....สายลมหนาวเหน็บ รู้สึกเจ็บจนลึกสุดใจ....
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2550
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
17 มิถุนายน 2550
 
All Blogs
 
...............คิดถึงบ้าน ตอน ...เด็กบ้านนอกเข้ากรุง................




ทุกวันนี้สภาพสังคม เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว
ตามกาล ตามเวลาของมัน
บางสิ่งบางอย่าง เติบโตอย่างรวดเร็ว
บางสิ่ง บางอย่าง ล้าหลังอย่างรวดเร็ว เช่นกัน

ฉันจากบ้านนอกมาอยู่เมืองหลวงแห่งนี้หลายสิบปีแล้วสินะ
เค้าว่ากันว่า เวลาช่างเดินเร็วเสียเหลือเกิน

ตั้งแต่จบมัธยมปลาย ก็เข้ามาเรียนต่อเพื่อปริญญาใบหนึ่ง
แต่ฉันไม่ได้มีจุดหมายเช่นนั้น...
ฉันมีจุดมุ่งหมายที่แตกต่าง

หลังเรียนจบฉันตั้งใจแน่วแน่ว่าจะมาเรียนต่อ ที่รามคำแหง
ซึ่งในตอนนั้นฉันไม่ได้คิดอะไรเลย คิดแค่ว่า เรียนให้นานๆ
เหตุผลหนะหรือ.....55555 นึกแล้วก็ขำตัวเอง

................คืนหนึ่งแม่ฉันคุยกับน้าๆ ที่เค้าอยู่กรุงเทพฯ แล้วกลับไปเยี่ยมบ้าน
แม่ไม่รู้หรอกว่าฉันนอนเกลือกกลิ้งอยู่หน้าทีวียังนอนไม่หลับ

พวกผู้ใหญ่เค้าก็คุยกัน ฉันได้ยินแม่บอกว่า ลูกเถ้าแก่โรงสี
ในตัวอำเภอ เค้ามาหาอาก๋ง
เค้ามาทาบทามหลานสาวก๋งให้ลูกชายเค้า....

โอ้วววววววววววว มิน่าพักหลังฉันถึงเห็นเค้าขับรถมาที่บ้านฉันบ่อย
อ้างว่ามาหาแม่บ้างล่ะ มาหายายฉันบ้างล่ะ...
แต่พวกฉันและพี่สาว ก็ไม่ชอบขี้หน้าสักเท่าไหร่
ได้แต่หาทางแกล้งประจำ....
บางวันแม่ก็ให้พวกเราไปที่บ้านเค้าบ้างล่ะ ไปเอาโน่น เอานี่

ก็เพิ่งจะกระจ่างก็วันนี้เอง....

น้าก็ถามแม่ว่า .........."แล้วตอบไปว่าไง"
แม่ตอบว่า.............."เด็กมันยังเล็กให้มันเรียนจบก่อน (ตอนนั้นฉันเรียนอยู่ ม.5)
น้าถาม...................."แล้วเค้าจะเอาคนไหน"
"ลูกชายเค้าชอบ....(พี่สาวคนถัดจากฉัน) แต่ พ่อเค้าอยากได้ ......(ฉัน)"

เอาล่ะสิ....คนจีน จะคลุมถุงชนฉันซะแร้ว ไม่มีทางหรอก (ฉันนอนคิดในใจ)

น้า "ก็ให้เด็กมันเรียนจบก่อนก็ดี มันก็ยังเด็กๆ อยู่"

ช่วงตอนนั้นฉันเป็นทะโมนมากๆ กระโดก กระเดก
ไม่มีความเป็นสุภาพสตรีเลย และโดนยายด่าบ่อยๆ เรื่อง
นิสัยไม่ค่อยเรียบร้อยของฉัน


ฉันไม่ได้บอกแม่ว่า ..คืนนั้นฉันได้ยินหมด ฉันบอกแค่ว่า

ฉันอยากเรียนต่อ.....จบเมื่อไหร่ว่ากันอีกที...

นี่แหละ หลังจากจบม.6 ฉันพุ่งเข้า รามคำแหงทันที
และสมใจอยาก ฉันเรียนนานมาก....



8 ปีเต็ม...................555555555555



ตอนนี้คนที่เค้าจะมาแต่งกับฉัน เค้ามีครอบครัวไปแล้ว
เพราะหลังจากนั้น....อาก๋งฉันเสีย และ แม่ฉันก็ไม่เห็นด้วย
ที่จะให้ฉันไปแต่งกับเขา ...พี่สาวฉันก็แผ่นหนีออกจากบ้านไปหลายปี ไม่ติดต่อเลย...

แม่คงกลัวว่าฉันจะหายไปอีกกระมัง.....55555555





Create Date : 17 มิถุนายน 2550
Last Update : 17 มิถุนายน 2550 15:47:13 น. 6 comments
Counter : 298 Pageviews.

 
กิ๊วๆๆ มาดูพี่สาวหัวแข็งไม่ยอมให้ใครคลุมถุงชน

แต่ดีแล้วแหละครับ ถ้าพี่โต๊ยยอมให้เอาถุงคลุม

ป่านนี้ไม่รู้หัวจะหายโนยัง เพราะมองกันไม่เห็น คงต้องเอาหัวชนกันหลายรอบหน่อยแน่ๆเลย

อิๆ ล้อเล่นนะครับพี่โต๊ย




อ่านเรื่องราวสมัยเด็กๆแล้วอดยิ้มตามไปด้วยไม่ได้ซะทีสิน่ะ

ดีใจนะครับที่พี่โต๊ยอัพบล็อกแล้ว ขอให้อัพบ่อยๆนะครับ

จะได้หาเรื่องมาเยี่ยมมาเยือนบ้านพี่โต๊ยบ่อยๆไงครับ


โดย: esprit_pawin วันที่: 17 มิถุนายน 2550 เวลา:16:15:44 น.  

 
ถามจิงๆนะเจ๊..........


ตอนนี้เสียใจมะ
.
.
.ผมว่าน่าจะเสียใจนะ
ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งหายากนะเจ๊แฟนอ่ะ
.
.
.
.หนีคลุมถุงชนมาได้
.
.
แต่หนีคานมะด้าย......5555


โดย: สันดานเสีย วันที่: 17 มิถุนายน 2550 เวลา:20:19:23 น.  

 


โดย: เสี่ยวเหลียงจือ วันที่: 17 มิถุนายน 2550 เวลา:21:21:35 น.  

 
มาสวัสดีตอนเย็นๆของวันอังคารครับผม
พี่โต๊ยงานยุ่งป่าวครับเนี่ย ...
ให้เดานะ ผมว่าชัวร์เลย ยุ่งค่อดๆเลยใช่ป่ะ
รักษาสุขภาพด้วยนะครับพี่โต๊ยยยย

อย่าลืมกินข้าวนะครับ และที่สำคัญกินเผื่อผมด้วยเด้อ



ปล. เชิญไปเหงาเศร้าและคิดถึง ได้ที่บล็อกผมนะครับ

ขอบคุณมากครับผม


โดย: esprit_pawin วันที่: 19 มิถุนายน 2550 เวลา:15:57:54 น.  

 
เจ๊ๆๆๆๆๆ


.
.
น้องมีเรื่องสำคัญมาถามอ่ะ
สำคัญมากๆเลยด้วยหว่ะ
.
.ที่เจ๊บอกผมว่าใต้คานเจ๊อ่ะมีหนุ่มๆรอให้เคี้ยวแก้เซ็ง
.
.แล้วใจเจ๊...........ไม่นึกฉงฉานเค้าม่างเร๊ออออออ


โดย: สันดานเสีย วันที่: 19 มิถุนายน 2550 เวลา:23:06:09 น.  

 
สวัสดีค่ะ...

มาหาด้วยความคิดถึง


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 23 มิถุนายน 2550 เวลา:18:17:58 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นกขมิ้น_mommam
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สิ่งที่ค้นหา...คือสิ่งที่ไม่ได้มา

สิ่งที่ได้มา ไม่ใช่สิ่งที่ค้นหา


รักการเดินทางเป็นชีวิตจิตใจ...
ชีวิตไม่มีแบบแผน มีแต่เรื่อยๆ ไม่คิดอะไรมากมาย

เหมือนคนไม่มีการวางแผนในชีวิต
ก็เป็นแบบนี้แหละ เหมือนไม่มีอะไร
แต่จริงๆ แล้วเป็นคนคิดมาก ถึง มากที่สุด










Google
Friends' blogs
[Add นกขมิ้น_mommam's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.