Imagination is more important than knowledge
Group Blog
 
<<
กันยายน 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
25 กันยายน 2549
 
All Blogs
 
วงเหล้า

เอ๊าดื่ม!

คัมไป!

Cheers!

เสียงกระทบแก้วดังแก๊ง! ผู้คนต่างกระดกแก้วเบียร์ของตัวเอง ตามด้วยเสียงอึก อึก อึก แก้วใดที่ว่างเปล่าก็จะถูกรินให้เต็มใหม่อีกครั้งภายในเวลาไม่กี่อึดใจ

"อิคคิๆๆๆ" (หมดแก้ว)

เสียงตะโกนร้องเชียร์ เสียงหัวเราะเฮฮา ขวัญบุหรี่สีขาวที่ลอยตัดผ่านแสงไฟสีส้มอบอวลไปทั่วโต๊ะที่พวกเรานั่งๆกัน

ผู้คนจับกลุ่มคุยกัน บ้างก็คุยกันสองคน บ้างก็เอาแต่ชน หนุ่มสาวบ้างคู่ก็คุยกันเบาๆ ส่งสายตายิ้มหวาน หัวเราะซิกๆกัน บ้างคนก็นั่งเฉยๆฟังผู้อื่นคุยสนทนา

ส่วนผมแล้วก็ไม่ได้เอ่ยปากคุยกับผู้ใด ได้เพียงแต่ขยับเหงือกเคี้ยวกับแกล้มที่ยังเหลืออยู่บนโต๊ะอาหาร

หยั่บๆๆๆ เสียงเคี้ยวเอื้องอาหารดังก้องในกบาลของผม แม้อาหารจะเย็นชืดไปเยอะแล้ว แต่ผมก็ยังเคี้ยวต่อ เพราะว่าผมไม่ได้ดื่มเหล้าแบบใครๆเขา หนทางฆ่าเวลาบนโต๊ะก็มีไม่กี่อย่างนอกจากการกินอาหารที่เหลือ หรือไม่ก็ฟังบทสนทนาที่ตัวเองไม่มีความสนใจ

"อิคคิๆๆ"

ภาชนะที่ใช้ดื่มเหล้าได้ถูกเปลี่ยนไปจากแก้วเบียร์ เป็นเหยือก เสียงเชียร์ที่ดังลั่นร้านเร่งให้ใครคนนั้นยกเหยือกสูงขึ้น ความเร่งที่เพิ่มขึ้นจากแรงโน้มถ่วงทำให้ของเหลวทั้งหมดไม่สามารถไหลลงผ่านลำคอได้ทันท่วงที บางส่วนก็ทะลักล้นมากจากริมฝีปากและไหลช้าๆไปตามลำคอ เสื้อชุ่มไปด้วยเบียร์ ผู้หวังดีบางท่านรีบกุลีกุจอหยิบผ้าเช็ดมือมาเช็ดเบียร์ที่ไหลเลอะเสื้อเชิ้ตให้สะอาดเรียบร้อย

"เป็นคนไทยเหรอ ผมเคยไปกรุงเทพมา" ใครสักคนชวนผมคุย บทสนทนาเก่าๆเดิมๆที่ผมเคยชินเริ่มลองลอยขึ้นมาในหัวผม

"ไปเที่ยวที่อยุธยามา"
"เคยไปเกาะสมุย"
"ต้มยำกุ้งเผ็ด"
"เมืองไทยร้อน"
"เคยนั่งตุ๊กๆ"
"พูดได้สามภาษาเหรอ เก่งจัง"

ใครสักคนคงเห็นผมนั่งเบื่อคนเดียวเลยชวนคุย ความจริงแล้ว ผมไม่ได้รู้สึกเบื่อหรอก แต่ผมไม่รู้จะคุยไร พอใครสักคนชวนคุยเรื่องเมืองไทย ผมก็รับน้ำใจในความหวังดีของพวกเขาและก็ตอบคำถามไปเป็นข้อๆ

ในบางครั้งบางคราว ผมก็มีโอกาสสนทนาคุยในเรื่องอื่นๆ ที่ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวกับประเทศไทย วันใดที่เป็นลักษณะอย่างนั้นได้หละก็นับว่าโชคดีมากเหมือนกัน

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา การเลี้ยงฉลองวันนี้ถูกจัดขึ้นเพื่อฉลองให้พนักงานคนนึงในบริษัทที่จะถูกส่งไปฝึกงานที่เยอรมันเป็นเวลาหกเดือน

คำพูดทักทายครั้งสุดท้ายก่อนงานเลิก เขากล่าวถึงความกังวลในชีวิตในต่างแดน ภาษาอังกฤษ แม้จะมีความรู้สึกไม่แน่นอนในชีวิต แต่เขาก็พร้อมสู้และน้อมรับกับโอกาสที่ไม่สามารถหาไม่ได้ง่ายๆในชีวิตสำหรับตัวเขา

เวลาหกเดือนนั้นสั้นๆนัก แต่ผมก็อยากให้เขาตักตวงประสบการณ์มาให้มากสุด

หลังจากทักทายกล่าวปิดงานเสร้จ ผมเดินเข้าไปจับมือกับเขาและกล่าวออกมาว่า

"กัมบัตเตะคุดาไซ" (Do your best)






Create Date : 25 กันยายน 2549
Last Update : 28 กันยายน 2549 0:46:03 น. 5 comments
Counter : 526 Pageviews.

 
ฮิ้วววววววววว วสุเขียนบรรรยากาศดีนะ
อ่านแล้วทำให้เห็นภาพตามไปด้วย

วสุไม่กินเหล้า ดีจัง

ปล. ได้ข่าวว่าเคี้ยวเอื้องเค้าใช้กับฟายนะ -*-


โดย: = นุกกี้ปีล้าลันล้าปิล้า= IP: 124.121.46.6 วันที่: 25 กันยายน 2549 เวลา:23:45:09 น.  

 
เขียนเก่งขึ้นทุกวันๆ เลยคนเนี้ยยยยยยยย
อัพบ่อยๆ นะจร้า จู้ๆ


โดย: Jeban วันที่: 28 กันยายน 2549 เวลา:0:39:26 น.  

 
"กัมบัตเตะคุดาไซ" (Do your best)
เป็นสิ่งที่พยายามท่องในใจตลอดเหมือนกัน กับอีกประโยคคือ สู้โว้ย


โดย: ยัวร์ ซิสสะเตอร์ IP: 131.217.6.6 วันที่: 28 กันยายน 2549 เวลา:12:39:48 น.  

 
ส่วนผมแล้วก็ไม่ได้เอ่ยปากคุยกับผู้ใด ได้เพียงแต่ขยับเหงือกเคี้ยวกับแกล้มที่ยังเหลืออยู่บนโต๊ะอาหาร

>>> กินกับแกล้มอย่างเดียว...กิน...กิน...กิน...และกิน

มิน่าล่ะ...


กับแกล้มมันเยอะน่ะเนอะ...


โดย: กินเยอะระวัง...อ้วน!!! IP: 210.213.19.70 วันที่: 14 ตุลาคม 2549 เวลา:14:28:11 น.  

 
ขอชมด้วยคน..เขียนได้ดีเสมือนร่วมอยู่ในเหตุการณ์ด้วย.....

กัมบัตเตะคุดาไซ(Do your best)



โดย: otosung IP: 202.44.210.42 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2549 เวลา:13:07:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นายสารพัด
Location :
Nagoya Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




โอ้ว จ๊อด มันยอดมาก
Friends' blogs
[Add นายสารพัด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.