แล้วเด็กบ้านนอกคอกนา ก็บินมาอยู่ถึงนิวยอร์ค
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
30 สิงหาคม 2551
 
All Blogs
 
เสียงที่ใจไม่เคยได้ยิน




“จิ๊บๆ จิ๊บๆ จิ๊บๆ” สอดผสานสำเนียงกันแต่เช้า ฉันค่อยลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว แล้วคว้าไปที่นาฬิกาปลุกอย่างร้อนรน


“9 โมงเช้า ตายแล้ว สายแน่ๆ”


“จิ๊บๆ จิ๊บๆ” เสียงใสๆของเหล่านกน้อยยังคงลอดผ่านเข้ามาในห้อง ฉันชะงักความคิดทุกอย่างไปชั่วครู่ ก่อนล้มคว่ำหน้าลงกับหมอนแล้ว


“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด กรูลาออกจากงานแล้วโว้ย”


“เห้อ” เหมือนร่างกายและจิตใจได้ผ่อนคลายทิ้งทุกอย่างออกไปจนตัวเบาหวิว เมื่อวานตอน 1 ทุ่ม ฉันกำลังเดินเชิดๆออกจากร้านเดิมที่ทำงานมาด้วยความรู้สึกแย่ หดหู่ ประกอบกับความรู้สึกไม่มั่นใจในอนาคตว่าจะต้องเจออะไรอีกบ้าง



เกือบ 6 เดือนที่ผ่านมา ฉันลุยทำงานหนักมาก บางครั้งตลอดทั้งเดือนมีวันหยุดแค่ 1 วัน หรือบางเดือนไม่มีวันหยุดเลยก็ว่าได้

“อดทน อดทน” คำนี้ท่องไว้ อดทนลำบากคนเดียว เพื่อทุกคนทางบ้านสบาย และเพื่อบ้านหลังใหม่ที่ฉันกำลังปลูกสร้างให้พ่อแม่และน้องๆ

“ตอนนี้ลงเสาบ้านแล้วนะลูก”
“พี่จ๋า เงินค่าปูนไม่พอ”
“ลูกเหนื่อยไหม พักบ้างนะ”
“พี่ เขาจะเอาค่าช่างแล้วนะ พี่ทำงานเก็บเงินทันไหม”






หลายๆครั้งที่คำพูดเหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัว แม้กระทั่งยามหลับ นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันต้องลุยทำงานอย่างเต็มที่ ในท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจเมกาอันถดถอย แถมอัตราแลกเปลี่ยนที่แลกได้น้อย จนบางครั้งแอบใจหาย เมื่อส่งเงินกลับบ้าน


“เก็บจานด้วยนะ ทำงานเร็วๆด้วย”
“ยูต้องออกอาหารให้ทันนะโว้ย นั่นๆกองอาหารไว้เต็มอีกแล้ว”
“นี่….บาร์น้ำหกเรี่ยราดหมดแล้ว เช็ดเดี๋ยวนี้ ของหวานถามหรือยัง ลูกค้าไม่เอาอะไรแล้ววางงเช็คสิ”


และอีกหลายครั้งเช่นกันที่ฉันต้องอดทนกับคำพูดแย่ๆที่พ่นออกมาจากลมปากเน่าๆของเพื่อนร่วมงานในร้านเดียวกัน แต่ก็นั่นล่ะ จานทุกใบที่เก็บ เช็คทุกโต๊ะที่ปิด พร้อมทั้งทิปทุกบาททุกสตางค์ที่เกิดจากน้ำพักน้ำแรงทั้งหมด ฉันทยอยส่งมันกลับบ้าน



6 เดือนผ่านไป ฉันได้รับรูปภาพบ้านในฝันของฉันเองจากเพื่อนที่ส่งมาให้จากเมืองไทย ฉันมองมันอย่างนิ่งงันอยู่นาน แต่ละรูปที่ส่งมาล้วนเต็มไปด้วยความปลื้มปิติอิ่มเอิบในหัวใจ ฉันหยิบมันมาเปิดดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่มีเบื่อ

“บ้านเสร็จแล้วนะลูก”
“พี่ มีดาดฟ้าด้วย เวลามองออกไปไกลเห็นถึงทุ่งนาของเราเลยนะ”
“ลูกชอบไหมบ้านหลังนี้”
“พี่ถูกใจหรือเปล่า พี่ไม่ชอบอะไรบอกได้นะ น้องจะได้ให้ช่างแก้ไขให้”






ฉันยังคงเงียบแบบตื้นตันใจ บ้านที่ฉันรอคอยมาเกือบตลอดชีวิต บ้านอันมั่นคงแข็งแรงที่ทำให้ฉันไม่ต้องหวั่นใจในยามฟ้าร้องพายุเข้า บ้านที่ฉันเคยชี้บอกน้องว่าพี่ชอบมาก เพราะเป็นการผสานการออกแบบก่อสร้างระหว่างความแข็งแรงแบบตะวันตกกับความอ่อนช้อยงดงามแบบตะวันออกของวัฒนธรรมล้านนา

“แม่ครับ ผมสร้างบ้านนี้ให้แม่กับน้องๆ ถ้าแม่ชอบผมก็ชอบครับ ผมภูมิใจในบ้านหลังนี้มาก เพราะมันมาจากความตั้งใจของพวกเราทุกคน” ฉันบอกแม่ไปก่อนวางสาย


“จิ๊บๆ จิ๊บๆ ฉันค่อยๆเปิดม่านออกไป แสงแดดอ่อนๆตอนเช้าส่องผ่านเข้ามาในห้อง ฉันยิ้มทักทายกับเจ้าของเสียง จนทุกตัวเหมือนจะหยุดแล้วหันมามองหน้าฉันอย่างประหลาดใจ


"ใช่สิ คงไม่คุ้นที่จะเจอคนแปลกหน้าทั้งๆที่อยู่ใกล้กันนิดเดียว"


เช่นเดียวกัน........ในยามเช้านี้ ฉันก็พบว่ามีบางอย่างที่ไม่คุ้นเคย นั่นก็คือการได้ยินเสียง “จิ๊บๆ” ผ่านเข้ามาในโสตประสาท ในเกือบรอบ 6 เดือนที่ผ่านมา




Create Date : 30 สิงหาคม 2551
Last Update : 30 สิงหาคม 2551 6:50:13 น. 21 comments
Counter : 266 Pageviews.

 
WOW.


โดย: num IP: 12.218.180.84 วันที่: 30 สิงหาคม 2551 เวลา:7:10:39 น.  

 
เป็นอะไรที่น่าภูมิใจสุดๆค่ะ การได้สร้างบ้านให้กับครอบครัว และที่สำคัญพ่อกับแม่


โดย: thaispicy วันที่: 30 สิงหาคม 2551 เวลา:7:15:31 น.  

 
Dee jai dui na ka..I work in USA too..I understand how u feel..just finished my house last june...


โดย: kawao F วันที่: 30 สิงหาคม 2551 เวลา:7:26:30 น.  

 
เข้ามาภูมิใจกับน้ำพักน้ำแรงของหมิวด้วยคนค่ะ

มองแล้วชุ่มชื่นหัวใจเนอะ


โดย: ป้ามะลิกับลุงมะระ วันที่: 30 สิงหาคม 2551 เวลา:7:27:59 น.  

 
ขอภูมิใจในความสำเร็จด้วยคนนะคะ


โดย: t_karnya วันที่: 30 สิงหาคม 2551 เวลา:8:05:18 น.  

 
I'm soooooooooooooo impressed. I'm proud for you.

For me, I'm keeping through nursing class. When I will follow you. I want to build the house for my parents.

Oh...I am not longer the member of bloggang.


โดย: Clip (Sangduan) (macdreamnurse ) วันที่: 30 สิงหาคม 2551 เวลา:8:53:31 น.  

 
บ้านสีสวยจัง ยินดีด้วยนะคะ ความภาคภูมิใจมันอยู่ตรงนี้แหละค่ะ


โดย: นีลา IP: 202.91.19.204 วันที่: 30 สิงหาคม 2551 เวลา:13:48:45 น.  

 
ยินดีด้วยค่ะ กลับบ้านในฝัน อยากได้สักหลังจัง แต่ตังค์ไม่มีค่ะ


โดย: Patty IP: 78.150.169.242 วันที่: 30 สิงหาคม 2551 เวลา:20:29:19 น.  

 
ยินดีด้วยนะคะ

บ้านสวย จังค่ะ


โดย: nattawara วันที่: 31 สิงหาคม 2551 เวลา:1:35:00 น.  

 
น่าภูมิใจมากเลยนะคะ ยินดีด้วยค่ะ


โดย: Flowerfun วันที่: 31 สิงหาคม 2551 เวลา:4:34:33 น.  

 
ยินดีกับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของครอบครัวคุณสหมิว นะคะ
เห็นแล้วหายเหนื่อยจริง ๆ คะเก่งมาก ๆ กลับบ้านไปพักผ่อนฉลองบ้านใหม่ให้หายเหนื่อยสักพักนะคะ ร่างกายและสุขภาพของเรา สำคัญ พยายามรักษาให้อยู่กับเรานาน ๆนะคะ


โดย: ครอบครัว แม่ไข่หก IP: 72.223.34.137 วันที่: 31 สิงหาคม 2551 เวลา:11:33:01 น.  

 
dee jai duay ka...but yah leum puk pon na ka....


โดย: my_maxz วันที่: 31 สิงหาคม 2551 เวลา:19:20:38 น.  

 
อ่านแล้วสงสัยจัง ตอนนี้สหมิวอยู่นิวยอร์ค หรือ ร้อยเอ็ด หล่ะ


โดย: ann IP: 146.245.160.173 วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:1:22:25 น.  

 
มาเยี่ยมมาเยือน หลังจากหายไปนานเจ้าค่า

สู้ๆน้า MIss kaaa


โดย: ยิปโซ>_< วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:19:05:44 น.  

 
พูดจากใจด้วยความจริง หวังว่าอย่าโกรธกัน

บ้านคุณเหมือนลิเก เลยอ่ะ เพราะหลังคาสีฟ้าแปร๋นมันไม่ตัดกับไม้สีน้ำตาลเลยอ่ะ แล้วถ้าฝนตกบ่อยๆระวังไม้จะผุได้นะคะ

แล้วสร้างบ้านซะใหญ่โตไม่กลัวหัวขโมยขึ้นบ้านหรือคะ บ้านอยู่ตจวด้วยอ่ะ เดี๋ยวบ้านอื่นอิจฉา เพราะความอิจฉาขอคนอื่นอาจจะทำให้คนในครอบครัวคุณเดือนร้อนนะคะ


โดย: ann IP: 69.38.230.2 วันที่: 3 กันยายน 2551 เวลา:5:29:43 น.  

 
น่าภูมิใจแทนคนที่บ้านจริงๆจ้า


โดย: หมูแพนด้าขาใหญ่ IP: 125.24.124.215 วันที่: 5 กันยายน 2551 เวลา:20:28:13 น.  

 
ดีใจด้วยครับ เป็นกำลังใจ


โดย: we will rock you IP: 203.144.220.243 วันที่: 6 กันยายน 2551 เวลา:11:22:09 น.  

 
ว้ายหล่อน เก่งมากกคะภูมิใจแทนอะ แต่ความจริงพวกเราไม่ต้องไปลำบากขนาดนี้แค่ทำงานไปกู้ธนาคารอาคารสงเคราะห์ผ่อนชิวๆก้ได้นะคะเธอ แต่บ้านเธอสีสันคาบาเร่จังอะ ดั๊นว่าไม่สวยนะคะ แต่เอาเหอะภูใจแทนอะแค่โดนจิ๊กใช้ชั้นคงกรี๊ดใส่วันแรกแล้วละคะ ตบมือให้คะ ยัยหม่องเซ๊ยนเพิชท98 รุ่นบุกเบิก หร่อนแกร่งจริงๆ


โดย: เด็กมชรุ่นเดียวกัน ป้า 41 IP: 58.8.175.33 วันที่: 6 กันยายน 2551 เวลา:14:09:12 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่หมิว สบายดีไหมคะ

ยินดีกับบ้านใหม่ของพี่หมิวมาก ๆ ค่ะ บ้านงามมาก ๆ เลยค่ะ สวยโดดเด่นจริง ๆ เลย ขอชื่นชมพี่หมิวคนเก่งค่ะ พี่เป็นคนไทยที่เก่งและน่าเอาเป็นเยี่ยงยางมาก ๆ ค่ะ หาใครเก่งและอดทนอย่างพี่ไม่ค่อยมีเลยค่ะ

ยีนส์ขอเป็นกำลังใจให้พี่หมิวเสมอนะคะ ขอให้พี่สู้ ๆ ต่อไป อย่าได้ท้อแท้นะคะ

พี่หมิวรักษาสุขภาพด้วยนะคะ ยีนส์ขอเป็นกำลังใจให้พี่เสมอคะ สู้ ๆๆ ค่ะ


โดย: roslita วันที่: 8 กันยายน 2551 เวลา:4:15:14 น.  

 
ขอภูมิใจด้วยคนสิครับ เข้าใจแล้วว่าช่วงก่อนหน้าหายไปไหยมา ไม่ค่อย update blog เห็นรูปบ้านแล้วหายเหนื่อยเลยใช่มั้ยครับ


โดย: ปอน IP: 58.9.19.181 วันที่: 3 ตุลาคม 2551 เวลา:18:43:26 น.  

 
บ้านพี่หมิวสวยมากๆเลยค่ะ

เหนเเล้วขนลุก ไม่รู้ว่าเเลกมาด้วยเหงื่อกี่หยด น้ำตากี่หยาด


โดย: มาดามอุ้ย วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:12:39:14 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Be a good guy
Location :
New York CityBoy United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เด็กจากทุ่งกุลาร้องไห้ฯฝันไกลในนิวยอร์ค
Friends' blogs
[Add Be a good guy's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.