กุมภาพันธ์ 2559

 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
22
27
28
 
 
19 กุมภาพันธ์ 2559
All Blog
final
เริ่มต้นนับถอยหลัง....
อีกแค่ไม่กี่วันแล้ว...การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตจะเริ่มขึ้น สำหรับเรามันเป็นจุดพลิกผันเลยทีเดียว เพราะตั้งแต่เรียนจบ ทำงาน ก็เป็นมนุษย์เงินเดือนมาตลอด แล้วตอนนี้กำลังจะออกไปเผชิญกับโลกกว้างใบเดิม แต่ที่ต้องเพิ่มเติมคือ ความสตรอง!!!

เล่าเรื่องนายใหญ่นิดนึง คิดว่าจะไม่ได้คุยด้วยซะแล้ว พอดีเมื่อวานเอาเอกสารไปให้เซ็น แกก็ถามว่าเป็นไง จะออกไปทำอะไร...(เอาล่ะสิ ไม่ได้เตรียมทิชชู่มาด้วย) ก็บอกแกไปว่าออกไปช่วยที่บ้าน แกก็แนะนำว่า ให้หาอะไรทำ แม้จะก่อรายได้หรือไม่ก็ตาม อย่าหยุดอยู่เฉยๆ เพราะถ้าอยู่เฉยๆ มันจะทำให้จิตใจห่อเหี่ยวแล้ว จะทำให้รู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า ซึ่งเราก็คิดและเตรียมรับมือกับเรื่องนี้ไว้เหมือนกัน คุยกันนานเลย บอกตรงๆ เสียดายเจ้านายดีๆ แบบนี้เหมือนกัน (ใจดีและมีวิสัยทัศน์มากแต่..เจ้านายดีคนเดียว มันไม่พออ่ะ)

ออกมาจากห้องนายใหญ่ ด้วยอารมณ์ปกติ ไม่มีดราม่า รับรู้ได้ถึงความเป็นห่วงลูกน้องคนนี้ จากการพูดคุยเมื่อครู่ รู้สึกดีใจ...

พอลองนึกถึงอนาคตอีกไม่กี่วันข้างหน้าแล้ว ถ้าถามว่าวางแผนไว้ยังไงบ้าง แม้จะไม่มีภาระหนี้สินก็เถอะ แต่เงินเก็บก็ไม่ได้มากมายอะไร วางแผนไว้รึยังว่าจะทำอะไรต่อไป....

ต้องตอบแบบมึนๆ เลยว่า..ยัง!!!!  ยังไม่รู้ว่า จะเริ่มอะไรยังไงดี เหมือนคิดแค่ว่าหลังจากออกแล้วอยาก หยุดทุกสิ่ง ให้มันนิ่งๆ เพื่อจะคิดทำอะไรเป็นจริงเป็นจัง ค้นหาตัวตน ตามหาความฝัน ทำในสิ่งที่ชอบ ที่อยากทำ อยากลองตั้งใจคิดแบบจริงจังซักที ว่าจริงๆแล้ว จะอะไรยังไงกับชีวิตดี...

แต่....ระหว่างที่จะคิด จะค้นหาอะไร ข้าวก็ต้องกินใช่มั๊ย จะอาศัยเงินเก็บอย่างเดียว ซักวันมันก็ต้องหมด สิ่งที่ได้เริ่มไว้ คือ แพ็คขนมส่งร้าน ก็คงเป็นรายได้ทางเดียวที่มีอยู่

แต่...ค่าใช้จ่ายติดตัวก็ยังมี ประกันชีวิต 5 เล่ม ที่ต้องจ่ายเบี้ยทุกปี เงินเดือนของพ่อแม่ อาและย่าที่ต้องให้ทุกเดือน จะหามาพอจ่ายรึเปล่า นี่ล่ะที่ต้องคิดเพิ่ม จะให้บอกตอนนี้ก็คงยังบอกไม่ได้ เพราะยังคิดไม่ออก

และเหมือนโลกกว้างจะเริ่มส่งบททดสอบมาให้ จากที่ใครหลายๆ คนท้วงว่าปีนี้เศรษฐกิจจะแย่กว่าปีที่ผ่านๆ มา และติงว่าอย่าเพิ่งลาออกเลย งานหายาก ปีนี้มีบริษัทเลออฟพนักงานเยอะ ใครมีงานทำตอนนี้ถือว่าโชคดีสุดๆแล้ว ก็เห็นจะจริงตามนั้น

ร้านอา ที่ส่งประจำเฉลี่ยประมาณวันละ 15-20 ถุง ตอนนี้เงียบมาก วันก่อนเอาไป 20 ถุง จะอาทิตย์นึงแล้ว ยังไม่หมดเลย T T ส่วนร้านที่ 2 จาก 35 ชิ้น ก็เหลือ 20 และยังไม่แน่ว่าจะรับทุกอาทิตย์หรือเปล่า ส่วนร้านสุดท้ายจากที่เคยส่งอาทิตย์ละ 70 ถุง ตอนนี้เหลือแค่ 50 ถุง T T อนาคตขออย่าให้ลดลงอีกเลย --'

เอาน่ามาถึงขนาดนี้แล้ว..อนาคตจะเป็นยังไง คงต้องพยายามทำให้ดีที่สุด

เขียนทิ้งไว้..แล้วไปประชุมส่งต่องานให้คนที่เหลือ..อารมณ์เลยไม่ต่อเนื่อง จะเขียนอะไรเลยลืมเลย

อ้อ มีเรื่องนึง คนอื่นอาจจะมองว่าปกติ แต่สำหรับเรามันแปลกนิดหน่อย เพราะตั้งแต่ตอนที่เริ่มคิดลาออก วันหยุดเสาร์-อาทิตย์จะพยายามสวดมนตร์และนั่งสมาธิไม่ให้ขาด จริงๆ อยากทำมานานแล้วแต่มันไม่ค่อยสม่ำเสมอเพราะติดนิสัยขี้เกียจ แต่ระยะหลังทำค่อนข้างสม่ำเสมอหน่อย เรื่องที่แปลกคือ อุปสรรคในการเคลียร์งานมันมักจะมีทางออกแบบง่ายจนแปลกใจ อธิบายก็คงยาว เอาเป็นว่าหลายๆ เรื่องที่ต้องจัดการให้จบมันมักจะจบได้อย่างง่ายดาย จนรู้สึกได้ว่า หรือมันจะถึงเวลา ที่ชีวิตเราจะเกิดการเปลี่ยนแปลง














Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2559
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2559 18:04:32 น.
Counter : 230 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

i_mafuang
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ผู้หญิงธรรมดาที่ชอบเพ้อเอาถ้วย
MY VIP Friends