พฤศจิกายน 2555

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
น้ำกลิ้งบนใบบอน สอนใจ

จิตไม่นิ่ง เหมือนน้ำกลิ้งบนใบบอน

 ยามต้องลมแม้เพียงเอื่อยอ่อน แผ่วเบาเท่าลมหายใจ

 ก็หวยไหว ไถลไปไร้ทิศทาง 

 เพ่งมองดู อยู่เป็นนาน กว่าหยดละอองธารจะหยุดลง

 เหตุ...แห่งการณ์นี้ อยู่ที่สายลม หากเรานำจิตไปผสม

 เหมือนปล่อยใจไปตามลมจะพัดพา ทางโน้นบ้าง ทางนี้บ้าง

 ไร้หนทางจะไขว่คว้า หากไม่นิ่ง อาจถึงคลา

 หยดน้ำธารา ร่วงหล่นสู่ผืนดิน         

 หากไม่นิ่ง อาจถึงคลา

ทุกข์อุรา ล้าระทม จมดิ่งธรณี

(วรรคตอนอาจจะไม่ได้แปะเท่าไหร่ ตอนแรกกะแค่เพ้ออะไรไปเรื่อย แต่หัวดันลื่นไหลกลายเป็นเหมือนแต่งกลอนไปซะได้)

 

 




Create Date : 11 พฤศจิกายน 2555
Last Update : 11 พฤศจิกายน 2555 22:02:57 น.
Counter : 1213 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นกไร้ขน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]