...to see and to be seen...





Streets of London - Sinéad Oconnor

พัธ,

เราแวะลงไปทำธุระที่ลอนดอนมาสองวัน รู้สึกกระดี๊กระด๊ามากที่มีโอกาสได้เข้าเมืองกรุงมุ่งสู่แสงสีบ้าง เป็นการเว้นระยะชีวิตเงียบๆ เรียบๆ ง่ายๆ ไปสู่อีกรูปแบบหนึ่งของชีวิตที่เราเว้นวรรคไปนานพอควร เพราะชีวิตๆ นึงก็น่าจะมีหลายๆ แบบคละกันไป ใช่มะ? อิอิ พูดราวกับว่าชีวิตเราเต็มไปด้วยการผจญภัยหรือเคยหัวหกก้นขวิดมาเสียหยั่งงั้น ขนาดนายยังเคยบอกเราว่าชีวิตเราน่ะเดาได้เลยว่าจะทำอะไร ตอนไหน อะไรมันจะมีแพทเทิร์นเดียวขนาดนั้น

เรากับน้องเจ้าถิ่นได้ที่นั่งเหมาะเหม็งหน้าร้านกาแฟหัวมุมสี่แยกในบริเวณโซโห ในส่วนที่เป็นเขตของพี่น้องผองเกย์ โต๊ะกาแฟเล็กๆบนทางเท้าที่เอาไว้นั่งจิบชา กาแฟหรือเบียร์ในวันที่ฝนฟ้าเป็นใจ เป็นที่นั่งคุยนั่งดูผู้คนเดินผ่านไปมาและในเวลาเดียวกันเราก็จะกลายเป็นส่วนประกอบส่วนหนึ่งของฉากที่มีชีวิตที่ถูกมอง มันก็ยุติธรรมดีแล้วนี่นา ใช่มั้ย

ถนนเล็กๆสายนี้มีผู้คนมากมายผ่านมาแวะเวียน บางคนก็ดูเป็นนักท่องเที่ยวแบบเรา บางคนก็ดูจะเป็นคนลอนดอนนี่เอง เนื่องจากโซโหก็เป็นส่วนหนึ่งบนแผนที่ของกรุงลอนดอนที่นักท่องเที่ยวหลายคนอยากมาชม เพราะนอกจากไชน่าทาวน์ เซ็กซ์ช้อป โซโหยังเป็นศูนย์กลางของกลุ่มชายรักชาย(และหญิงรักหญิง)ของมหานครแห่งนี้อีก ส่วนนี้ของโซโหจึงคึกคักและเต็มไปด้วยสีสันของร้านรวงและแน่นอน...ผู้คน

การได้นั่งสบายๆ จิบกาแฟร้อนๆ ที่ส่งกลิ่นหอมๆ ทำให้บรรยากาศยามบ่ายหลังจากตระเวณเดินตามถนนสายเล็กๆ ของลอนดอนช้าลงได้เป็นอย่างดี ลอนดอนคงไม่เคยเงียบเหงาโดยเฉพาะบนถนนสายหลักๆ แต่การได้เดินไปถนนหรือซอยเล็กๆ ที่ตัดออกไปด้านหลังแล้วไปเชื่อมต่อกันกับถนนอีกสายหนึ่งและอีกสายหนึ่งเหมือนไม่รู้จักจบ ก็เป็นการหลบลี้ความวุ่นวายได้ดีนัก ของอย่างนี้คงต้องให้เจ้าถิ่นเป็นคนพาเดิน

อาหารตาและอาหารปากเดินผ่านไปผ่านมาตรงสี่แยกปากหมานี่มากมาย อิอิ หนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่ ล่อล่ำ กล้ามปู มาคู่หรือฉายเดี่ยว ผ่านสายตาแทะโลมของเราสองคนที่บางครั้งยังแถมด้วยคำวิพากษ์วิจารณ์ในภาษาแม่ที่คงไม่มีใครแถวนี้เข้าใจ ยกเว้นหากเห็นหนุ่มหน้าตาเอเชียที่อาจจะมาจากถิ่นเกิดเดียวกันก็ต้องสำรวมคำพูดกันไว้นิดนึง ส่วนใหญ่เราได้แต่นั่งยิ้มกับหัวเราะไปกับการวิเคราะห์และสาธยายของน้องเจ้าถิ่นเมื่อมีเหยื่อที่น่าสนใจเดินผ่านมาในสายตา

เราว่าคนที่มาเดินในละแวกนี้ นอกจากว่าจะมาดูอะไรต่ออะไรและใครต่อใครแล้ว อีกมุมหนึ่งก็คงต้องเตรียมที่จะมาถูกดูจากสายตานับร้อยๆ คู่ เพราะฉะนั้นหลายๆคนจึงอยากจะถูกดูด้วยสายตาที่ชื่นชม อยากจะถูกดูและถูกมอง ถ้าเดินไปและไม่มีใครมองเลย(อย่างเรา) ก็อาจจะถือว่าเรตติ้งไม่ค่อยดีนัก อาจต้องหันกลับมาดูตัวเองอีกทีว่าเกิดอะไรขึ้น อิอิ และนั่นอาจเป็นส่วนหนึ่งที่คนเราอยากดูดี เพราะอยากถูกมองว่าดูดี อย่างที่นายเคยถามเราเมื่อนานมาแล้วล่ะมั้ง มันคงเป็นส่วนหนึ่งของสัญชาติญาณของการอยู่รอดของสิ่งมีชีวิต ด้วยการดึงดูดคู่ตรงข้าม ที่อาจเป็นต่างเพศหรือเพศเดียวกัน

ถ้านายมานั่งอยู่ด้วยก็คงมองกันคนละคนไม่แย่งกัน เราก็คงสามารถวิจารณ์สาวที่นายมองได้ว่าเป็นยังไง และขณะเดียวกันก็คงต้องให้นายช่วยวิจารณ์หนุ่มที่เราคิดว่าหล่อ ว่าในสายตาผู้ชายเนี่ย มันมองผู้ชายหล่อยังไง ในขณะเีดียวกันเราสองคนก็คงถูกมอง เขาคงว่าเราโชคดีมีแฟนหล่อ แต่นายก็คงถูกวิจารณ์ว่าหน้าตาหรือก็ดี น่าจะหาแฟนที่ดูดีกว่านี้ได้นะ หุหุ

คิดถึงเหมือนเดิม




ปล. เพลงนี้ไม่ค่อยเข้ากับบรรยากาศเท่าไหร่ แต่บังเอิญนึกได้ว่าไม่ได้ยินมาเสียนาน

ปล. เมื่อไหร่จะได้มานั่งชิวๆ กันล่ะ

ปล. เออ... อย่าดีกว่า


photo from: http://www.fotothing/photo/bluelikewater



Create Date : 12 กรกฎาคม 2551
Last Update : 12 กรกฎาคม 2551 23:41:00 น.
Counter : 150 Pageviews.

1 comments
  
แวะมาทักทาย
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมเยียนกันนะ
ขอให้เรามีความสุข ตามวิถีของเราเองครับ
โดย: โจราคาเฟ่ วันที่: 13 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:55:50 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

so straight
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



walk down the memory lane,

drink fine wine,

and live a subtle life...
กรกฏาคม 2551

 
 
1
3
4
5
7
9
11
13
16
17
19
21
22
25
27
28
30
31
 
 
12 กรกฏาคม 2551