ปลาเป็นว่ายทวนน้ำ...ปลาตายลอยตามน้ำ..
Group Blog
 
 
ตุลาคม 2552
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
22 ตุลาคม 2552
 
All Blogs
 

ความรัก...ความเหงา...หรือแค่ต้องการใครสักคน

ความรักเป็นคำง่ายๆ ที่หลายคนคุ้นเคยและอาจจะพร่ำพูดกันบ่อยๆ แต่มันเป็นเรื่องที่พูดให้เข้าใจได้ยากถึงความหมายที่แท้จริงและหากจะพูดไปก็จะเป็นการปรามาสความรู้สึกของผู้อื่น.....เพราะบางคนยังแยกไม่ออกเสียด้วยซ้ำว่าระหว่าง "ความรัก" กับ "ความเหงา" มันต่างกันอย่างไร....ความต้องการพื้นฐานของมนุษย์ในการครองคู่สืบพันธ์.... กับความรักที่บริสุทธิ์มันต่างกันอย่างไร




ทั้งนี้แรงผลักดันในการที่ทำให้คนแสวงหาอยากมีคู่มันมาจากหลายปัจจัย....บ้างก็เกิดจากแรงผลักดันทางเพศเมื่อฮอร์โมนทำงาน....บ้างก็เกิดจากแรงผลักดันของความเหงา อ้างว้าง ความต้องการใครสักคน.....บ้างก็เกิดจากแรงผลักดันของสภาพสังคมรอบข้างบีบบังคับ......หรือแม้แต่กระทั้งแรงผลักดันทางด้านเศรษฐกิจ




แต่จะมีใครบ้างที่แต่งงานกันด้วยความรักอย่างแท้จริงโดยไม่มีปัจจัยอื่นมาเกี่ยวข้อง???




มีหลายต่อหลายคู่อยู่ด้วยกันแต่งงานกันโดยที่เค้ายังไม่มีความรักให้แก่กัน.....แต่พออยู่ด้วยกันไปนานๆ มันก็เกิดความเคยชิน....เกิดความคุ้นเคย....ก็อยู่ๆ กันไปผูกพันกันไป....ก็เลยเข้าใจว่าอยู่ด้วยกันไปนานๆ แล้วความรักมันจะน้อยลงเพราะเริ่มชินชาต่อกัน....ซึ่งอันที่จริงแล้วเค้าทั้งสองไม่ได้รักกันมาแต่ต้น หรือไม่สามารถพัฒนาความรู้สึกที่มีให้เป็นความรักได้ในภายหลัง....ก็เลยอยู่ๆ ด้วยกันไปอย่างนั้น....ก็เข้าใจว่านี่แหละความรัก....อาจมีเบื่อๆ กันบ้างแต่ก็ขาดกันไม่ได้...กลายเป็นความคุ้นเคยกันไป....ซึ่งความรักที่แท้จริงนั้นมันหวานชื่นกว่านั้นมากและไม่มีจืดจางหายไป....วันแรกเคยรักกันอยู่อย่างไรวันสุดท้ายก็ยังหวานชื่นในรักอยู่อย่างนั้น






แต่ก็มีหลายต่อหลายคู่อยู่ด้วยกันไปทะเลาะกันไป...ไม่เข้าใจกัน...ไม่พอใจกัน....ไม่ยอมปรับตัวเข้าหากัน....ซึ่งทั้งหมดนี้ก็เกิดจากความรักที่มีให้แก่กันยังไม่มากพอ....หรืออาจกล่าวได้ว่ายังไม่รักมากพอที่จะครองคู่กัน....แต่ที่ตัดสินใจครองคู่กันก็เพราะแรงผลักดันต่างๆ ตามที่ได้กล่าวมาข้างต้น....ซึ่งเมื่อแรงผลักดันต่างๆ ลดน้อยลงหรือได้รับการตอบสนองอย่างเต็มที่แล้ว....ก็จะเริ่มเกิดปัญหาชีวิตคู่ตามมาเพราะมันไม่มีความรักเป็นพื้นฐานของชีวิตคู่....สายใยแห่งความรักมันจึงไม่มากพอที่จะทำให้คนสองคนใช้ชีวิตคู่กันได้....มันจึงเกิดความไม่เข้าใจกัน ไม่ใส่ใจกัน ไม่ปรับตัวเข้าหากัน ไม่เกรงใจกัน ไม่ยอมกัน จนในที่สุดก็อาจจบลงด้วยการเลิกกันไป หรือประพฤตินอกใจกันในที่สุด







ที่ตัดสินใจเขียนเรื่องนี้ก็คิดอยู่นานเพราะมันเป็นเรื่องที่บางคนไม่เข้าใจโดยเฉพาะวัยรุ่น....แต่ที่เขียนก็เพื่ออยากจะบอกหลายคนว่า....จิตใจของคนเรามันมีซอกหลืบของความคิดที่ซับซ้อน.....มีความรู้สึกมากมายที่ซ่อนตัวอยู่ในซอกหลืบเหล่านั้น.....ในความรู้สึกที่เราบอกว่านั้นคือความรัก มันมีอะไรซ่อนอยู่ในนั้นอีกมากมาย.....มีทั้งความเหงา....ความโหยหา...ความต้องการ.....ต้องการสัมผัสรูปกาย....ต้องการปัจจัยฐานะ....ต้องการความมั่นคงของชีวิต....ต้องการเอาชนะ.....ต้องการครอบครองเหนือผู้อื่น....ซึ่งมันผสมรวมกันอยู่ในความรู้สึกซึ่งเราเหมาเรียกมันไปทั้งหมดว่า "ความรัก"






แต่เมื่อตัดความรู้สึกเหล่านั้นออกไปเราจึงจะพบว่าแท้จริงแล้วความรู้สึกที่เราบอกว่ารักนั้น....มันมีความรักแท้ๆ อยู่มากน้อยเพียงใด....ซึ่งคนส่วนใหญ่น้อยคนนักที่จะมาพิเคราะห์ถึงความรู้สึกของตนเองเช่นนี้.....







โดยเฉพาะภาพยนต์ส่วนใหญ่ในปัจจุบันทำให้วัยรุ่นเข้าใจความหมายของคำว่ารักน้อยลงไปมาก....ส่วนใหญ่จะเป็นหนังประเภทที่ว่าคนเหงาสองคนมาเจอกัน.....มันจึงเป็นการสร้างค่านิยมและกำหนดพฤติกรรมในการคบหากันโดยอาศัยเพียงแค่ความต้องการบำบัดความเหงาของตนเองเป็นที่ตั้ง.....เมื่อยังไม่ทันได้ตรองดูในความรู้สึกของตนเอง....ยังไม่ได้แยกแยะความรู้สึกที่แท้จริงของตนเอง....ก็ตัดสินใจไปอยู่กินด้วยกันแล้ว.....ก็เลยเข้าใจว่านี่แหละคือรูปแบบของความรัก...




ซึ่งบางคนเมื่อคบกันไปนานๆ ก็เพิ่งจะมารู้ตัวว่าคนที่นอนอยู่ข้างๆ นั้นตนเองไม่ได้รักเลย....หรืออาจจะรักไม่มากพอที่อยากจะแต่งงานด้วย....สุดท้ายก็อาจจะเลิกกันไป....หรือต้องจำฝืนทนอยู่กันไปด้วยพันธะที่มี

เหมือนสุภาษิตที่กล่าวว่า "ใหม่ๆ น้ำต้มผักก็ยังว่าหวาน เมื่ออยู่ไปนานๆ แม้น้ำผึ้งหวานก็ยังว่าขม" ฉันใดก็ฉันนั้น





ทั้งหมดจึงเป็นปฐมบทของปัญหาชีวิตคู่ของชายหญิงที่พบมากขึ้นในปัจจุบัน....ด้วยเหตุที่ว่าไม่ตรองดูให้เข้าใจในความต้องการที่แท้จริงของตนเอง.....





ดังนั้น....หากวันนี้คุณยังไม่เจอกับรักแท้ หรือยังไม่มีรักแท้ให้แก่ผู้ใด....ก็อย่าเพิ่งไปไขว่คว้าหาใครมาผูกมัดด้วยเหตุแห่งความเหงาหรือความต้องการอื่นใด อันจะเป็นการทำให้ใครหลายคนต้องช้ำใจในภายหลัง.....จงตรองดูในจิตใจให้แน่แท้ถึงความรักแท้ที่มีในจิตใจ.....เพราะเมื่อไหร่ที่คุณเจอคนที่ทำให้คุณรักเค้าอย่างบริสุทธิ์ใจ คุณจะรู้ว่าที่ผ่านมามันไม่ใช่ความรัก และจะรู้ว่ารักแท้นั้นมันมีความหวานชื่นละมุนละมัยในความรู้สึกเพียงใด....มันมีมากกว่าการผูกพันทางกาย....เป็นความอ่อนโยนความเอื้ออาทรให้กัน....เป็นความรักที่จิตใจ มิได้อยู่ที่หน้าตา ฐานะ หรือปัจจัยอื่นใด....เป็นรักแท้ที่ไม่มีจืดจางแม้ลมหายใจสุดท้ายของชีวิต....








ก็ขอให้โชคดีในความรักแท้นะครับ






หมายเหตุ.....งานเขียนชิ้นนี้ไม่มีลิขสิทธิ์....และไม่ขอรับเครดิตในการอ้างอิงใดๆ....ทำซ้ำ ดัดแปลง เผยแพร่ได้ตามอัธยาศัย




 

Create Date : 22 ตุลาคม 2552
3 comments
Last Update : 24 ตุลาคม 2552 21:22:28 น.
Counter : 285 Pageviews.

 

I'm going to ask that may I put this piece in my facebook & fwd to my friends.

Since you've already allow that, Thanks a lot ka.
I give you a credit thought.

 

โดย: Guiness Draft IP: 124.120.222.113 24 ตุลาคม 2552 13:37:12 น.  

 

กำลังสงสัยอยู่เลยค่ะ

ว่าความรู้สึกนี้คือ

ความรัก...ความเหงา...หรือแค่ต้องการใครสักคน

 

โดย: MaRiMeKKo 25 ตุลาคม 2552 20:15:52 น.  

 

บางครั้งความรัก มันก็ไม่มีคำตอบให้นะคะ
บอกไม่ได้จริงๆว่ารักเพราะอะไร

 

โดย: แสนดีคนในพื้นที่ 4 พฤศจิกายน 2552 9:07:27 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


อินทร์นิล
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ชีวิตนี้น้อยนัก...
Friends' blogs
[Add อินทร์นิล's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.