Group Blog
 
 
ธันวาคม 2556
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
16 ธันวาคม 2556
 
All Blogs
 

ถึงใครคนนึงที่อยูในตัวฉันตอนนี้ ( สัปดาห์ที่27 )


ลีออน..... น้อยๆของพ่อและแม่
(นานๆอัพบล๊อคทีนึงเลยยาวหน่อยนะคะ)

สวัสดีจร้าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆชาวบล๊อค รวมไปถึงเจ้าชายน้อยในพุงของแม่นี่เป็นอีกครั้งที่แม่งัดโน๊ตบุ๊คขึ้นมาเพื่อทำการเขียนบล๊อคโดยเฉพาะ ทั้งๆที่ให้คำสัญญากับพี่ๆ เพื่อนๆในนี้ไปหลายคนว่าจะพยายามมาอัพบล๊อคอย่างสม่ำ เสมอแต่ก็ทำไม่สำเร้จเพราะตอนนี้จ๋าเล่นเนตผ่านไอแพดกะมือถืออย่างเดียวเข้ามาอัพบล๊อคไม่ถนัดเลยแถมคอมฯของป๊ะป๊าก็ไม่มีภาษาไทย พิมพ์ไม่มันเท่ากับโน๊ตบุ้คเครื่องนี้ซึ่งตอนนี้อืด ได้ที่มาก มิเกลบอกจะซื้อเครื่องใหม่เอาไว้ให้แต่เราก็จะรอกลับไปซื้อที่ไทย

วันนี้มาอัพเดตกับเหตการณ์ใหม่ในชีวิต... ใช่ค่ะ ครอบครัวเรากำลังจะมีสมาชิกใหม่เพิ่มอีกหนึ่งคน วันนี้ ณ วันที่15/12/2013 จ๋าตั้งครรภ์ได้ 27 สัปดาห์แล้วค่ะ ได้ลูกชาย ตั้งชื่อให้ว่าน้อง Leonลีออน (Sanchezซานเชส) Chatchamonmasชัชมนมาศ กำหนดคลอด 15 มีนา 2014 ก็อยากจะบันทึกข้อความเรื่องราวเอาไว้เผื่อไว้เป็นประสบการณ์ ความทรงจำต่างๆ เผื่อวันนึงลูกชายจะย้อนกลับมาอ่าน
ขณะที่พิมพ์บล๊อคตอนนี้ เจ้าชายน้อยของแม่ก็ดิ้นอย่างเมามัน ตุบตับอยู่ในพุงสงสัยหนักโน๊ตบุ๊คที่แม่วางพาดพุงไว้บนหมอนรึเปล่านะ ^_^

แม่อาจจะมาอัพเดตช้าไปอย่างที่บอกไปข้างต้นว่าลำบากอัพจริงๆนะ แต่แม่ก็อยากที่จะบันทึกเอาไว้ ไม่ใช่โพสต์ไว้แต่ในเฟสบุ้ค แม่ว่าที่นี่มันดูเป็นบันทึกได้เป็นชิ้นเป็นอันมมากกว่า

ย้อนกลับไปเจ็ดเดือนที่แล้ว เดือนมิย.๒๕๕๖ แม่เพิ่งเริ่มทำงานที่ร้านอาหารสเตฟานในตำแหน่งแม่ครัวได้สองอาทิตย์กว่า วันนึงซึ่งเป็นวันหยุดของพ่อและแม่ แม่ก็ด้วยความที่ว่าป้าเบรโด(คู่สะใภ้)ของแม่ที่กำลังตั้งท้องสาวน้อยAinara ทักขึ้นมาว่าเราน่าจะท้องไล่ๆกันนะจะได้ใช้ของใช้เด็กไปด้วยกัน ไม่ต้องซื้อของใหม่ทั้งหมด จะได้เป็นมรดก ทอดๆกันไป เช้าวันนั้นแม่เลยเดินเข้าห้องน้ำพร้อมที่ตรวจครรภ์ กะว่าตรวจดูเฉยๆ ขำๆ เพราะที่ตรวจมันเหลืออยู่อันนึงแต่ปรากฏว่า.........


สองขีดจร้า+++ แม่เดินมาบอกพ่อที่นอนยังไม่ตื่น

ฉัน      "ที่รัก... ฉันท้อง"
มิเกล   "อย่าล้อเล่นน่าาาาา ...."
ฉัน      "ฉันท้องจริงๆมาดูซิที่ตรวจอยู่ในห้องน้ำ"
มิเกล   เดินงัวเงียตามมาที่ห้องน้ำ พอดูที่ตรวจเสร้จก็มองหน้าฉัน มองที่ตรวจครรภ์สลับไปมาสาม 
          สี่รอบ "จริงๆอ่ะ????"
ฉัน      "เริ่มมีน้ำโห......ก็ดูสิฮ้วยยยยยย"
มิเกล   "โอ....ที่รัก ที่รัก ที่รัก ที่รัก" สติหลุดไปแล้วว

จากวันนั้น เราก็เริ่มโทรนัดหมอเพื่อที่จะไปฝากครรภ์ พร้อมวิตามิน เครื่องสำอางค์ ครีมบำรุงผิวใหม่ที่เหมาะกับคนท้อง




และวันที่แม่ได้เห็นเจ้าชายน้อยครั้งแรกก็มาถึง ในการอุลตร้าซาวด์ครั้งแรกตอน 11 weeks 5 days




ในตอนนั้ยังไม่รู้เพศของลูกได้ แต่แม่อยากให้หนูเป็นผู้ชายเพราะแม่อยากเป็นแค่เจ้าหญิงคนเดียวของบ้าน ลูกกะคุณพ่อจะได้เอาใจแม่คนเดียว อิ อิ แต่คุณพ่ออยากได้ลูกสาวเพราะพ่อบอกว่าลูกชายต้องดือและแสบเหมือนพ่อแน่ๆ ปล......แต่ความลับคือแม่อยากได้ลูกชายแต่ในใจแม่คิดไว้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ คงได้ลูกสาวแน่ๆแม่เลยเตรียมชื่อและส่องหา เสื้อผ้าของใช้ให้ลูกเป็นแต่ของของเด็กผู้หญิง  ส่วนคุณพ่อที่อยากได้ลูกสาวก็คิดไว้ในใจว่าลูกต้องเป็นผู้ชายแน่ๆ ฮ่าๆๆ

สรุปลูกก็เป็นผู้ชาย.... แม่กับพ่อรู้ผลตอนอุลตร้าซาวด์ครั้งที่สองแต่ครั้งนี้ไม่มีรูปของลูกเพราะหมอลืมปรินต์ ฮ้วยยยยยย ++!

เหตุการ์ณต่างๆดำเนินมาปกติ มีลุ้นหวาดเสียวเล็กน้อยตอนสัปดาห์ที่แปด แม่มีเลือดออก ทำเอาแม่ร้องไห้โฮ ป้าเบรโดกับคุณย่ารีบพาแม่ส่งโรงพยาลใหญ่Can misesในเมืองเลย ไม่ยอมรอหมอที่San Antonio ขับรถไปครึ่งชม. นั่งรอหมออีกเกือบชม. นาทีนั้นแม่ร้องไห้อย่างเดียวกะว่าหนูไม่อยู่กับแม่แล้วแน่ๆ แต่ผลสรุปออกมาก็ปกติ น่าจะเป็นเลือดล้างหน้าเด็กแบบที่คนไทยเรียกกัน ในระหว่างนั้นแม่ก็ยังไปทำงานปกติ งานในครัวหนักมาก วุ่นวายมาก เครียดมาก แต่หนูก็เป็นเด็กดี ไม่กวนแม่เลย แม่แพ้ท้องมาก น้ำหนักก่อนท้องหนูอยู่ที่่ 73-74 ช่วงแพ้ท้องอาจเป็นเพราะทำงานหนักด้วยน้ำหนักวันไปฝากท้องวันแรกเลยเหลือแค่ 68  แม่แพ้ท้อง ไม่อยากกินอะไร แต่ไม่อ้วกมาก ชอบมึนหัวตอนบ่ายๆ เย็นๆช่วงที่แม่ต้องเดินไปทำงานเป็นอะไรที่ทรมาณมากจะเป็นลมหลายครั้ง แต่พอเริ่มงาน มีลูกค้าแม่ลืมซะงั้น รู้สึกดี กระปรี้ กระเปร่าสุดๆ แต่พอเลิกกงานก็หมดสภาพแถมนอนไม่หลับกว่าจะหลับก็ตีสอง ตีสามทุกวัน ตอนเช้าก็เป็นผีดิบนอนทั้งวัน ฮ่าๆ ไม่ใช่เพราะลูกหลอกนะครับลีออนของแม่น่ะเป็นเด็กดี แม่เดาว่าน่าจะเป็นที่ฮอโมนท์ของแม่มากกว่า  ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีแม่เริ่มรับรู้ถึงลูกตอนช่วงสัปดาห์ที่20 ลูกเริ่มตอดแม่ตุ๊บๆ แต่ไม่ดิ้นรุนแรงคงเป็นเพราะแม่อ้วน แถมแม่ไม่รู้ว่าอาการลูกดิ้นเป็นยังไง ความจริงคนส่วนใหญ่รับรู้อาการลูกดิ้นช่วงสัปดาห์ที16 แต่แม่รู้สึก ตุ๊บๆเล็กน้อยเหมือนปลาตอดเท่านั้นเอง ฮ่าๆ

สัปดาห์ที่25 แม่ต้องได้รับการตรวจคัดกรองเบาหวานโดยการดื่มน้ำหวาน แน่นอนจร้าน้ำตาลแม่สูงปรี๊ดดดด ทั้งๆที่ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่แม่กินหวานน้อยลงมากกกก อยู่เมืองไทยเช้าก็กาแฟเย็น ปาท่องโก็จิ้มนมข้น ก๋วยเตี๊ยวน้ำตาลสามช้อน บ่ายกาแฟเย็นอีกแก้ว แถมเค้ก ของหวานหลากหลาย มานี่ไม่มีอะไรสักเท่าไร ไม่กินหวานสุดๆแล้วนนะเนี่ย กาแฟเหลือวันละแก้วตอนเช้าน่ำตาลครึ่งช้อนเท่านั้น กับข้าวก็ใส่น้ำตาลนิดหน่อย จะมีก็พวกขนมปัง เบกกอรี่นี่ล่ะที่คงน้ำตาลพุ่ง เพราะฉะนั้นแม่เลยโดนสั่งควบคุมอาหารสามวันและไปกินน้ำตาลพร้อมเจาะเลือดตรวจใหม่อีกครั้ง คราวนนี้โดนเจาะสี่เข็มแน่ะ แขนแม่พรุนเลยยยย วันพรุ่งนี้แม่ก็จะไปฟังผล พร้อมพบคุณหมออีกครั้ง เพี้ยงงงงงง สาธุขอให้ผ่านแคล้วคลาด ลูกต้องเข้มแข็งนะครับ แม่รู้ว่าหนูปลอดภัย แม่ไม่อยากโดนควบคุมอาหารอีกแย้วววว  ปล.สุดท้ายยยแถมท้ายด้วยรูปถ่ายสามมิติครั้งล่าสุดที่พ่อกับแม่ไปอุลตร้าซาวด์มา หนูได้จมูกแม่ไปเต็มๆ ลีออนมีเวลาสองเดือนกว่าที่จะปั้นจมูกให้โด่งๆหล่อๆเหมือนคุณพ่อนะคร๊าบบบ







 

Create Date : 16 ธันวาคม 2556
1 comments
Last Update : 16 ธันวาคม 2556 1:36:20 น.
Counter : 1473 Pageviews.

 

อ้าววววววว
อัพบล๊อคใหม่แล้วเหรอคะ
ยังจำพี่ยุ้ยได้ใช่มั้ยคะ

ยินดีด้วยค่ะที่กำลังจะมีตัวน้อยๆ ที่แสนน่ารักแล้ว
จมูกโตเชียว แบบนี้เค้าว่าอนาคตไม่ลำบากค่ะ
เข้ามาอ่านแล้วก็อมยิ้มตามไปด้วย
ขอให้แข็งแรงทั้งคุณแม่คุณลูกนะจ๊ะ

เอาขนมปังทำเองมาฝากจ้า

 

โดย: PrettyNovember 16 เมษายน 2557 9:45:45 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


Te Amo Mucho Mucho @ IBIZA
Location :
Thailand Spain

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีค่ะมือใหม่หัดทำบล็อค ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ^^ ย้ายถิ่นฐานมาไกล จากกทม. ประเทศไทยมาติดเกาะอิบิซ่า ที่สเปน หวังว่าประสบการณ์ชีวิต หรือข้อมูลของเราคงพอช่วยให้ใครหลายๆคนได้อ่านเล่นเพลินๆ ขำๆนะคะ // จ๋าค่ะ
Friends' blogs
[Add Te Amo Mucho Mucho @ IBIZA's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.