Group Blog
 
 
มกราคม 2554
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
1 มกราคม 2554
 
All Blogs
 

เรา- สอง- คน ตอน เพียงเราสองคน

เรา- สอง- คน ตอน เพียงเราสองคน



บ่ายแก่ๆ ณ ที่ทำการอำเภอ ในวันเงินเดือนออกเช่นนี้ หลังเลิกงาน บรรดาข้าราชการที่นี่ต่างพากันวางแผนไปหาความสำราญด้วยการไปนั่งเล่นฟังเพลงเพลินๆตามสถานเริงรมย์ในตัวจังหวัด ไม่เว้นแม้แต่ คนในฝ่ายพัฒนาการเกษตร ที่ชักชวนกันไปเที่ยวพักผ่อนสมอง หลังจากทำงานคร่ำเคร่งกันมาตลอดทั้งวัน

“พี่สายชล.....เลิกงานแล้ว ไปกินเหล้าด้วยกันไหม๊พี่?? “

“ขอบใจนะ แต่พวกนายไปเถอะ พี่ขอกลับบ้านดีกว่า.....เอาไว้โอกาสหน้าก็แล้วกัน...”

“แหม....พี่.....ไหนๆเงินเดือนออกทั้งที น่าจะไปฉลองด้วยกันหน่อยนะครับ.....อ๋อ!! รู้แล้ว.....พี่คิดถึงลูกยอดล่ะสิ.......โอกาสดีๆแบบนี้ พี่คงอยากฉลองกับแฟนสองต่อสองสินะ.......เอาเถอะครับ ตามใจพี่แล้วกัน งั้นพวกผมขอตัวก่อน.... “

ลูกน้องในฝ่ายแกล้งกระเซ้าว่าที่หัวหน้าคนใหม่ ซึ่งเขาก็ยิ้มรับโดยไม่ได้แสดงท่าทางเย่อหยิ่งถือตัว แม้ว่าความแตกต่างของวัยระหว่างสายชลกับหนุ่มๆนักพัฒนาพวกนี้จะไม่ห่างกันมาก ทว่า ด้วยความรู้ความสามารถที่มีอยู่อย่างเหลือล้น ประกอบกับคุณงามความดีที่เคยสั่งสมมาโดยตลอด ทำให้พวกเขาชื่นชมหนุ่มหน้าคมด้วยใจจริง ถึงอายุอานามของสายชลจะยังไม่มาก แต่กลับก้าวเข้ามาสู่ตำแหน่งนี้ได้อย่างใสสะอาด ไม่เคยมีประวัติด่างพร้อยให้มัวหมอง มีเพียงน้อยคนนักที่จะทำได้ เมื่อพวกหนุ่มนักการเกษตรซึ่งต่อไปจะกลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา ขอตัวไปสังสรรค์กันอย่างเริงร่า สายชลขอเลือกที่จะกลับบ้าน เขาอยากกลับไปหาลูกยอดของเขาจนแทบขาดใจ อยากเห็นสีหน้ายิ้มแย้มของหนุ่มน้อยที่เขารักมากที่สุดเหลือเกิน สายชลขับรถไปเรื่อยๆด้วยหัวใจพองโต แค่ได้คิดถึงคนรัก ก็รู้สึกมีความสุขอย่างที่สุดแล้ว....



เมื่อมาถึงเรือนไทยหลังใหญ่ สายชลเปิดประตูเข้าไปในบ้าน แต่แทนที่จะได้เจอพ่อหนุ่มหน้าหวาน กลับกลายเป็นตะนอย สาวประเภทสองร่างอวบออกมายืนคอยต้อนรับอยู่ก่อนแล้วเสียอย่างนั้น

“คุณสายชล.....วันนี้กลับเร็วจังเลยนะคะ “

“ครับ พี่ตะนอย.......ลูกยอดอยู่ที่ไหนเหรอครับ?? “

“แหมๆๆ......กลับมาก็ถามถึงลูกยอดเลยเหรอคะ??.........เจ้าเด็กนั่น อยู่ในครัวแหน่ะค่ะ กำลังช่วยขวัญใจทำกับข้าว แต่ไม่รู้ช่วยอีท่าไหนสินะคะ ถึงได้ยินแต่เสียงบ่นของนังขวัญใจตลอด ชั้นล่ะเบื๊อ เบื่อ จะฟังมันบ่นจริงๆ.... เลยแอบหลบมาพักหูตรงนี้แหล่ะค่ะ.....”

เธอกล่าวพลางถอนหายใจอย่างหน่ายๆ สายชลหัวเราะเบาๆอารมณ์ดี เขามุ่งตรงไปที่ครัวด้วยความรวดเร็ว แต่ยังไม่ทันจะก้าวผ่านอาณาเขตห้องอาหาร เสียงใสของสาวน้อยที่กำลังเอ็ดตะโรพ่อหนุ่มร่างบางก็ดังทะลุกำแพงเข้ามาให้ได้ยินเสียก่อน

“นี่!! ลูกยอด!! นั่นมันเกลือนะ!! ไม่ใช่น้ำตาลซักหน่อย ใส่ลงไปในแกงเยอะๆอย่างนี้ เดี๋ยวก็เค็มจนกินไม่ได้หรอก!!”


“ลูกยอด!! ขวัญใจให้ลูกยอดหั่นผักเป็นชิ้นเล็กๆแบบนี้.....เนี่ย!! แบบที่ขวัญใจทำให้ดูเนี่ย! ..... ทำไมลูกยอดหั่นซะเละเลยล่ะ......ลูกยอดไม่ได้ตั้งใจฟังที่ขวัญใจพูดเลยรึไง!! “


“กรี๊ดดดดด!! ลูกยอดทอดไข่ภาษาอะไรเนี่ย! ไข่ไหม้หมดแล้ว!! รีบตักออกจากกระทะเร็วๆสิ!! ....โอ๊ย!! ขวัญใจอยากจะเป็นลมจริงๆ !! “


แม่ครัวเอกถึงกับเหงื่อตกเมื่อเจอลูกมือที่แสนจะซื่อบื้อไม่เอาถ่านขนาดนี้ แทนที่หนุ่มร่างเล็กจะเป็นผู้ช่วยผ่อนแรงให้เธอสุขสบาย กลับกลายมาเป็นผู้ก่อวินาศกรรมซะเอง เห็นแล้วมันก็น่าปวดหัวยิ่งนัก ลูกยอดผู้น่าสงสารได้แต่ยืนทำหน้าจ๋อย ปล่อยให้ขวัญใจอบรมไปเรื่อยๆ เสียงหวานพูดกล้อมๆแกล้มๆอยู่ในคอ

“ขวัญใจ.....อย่าดุชั้นนักสิ.....ชั้นก็แค่อยากช่วยเธออ่ะ.......ที่จริง ขวัญใจก็แต่งงานไปแล้ว คงต้องดูแลคนในบ้านของดอกรัก ไหนจะต้องดูแลงานที่ร้านอีก แต่ก็ยังแวะมาช่วยเหลือคนที่บ้านนี้บ่อยๆ คงจะเหนื่อยน่าดู......ชั้นเกรงใจเธอน่ะ .....ไม่อยากให้ขวัญใจต้องทำงานหนัก ....แต่ชั้นมันไม่ได้เรื่องเองแหล่ะ....ขอโทษนะ......”

เสียงอ่อยๆสำนึกผิดของลูกยอดทำให้ขวัญใจโกรธพ่อตัวดีไม่ลง เธอส่งยิ้มให้เขาพลางเอื้อมมือไปแตะที่บ่าบอบบางนั้น ท่าทางของเธออ่อนโยนผิดกับเมื่อครู่

“ลูกยอด... ขวัญใจก็ขอโทษลูกยอดนะ ...... หมู่นี้ ขวัญใจหงุดหงิดมากไปหน่อย.......ลูกยอดอย่าโกรธขวัญใจเลยนะจ้ะ.....แค่ลูกยอดมาช่วยขวัญใจ ขวัญใจก็ดีใจแล้วจ้ะ........เอาอย่างนี้ ขวัญใจทำกับข้าวเสร็จหมดทุกอย่างแล้ว.....ลูกยอดยกออกไปวางที่โต๊ะก็แล้วกันนะจ้ะ...... เดี๋ยวที่เหลืออีกนิดหน่อย ขวัญใจจัดการเองจ้ะ”

สายชลอมยิ้มเมื่อได้ฟังบทสนทนาของพี่น้อง แม้ว่าจะไม่ได้มีความเกี่ยวพันกันทางสายเลือด แต่ความรักอันบริสุทธิ์ที่ทั้งคู่มีให้กันกลับแน่นแฟ้นเหนือสิ่งอื่นใด ชายหนุ่มก้าวเข้าไปในครัวพลางเอ่ยทักทายคนทั้งสอง

“ทำอะไรกันอยู่เหรอครับ?? กลิ่นหอมเชียว....น่ากินจัง “

“พี่สายชล.....กลับมาแล้วเหรอ”

ใบหน้าหวานระบายรอยยิ้มงามเมื่อได้พบคนที่เป็นเจ้าของหัวใจ แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยอะไรมากกว่านี้ สายชลก็รวบร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมกอดพร้อมจูบข้างแก้มกลมนิ่มของคนรัก เสียงทุ้มกระซิบคำหวานจนทำให้หนุ่มน้อยถึงกับหน้าแดงซ่าน

“...กลิ่นลูกยอดก็หอม....น่ากินเหมือนกันเลย...”

“พี่สายชล!! พูดอะไรหน่ะ!! อายขวัญใจเค้าบ้างสิ!! “

“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ....ขวัญใจชินแล้ว...ฮิ ฮิ”

สาวผิวสีน้ำผึ้งหัวเราะเสียงใส ในขณะที่ลูกยอดนั้นสุดแสนจะอับอายเพื่อนรัก นัยน์ตาสีอ่อนช้อนขึ้นมองค้อนพ่อคนหน้าเข้มเพื่อปรามให้หยุดทำอะไรรุ่มร่ามซักที แต่มีหรือที่ผู้ชายคนนี้จะกลัว ยิ่งได้เห็นแบบนั้น ก็ยิ่งหลงใหลจนอยากจะจัดจูบหนักๆให้อีกซักฟอดสองฟอดน่ะสิ ไม่คิดเปล่า สายชลอาศัยจังหวะที่ลูกยอดเผลอแอบขโมยจูบบนริมฝีปากจิ้มลิ้มนั้นอย่างรวดเร็วในชั่วพริบตา เล่นเอาทั้งลูกยอด ทั้งขวัญใจหน้าแดงไปตามๆกัน หนุ่มน้อยเลยออกอาการเหวี่ยงแก้เก้อ

“พี่สายชล!! พอซักทีสิ!! ถ้าพี่ไม่หยุด ชั้นโกรธพี่จริงๆด้วย!! “

“ก็ได้....พี่หยุดก็ได้.....แต่ลูกยอดต้องหอมแก้มพี่ตอบแทนทีนึงก่อน....ตกลงไหม๊??”

สายชลว่าพลางยื่นแก้มรอ เห็นแล้วก็ชวนให้หมั่นไส้นัก ลูกยอดพยายามคิดหาทางแก้เผ็ดพ่อคนหน้าซื่อจอมเจ้าเล่ห์เพื่อเป็นการเอาคืนซักหน่อย และ สวรรค์ก็เป็นใจ เมื่อสายตาของหนุ่มหน้ามนประเข้ากับพืชผักที่วางอยู่บนโต๊ะ ความคิดดีๆบางอย่างผุดขึ้นในหัวสมองของเขา ลูกยอดมองสายชลอย่างมีเลศนัย เขาแกล้งทอดเสียงอ่อนเสียงหวาน

“พี่อยากให้ชั้นหอมพี่เหรอ??.....ได้สิจ้ะ ที่รัก ...แต่พี่ต้องหลับตาก่อนนะ....”

ชายร่างสูงยอมทำตามอย่างว่าง่าย ดวงตาดำเข้มปิดสนิทแน่น ลูกยอดแอบจุปากส่งสัญญาณไปยังขวัญใจให้อยู่เงียบๆ แล้วก็หัวเราะคิกคักด้วยความทะเล้น มือเรียวหยิบหัวหอมผ่าครึ่งซีกลูกไม่ใหญ่นักแต่กลิ่นฉุนเกินบรรยายมาถูๆ ป้ายๆบนแก้มของคนหน้าคม ทำเอาสายชลลืมตาแทบไม่ทัน

“ฮ่าๆๆ เป็นไงจ้ะ....พี่สายชล....หอมพอรึยัง?? ฮ่าๆๆ ”

เจ้าเด็กแสบหัวเราะชอบอกชอบใจจนท้องแข็งเมื่อประสบความสำเร็จในการแกล้งคนรักผู้ปราดเปรื่องให้เสียรู้จนได้ แทนที่สายชลจะแสดงอาการปั้นปึ่งไม่พอใจ เขากลับยิ้มกว้างเอ็นดูคนตรงหน้า .....ก็ท่าทางเหมือนเด็กเล็กๆเล่นสนุกอย่างนี้ มันสุดแสนจะน่ารักน่าชังจนโกรธไม่ลงน่ะสิ.... แต่ถึงจะไม่โกรธ ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะยอมโดนแกล้งฟรีๆ ด้วยไหวพริบปฏิภาณและชั้นเชิงที่เหนือกว่า สายชลคิดแก้เกมกลับอย่างรวดเร็ว เขารีบยกมือขึ้นมาปิดตาทั้งสองข้าง แล้วร้องโอดครวญเสียงดัง

“โอ๊ย!! เจ็บ !! แสบไปหมดเลย!! ลูกยอด ช่วยพี่ด้วย!! พี่เจ็บจนทนไม่ไหวแล้ว!! “

สายชลแสดงท่าทางเจ็บปวดได้แนบเนียนราวกับดาราตุ๊กตาทอง ทำเอาลูกยอดหน้าถอดสีด้วยเชื่อสนิทใจ เขารีบรุดเข้าไปดูคนรัก

“พี่สายชล!! เป็นยังไงบ้าง!! สงสัยน้ำหัวหอมกระเด็นเข้าตาแน่เลย!! พี่เจ็บตรงไหนเหรอ!! ขอชั้นดูหน่อยสิ”

ใบหน้าหวานยื่นเข้าใกล้ใบหน้าคมคาย ดวงตาคู่สวยมองหนุ่มรูปงามด้วยความเป็นห่วง ทว่า ประกายตาวาววับที่สะท้อนตอบกลับมา ทำให้ลูกยอดรู้ว่าตัวเองถูกหลอกเข้าให้แล้ว กว่าจะรู้ตัวว่าตกหลุมพรางที่เสือร้ายอย่างสายชลวางกับดักเอาไว้ เจ้าแมวน้อยจอมซื่อบื้อก็ตกอยู่ในวงแขนแกร่งที่โอบกระชับแน่นจนดิ้นไม่หลุด ริมฝีปากบางจรดจูบบนกลีบปากแดงอิ่มโดยที่เจ้าของเรียวปากสวยไม่ทันได้ตั้งตัว สัมผัสอ่อนโยนจนแทบหลอมละลาย เสียงทุ่มพร่ากระซิบแผ่ว

“......เจ็บตรงนี้......ที่ใจของพี่......ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ลูกยอด.....หัวใจของพี่ก็เต้นแรงจนเจ็บไปหมด....”

จากที่ตั้งใจจะเหวี่ยงพ่อคนหลอกลวงจอมกะล่อน ทว่า พอเจอถ้อยคำหวานๆที่ชายคนรักเปล่งออกมาแบบนี้ เล่นเอาลูกยอดไปต่อไม่ถูก สุดท้าย เขาก็ได้แต่ยืนนิ่งๆ ยินยอมให้สายชลหากำไรด้วยการหอมแก้มนุ่มนิ่มของตนอยู่อย่างนั้น

“....อะแฮ่ม!!...”

ตัวประกอบผู้ถูกลืมอย่างขวัญใจแกล้งส่งเสียงกระแอมไอ ทำให้คู่รักสุดหวานเลี่ยนทั้งสองหลุดออกมาจากโลกสีชมพู ลูกยอดยอมผละตัวออกจากอ้อมกอดของสายชลอย่างอ้อยอิ่ง แล้วก็ยืนก้มหน้างุดๆ ปล่อยให้ขวัญใจล้อเลียนเล่นๆ

“แหม!! ......ลูกยอดกับพี่สายชลเนี่ย.....รักกันดีจังเลยนะจ้ะ.......ขวัญใจชักจะอิจฉาซะแล้วสิ ฮิ ฮิ “

“ไม่ต้องไปอิจฉาเค้าหรอกจ้ะ ขวัญใจ.......คู่เราก็รักกันมากไม่แพ้ สายชลกับลูกยอดหรอก....จริงไหม๊จ้ะ?? ”

เสียงกวนๆกับร่างล่ำๆของดอกรัก โผล่พรวดเข้ามาทางไหน ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ได้ หนุ่มหล่อร่างใหญ่เข้ากอดภรรยาสาวจากทางด้านหลังแล้วก็ชิงหอมแก้มของเธอเสียทีหนึ่ง ใบหน้าของสาวน้อยเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มในทันที

“.....พี่ดอกรัก.....พอเถอะจ้ะ....ขวัญใจอายเค้า....”

“ไม่เห็นต้องอายเลยนี่จ้ะ......ทีสองคนนั่นยังพรอดรักกันหวานเจี๊ยบไม่เห็นอายพวกเราเลย.....อีกอย่าง อยู่ที่บ้าน พวกเราก็ยังทำกันยิ่งกว่านี้ไม่ใช่เหรอจ้ะ....ขวัญใจ หึๆ”

“บ้า!! พี่ดอกรัก.....ลามก!! “

ขวัญใจว่าพลางทุบเบาๆที่อ้อมอกของสามีด้วยความขวยเขิน ดอกรักยิ้มร่าแล้วก็ยิ่งโอบกอดคนรักแน่น

“ขวัญใจจ๋า.....อย่าทุบพี่แรงนักสิจ้ะ....เดี๋ยวก็สะเทือนลูกในท้องหรอก .....พี่เป็นห่วงขวัญใจกับลูกนะ......“

“เอ๋!! ว่าไงนะ!! .....นี่....ขวัญใจท้องแล้วเหรอเนี่ย!!”

“ดอกรัก!! นายกำลังจะมีลูกแล้วอย่างนั้นเหรอ!! “

สายชลและลูกยอดต่างก็พูดออกมาจนแทบจะพร้อมกัน น้ำเสียงของทั้งคู่แฝงความดีใจอย่างเหลือล้น โดยเฉพาะลูกยอดที่ดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ หนุ่มหน้าใสรีบเข้าไปจับมือของสาวน้อยร่างใหญ่เพื่อแสดงความยินดี

“ชั้นดีใจด้วยนะ ขวัญใจ!! .....ในที่สุด ขวัญใจก็จะเป็นแม่คนแล้ว!! เย้!! ”

“ขอบใจจ้ะ .....ลูกยอดเองก็จะเป็นลุงแล้วเหมือนกันนะ....”

“แหม......ขวัญใจ....ลุงเลิงอะไรกัน เธอพูดซะจนชั้นดูแก่เชียว..... ชั้นเพิ่งจะเป็นหนุ่มเองนะ คนหล่อๆ ดูวัยรุ่นๆอย่างชั้น ขอเป็นพี่ชายแทนได้รึเปล่าล่ะ ฮ่าๆๆ “

“โถ!! พ่อคนหน้าเด็ก....คุณลุงลูกยอดเอ๊ย!! ยอมรับความจริงซะทีเหอะน่า ......นายจะให้ลูกชั้นเรียกนายว่าพี่รึไง?? ฟังแล้วมันกระดากว่ะ !!........ โอ๊ย!!! เจ็บนะเฟ้ย!! ไอ้ลูกยอด!! นายจะมาเขกหัวชั้นทำไมกันเล่า!!”

“เงียบไปเลย!! ไอ้ดอกรัก!! ชั้นสงสารหลานชั้นจริงๆที่จะมีพ่อเป็นคนปากเสียอย่างแก!! “

“ ลูกยอด....พี่ดอกรัก....อย่าทะเลาะกันเลยนะจ้ะ....ขวัญใจขอร้องนะ....”

ศึกย่อมๆของเด็กตัวโตๆสองคนที่ทะเลาะกัน ทำให้สายชลอดอมยิ้มตามด้วยความเอ็นดูไม่ได้ ถึงอย่างไรเมื่อชีวิตน้อยๆนี้ถือกำเนิดขึ้นมา สถานะของทั้งคู่ก็ต้องเปลี่ยนไปโดยอัตโนมัติอยู่แล้ว แม้คำว่า “พี่ชายของแม่” มันจะดูโตเกินกว่าอายุจริงของยอดดวงใจของเขาก็ตามเถอะ..... ไม่รู้ว่า หากลูกในครรภ์ของขวัญใจ มาเห็นว่าที่ “คุณพ่อ” กับ “คุณลุง” เปิดศึกลับฝีปากกันแบบนี้ จะรู้สึกยังไงหนอ??

“ลูกยอด......ไม่เห็นเป็นไรเลย....ลูกยอดไม่ได้เป็นคุณลุงคนเดียวซักหน่อย.....พี่ก็จะเป็นคุณลุงเป็นเพื่อนลูกยอดไง .....เอ๊!!....หรือว่า.....ลูกยอดอยากจะเป็นคุณป้า.......ก็ดีนะ.....คุณลุงสายชล คู่กับ คุณป้าลูกยอด......ฟังแล้วอบอุ่นดีออกเนอะ จริงไหม๊?? หึๆ”

“พี่สายชล!! นี่....พี่ก็เป็นไปกับไอ้ดอกรักด้วยเหรอเนี่ย!! ฮึ่ยยยยย!! “

หนุ่มน้อยหัวเดียวกระเทียมลีบอย่างลูกยอด เมื่อรู้ตัวว่าสู้เขาไม่ได้ ก็เลยขอเหวี่ยงแทนแล้วกัน คนหน้าหวานสะบัดตัวมายืนทำหน้าง้ำแบบงอนๆ ซึ่งก็เป็นแม่เหล็กชั้นดีที่ดึงดูดให้สายชลตามเข้าไปง้อด้วยการหอมแก้มยุ้ยๆนั้นอีกสักหนึ่งฟอดใหญ่ๆ โดยไม่ได้เกรงใจสายตาของสองสามีภรรยาที่ยืนจ้องกันตาเป็นมันเลยแม้แต่น้อย

“ขวัญใจจ๋า....พี่ว่า เราอย่าอยู่ที่นี่นานเลยดีกว่า บรรยากาศมันชวนอ้วกยังไงชอบกล ......แค่ขวัญใจคลื่นไส้เพราะแพ้ท้องก็พอแล้ว...... พี่ไม่อยากให้ขวัญใจต้องคลื่นไส้เพราะทนความหวานเลี่ยนของสองคนนี้ไม่ไหวหรอกนะจ้ะ........เอาล่ะ....นี่ก็เริ่มเย็นแล้ว เรากลับบ้านกันเถอะ หากช้ากว่านี้ เดี๋ยวจะมืดค่ำซะก่อน ....”

“จะกลับบ้านแล้วเหรอ?? ดอกรัก....ทำไมไม่อยู่กินข้าวด้วยกันก่อนล่ะ??? โอกาสดีๆอย่างนี้ เราน่าจะอยู่ฉลองพร้อมหน้าพร้อมตากันนะ”

“ไม่ดีกว่า สายชล.....ขวัญใจทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน......ชั้นอยากให้ขวัญใจกลับไปพักผ่อน.....คนท้องต้องพักเยอะๆ ลูกจะได้แข็งแรง..”

ความห่วงใยที่สหายหนุ่มมีให้ภรรยาสาว ทำให้สายชลมองด้วยความชื่นชม เขาหันไปพูดกับขวัญใจอย่างอ่อนโยน

“..น้องขวัญใจนี่โชคดีจริงๆนะครับที่ได้แต่งงานกับดอกรัก....พี่ดีใจด้วยนะ”

“ขอบคุณมากนะจ้ะ พี่สายชล.....ขวัญใจก็ดีใจจ้ะที่ได้คนดีๆอย่างพี่ดอกรักเป็นสามี...... แล้วยิ่งดีใจมากกว่าอีกที่เรากำลังจะมีลูกด้วยกัน.....ลูกที่เกิดจากความรักของพวกเราทั้งสอง..... ตอนนี้ขวัญใจรู้แล้วล่ะจ้ะ ว่าพอเป็นแม่แล้วมันมีความสุขขนาดไหน.....ในที่สุด ครอบครัวในฝันของคนที่ไม่เคยมีพ่อแม่อย่างขวัญใจ ก็สมบูรณ์เสียที ”

เธอกล่าวพลางซับน้ำตาที่ไหลปริ่ม ดอกรักกอดปลอบขวัญใจ เขามอบรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมด้วยความรักแก่เธอ ทั้งคู่ขอตัวลาแล้วก็จูงมือกันเดินจากไป ทว่า คำพูดเมื่อครู่ของหญิงสาวกลับทิ้งรอยแผลอันแสนเจ็บปวดให้อยู่ในใจลึกๆของลูกยอดโดยไม่รู้ตัว ดวงตาสวยซึ้งแอบลอบมองคนรักอย่างแสนเศร้า.....คนรักเพียงคนเดียวของเขา ในครอบครัวที่ไม่มีวันสมบูรณ์.......ตลอดกาล......



บนเตียงหนานุ่มซึ่งตั้งอยู่กลางห้อง สายชลนอนหนุนตักของลูกยอดพลางชวนคุยเรื่องต่างๆไปเรื่อยเปื่อย ทั้งสองมักจะใช้ช่วงเวลาก่อนเข้านอนนี้ คุยเรื่องสัพเพเหระ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องไม่เป็นเรื่อง แล้วก็จะลงท้ายด้วยถ้อยคำหวานๆ ชวนให้เขินหู เหมือนอย่างที่หนุ่มสาวเกี้ยวพาราสีกันแทบไม่ผิดเพี้ยน แต่วันนี้ สายชลดูจะเป็นผู้ดำเนินการสนทนาเสียมากกว่า ในขณะที่ลูกยอดได้แต่นั่งเงียบผิดปกติ

“ลูกยอด.....รู้ไหม๊?? อีกไม่นาน พี่จะได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าฝ่ายแล้วนะ....ดีใจจังเลย....ลูกยอดล่ะ....ดีใจกับพี่หรือเปล่า??...........หืมม์??.....ลูกยอด??....”

“อะ....เอ่อ....ว่ายังไงนะครับ?? ....... พี่สายชล......ขอโทษนะ คือชั้นไม่ทันได้ฟัง....พี่พูดอีกทีได้ไหม๊??”

สายชลลุกขึ้นจากตักนุ่มแล้วจับจ้องใบหน้าของคนรัก บางสิ่งบางอย่างที่แฝงซ่อนยู่ภายใต้นัยน์ตาคู่สวยทำให้เขาต้องเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ลูกยอด......เป็นอะไรหรือเปล่า?? มีเรื่องไม่สบายใจอย่างนั้นเหรอ??”

“เปล่า.....ชั้นไม่ได้เป็นอะไร.....พี่ไม่ต้องเป็นห่วงชั้นหรอกนะ....”

“.....งั้นเหรอ..........อ้อ!! จริงสิ!! พี่เกือบลืมไปเลย....”

ชายหนุ่มทำท่าเหมือนคิดอะไรออก เขาเดินไปหยิบซองกระดาษอันหนึ่งออกจากกระเป๋าสะพายซึ่งเขามักจะใช้เวลาไปทำงานอยู่เสมอ สายชลวางซองกระดาษนั้นบนมือของลูกยอดแล้วกอบกำอย่างหลวมๆ

“เงินเดือนเดือนนี้ของพี่......พี่ให้ลูกยอดนะ...”

“พี่สายชล......เก็บไว้เถอะครับ.....พี่อย่าเอามาให้ชั้นเลย..... ถึงพี่เอามาให้ชั้น ชั้นก็แทบไม่ได้ใช้......พี่เก็บไว้ใช้ในสิ่งที่พี่ต้องการดีกว่า....... เพราะที่ผ่านมา พี่ก็ให้ชั้นมามากเกินพอแล้ว.....”

“ลูกยอด......พี่ไม่ต้องการอะไรเลย......สิ่งที่พี่ต้องการ พี่ได้มาแล้ว......ในโลกนี้จึงไม่มีอะไรที่พี่อยากได้อีก......และทุกอย่างที่เป็นของพี่ พี่ก็จะยกให้ลูกยอดทั้งหมด.......ไม่เว้นแม้แต่ร่างกาย....หัวใจ....จิตวิญญาณ .....ทั้งหมดในชีวิตของพี่ เป็นของลูกยอดคนเดียว.....”

ดวงตาคมเข้มสบนัยน์ตาหวานซึ้งด้วยประกายแน่วแน่ ถ้อยคำที่ออกมาจากริมฝีปากบางนั้นทำให้ลูกยอดนิ่งงัน ความตื้นตันมันจุกล้นอยู่ข้างในจนกลั่นออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ นอกจากจะบอกผ่านทางการกระทำอันแสนซื่อจริงใจ สองมือน้อยยกขึ้นประนมแล้วไหว้ลงบนแผงอกกว้าง

“ขอบคุณมากนะครับ......ขอบคุณมากที่สุด.....พี่ช่างดีกับชั้นเหลือเกิน......พี่สายชลของชั้น”

หยดน้ำเปียกชื้นและร่างสั่นเทาที่ซบนิ่งในอ้อมอก ทำให้สายชลประหลาดใจ เขาเชยคางมนขึ้นมองดวงหน้าใสแล้วเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน

“ลูกยอด......ร้องไห้ทำไม??..... พี่ทำให้ลูกยอดร้องไห้อย่างนั้นเหรอ??“

“......เปล่า.....เปล่า.....ชั้น....ชั้นแค่เสียใจ.......ชั้นเสียใจที่คนต่ำต้อยอย่างชั้น ไม่สามารถทำอะไรเพื่อตอบแทนความรักของพี่ได้สักอย่าง......แม้แต่ครอบครัวที่สมบูรณ์.....ชั้นก็ยังทำให้พี่ไม่ได้.....”

“...ลูกยอด....”

“......แล้วชั้นก็เกลียดตัวเองเหลือเกิน.....เกลียดจนไม่อยากให้อภัย......วันนี้ พอชั้นเห็นดอกรักกับขวัญใจ กำลังจะมีลูก.....ชั้นก็.....อิจฉา.....ชั้นอยากจะเป็นเหมือนสองคนนั่น .....เด็กกำพร้าอย่างชั้น เคยได้แต่ฝันว่าอยากจะมีครอบครัวที่อบอุ่นเป็นของตัวเอง.....หากนั่นเป็นแค่ฝันลมๆแล้งๆของชั้น ชั้นจะยังไม่เสียใจเท่าไหร่....แต่นี่.....ชั้นกลับทำให้คนที่ชั้นรัก ต้องมาตกอยู่ในวังวนแห่งความทุกข์ทรมานนี้ไปชั่วชีวิตร่วมกับชั้น ......ทั้งๆที่ พี่สายชลเป็นคนดี เป็นคนเก่งไม่แพ้ใคร......พี่น่าจะมีครอบครัวที่อบอุ่น มีภรรยาที่แสนดี มีลูกที่น่ารัก....... พี่จะต้องเป็นสามีและเป็นคุณพ่อที่น่าภาคภูมิใจมากที่สุด.......แต่พี่กลับเลือกจะจมปลักอยู่กับคนแย่ๆอย่างชั้น......หากย้อนเวลาได้.....ชั้นไม่อยากให้เราสองคนต้องมารักกันเลย......”

จูบอ่อนโยนที่แตะลงบนกลีบปากนุ่มหยุดความในใจที่พรั่งพรูเพียงแค่นั้น ปลายนิ้วเรียวเช็ดน้ำตาที่ไหลรดแก้มเนียนออกจนหมด

“หากย้อนเวลาได้.....พี่ก็จะรักลูกยอด.....และก็จะรักตลอดไป......”

สายชลรวบกอดเด็กหนุ่มที่กำลังสะอื้นไห้แนบแน่น ใบหน้าหล่อเหลาเข้าคลอเคลียประพรมจูบทั่วดวงหน้าหวาน

“ถึงมีหญิงสวย สมบูรณ์แบบคนใด จะดีเลิศขนาดไหน ....... ก็ไม่มีใครในโลกนี้ที่สู้ลูกยอดได้สักคน......ลูกยอดคือคนที่วิเศษที่สุดในชีวิตของพี่.......ถ้าหากครอบครัวที่สมบูรณ์คือการมีลูกกับหญิงอื่น แต่กลับทำให้ลูกยอดเสียใจ........พี่ขอเลือกที่จะอยู่กับลูกยอดเพียงสองคนจนชั่วชีวิตยังจะดีกว่า.....”

ลูกยอดซุกกายในอ้อมอกอุ่น น้ำตายิ่งรินหลั่งออกมาเรื่อยๆ ทั้งดีใจ....ทั้งเสียใจ....จนบอกไม่ถูกว่าความรู้สึกอย่างไหนมันมากกว่ากัน ดีใจ.....ที่สวรรค์ยังอุตส่าห์เมตตาประทานความโชคดีให้คนไร้ค่าอย่างเขาได้รู้จักกับคำว่าความสุข และเสียใจ....ที่คนไร้ค่าอย่างเขาไม่คู่ควรกับความโชคดีนั้นเลยสักนิด

“แต่วันหนึ่ง พี่ก็จะกลายเป็นคนมีหน้ามีตาในสังคม.....ในขณะที่ชั้นจะถูกฉุดให้ลดต่ำลงเรื่อยๆ........คนดี คนเก่งที่เลือกอยู่กับคนต่ำต้อยที่ให้แม้แต่ทายาทไม่ได้ มันก็ไม่ต่างอะไรกับคนโง่เลยนะ.....พี่ไม่คิดบ้างเหรอ ว่าสายตาคนอื่นที่มองมานั้นมันเหยียดหยันขนาดไหน....แค่ชั้นคิดว่า พี่จะต้องโดนแบบนั้น......ชั้นก็เจ็บจนแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว...”

“ถ้าอย่างนั้น......เราสองคนจะอยู่ระดับเดียวกัน....”

สายชลลุกลงจากเตียงเดินไปที่โต๊ะหนังสือ เขาหยิบกระดาษกับปากกาขึ้นมาขีดเขียนข้อความบางอย่างสักครู่ แล้วเดินกลับมาส่งให้ลูกยอดดู

“ถ้าพี่ทำให้ลูกยอดรู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยนัก.......พรุ่งนี้ พี่จะไปยื่นจดหมายลาออกจากราชการ...... ต่อไป พี่จะไม่ใช่นักพัฒนาแห่งบ้านตาลเดี่ยว ......ไม่มีชื่อเสียง.....ไม่มีหน้าตาในสังคม....เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเลย“

“พี่ทำอย่างนั้นไม่ได้นะ !! พี่รักงานนี้ไม่ใช่เหรอ!! พี่เคยฝันอยากให้บ้านตาลเดี่ยวของเราเจริญด้วยสองมือของพี่ไม่ใช่รึไง!! พี่ไม่สงสารพวกชาวบ้านเหรอ!! “

“พี่รักบ้านตาลเดี่ยว.....พี่อยากทำให้ที่นี่มีความเจริญ พี่อยากเห็นคนที่นี่มีความสุข.....แต่ทั้งหมดทั้งปวงนี้ ไม่มีค่าเลย เมื่อเทียบกับน้ำตาของลูกยอด........ถึงพี่จะต้องถูกคนอื่นมองอย่างหยามเหยียดก็ไม่เป็นไร......แต่พี่ไม่อยากให้ลูกยอดต้องมาเสียน้ำตาเพราะพี่อีก ”

สายชลรั้งเด็กหนุ่มมานั่งข้างๆ แขนแข็งแรงข้างหนึ่งโอบเขาไว้แน่น ส่วนอีกข้างหนึ่งก็โน้มใบหน้าหวานเข้ามาซบที่อก ริมฝีปากบางร้องเพลงปลอบประโลมเบาๆที่ข้างหู ลูกยอดนิ่งมองการกระทำของเขา.......น่าแปลกที่อยู่ๆ ความอุ่นอวลในหัวใจกลับเข้ามาแทนที่

“พรุ่งนี้ พอพี่ลาออกจากราชการแล้ว พี่ก็จะไปร้องเพลงกับลูกยอด .........เราสองคนจะกลายเป็นคู่รักนักร้องที่โด่งดังที่สุด........ที่จริง เสียงพี่ก็ดีไม่แพ้ลูกยอดเลยนะ ...........คอยดูเถอะ...... พี่จะกวาดพวงมาลัยจากพวกแม่ยกให้เรียบเลย .....“

คำพูดล้อเล่นนั้นทำให้ลูกยอดยิ้มทั้งน้ำตา สองแขนเรียวโอบกอดคนรักตอบ

“หึ!! นักร้องดังที่สุดคือชั้นเพียงคนเดียวต่างหาก!! พี่คิดว่าจะสู้ชั้นได้รึไง!! ไม่มีทางซะล่ะ!!......พี่เป็นนายเกษตรอำเภอคนเก่งเหมือนเดิมนั่นแหล่ะ ดีแล้ว!! “

สายชลยิ้มเมื่อเห็นคนรักผ่อนคลายจากอาการโศกเศร้า เขาฉีกจดหมายฉบับนั้นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ชายหนุ่มจูบซับน้ำตาบนผิวแก้มเนียน แล้วเลื่อนไล้ไปประทับจูบอ่อนหวานบนกลีบปากสีสดของคนหน้าสวย

“นั่นสินะ.....พี่จะสู้ลูกยอดได้ยังไง......ไม่มีใครสู้ยอดดวงใจของพี่ได้เลยสักคน......ถ้าพี่มีลูก.....ลูกของพี่ก็คงจะทั้งแสบ ทั้งดื้อ สู้ลูกยอดของพี่ไม่ได้หรอก.....ถ้าอย่างนั้นก็ขออยู่อย่างนี้ดีกว่า .....ขอเป็นคุณลุงสายชลนักพัฒนาผู้ใจดี คอยกำหราบ คุณป้าลูกยอดสุดแสบ.....ดีไหม๊??”

“.....บ้า!!.... “

หนุ่มน้อยหน้าใสแกล้งทำเหวี่ยงใส่คนหน้าเข้ม รอยยิ้มละไมที่สวยติดตรึงหัวใจประดับบนใบหน้างามนั้น ชวนให้จ้องมองได้อย่างไม่รู้เบื่อ เสียงไพเราะยิ่งกว่าเครื่องดนตรีใดๆ เปล่งออกจากริมฝีปากแดงอิ่ม

“......พี่สายชล.....ขอโทษนะ....ชั้นนี่แย่จริงๆ... เพราะความน้อยใจบ้าบอของชั้น....เลยทำให้พี่ต้องปวดหัวไปด้วย ”

“......ไม่เป็นไรหรอก......ลูกยอดคนดีของพี่......สัญญากับพี่สิ ว่าต่อไปจะไม่คิดอะไรแบบนี้อีก......ไม่ว่าเราสองคนจะเป็นอย่างไร....... เราก็จะรักกันตลอดไป.......”

“.....อืม.....ชั้นสัญญา......”

“......แล้ว.......พี่ก็อยากให้ลูกยอดสัญญากับพี่อีกข้อหนึ่ง.....ลูกยอดให้สัญญากับพี่ได้ไหม๊?? “

“สัญญาอะไรเหรอ?? พี่สายชล “

“ก็......สัญญาว่าจะทำกับพี่บ่อยๆ..... ไม่ดื้อ....ไม่งอแง....ไม่ขี้เซา.....เวลาพี่ขอทำการบ้าน.....ได้หรือเปล่าล่ะ?? หึๆ “

“บ้า!! ชั้นจะไปสัญญาอย่างนั้นได้ยังไง!! “

“ทำไมล่ะ?? ที่จริง ลูกยอดเองก็ชอบไม่ใช่เหรอ??.......พี่สัญญานะ ว่าพี่จะขยันทำทุกวัน.....ไม่แน่นะ....ทำบ่อยๆ เราอาจจะมีลูกก็ได้ “

“ บ้าสิ!! ต่อให้พี่ขยันมากกว่านี้อีกร้อยเท่าก็ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก!! ฮึ่ยยยยย!! “


หมอนใบโตปลิวละลิ่วตามแรงเหวี่ยงที่หนุ่มหน้าบางซัดใส่พ่อจอมลามกอย่างไม่ยั้ง เจ้าเสือร้ายยกยิ้มเจ้าเล่ห์พลางหลบหลีกอย่างคล่องแคล่วว่องไวก่อนจะอาศัยจังหวะเหมาะๆ ตะปบลูกแมวน้อย เหยื่ออันโอชะให้ยอมสยบอยู่ใต้ร่าง แล้วบรรจงละเลียดชิมรสหวานจากเรือนกายงดงามอย่างมีความสุข ตลอดทั้งคืน......



**************************************************************************



หวัดดีค่ะ hunny ค่ะ......จบแล้ว จบตอนดื้อๆ อย่างนี้แหล่ะ ฮ่าๆๆๆ ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาโดยตลอดนะคะ


ขอบคุณทุกๆคนที่ให้กำลังใจ รวมทั้งยังอยากให้ hunny เขียนฟิคเรื่องนี้ต่อ คือว่า ที่จริง hunny ก็อยากจะต่ออยู่หรอกค่ะ แต่หมดมุกแล้วอ่ะ ( ไม่ได้เล่นตัว ไม่อยากต่อหรือว่าอะไรหรอกนะคะ แต่ hunny คิดไม่ออกแล้วจริงๆ พล็อตอื่นๆที่คิดไว้ ก็ออกทะเลไปไกลสุดกู่ เกรงว่า เพื่อนๆนักอ่านจะว่ายน้ำกลับฝั่งไม่ได้อ่ะค่ะ)


ขออภัยนะคะ จากตอนแรกที่บอกว่าจะเขียนเป็นตอนยาวเพื่อทิ้งทวน ( ซึ่ง hunny ก็ตั้งใจจะให้เป็นภาคสองของฟิคเรื่องนี้ แต่อยู่ๆก็หมดมุกไปซะงั้น ) แต่สุดท้ายก็กลายเป็นตอนสั้น แถมยังรวบรัดตัดจบเสียดื้อๆ ไม่รู้เพื่อนๆจะโกรธ หรือเกิดอาการเซ็งเป็ดหรือเปล่า หากมีโอกาส hunny ก็คงจะเขียนมาให้อ่านกันอีก (ถ้ามีมุกอ่ะนะ)


ขอบคุณที่ติดตามอ่านฟิคเสี่ยวๆของ hunny ค่ะ





 

Create Date : 01 มกราคม 2554
7 comments
Last Update : 1 มกราคม 2554 21:32:49 น.
Counter : 507 Pageviews.

 

เป็นของขวัญปีใหม่ที่แสนหวานมาก ๆ
น่ารักจริง ๆ สายชล-ลูกยอดเป็น moment
ที่ตอบความรู้สึกรักแบบไม่มีกั๊ก
จริงใจให้กันแบบไม่มีอะไรแอบแฝง
ไม่ต้องตีความหมายในคำพูดระหว่าง
สองคนว่าจะมีอะไรซ่อนอยู่มันคือ
ความรักดิบ ๆ ที่ซ่อนความรู้สึกอ่อนโยนมาก ๆ
ขอบคุณน้องฮันนี่ที่จะบอกว่าหมดมุกหรืออะไร
ก็แล้วแต่ว่าน้องเป็นนักเขียนไม่ใช่แค่คนเขียน
ฟิคเพื่อสนอง need ตัวเอง
ยิ้มและจะรออ่านต่อไปไม่ว่านานแค่ไหนก็จะรอจ้ะ

 

โดย: เสือน้อย IP: 58.9.136.176 1 มกราคม 2554 22:23:08 น.  

 



ศุภฤกษ์เบิกดิถีวันปีใหม่
ขอให้สมหมายทุกสิ่งดั่งใจหวัง
ให้ชีวิตมีสุขทุกข์มลายเกิดพลัง
สุขสมหวังกายและใจให้ชื่นบาน

ขอคุณพระศรีรัตนตรัย
ทุกเทพไท้ที่สถิตทุกสถาน
จงปกป้องคุ้มครองอภิบาล
มีความสุขทุกวันวารตลอดไป

อำนวยพรปีใหม่ให้พร้อมพรั่ง
ทุกสิ่งหวังเป็นไปตามใจมุ่งหมาย
งานการเจริญก้าวหน้าตลอดไป
ให้กายใจสุขสมหวังนิรันดร์เทอญ

 

โดย: deeplove 1 มกราคม 2554 22:49:39 น.  

 

หวานนนน น่าร้ากกกกกกกกกกจริงๆค่ะ
เป็นอะไรที่อ่านเเล้วยิ้มได้ตลอด
ขอบคุณพี่ฮันนี่มากๆค่า

 

โดย: แป้ง วารุณี IP: 58.11.18.188 2 มกราคม 2554 12:36:41 น.  

 

HAPPY NEW YEAR 2011
สวัสดีปีใหม่ ขอให้น้องฮันนี่คนเก่ง.....
มีความสุข....คิดและหวังสิ่งใด....
ขอให้สมความปรารถนาทุกอย่างนะคะ....
ขอบคุณที่แต่งเรื่องราวสนุก ๆ มาให้สาวก..
ก้อง-พี ได้อ่านกันตลอด 1 ปีที่ผ่านมานะคะ...
ถึงตอนนี้จะหมดมุข ก็ไม่เป็นไร......
มุข.....มาเมื่อไหร่.....ก็อย่าลืมแต่งมาให้พวกเรา
ได้อ่านกันอีกนะคะ.....
จะรอติดตามผลงานของน้องต่อไปเรื่อยยย ๆ
อ่ะค่ะ..................................
รักคนแต่งฟิค.....รักสาวกก้องพีทุกคนนะคะ

 

โดย: keamdeang1@smile IP: 58.9.111.20 2 มกราคม 2554 17:10:27 น.  

 

น้องลูกยอดกับพี่สายชลหวานกันจนจบนะคะ..อิอิอิรอฟิคเรื่องต่อไปค่ะน้องฮัน..เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

โดย: พี่ดา(womam in love) IP: 118.172.220.68 4 มกราคม 2554 17:03:58 น.  

 


แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยย พี่สายชลน่ารักกกกกกกอ่ะ มีการทำสัญญากับลูกยอดด้วย จะหวานกันไปไหนค่ะ

คนอ่านทั้งความดัน เบาหวาน พุ่งปรี๊ดดดดดดดดดดดดดดแล้วค่ะ

 

โดย: ภัทร IP: 124.120.38.160 19 มกราคม 2554 9:24:42 น.  

 

กลับมาอ่านอีกครั้ง น่ารักมากกกก

ฟิคของพี่ฮันนี่ทุกตอน สามารถทำให้อ่านแล้วหัวใจวาบหวิวได้เสมอ อธิบายไม่ถูก เวลาอินกับอะไรมากๆจะเป็นแบบนี้ ฟิคหลายๆเรื่องทำให้ปอเป็นแบบนี้ไม่ได้อ่ะค่ะ ฮ่าๆ

อ่านแล้วมันเขินๆ หัวใจสั่นๆ เฮ้อออออ

 

โดย: ปอ IP: 115.87.117.234 2 มีนาคม 2555 1:40:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


hunnylovelaruku
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add hunnylovelaruku's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.