แล้วเด็กบ้านนอกคอกนา ก็บินมาอยู่ถึงนิวยอร์ค
Group Blog
 
<<
มกราคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
15 มกราคม 2551
 
All Blogs
 
โลกหมุนด้วยความแคบ

<



"หวัดดีคะพี่ หนูหมูแดง หนูมาเป็นแพ็คเกอร์วันนี้ค่ะ"

ฉันปรายสายตาดั่งนางพญาเหยี่ยวไปเหลือบมองเล็กน้อย แต่พอรักษามาดนางหงษ์ก่อนเอ่ยออกไปว่า


"ช่วยพี่ด้วยนะคะ พี่ก็เพิ่งมาทำงานเหมือนกันค่ะ"


เรื่องของเรื่องก็คือน้องเจน แพ็คเก้อร์มือวางอันดับหนึ่งของร้านมดน้อย ชีมีนัดกินติ่มซำกับครอบครัวที่เยาวราช ประมาณว่า บ้านรวยช่วยไม่ได้คะ ชีจึงบินไปกลับนิวยอร์ค-กรุงเทพฯ เหมือนนั่งรถทัวร์นครชัยแอร์เชียงใหม่-กรุงเทพ


ทำให้วันนี้แพ็คเกอร์ข้างกายรันเนอร์คนงามอย่างฉันจึงมาลงที่ตารางของมือสมัครเล่นอย่างน้องหมูแดง

ควมจริงฉันเคยเจอน้องหมูแดงมาแล้ว ตอนงานวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ของร้าน คืนนั้นจำได้คลับคล้ายคลับคลาว่าฉันเผลอกัดน้องเขาไปตอนเข้าประกวดมีสร้านมดน้อยว่า น้องเขาแต่งตัวเหมือนมาโชว์จ่ายตลาด


จริงๆนะ น้องเขาแต่งเสื้อคอกระเช้ามาอ่ะ แล้วค่อยมาบอกความสามารถพิเศษว่าหน้าตาเหมือนน้องมด พร้อมร้องเพลงของ โฟร์ มด เป็นการแสดงโชว์ความสามารถพิเศษ ท่ามกลางความงุนงงว่าน้องมดมาเองหรือน้องช้างน้อยกันแน่นี่ คริคริ


"จะเกิดพายุหิมะ ฝนฟ้าคะนองถล่มเมืองนิวยอร์คคืนนี้ แน่นอน ฟันธง" พยากรณ์อากาศของเช้าวันนี้ทำให้ฉันทำใจตั้งแต่ออกจากบ้านว่าคืนนี้กินแกลบแน่ๆ


เพราะชาวนิวยอร์คเกอร์เชื่อพยากรณ์อากาศมากๆลองทำนายโหดแบบนี้ รับรองไม่มีใครกล้าออกจากบ้านชัวร์ ธงหัก

"สโลว์นะคะนี่"
"อืม"

"แล้วนั่นคุณพี่ทำอะไรคะ" น้องหมูแดงถามด้วยความสงสัย

"เวลาร้านสโลว์พี่มักรำจ๊ะ พี่ชอบฟ้อนเทียนแบบสาวเอื้องเหนือล้านนา"

"จริงดิ พี่จบมช.หรือเปล่าค่ะ"
"แน่นอนเจ้า" ฉันตอบพร้อมกับฟ้อนไปตามจังหวะเนิ่บๆของเพลงต่าย อรทัย ทำให้โก้ทั้งร้านเข้ามามุงดูด้ววยความสนใจ

"ยูรำมวยจีนหรือหมิว"
"แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยส์ ฟ้อนสาวไหมย่ะ กรี๊ดดดดดดดรำมวยจีน รับไม่ได้"

"แบบนี้ล่ะที่เห็นตามสวนสาธารณะล่ะ คนจีนแก่ๆชอบรำอ่ะ"

"ใช่ที่ไหน นี่จีบมือนะย่ะ ดูสิ ไม่ใช่ ชี ปู่ ชี ปู่ ซะหน่อย ชั้นต่ำจริงๆ ชิ" ฉันสะบัดบ็อบหนีด้วยความไม่พอใจ


"พี่จบมช.รุ่นไหน หนูจบมนุดฝรั่งเศส"

ชิ่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


"ไรนะ มช. กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดคุณน้องลูกช้างหรือค่ะ พี่นึกว่าแต่หุ่น"

"เอ๊ะ คุ๊ณณณณณณณณณณณณณพี่"

"ล้อเล่น พี่จบแมสคอมฯ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ดีใจจัง"


จากนั้นสองสาวก็นั่งเม้าส์แตกกันเรื่องความหลังครั้งเก่าก่อน ประหนึ่งยกภูมิหลังการก่อสร้างกำแพงเมืองเชียงใหม่รื้อฟื้นมาอีกครั้ง

"พี่ต้องอยู่หอ 2 ชายแน่ๆ"
"ใช่ๆ หอ 2 ชาย ห้อง 118 เตียงล่าง อิอิ"
"ว่าแล้ว"
"อูยยยย ทำไมรู้อ่ะ"
"ไม่รู้ หนูคุ้นหน้าพี่มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"


ร้านยังคงสโลว์ต่อไป เพลงของป้างดังขึ้นมา ร้องคร่ำครวญถึงความหลังครั้งเก่าก่อน พ่อครัว แม่ครัว พร้อมใจกันพักตะหลิว กะทะ มานั่งเม้าท์กัน


"น้องหมิวนี่ คนที่ไหนหรือ" พี่แขก พ่อครัวเอ่ยถาม
"สาวเมืองเกินร้อยเจ้า แต่ไปเรียนที่มช.เจียงใหม่"
"มิน่า ขาวดำ"
"เอ๊ะ คุณณณณณณณณณณณณณณณพี่ ขบน้อง"

จากนั้นวงเหล้า ไม่ใช่สิ วงสนทนาในครัวจึงเป็นไปอย่างม่วนชื่นหัวแซว พร้อมกับบรรดาน้องโก้เดลิเวอรี่ที่ว่างงงานมาล้อมวงกันดูฉันฟ้อนสาวไหมต่ออย่างชื่นชมสมน้ำหน้า อิอิ


"พี่หมิว ถามอะไรหน่อยดิ" น้องหมูแดงพูดขึ้นมาพร้อมทำหน้าแบบคิกคิวซัง
"ไรหรือจ๊ะ" ฉันยังคงรำต่อไปตามจังหวะเพลงเราสามคน ของพี่อิท ผู้ล่วงลับ
"พี่รู้จัก พี่สหมิวไหม"

ชิ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฉันหูบมือลงข้างลำตัว ก่อนนิ่งเงียบ แล้วหันไปถามว่า

"คือใครรึ"
"หนูอ่านพันทิปอ่ะ เพื่อนส่งลิ้งค์มาให้ เลยลองถามว่าพี่น่าจะรู้จักนะ"
"อย่างไร เขาคือใครหรือ" ทำหน้าแอ๊บแบ๊วเกินเด็ก


"มันเป็นเวปไซต์อ่ะ คนไทยชอบเล่นกัน"
"เอ่อ พี่เล่นเนทยังไม่เป็นเลยจ้า เช็คเมลล์ยังทำไม่เป็นเลย"
"เห้อ นึกว่าพี่จะรู้จัก"
"ทำไมหรือ เล่าให้พี่ฟังหน่อยสิ" ฉันแสร้งทำเป็นตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จแบบพรรคปชป.


"พี่คนนี้นะ จบมช.อ่ะ แล้วมาหางานทำที่นิวยอร์ค เขาเขียนเรื่องลงพันทิป เพื่อนหนูส่งมาให้อ่านค่ะ หนูชอบมาก อ่านไป ร้องไห้ไป สงสารเขามาก"

"น่าอ่านจัง ยังมีอีกไหม" ทำตีหน้าเอ๋อ เหมือนเด็กขาดสารไอโอดีน

" ไม่มีลิ้งค์แล้วอ่ะพี่ แต่พี่เขาน่าสงสารมากนะ อยู่ห้องแคบๆ หาเงินใช้หนี้ให้ที่บ้านเพื่อนหนูบอกเลยนะว่า ถ้าหนูคิดว่ามาอยู่นี่ลำบาก ให้อ่านชีวิตของพี่สหมิวแล้วแกจะรู้สึกดีขึ้น"

"พี่อยากอ่านบ้างจัง"
"ไว้หนูจะส่งบล็อกเขาให้นะคะ"

"เอ้อ แล้วทำไมถามล่ะ ว่าพี่รู้จักเขาไหม งงๆ"
"ไม่รู้ดิ พี่เหมือนเขาอ่ะ"


ร้านมดน้อยใจกลางเมืองแมนฮันตันยังคงเงียบต่อไป มีบ้างบางครั้งที่ทูโกเข้ามา พอให้ได้ทำงานช่วยน้องหมูแดง

"หั่นมะนาวแบบนี้ดีไหม มันจะได้ไม่เน่า"
"ใช่ๆ หนูก็คิดแบบนี้เหมือนกัน" น้องหมูแดงมองหน้าฉันอีกครั้ง

"พี่นี่ใจดีจัง"
"พี่ไม่เคยลืมวันแรกที่พี่มาทำงานในเมกาหรอกจ๊ะ"

"ใช่ค่ะ หนูคิดเลยนะ ถ้าเราไม่ลืมตัว เราก็คงจำได้ว่าวันแรกที่เราไม่รู้อะไร เราลำบากกันแค่ไหน"

"หมูแดง พี่มีไรจะบอก"
"พี่ก็คือสหมิวที่น้องเคยอ่านไง คนเดียวกัน"
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"


แม้ร้านจะสโลว์มาก แต่คืนนี้ฉันกลับบ้านด้วยความสุขใจ ฉันเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่า หลายๆข้อความที่ฉันพยายามส่งผ่านไปทางตัวหนังสือที่เขียน จะมีผลไปถึงหลายคนที่ฉันไม่รู้จัก


จนวันนี่้ที่ฉันมาเจอน้องหมูแดง ฉันจึงรู้ว่า แม้โลกจะหมุนด้วยความแคบ แต่ความปรารถนาดีที่ฉันพยายามส่งผ่านเรื่องราวชีวืตจริงของฉัน ยังมีคุณค่ากับใครอีกหลายคนที่ตั้งใจเข้ามาอ่าน


ขอบคุณนะทุกคน ที่เข้ามาตามอ่าน จากใจดวงน้อยๆของคนที่ไกลบ้าน










Create Date : 15 มกราคม 2551
Last Update : 15 มกราคม 2551 14:57:10 น. 19 comments
Counter : 202 Pageviews.

 
อ่านเรื่องที่คุณเล่าแล้วยิ้มไปด้วย

ชีวิตคนไกลบ้านอย่างคุณคงมีช่วงทุกข์มากกว่าสุข
แต่ในความทุกข์คุณก็ยิ้มรับกับมันได้ใช่มั้ยคะ

จนคุณเดินผ่านมันมา...
ใครจะไปรู้ เรื่องราวที่คุณขีดเขียนให้กับตัวเอง
จะมีค่ามีความสำคัญในการให้กำลังใจคนขนาดไหน

ด้วยมิตรภาพ


โดย: เพลงฝนต้นลมหนาว วันที่: 15 มกราคม 2551 เวลา:15:21:38 น.  

 
แอร๊ยยยยยยยยยยยย จุดใต้ตำตอ


โดย: พี่วัธ IP: 68.63.161.51 วันที่: 15 มกราคม 2551 เวลา:15:49:10 น.  

 
คุณสหมิวเขียนเล่าเรื่องได้ดีทำให้คนอ่านอย่างเราจินตนาการภาพเป็นฉากๆๆเลยอะ


โดย: Iuki วันที่: 15 มกราคม 2551 เวลา:16:02:53 น.  

 


สวัสดียามเย็นค่ะ

อ่านแล้วสุขใจแทนคุณจังค่ะ

โลกกลมจริงๆ นะคะ สิ่งดีๆ ที่ฝากไว้กลายเป็นกำลังใจดีๆ ให้ใครหลายๆ คนค่ะ

มีแต่ความสุขมากๆ นะคะ



โดย: ทิวาจรดราตรี วันที่: 15 มกราคม 2551 เวลา:17:18:46 น.  

 
คุณสหมิวเขียนเรื่องราวต่าง ๆ แล้ว มีผลไปถึงหลายคนที่ไม่รู้จัก นั้นดีนะครับ
blog ผมก็เริ่มส่งผลไปสู่หลายคนแล้วเหมือนกัน แต่มันแย่ตรงที่........

หลายคนที่ว่านั้น คือคนที่ผมแอบชอบ(ฟันกระต่าย) ซึ่งคาดว่า
น่าจะค้นพบมัน และได้อ่านมันแล้วน่ะสิครับ

ป.ล น้องมด รู้จัก pecochan จาก ชิคาโก้ ด้วยป่าว?


โดย: pecochan วันที่: 15 มกราคม 2551 เวลา:23:15:33 น.  

 
เริ่ดจังเลยอ่ะ คนทั้งประเทศชื่นชมในตักแกมากๆเลยนะ แกทำให้คนท้อถอยหลายๆคน โดยเฉพาะเจ๊ อิอิ ได้มีกำลังใจต่อสู้ชีวิตต่อไป แต่เอ เมื่อไหร่หนังสือแกจะวางเนี่ย


โดย: สกี IP: 61.19.197.154 วันที่: 15 มกราคม 2551 เวลา:23:51:28 น.  

 
ว้าย.. กรี้ดดดดดดดดดดดดด มีจุดใต้ตำตออย่างนี้ด้วย ไม่รู้ล่ะ เราก็ชื่นชอบหม่องน่ะ ยังเอาไปให้เพื่อนคนไทยที่นี่อ่านบล็อกตั้งหลายคน มีแต่คนเขาชอบเธอทั้งนั้นแหละ บางทีการถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆลงเป็นตัวหนังสือก็สามารถเป็นแรงใจให้คนหลายๆ คนที่กำลังท้อให้มีกำลังใจได้น่ะ คิดถึงหมิวน่ะ ว่างๆ ก็มาเมาท์กันอีกน่ะ เพื่อนน่ะ เป็นกำลังใจให้หมิวทุกวันแหละ ถ้าหนังสือของหม่องวาง เรายังรักษาสัญญาน่ะจ๊ะ ขอเจิมเก้าเล่ม อิอิ สนับสนุนอย่างเป็นทางการ


โดย: ก้อ ไอริช IP: 212.187.194.74 วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:1:11:34 น.  

 
อ่านแล้ว...แบบว่า อึ้ง ถ้าเราเป็นน้องหมูแดง คงอึ้งกิมกี่ ไปเลย แบบว่า เหมือนเจอดารา ตัวเป็นๆๆอ่ะ


โดย: Gamkaew IP: 203.121.163.146 วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:15:20:44 น.  

 
ชื่นชมด้วยคนนะคะ....ดีใจด้วย ที่อย่างน้อย ประสบการณ์ ของเรา สามารถบอกอะไรกับคนอื่นได้


โดย: null (jeabicu ) วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:22:30:46 น.  

 
ใช่ๆ เรื่องของพี่สมิวในพันทิปมีคุณค่ากับคนหลายคน รวมทั้งผมด้วย เพราะเรื่องราวของพี่เป็นสิ่งผลักดันให้ผมดิ้นรนหาหนทางไปทำงานในต่างประเทศ
อีกหลายเดือนกว่าจะผมรู้ผลว่าได้ไปหรือไม่ พี่หมิวเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ



โดย: ปอน (มช. หอ 2 ชาย ห้อง 427 เตียงขวาสุด) IP: 58.9.14.17 วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:23:49:42 น.  

 

ศิษย์เก่า เวลาเจอกัน อะไรๆ ก็สดใสหมด เข้าใจ๋

จะได้มีคนคุยเรื่องความประจำตอนเรียนหนังสือนะครับ



โดย: redPoTatO วันที่: 17 มกราคม 2551 เวลา:13:25:18 น.  

 
อี่ปี้เจ้าปะกั๋นเดือนมีนาหน่าเจ้า
อี่น้องจาไปเอิ้นหาเน้อ


โดย: เต้าหู้เจ้าน้ำตา IP: 222.123.20.135 วันที่: 18 มกราคม 2551 เวลา:0:08:37 น.  

 
เรามีบล็อกเป็นของตัวเองแล้วหม่อง อย่าลืมไปติชมกันบ้างน่ะเพื่อน แต่ยังทำไม่ค่อยเป็นเลยอ่ะ จาก ก้อ ไอริช


โดย: คุณนายก้อ วันที่: 18 มกราคม 2551 เวลา:6:38:14 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่หมิว

วันนี้ยีนส์ก็งานยุ่งเหมือนกันค่ะ แต่ตั้งใจจะแวะมาเยี่ยมพี่หมิวและเพื่อน ๆ โดยตรงค่ะ แวะมาอ่านงานเขียนของพี่หมิวด้วยค่ะ เพราะชอบเรื่องราวของพี่เช่นกันค่ะ

ได้อ่านเรื่องราวผ่านตัวหนังสือของพี่หมิว ทำให้น้องยิ้มไปด้วย อิอิ ยีนส์เองก็เคยเจอแบบนี้เหมือนกันค่ะ พอดีเคยโทรไปหาพี่สาวครั้งหนึ่งค่ะ พี่สาวเล่าให้ฟังว่า อาจารย์ที่สอนยีนส์ตอนมัธยม รู้ข่าวคราวของยีนส์ตลอดค่ะ อาจารย์เสริทหาในเน็ตคะ คิคิ เวลาที่มีการประชุมที่โรงเรียนทีไร อาจารย์ก็มักจะหยิบยกยีนส์เป็นตัวอย่างให้น้องๆ คะ ไม่รู้ว่าจะจริงหรือเปล่า แต่คิดว่ากลางปีนี้คงจะได้ทำเซอร์ไพร้อาจารย์แน่นอนค่ะ อยากรู้เหมือนกันว่าอาจารย์จะรับมุขแบบไหน

สำหรับยีนส์แล้วแค่มีมิตรในบล็อกที่น่ารัก และเป็นเพื่อนที่ดีแค่นี้ก็สุขใจแล้วค่ะ ส่วนเพื่อนในชีวิตจริงนั้นไม่รู้อยู่มุมไหนกันบ้าง บางคนก็ห่างหายไปนาน ได้แต่หวังว่าเขาคงไม่มาแอบอ่านงานเขียนยีนส์ค่ะ คิคิ (เพราะบางคนถูกพาดพิงถึงอย่างจัง เพียงแต่เปลี่ยนชื่อค่ะ คิคิ)

เมื่อสามวันก่อนบ้านยีนส์ฝนตกเป็นน้ำแข็งคะ โคตรดีใจเลยค่ะ ไม่เคยเห็นมาก่อนค่ะ เสียดายไม่ได้เอากล้องไปถ่ายรูปมาฝากค่ะ

พี่หมิวรักษาสุขภาพด้วยนะคะ ยีนส์ขอให้พี่มีความสุขมาก ๆ ค่ะ


โดย: roslita วันที่: 19 มกราคม 2551 เวลา:9:37:42 น.  

 
ดอกไม้สีแดงข้างหลัง
งามได้ใจมากครับ

อิอิอิ--- ลืมชม
ว่าคนก็หล่อ
แต่น้อยกว่าผมหน่อยนึงครับ 55555



โดย: กะก๋า ศักดาพิกุล (กะว่าก๋า ) วันที่: 19 มกราคม 2551 เวลา:13:01:04 น.  

 
อย่างว่าน้องมดเลย ถ้าพี่ได้รู้จักน้องตัวเป็น ๆ พี่ก็กรีด เพราะพี่อ่านเรื่องน้องในพันทิปแล้วสงสารจับใจ

พี่ดีใจที่ตอนนี้น้องมีความสุขแล้ว คงไม่มีใครมารังแกน้องแล้วใช้ไหม เราเป็นคนไทยต้องรักษาสิทธิจำไว้ อย่าให้ใครมาเอาเปรียบและรังแกเรา

พี่เพิ่งกลับจากไทยกับสามีมาสองอาทิตย์ เอาภาพเที่ยวมาฝาก ว่างไปดูที่บล๊อคพี่น่ะค่ะ จะได้เห็นหน้าสาวห้างฯ อย่างพี่และพี่สวยพอเป็นนางเอกของเรื่องสาวห้างฯ ได้หรือไม่ หุ หุ
รักษาสุขภาพค่ะ


โดย: jiney6 (สวยตลอดกาล ) วันที่: 20 มกราคม 2551 เวลา:7:36:54 น.  

 
แฟนคลับเยอะนะเนี่ย...

จริงๆแล้ว นิวยอร์คหน่ะแคบ บางที คนที่เค้าเคยอ่านเรื่องของแก อาจเคยเดินสวนกะแก หรือกินข้าวอยู่โต๊ะข้างๆในร้านอาหารแห่งหนึ่งแล้วก้อเป็นได้นะ...



โดย: Noww!!! IP: 71.190.14.35 วันที่: 20 มกราคม 2551 เวลา:12:25:51 น.  

 
เข้ามาอ่านแล้วอารมณ์ดีเลยค่ะ บรรยากาศร้านวันนั้นคงอบอุ่นมากเลย ได้เจอรุ่นน้อง แล้วยังมีเรื่องให้ได้ปลื้มอีก.. อืม พี่โทร.ถามพี่ดวงฤทัยให้แล้วนะคะ ลีม update ตอนคุยกัน พี่เค้าว่าจะคุยกับน้องหมิวทางเอ็มน่ะค่ะ รวมเล่มเมื่อไรบอกด้วยนะคะ จะได้มีคนได้อ่านเรื่องราวดีๆ ของคนสู้ชีวิตอย่างหมิว เป็นกำลังใจให้ได้หลายคนเลยอ่ะค่ะ


โดย: PoH13 วันที่: 21 มกราคม 2551 เวลา:16:25:08 น.  

 
คิดถึงแกว่ะ พี่อยากให้คนที่ชอบคิดว่าสิ่งที่ตัวเองเจอคือสิ่งที่เลวร้ายสุดๆ แต่ไม่รู้จักหาทางสู้มารู้จักเอ็งเหมือนที่พี่ได้รู้จักว่ะ นึกแล้วเบื่อคนพวกนี้ว่ะ วันๆเอาแต่รำพึงรำพันไม่รู้จักหาทางออก
ตอนนี้พี่ดลติดblogนี้ไปแล้วอะ



โดย: Little monkey IP: 125.24.15.55 วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:21:57:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Be a good guy
Location :
New York CityBoy United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เด็กจากทุ่งกุลาร้องไห้ฯฝันไกลในนิวยอร์ค
Friends' blogs
[Add Be a good guy's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.