Group Blog
 
 
กันยายน 2553
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
27 กันยายน 2553
 
All Blogs
 

sweet recipe


วันนี้เป็นวันสำคัญที่ทุกคนในครอบครัวของ “ก้องบดินทร์” รอคอย เพราะ “แก้วกัญญา”จะได้รับการปล่อยตัว หลังจากที่ต้องถูกจองจำอยู่ในคุกทั้งๆที่ไม่มีความผิดมาเป็นเวลานานพอสมควร ความทุกข์โศกเสียใจที่ครอบครัวของก้องต้องประสบกำลังจะสิ้นสุด แก้วจะได้กลับมาที่บ้านอีกครั้ง ครอบครัวของก้องจะได้อยู่กันอย่างพร้อมหน้าเสียที เมื่อได้รับโทรศัพท์จาก “พี่ตุ่ม” “พีรวิชญ์” ก็รีบผละออกจากพี่ชายจอมเจ้าเล่ห์ ทั้งๆที่กำลังจะบอกความจริงกับ “ปรมินทร์” เรื่องลูกในท้องของเจ้าสาวจอมหลอกลวงนั่นแท้ๆ ....... แต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน หน้าที่หลักของเขาก็คือต้องดูแลก้อง คนที่เขารักมากที่สุดต่างหาก พีรวิชญ์รู้ดีว่าทุกคนต่างก็ตื่นเต้นดีใจ อยากจะไปรับพี่แก้วเร็วๆ แต่เพราะข้อจำกัดด้านการมองเห็น จึงทำให้ก้องต้องทนรอคอยอยู่ที่บ้านเพียงผู้เดียว เขารู้สึกเสียดายไม่น้อยแต่ก็ไม่อยากเป็นภาระให้ทุกคนต้องเป็นห่วง จึงยอมอยู่ที่นี่โดยมีพีรวิชญ์อยู่เป็นเพื่อน


“ก้อง.....ถ้าตำรวจปล่อยพี่แก้วแล้ว แม่จะรีบกลับนะลูก..... ดูแลตัวเองดีๆนะ”

“ครับแม่....แม่ไม่ต้องเป็นห่วงก้องหรอกนะครับ”

“ใช่ค่ะ ป้าฟอง น้องพีเค้าดูแลน้องก้องดีอยู่แล้ว....จริงไหม๊คะ??”

ตุ่มแอบยิ้มให้กับพีรวิชญ์ แล้วเดินเข้ามากระซิบกระซาบที่ข้างๆหู

“น้องพีคะ......กว่าป้าฟองจะยอมให้พี่ตามไปด้วย พี่ก็ต้องสรรหาข้ออ้างต่างๆมาบรรยายให้ป้าฟองฟังสารพัด จนเกือบจะหมดแรงอยู่แล้ว ....นี่พี่อุตส่าห์ทำเพื่อน้องพีเลยนะคะเนี่ย.....โอกาสดีๆแบบนี้....ใช้ให้คุ้มค่านะคะ...ฮิ ฮิ “

“ไม่ต้องห่วงครับ พี่ตุ่ม.....รับรอง ผมจะใช้เวลาอยู่กับก้องให้คุ้มค่าทุกนาทีเลยล่ะครับ”

ทั้งสองคนแอบหัวเราะเงียบๆ ฟองจันทร์ตะโกนเรียกให้ตุ่มรีบตามมาโดยเร็ว แล้วทั้งหมดก็ขึ้นรถแท็กซี่จากไป เหลือไว้แต่ก้องบดินทร์และพีรวิชญ์ที่ยืนส่งอยู่หน้าบ้าน

“ พี....แม่กับพวกพี่ตุ่มไปแล้วใช่ไหม๊???”

“อืม.......ไปกันแล้วล่ะ.....ก้อง ผมว่าเราเข้าบ้านกันเถอะ อยู่ตรงนี้แดดร้อน เดี๋ยวคุณจะไม่สบาย”

พีรวิชญ์จับมือก้องบดินทร์พาเดินเข้าไปในบ้าน เมื่อถึงห้องนั่งเล่น เขาจัดแจงให้ก้องได้นั่งสบายอยู่ที่โซฟา ส่วนตัวเขาก็นั่งอยู่เคียงข้าง มือใหญ่จับมือเรียวนุ่มตลอดเวลา นัยน์ตาคมเข้มจับจ้องใบหน้าหวานที่ระบายรอยยิ้มงาม ... รอยยิ้มที่เพิ่งจะได้เห็น หลังจากเรื่องราวร้ายๆพ้นผ่าน

“พี.....ผมดีใจจังเลย วันนี้พี่แก้วจะได้รับการปล่อยตัว ผมคิดถึงพี่แก้วมาก....ผมรู้ว่าพี่แก้วไม่ได้เป็นคนทำ คนใจดีอย่างพี่แก้ว จะไปทำร้ายหนูนิ่มได้ยังไง“

“ผมรู้....ก้อง..... พี่แก้วไม่มีวันทำเรื่องแบบนั้นหรอก”

.......เรื่องทั้งหมด มีสาเหตุมาจากพี่ชายของผมต่างหาก.....

พีรวิชญ์เก็บซ่อนความรู้สึกขมขื่นนั้นไว้ในใจ พี่ชายเพียงคนเดียวที่ทำให้เรื่องราวทุกอย่างบานปลาย แม้แต่ก้องที่ตาบอด ก็เป็นเพราะพี่พัฒน์ ถึงอยากจะโกรธ.... อยากจะเกลียด...... แต่เขาทำไม่ได้....ยังไงเราก็มีสายเลือดร่วมกัน ก้องบดินทร์รู้สึกได้ว่าคนที่นั่งอยู่ข้างๆดูเงียบไป จึงถามด้วยความเป็นห่วง

“พี คุณมีอะไรหรือเปล่า?? “

“เปล่า....ผมไม่เป็นอะไรหรอก ก้อง “

“จริงสิ.....ไหนๆพี่แก้วก็จะกลับมาแล้ว ผมว่า ผมจะทำของชอบของพี่แก้วไว้รอรับดีกว่า พอพี่แก้วกลับมา จะได้ดีใจ.....พี...คุณว่าดีไหม๊??”

“คุณจะทำเหรอ ก้อง?? คุณจะทำได้ยังไงล่ะ??”

พอได้ยินคำถามนั้น ก้องก็หน้าสลดลงทันที ความร่าเริงยินดีเมื่อครู่จางหายไปในพริบตา

“นั่นสินะ....ผมจะทำได้ยังไง ในเมื่อผมมองไม่เห็น”

“ก้อง.....คุณอย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ ทำหน้ามุ่ยบ่อยๆ ระวังแก่เร็วนะจะบอกให้ เอางี้.....คุณสั่งมาแล้วกัน....แล้วผมจะทำตามที่คุณบอกทุกอย่าง”

พีรวิชญ์แกล้งทำเป็นพูดหยอกเย้าเพื่อเอาใจ แล้วเดินเข้าไปในครัวพร้อมกับก้องซึ่งถูกเขาลากตามเข้าไปด้วย

“แน่ใจนะ ว่าคุณทำได้.....ผมไม่ค่อยอยากจะเชื่อที่คุณพูดเท่าไหร่เลย.....”

“อ้าว.....พูดอย่างนี้ ก็ดูถูกกันสิครับ คุณก้องบดินทร์......รู้รึเปล่าว่าผมทำอาหารเก่งนะ..... ตอนที่อยู่เมืองนอก ผมทำอาหารเองทุกวัน .....เพื่อนๆผมมันติดใจรสมือผมจะตาย ขนาดตอนกลับมาเมืองไทย พวกมันยังไม่อยากให้ผมกลับมาเลย เพราะกลัวจะทนคิดถึงของอร่อยๆฝีมือผมไม่ไหว....หึๆ “

“ ขี้โม้.....แน่จริงก็ทำให้ดูหน่อยสิ “

“ท้าผมใช่ไหม๊?? ได้เลย!!....เดี๋ยวผมจะทำให้คุณดู ....ว่าแต่จะให้ผมทำอะไรหรือครับ.....เชิญสั่งมาได้”

“พี่แก้วชอบกินแกงจืดต้มมะระ.....คุณทำได้ไหม๊ล่ะ??”

“สบายมาก.... คุณเตรียมล้างท้องรอผมก็แล้วกัน ”

ว่าแล้ว พีรวิชญ์ก็หยิบของทุกอย่างออกจากตู้เย็นอย่างรวดเร็ว เขาจัดการทั้งล้าง ทั้งหั่น ผักและเนื้อด้วยความชำนาญ พลางสายตาก็เหลือบมองดูก้องบดินทร์ที่นั่งอยู่ใกล้ๆเป็นระยะๆ คนหน้าหวานฟังเสียงต่างๆที่เกิดจากการกระทำของชายร่างสูงด้วยรอยยิ้ม ในหัวจินตนาการภาพของพีที่กำลังทำตั้งใจทำอาหารอยู่อย่างขะมักเขม้น คิดแล้วก็น่าตลกไม่น้อย.....หากได้เห็นสักครั้งก็คงจะดีสินะ.....

“โอ๊ย!! “

เสียงร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวดทำให้ก้องบดินทร์หยุดความคิดทุกอย่างลง ความกังวลอย่างสุดแสนกลับเข้ามาแทนที่ในจิตใจ

“พี!! คุณเป็นอะไร!!.....เจ็บตรงไหนรึเปล่า!! “

ก้องบดินทร์รีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเดินสะเปะสะปะไปมาอย่างไม่รู้ทิศทาง สองมือไขว่คว้าไปในอากาศที่ว่างเปล่า ยิ่งมองไม่เห็นก็ยิ่งเป็นห่วง เขาเกือบจะสะดุดล้มลงอยู่แล้วดีที่ร่างสูงใหญ่รับไว้ได้ทัน พีรวิชญ์กอดก้องบดินทร์ไว้ในวงแขน ใบหน้าสวยใสนั้นแสดงออกซึ่งความกังวลจนเกือบจะร้องไห้ ริมฝีปากอิ่มละล่ำละลักถาม

“พี!! เกิดอะไรขึ้น!! คุณเป็นอะไรมากไหม๊?? “

“ผมไม่ได้เป็นอะไรหรอก....แค่มีดบาดน่ะ เป็นแผลนิดเดียวเอง”

ลำแขนแข็งแรงกอดกระชับคนในอ้อมอกแนบแน่นกว่าเดิม ก้องบดินทร์พยายามดิ้นหนีแต่ก็ไปไหนไม่ได้ เสียงทุ้มกระซิบที่ข้างหู

“ขอบคุณมากนะครับที่เป็นห่วง.....ผมก็แค่....อยากดูอาการ....ของคุณ...ก็เท่านั้น”

ก้องบดินทร์หน้าแดง เขารีบผลักพีรวิชญ์ให้ออกไปห่างๆ พร้อมกับแกล้งทำเป็นเหวี่ยงใส่

“คุณนี่!!....ยังจะมาทำเป็นเล่นอีกนะ!! “

ก้องบดินทร์ชักสีหน้าบึ้งตึง แต่พีรวิชญ์กลับยิ่งยิ้มแย้มชอบใจ คนหน้าหวานที่อารมณ์เสียนี่.....ดูกี่ทีๆก็น่ารัก.....

“แล้ว....ทำถึงไหนแล้วล่ะ?? มีอะไรจะให้ผมช่วยหรือเปล่า”

“ไม่มีหรอก....ผมว่าคุณไปนั่งเฉยๆรอผมดีกว่านะ”

“แต่ผมก็อยากทำบ้างนี่ พี....อย่างน้อย ผมก็อยากจะทำให้อะไรให้พี่แก้วด้วยมือของผมบ้าง”

บทจะดื้อ ก้องบดินทร์ก็ดื้อขึ้นมาซะอย่างนั้น พีรวิชญ์ยิ้ม ถึงก้องจะดื้อขนาดไหน เขาก็รับได้เสมอ..... ความอ่อนโยนและห่วงใยที่ก้องมีให้กับคนในครอบครัวเป็นสิ่งที่ทำให้เขารักคนๆนี้จนสุดหัวใจ คนที่ไม่เคยถูกรักอย่างเขา ยังรู้สึกอบอุ่นเมื่อได้อยู่ใกล้ๆ เขาอยากจะอยู่ข้างๆก้องตลอดไปจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต

“งั้น....เอางี้....ผมหั่นมะระ กับสับหมูเสร็จแล้ว คุณเอาหมูสับนี่ใส่เข้าไปในมะระก็แล้วกันนะ”

“อืม....ตกลง”

ก้องบดินทร์ปั้นหมูสับเป็นก้อนกลมแล้วใส่เข้าไปในชิ้นมะระที่ถูกคว้านเอาไส้ในออกจนหมด แต่ด้วยความที่มองไม่เห็น เขาจึงทำได้อย่างเชื่องช้า แถมยังเติมไส้มะระไม่เต็มเสียอีก พีรวิชญ์เห็นดังนั้นจึงอดไม่ได้ ต้องช่วยเสียหน่อย เขาเข้ามายืนอยู่ด้านหลังของร่างบอบบาง มือใหญ่จับมือเรียวกระชับแน่นแล้วทำไปด้วยกัน

“ก้อง....คุณมองไม่เห็นนี่นา....ผมว่า ผมเป็นทั้งตา เป็นทั้งมือให้คุณดีกว่า....อาหารมื้อนี้จะได้เสร็จเร็วๆ.... ดีไหม๊ครับ??”

ก้องบดินทร์ไม่ปฏิเสธ เขาได้แต่ยืนนิ่งปล่อยให้ชายหน้าคมจับมือเขาทำอะไรต่อมิอะไรไปเรื่อยๆ ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ใกล้ชิดกันมากจนรู้สึกได้ถึงความรุมร้อนที่แผ่ซ่าน ลมหายใจอุ่นๆรินรดแก้มนวลเนียน เปลี่ยนผิวสวยให้กลายเป็นสีแดงระเรื่อ พีรวิชญ์สูดกลิ่นหอมจรูงใจที่ฟุ้งออกมาจากผิวกายของคนรัก.... กลิ่นหอมเฉพาะตัวของก้องบดินทร์ช่างน่าหลงใหลเหลือเกิน......หนุ่มร่างบางผินหน้ามาน้อยๆจนปลายจมูกโด่งเรียวสัมผัสกับปลายจมูกคมสันของคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง ชายหนุ่มจ้องมองมองภาพสะท้อนของตัวเองที่ปรากฏอยู่ภายใต้นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนอันมืดบอดคู่นั้น หากว่าก้องมองเห็น....ก็คงจะรับรู้ถึงความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ข้างในดวงตาคมเข้ม....หน้าต่างของหัวใจที่ปิดซ่อนความรักที่มีต่ออดีตนักกายภาพบำบัดของเขาไว้ได้ไม่มิด เสียงหัวใจเต้นระรัวดังกังวานในห้องที่เงียบสนิท บรรยากาศเชิญชวนของการได้อยู่ตามลำพังสองต่อสองกับคนที่ตัวเองรักทำให้คนขี้อายอย่างก้องบดินทร์กล้าทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดจะทำเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น กลีบปากอิ่มแตะริมฝีปากบางเบาๆ แต่สัมผัสที่ตอบรับกลับมาเสมือนแม่เหล็กที่มีพลังมหาศาลคอยดึงดูดเอาไว้ให้ถอนตัวออกไม่ได้ จูบแผ่วๆเริ่มกลายเป็นจุมพิตอันร้อนแรง ห้วงอารมณ์แห่งความเสน่หาค่อยๆไต่ระดับขึ้นจนเจียนจะถึงขีดสุด.......แต่แล้ว กลิ่นเหม็นไหม้ของน้ำซุปที่คละคลุ้งออกมา ก็หยุดยั้งการกระทำที่เกือบจะเลยเถิดของทั้งคู่ไว้ในทันที ก้องบดินทร์รีบฝืนตัวเองออกมาจากอ้อมอกของหนุ่มหล่อหน้าเข้ม ส่วนพีรวิชญ์ได้แต่เดาะลิ้นอย่างขัดใจ รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก......ทำไมต้องมาเดือดเอาตอนนี้ด้วยนะ!! .....

“อะ....เอ่อ....พี....ผมว่าผมไม่กวนคุณดีกว่า.....เดี๋ยวผมจะนั่งรอคุณก็แล้วกัน...”

ก้องบดินทร์เดินคลำทางไปเรื่อยๆจนเจอเก้าอี้ แล้วนั่งลงอย่างสงบเสงี่ยม ดวงหน้าสวยหวานแดงก่ำเพราะความเขินอาย แม้พีรวิชญ์จะยังรู้สึกเสียดายที่ถูกขัดจังหวะสานต่อเรื่องเมื่อครู่ แต่ท่าทางน่ารักน่าชังที่ได้เห็นก็ช่วยให้เขารู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง หนุ่มหน้าคมนักแข่งรถมือฉมังฮัมเพลงเบาๆพลางเตรียมอาหารมื้อนั้นไปเรื่อยๆ .....สักพักหนึ่ง แกงจืดต้มมะระไส้หมูสับก็เสร็จสมบูรณ์พร้อมเสิร์ฟ พีรวิชญ์ตักแกงมายื่นต่อหน้าหนุ่มหน้าใส กลิ่นหอมที่โชยเอื่อยๆเตะจมูก พอจะบ่งบอกให้รู้ว่า รสชาตของแกงถ้วยนี้คงจะอร่อยกลมกล่อมมากทีเดียว

“เสร็จแล้วครับ.....แกงจืดฝีมือของเชฟพีรวิชญ์ ....... เป็นยังไงบ้างครับ??..... คุณก้องบดินทร์.... อร่อยก็พูดมาตามตรงดีกว่า หึๆ”

“ก็.....รสชาตงั้นๆแหล่ะ ออกจะจืดไปนิดนึงด้วยซ้ำ.....แม่ผมทำอร่อยกว่านี้อีก ”

ก้องบดินทร์ทำเป็นพูดให้พีรวิชญ์เสียหน้า.... ที่จริงก็อร่อยดีอยู่หรอก แต่ท่าทางหลงตัวเองจนน่าหมั่นไส้ มันก็อดที่จะแกล้งคนขี้โอ่ให้หมดความมั่นใจไม่ได้

“อะไรกัน.....คุณนี่...ปากไม่ตรงกับใจนี่นา.....แกงจืดของผมออกจะ
หวาน...หอม....อร่อยจะตาย....ไม่เชื่อผมจะพิสูจน์ให้คุณดู”

“คุณจะพิสูจน์ยัง....”

ยังไม่ทันที่ก้องบดินทร์จะเอ่ยจบประโยค ริมฝีปากอิ่มก็ถูกประกบปิดด้วยริมฝีปากอีกคู่หนึ่ง รสชาตของน้ำแกงที่หลงเหลือติดอยู่กลับจางหาย มีแต่รสหวานของจูบที่มอบให้ด้วยความรักเท่านั้น

“เป็นไง....หวานพอไหม๊ครับ?? “

“บ้า!! “

ก้องบดินทร์เหวี่ยงคนนิสัยไม่ดีเข้าทีหนึ่ง แล้วก็เบือนหน้าหลบไปด้านข้าง ไม่กล้าสบสายตาคนตรงหน้า เพราะเขาทั้งเคือง ทั้งเขิน...... ถ้าดวงตามองเห็นเขาคงจะหนีไปจากตรงนี้ตั้งนานแล้ว....... พีรวิชญ์เอาแต่ยิ้มไม่หุบด้วยความชอบใจ .....ก้องบดินทร์ของผม....คุณช่างน่ารักที่สุดในโลกจริงๆ....


ต่อมาไม่นาน ครอบครัวของก้องบดินทร์ก็กลับมาที่บ้าน พร้อมด้วยพี่แก้ว ซึ่งมีอันต้องพลัดพรากจากทุกคนไปเป็นเวลานาน ตอนนี้เธอกลับมาแล้ว สองพี่น้องกอดคอกันร้องไห้ด้วยความยินดี งานเลี้ยงต้อนรับเล็กๆถูกจัดขึ้นในบ้านหลังน้อย อาหารที่ตุ่มทำให้ภายหลังมีมากมาย แต่แก้วกัญญากลับเอ่ยชมแกงจืดของพีรวิชญ์ไม่ขาดปาก.....ทั้งอร่อย..... ทั้งหวาน......จนแทบจะหยุดทานไม่ได้ หนุ่มหน้าเข้มพ่อครัวจำเป็นยิ้มหน้าระรื่นรับความดีความชอบไป ส่วนหนุ่มหน้าใสที่เป็นลูกมือกลับเอาแต่หน้าแดงเมื่อหวนนึกถึงช่วงเวลาที่ลงมือทำอาหารด้วยกันเพียงสองต่อสอง


......ขอบคุณพี่แก้ว ที่ทำให้ผมกับก้องมีช่วงเวลาดีๆร่วมกันนะครับ.......


****************************************************


เป็นยังไงบ้างคะ ฟิคก้องพี เวอร์ชั่น hunny สนุกถูกใจหรือเปล่าเอ่ย?? สำหรับตอนนี้เป็นตอนที่พี่แก้วกำลังจะออกจากคุก แล้วอยู่ๆพี่พีก็ถูกโทรตามให้มาอยู่เป็นเพื่อนน้องก้องที่บ้านสองต่อสอง ใครที่จำไม่ได้รบกวนไปเปิดดูใน youtube นะคะ บอกตรงๆค่ะ ว่าแต่งยากมาก เพราะว่าหมดมุก ไม่รู้จะหาเรื่องของพีก้องมาแต่งยังไง hunny ใช้เวลาคิดนานมากกกกก กว่าจะได้ฟิคสั้นๆตอนนี้ออกมา( คิดตั้งนาน แกคิดได้แค่นี้เองเรอะ!! ) สำหรับตอนยาวๆ hunny ขอผ่านนะคะ คิดไม่ออกจริงๆค่ะ เอาไว้ถ้าคิดออกเมื่อไหร่จะแต่งออกมาให้อ่านนะคะ

อย่างที่บอกว่าฟิคก้องพี สำหรับhunny มันยากจริงๆ ยากกว่าตอนที่แต่งฟิคน้องลูกยอดกับพี่สายชลซะอีก เพราะว่า ด้วยความที่คู่นี้เค้าลงตัวมาตั้งแต่เป็นละคร แถมยังมีมือฟิคเก่งๆหลายคนแต่งต่อจนเป็นที่ชื่นชอบอีกตั้งหลายเรื่อง hunny เลยไม่รู้จะแต่งให้มันออกมายังไงอีก แต่สำหรับเรื่องของน้องลูกยอดกับพี่สายชล เรื่องนั้น hunny สนุกกับการจิ้นมาก เพราะว่าเป็นคู่ใหม่ เนื้อเรื่องใหม่ๆ แถมยังไม่มีใครเคยคิดอีกต่างหาก hunny เลยได้ใจ จิ้นได้เป็นตุเป็นตะ ฮ่าๆๆ ว่าจะทำภาคสองซักหน่อย เพื่อนๆว่าดีไหม๊คะ?? ถ้ายังไงก็บอกมาได้เน้อ (แบบว่า....เอาๆๆ อยากอ่านมั่ก มากกกค่ะ หรือว่า พอเหอะแก...ชั้นเบื่อ ก็เม้นมาได้เต็มที่นะเจ้าคะ)

ขอบคุณที่ยังคงติดตามอ่านฟิคเสี่ยวๆของ hunny นะคะ

รักนะ จุ๊บๆ




 

Create Date : 27 กันยายน 2553
11 comments
Last Update : 27 กันยายน 2553 22:26:48 น.
Counter : 582 Pageviews.

 

แฮะๆๆๆๆๆๆๆ เข้ามาอย่างไวเลยค่ะ
อยากบอกค่ะว่า "เอาๆๆ อยากอ่านมั่ก มากกกค่ะ"
คิดถึงน้องลูกยอดที่สุดดดดดดด
จะรออ่านนะค่ะ ขอบคุณม๊ากกกกกค๊า

 

โดย: คนแอบอ่าน IP: 183.89.130.159 27 กันยายน 2553 22:35:08 น.  

 

ขอบคุณน้องฮันนี่นะคะที่แต่งฟิคดีๆ น่ารักๆ มาให้แฟนๆได้อ่านกัน น่ารักทั้งคู่ค่าาา สำหรับน้องก้อง
กับคุณพีร์ เป็นการเสริมรายละเอียดที่ไม่มีในละคร
ออกมาได้น่ารักน่าแอร๊ยยยยยค่ะ ชอบจังเลยแต่งมาอีกนะคะ พี่จะรออ่านค่าาา
ส่วนเรื่องน้องลูกยอดกับพี่สายชล ถ้าน้องฮันนี่จะแต่งภาคสองออกมา ยกมือสนับสนุนคนแรกเลยค่ะ
แหม!!!ภาคแรกก็มีทั้งน่ารัก ทั้งบู๊ ทั้งดราม่า ทั้งแอร๊ยยยยครบทุกรสเลย ภาคสองขอให้ครบทุกรสแบบนี้อีกนะคะ จะรออ่าน จะเป็นกำลังใจให้ค่าาาาาา

 

โดย: keamdeang1@smile IP: 58.9.119.58 27 กันยายน 2553 22:37:59 น.  

 

แต่งเป็นตอนสั้นๆๆแบบนี้ก็น่ารักนะค่ะ เหมือนมาต่อตอนที่เราไม่ได้ดู ความจริงก็มีอีกตั้งหลายตอนนะที่มันน่าจะเขียนต่ออีกได้ เพราะในละครก็จะเป็นแบบผ่านๆไป อย่างเช่น ตอนที่ต่อจากฉากเย็นยัง อยากรู้ว่าหลังเปลี่ยนยางเสร็จแล้ว ไปไหนกันต่อป่าว คุยอะไรกัน เพราะตอนนี้เหมือนกับว่าก้องก็เริ่มไหวหวั่นกับคุณพีแล้ว (มีหึง)

ส่วนเรื่องฟิคสายชล ลูกยอด ดอกรัก ที่จะต่อภาค 2 ก็ยกมือสนับสนุนค่ะ อยากอ่านเหมือนกัน อยากรู้ว่าชีวิตคุณนาย (รึป่าว) ปลัดเป็นยังไงบ้างหลังจากที่ทุกอย่างคลี่คลายแล้ว

 

โดย: aumaum IP: 61.47.31.49 28 กันยายน 2553 16:25:29 น.  

 

คุณพีน้องก้องของคุณ hunny น่ารักมากๆ เลยค่ะ อ่านแล้วอยากทานแกงจืดมะระบ้างอะไรบ้าง (คงเป็นมะระที่หวานที่สุดในโลกเลยทีเดียว 5555) ชอบฟิคตอนนี้สุดๆ เลยค่ะ เป็นกำลังใจให้คุณ hunny แต่งตอนต่อๆ ไปนะคะ

ส่วนภาคสองของน้องลูกยอดกับพี่สายชล ยกมือสนับสนุนเต็มที่เลยค่าาาาาาาา อยากอ่านมั่กมาก คิดถึงน้องลูกยอดหน้าหวานกะพี่สายชลใจจะขาดแล้ว

ขอบคุณคุณ hunny สำหรับเรื่องราวน่ารักๆ ของทั้งสองคู่ รักคนแต่งนะคะ

 

โดย: daydream IP: 118.172.77.211 28 กันยายน 2553 17:42:44 น.  

 

น้อง hunny มาถูกทางจริง ๆ ไม่ว่าจะลูกยอด
สายชล ก้อง-พี เป็นฟิคที่สวยงามน่าอ่าน
ตลอดเลย แต่ตอนนี้อยากอ่านมุมหวาน
แบบเลี่ยน ๆ ของลูกยอด-สายชลแล้วจ้า

 

โดย: เสือน้อย IP: 58.9.189.95 28 กันยายน 2553 21:11:55 น.  

 

ขอบคุณพี่ฮันนี่มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆค่า

เนื้อเรื่อง น่ารัก สมกับ ก้อง พี จริงๆ


แป้งคิดถึงลุกยอด จัดภาคสองมาเลยค่า
อิๆๆ

พี่ฮันนี่เยี่ยมที่สุด

 

โดย: แป้ง เต่าหอมๆ IP: 58.9.239.70 29 กันยายน 2553 11:51:46 น.  

 



แอร๊ยยยยยยยยยยยย อยากทานแกงจืดมะระ คงจะหวานนนนนนนนนนนน น่าดู

น้องฮันนี่ แต่งได้น่ารักดีค่ะ ส่วนเรื่องภาค 2 ลูกยอดกับพี่สายชล ยกมือหนับหนุนค่ะ

รออ่านน่ะค่ะ สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

โดย: ภัทร IP: 124.121.239.194 29 กันยายน 2553 11:56:00 น.  

 

แอร๊ยยยยย พี่ฮันนี่ขา....น่าร๊ากกกกกกกก เค้าชอบๆๆๆๆ อ่านแล้วคิดถึงพีกะก้องขึ้นมาอีกจนต้องกลับไปเปิดคลิปดูรอบที่ 108 แล้ว

ส่วนฟิคพี่สายชลกะลูกยอดยกมือสูงๆขอภาค 2 ด้วยคนค่ะ จะรออ่านนะคะ อิอิ ^^

ป.ล. - หว้าเอารูปที่ถ่ายเล่นกันวันคอนm&g@snopลงที่เฟสฯนะคะ พี่ฮันนี่จะให้ส่งให้ไหมคะ?

 

โดย: ลูกหว้า IP: 118.174.169.242 30 กันยายน 2553 3:40:12 น.  

 



ทุกฟิคที่ฮันนี่แต่งน่ารักและหวานอื้ม..หลายๆรสเลยค่ะ

@ชอบทั้งฟิคน้องลูกยอดกับพี่สายชล(นั่นคือสุดยอดฟิคเท่าที่อ่านมาเลยค่ะ//ให้บรรยากาศหนังไทยสนุกๆบู้และครบรสเลย^^O^^)

@ฟิกพีก้องนี่ก็หวานหยดแอร๊ยยยยคุณพีโอบหลังมาช่วยปั้นหมูสับนึกถึงฉากในหนังเรื่องอะไรน้าที่เดมี่มัวเล่นอ่ะ..ที่ปั้นหม้อ..หุหุหุคาดว่าระหว่างปั้นคงหวานกันจนน้ำแกงไม่ต้องใช้น้ำต้มกระดูกหมอแน่ๆ..แต่ต้องถามน้องก้องน้า..ว่าชิมแกงจืดจากปากพี่พีมันหว่นขนาดไหน
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ฮันนี่เก่งค่ะ..เก่งมาก^^

 

โดย: พี่ดาจ้า^^ (womam in love ) 30 กันยายน 2553 9:37:53 น.  

 

ตามมาอ่านอีกรอบ ครั้งที่แล้วยังไม่ได้คอมเม้นท์^^

อยากมีคนทำครัวแบบนี้ด้วยจัง แอร๊ยยย แกงจืด กลายเป็นต้มหวานไปแระ

ขอบคุณฮันจัง ที่เพียรพยายามแต่งฟิคหวานๆ ร้อนๆ ไว้คอยจรรโลงใจสาวก ให้คลายคิดถึงก้องพีนะจ๊ะ

รอติดตามตอนต่อไปจ้ะ ^^

 

โดย: แจ๊คจัง IP: 128.100.119.37, 113.53.20.41 30 กันยายน 2553 20:12:00 น.  

 

แต่งได้น่ารักมากค่ะ รออ่าน ฟิค ต่อไป อยู่นะคะ
รัก มากมาย โฮกๆๆๆๆๆ....

 

โดย: lek^lek. IP: 223.207.35.216 28 ตุลาคม 2553 3:33:08 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


hunnylovelaruku
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add hunnylovelaruku's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.