เย็นวันนั้น ม้าก็โทรมาบอกว่า "ไม่ต้องกลับหรอกลูก หมอบอกว่า ป๊าไม่เป็นไรนะ อาการไม่ได้หนักอะไร แค่ห้ามยกของหนัก .. ค่าตั๋วมันแพงนะ"

ก็อยากกลับอ่ะ เหงาๆ นอยด์ๆ เป็นทุนอยู่แล้ว
ห่วงป๊าด้วย ยิ่งอยากกลับไปกันใหญ่ เค้าพูดดักคอมาว่า
"ถ้ากลับมา ป๊าจะยิ่งกังวลสิ เดินทางคนเดียวด้วย อย่าทำให้ป๊าเป็นห่วงนะ" ... ค่าาาาาา


ก็ไม่ได้กลับ รอฟังผลอยู่ที่กวางโจว

โชคดีที่ป๊าใส่หมวกกันน๊อค และ โชคร้ายที่วันนั้นป๊าดันไปขี่มอเตอร์ไซค์
ปกติก็ขับรถยนต์ แต่วันนั้นจะไปธุระที่หาที่จอดรถยาก โชคร้ายที่ดันไปเจอเด็กบ้านั่นขับรถไม่ระวังเลยโดนชนซะเกือบแย่
ใบขับขี่ก็ไม่มี ขับรถโดยประมาทนะเนี่ย เด็กนี่โชคดีมาก ที่ป๊าไม่เอาเรื่อง
ให้พ่อเค้ารับผิดชอบเรื่องค่าซ่อมรถ ค่ารักษาพยาบาลก็เบิกประกันได้



เดือนนี้อากาศเริ่มร้อนแล้ววววววววววว
ฝนก็เริ่มตกด้วย น่าเบื่อที่สุด วันฝนตกเนี่ย


เดือนนี้ไปเล่นล่องแก่งด้วย ซื้อทัวร์ไปเที่ยวกัน มีเพื่อนเกาหลี ซูดาน อินโดฯ ไปด้วย
เพื่อนซูดานบอกว่า "ผู้หญิงซูดานออกนอก ปท. ไม่ได้ มีแต่ผู้ชายเท่านั้นที่ออกมาได้"
มิน่าล่ะ ไม่เคยเจอเลย ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะ


เล่นล่องแก่ง .. สนุกดี เค้าให้นั่งบนแพยาง แพละ 2 คน
ไอเราก็กรี้ดๆๆๆๆ ส่วนไอคนนั่งกะเรา มันบอก "จะกรี้ดทำไม" .. กรี้ดแล้วจะทะไมฟระ

มือถือก็เจ๊ง .. อุตส่าห์เอาถุงซิบล๊อคไปใส่มือถือไว้ด้วย เอาไปเผื่อๆ
เพราะไม่กล้าทิ้งของไว้บนรถ (( ทัวร์คนจีน ไม่รู้เป็นไง ))

เปรี้ยวกัน เอาของใส่ถุงซิบล๊อคกันทุกคน ใส่รวมๆ กัน 2-3 ชั้นก็ว่าไป
แต่ถุงเรา มีเหยื่ออีก 2 คน ใส่ไว้ด้วยกัน ไม่ทิ้งไว้บนรถ

สละเป้ใบนึง แล้วเอาของทุกอย่างรวมไว้ในเป้ .. แล้วก็ขอผู้เสียสละสะพายเป้
อุตส่าห์ว่า มีถุงแล้วจะปลอดภัย .. คนหิ้วกระเป๋าตกน้ำ ถุงแตกได้ไงไม่รู้
น้ำเข้า มือถือเจ๊งหมด อีก 2 คน เครื่องเล่น mp4 เจ๊ง กะ น้ำเข้ากล้องแต่รอด




เดือนนี้ กลายเป็นโสดแบบไม่เต็มใจเท่าไหร่
แค่รู้สึกว่า ไม่อยากมีแฟนละ ปวดใจและเลือดเย็น




==========================================


มิ.ย.

เดือนนี้เตรียมกลับไทยแล้ว เดือนสุดท้ายๆๆๆๆ
เดือนนี้เก็บที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของกวางโจว
นั่นก็คือ ... อนุเสาวรีย์ 5 แพะ ... สำคัญมากกกกก



ไม่มีอะไรเลยยยยยย
ก็ฉลองวันเกิดจูนในเดือนนี้ด้วยกัน

แล้วก็ไปงานแฟร์ บรรลุจุดประสงค์ของที่บ้านละ

แล้วก็ยังได้ไปไหว้พระที่เขาเหลียงฮัวซานด้วยยย
ไปไหว้เจ้าแม่กวนอิม แต่เหมือนไปเที่ยวกันมากกว่าเลย




สิ้นเดือนก็กลับไทย ก่อนกลับแวะไป บ.Cargo ส่งของกลับไทยหมดไปคนละ 4 พันกว่าบาท เพราะถ้ายอมโดนปรับที่สนามบินคงจะอ่วมกว่านี้



==========================================



ขอคั่นด้วยรูปประทับใจสักหน่อย มีทั้งกิจกรรมยามว่าง และกิจกรรมยามบ้า















==========================================


ก.ค.

ถึงไทยแล้ว .. กลับมาแบบไม่บอกที่บ้าน ไปสิงบ้านจูนเป็นอาทิตย์ แล้วค่อยกลับไปเซอร์ไพรส์ที่บ้าน
ม้าตกใจเลย ตอนเปิดประตูบ้าน จีนี่(หมาที่บ้าน)ก็ฉี่แตกด้วยตอนที่เจอ

กลับมาอยู่บ้านคราวนี้ก็ช่วยงานหน้าร้านได้มากขึ้น
ช่วยแบ่งเบาภาระที่บ้านด้วย .. ทำตัวเป็นเด็กดี แบบผักชีโรยหน้า
เพราะปลายเดือนขอไปเที่ยวกะเพื่อนๆ

ปลายเดือนลงไป กทม เพราะนัดกะเพื่อนกลุ่มกวางโจวว่า ไปเที่ยวด้วยกัน
ปรากฏว่า ติดธุระกันหมด ก็ไม่อยากเสียเที่ยว
เลยไปพัทยากะจูนกัน 2 คน เหงาๆ เปลี่ยวๆ



แล้วก็กลับบ้าน




==========================================


ส.ค.

เดือนนี้เดือนเกิด ก็เลยไปเข้าวัด ปฏิบัติวิปัสนากรรมฐาน 7 วัน 6 คืน
แต่ก่อนเข้าวัด 1 วัน พี่บั๊มพ์ตั้งใจเอาของขวัญวันเกิดมาให้ แต่มาแล้วไม่เจอ เพราะเราไป ชม. กะป๊ากะม้า
กลับมาก็ค่ำๆ แล้ว ก็ไปกินข้าวกัน เช้าอีกวันเราก็ไปวัด
เค้าก็ขับรถกลับ กทม. ไปคนเดียว ... เซอร์ไพรส์มากกก

เดือนนี้อยู่ช่วยงานที่ร้านได้มากขึ้น ป๊ากะม้าก็ท่าทางดีใจ
ถึงขนาดชมว่า "ตั้งแต่ลูกเกิดมา ป๊าไม่เคยเห็นลูกจะสนใจที่บ้านเท่าตอนนี้เลย"





==========================================


ก.ย.

เดือนนี้ต้องมาปักกิ่งแล้ว เตรียมตัวเดินทางอีกรอบ จัดกระเป๋า แพ๊คของ
เตรียมตัวดีนะรอบนี้ ไปซื้อเครื่องแกงพร้อม อยู่ปักกิ่งไม่อดตายแน่ๆ

14 ก.ย. ก็ออกเดินทางมาปักกิ่ง
รอบนี้ป๊ากะม้าไม่มาส่งแล้ว เพราะครั้งก่อนก็มาส่ง ก็ไม่เป็นไร ไม่เศร้า ดีแล้วไม่ต้องร้องไห้ด้วย
แต่เพื่อนๆ กะพี่บั๊มพ์ก็มาส่งเหมือนเดิม

มาปักกิ่งแรกๆ อากาศดีนะ ไม่หนาวมาก เย็นสบายๆ

เดือนนี้ ยังไปไหนไม่เป็น ก็ไปเที่ยวฟรีกะที่ ม. พาไป
ไปกำแพงเมืองจีน ด่านไรไม่รู้ จำไม่ได้ละ






==========================================


ต.ค.

เดือนนี้ฮาโลวีนละ
เดือนนี้ไปเที่ยวกันก็ พระราชวังต้องห้าม กะ วัดเก่าแก่ของปักกิ่ง(ไปกับ ม.)
เริ่มไปเที่ยวกลางคืนอีกละ แต่มาปักกิ่งไม่ได้เที่ยวเท่าไหร่
ไปแดนซ์ทีเดียวเอง ที่เหลือไปนั่งฟังพวกเพื่อนๆ เม้าท์ แล้วก็ดูมานกินเบียร์
เล่นเกมแพ้ต้องกิน ... คนอื่นแพ้กินเบียร์ 1 แก้ว เราแพ้กินน้ำ 3 แก้ว
กินกันจนฉี่ไปหลายรอบเลย .. รู้ทั้งรู้ว่าเรากินน้ำไม่เก่ง ... ดีจริงๆ






==========================================


พ.ย.

เดือนนี้เพื่อนจูนมาเที่ยวปักกิ่งคนนึงแหละ ก็เลยพาไปเที่ยวกำแพงเมืองจีน ด่านปาต๋าหลิ่ง
พระราชวังฤดูร้อน พระราชวังต้องห้าม ไปกินเป็ดปักกิ่งร้านดัง (เป็ดปักกิ่งที่จีนมันเค็มอ่ะ..ไม่ชอบ)






==========================================


ธ.ค.

เดือนสุดท้ายแล้ววววว
จูนกลับไทยเดือนนี้ เพราะปัญหาเรื่องสุขภาพ
พวกเราก็ยังเที่ยวกันทุกเสาร์เหมือนเดิม

ไปเทียนถาน สนามกีฬารังนก
แล้วพอจูนกลับไป ไม่มีคนชวนกินข้าว ก็เลยมีเวลาบ้าๆ บอๆ ทำขนมเล่นๆ
ทำเลมอนทาร์ต แพนเค้ก(กินไม่ได้เลย..แหวะ) สังขยาฟักทอง




เดือนนี้ป่วยๆ ด้วย เดี๋ยวเป็นหวัดๆ ไม่หายสักที อากาศมันเย็น
เดือนนี้หนาวมากกกกกกกกกกกก

อากาศต่ำสุดที่เจอ -17 ลมก็แรงสุดในรอบ 54 ปี (อ.บอกมา)

Xmas นี้ ได้ไปฉลองด้วย ไม่เค๊ย ไม่เคยยยย
ไปบ้านเพื่อนไมเคิลสุดหล่อ คนเยอะมาก แต่ก็โอ เพราะเจ้าของบ้านหล่อ .. ม่ายช่ายยยย .. เพราะอบอุ่นดี ไม่เคยไปมาก่อน


สิ้นปี ทำกับข้าวกินกันในบ้าน ชวนเพื่อนๆ มาเคาท์ดาวน์ด้วยกัน
แต่ดันนอนไม่หลับ เลยรอดูพระอาทิตย์ขึ้นซะเลย


หมดปีจนได้

อัพจนเมื่อย เหนื่อยๆ


สุดท้าย แปะความเปลี่ยนแปลงใน 1 ปีให้ดู
จากหน้าไม่มีสิว แล้วก็ไม่บวม จนกลายเป็นบวมได้ขนาดนี้

(( รูปล่าสุดถ่ายมุมกด เลยดูไม่ต่างมาก แต่จริงๆ แล้ว .... ))




นน. ขึ้นมาถึง 8 กก. ตั้งแต่มาอยู่จีน
จากผอมๆ ก็กลายเป็นอ้วนๆ
จากมีแฟน ก็กลายเป็นโสด
จากไม่รู้ ก็ได้รู้อะไรหลายๆ อย่าง



... 1 ปีที่ผ่านมา ถือเป็นประสบการณ์ที่ดี .. ที่น่าจดจำ .. แม้จะมีทั้งเรื่องดี และไม่ดีปะปนกันไป ...
บางคนไม่มีแม้แต่โอกาสได้พบเจอกับเรื่องราวทั้งดี-ไม่ดีแบบนี้ แต่เราโชคดีเหลือเกิน ที่ได้รู้จักทั้งสุขและทุกข์






Create Date : 09 มกราคม 2552
Last Update : 10 มกราคม 2552 4:45:56 น. 2 comments
Counter : 878 Pageviews.

 
Seems like it was a good fun year for you.

Hope this new year brings more good wills to you na ka.

P.S. I also graduated from ABAC ka, but I could be your auntie na as my ID is 391


โดย: yr_naughty_annie วันที่: 9 มกราคม 2552 เวลา:10:00:44 น.  

 
อ่านดูแล้วสนุกดีครับ พี่มีน้องๆที่เรียนจีนเหมือนกันไกล้จบแล้วละเห็นว่าปีนี้จบนะ รับปริญญาประมาณเดือน6หรือ7 นี่ละ มันชื่อ แป้ง (ผู้หญิง) ถ้ายังไงก็สู้ๆนะคับน้อง เห็นพวกน้องๆพี่เขายุ้งๆกันในช่วงก่อนจบนี่อย่างแรงเลยละครับน้อง สู้ๆๆนะครับตั้งใจเรียนละครับ


โดย: Nature IP: 125.26.31.50 วันที่: 2 มีนาคม 2552 เวลา:22:03:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Creamchoco
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




.
.
.
ที่ไหนๆ ก็ไม่เหมือนที่บ้านเรา
.
.
.
กาลเวลา...จะพิสูจน์ทุกสิ่ง
.
.
.
Friends' blogs
[Add Creamchoco's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.