นิยาย " ม.ปลาย วุ่นวายรัก " - เหมชาติ ทอง / ตอนที่ 4.




















































" ม.ปลาย วุ่นวายรัก "
.
. เหมชาติ  ทอง
.....................................................
.
ตอนที่
.
4 .
.
.
.
.
.
 สองวันต่อมา
.   คณะกรรมการนักเรียนก็ประกาศไมค์
หน้าแถวเคารพธงชาติ ว่า
.    วันนี้ โรงเรียนจะเริ่มลดเวลาเรียนแต่ละคาบลง
ออดที่ประกาศหมดเวลาก็จะดังตามเวลาที่ปรับใหม่
        เวลาที่ลดลงนั้น จะรวมเป็นคาบใหม่สุดท้าย
แถมให้  เพื่อให้แต่ละคณะสีประชุมสมาชิก
.     จัดดำเนินการคัดเลือกนักกีฬา
ฝึกซ้อมกองเชียร์  และอื่นๆ
.
.      จากนั้นก็ประกาศสถานที่นัดประชุม
ของแต่ละคณะ
.
.  " คณะตะวันเพลิง สีแดง ประชุมพร้อมกันที่โรงอาหาร -นะคะ
คณะโสมทรงกลด สีเหลือง ประชุมพร้อมกันที่หอประชุมชั้นบน
.    คณะมรกตมณี  สีเขียว ประชุมพร้อมกันที่ลาน หน้าห้องสมุด
 คณะพยับเมฆา สีม่วง ประชุมพร้อมกันที่ห้อง 503
.     และคุณะอัมพรพิลาศ สีฟ้า ประชุมพร้อมกัน ที่โรงพละ ค่ะ "
.
           ได้ยินประกาศแล้ว
        เด็กๆ นักเรียน ม. 1 ถึง ม.6
 ที่นั่งฟังกับพื้นลานกว้าง ที่ใช้เข้าแถว
  และก็เป็นสนามบาส คู่กับสนามวอลเล่ย์
ตอนแข่งกีฬาสีด้วย
.         พากันขยับตัว ตื่นเต้น
     หันมายิ้มให้กัน และเริ่มส่งเสียงคุย
.
.    " นักเรียนทุกคน- เงียบ ! "
.
          เป็น อ. ผ่องใส น่ะเอง
ที่เปลี่ยนไมค์จากมือกรรมการนักเรียน
  มาถือ พูดเองแทน
.
.  เริ่มต้นด้วยการสั่งให้ทั้งลานเงียบ
          ก็เงียบ- ดักปิ้ง จริงๆ
.
.  " ทุกคณะสี ตั้งใจฟังนะคะ
 สำหรับกีฬาสีปีนี้  นอกเหนือจากรางวัล
ของกีฬา กรีฑา ประเภทต่างๆ
.   รางวัลกองเชียร์ รางวัลเชียร์หลีดเด้อร์
และถ้วยรวมแล้ว
.    โรงเรียนก็จะมีรางวัลพิเศษ
 ขึ้นมาอีกหนึ่งรางวัล ค่ะ
.      และถือว่า นี่คือ รางวัลเกียรติยศ
สูงสุด!  "
.
.   เล่นเอานักเรียนทั้งลานร้องฮือ-
ขะเง้อคอมอง
 .  เพราะเห็นมีการเดินไปยกถ้วยรางวัล
ไซส์ใหญ่ ยักษ์ๆ
.    มาทางด้านหลัง ของ อ. ผ่องใส
.
.    "  คณะกรรมการนักเรียน
ช่วยยกมาให้ทุกคณะสีดูถ้วยด้านหน้า
.   ชัดๆ หน่อยค่ะ "
.
.    นักเรียน ม. ปลาย ชายหญิงสี่คน
ที่เป็นคณะกรรมการนักเรียน
.   ช่วยกันแบกถ้วยรางวัล ที่มีเสาสูงสี่เสา
แลtมีฐานข้างบนอีกชั้น
.     แล้วยังต่อยอด ให้มีเสาเล็กที่ลงหน่อย
อีกสี่เสาสูง
.     ยันรับรูปที่หล่อเป็นเทพธิดาฝรั่งมีปีก 
กำลังยืนชูลูกโลก
.    เดินโชว์ให้ทุกคนดู ทางนั้น ทางนี้
.
.       เด็กๆ ร้องอู้หูว์- กัน 
 ถึงจะรู้ ว่าก็คือถ้วยรางวัลเก่า  ที่สูง
และใหญ่ที่สุด
.    ที่ก็โชว์ไว้ในตู้โชว์ของโรงเรียน
 ทุกวันอยู่แล้ว
.
.     แต่เมื่อ เอามาปัดฝุ่น ทำเป็นรางวัล
ใหญ่ของกิจกรรมนี้
.     และด้วยไซส์ ที่ยักษ์บึ้มของมัน
ทำให้ทุกคณะสี ต่างก็หวังจะได้ครอบครอง
 .   เพื่อศักดิ์ศรีของคณะตน
.
.  มันเป็นกุศโลบายการจัดการเรียน
การสอน วิธีหนึ่ง ที่ได้ผลดีมาก
.    ในการส่งเสริม กระตุ้นให้นักเรียน
มีความฮึกเหิม มีส่วนร่วมในกิจกรรมทุกคน
.   และมีความสามัคคีในหมู่คณะ
.
. " คณะสีที่จะได้ถ้วยนี้ไป คือคณะสีที่
มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้ "
.
.     อ. ผ่องใส คว้าไมค์มาพูดอธิบาย
.
.  "   ตั้งใจฟังให้ดีนะคะ...
1. นักเรียนในคณะสี มีส่วนร่วมในกิจกรรม-ทุกคน
2. ส่งนักกีฬาลงแข่งกีฬา กรีฑา ครบทุกประเภท
3. เชียร์กีฬาพร้อมเพรียงกันทุกสนาม
    และ 4.  จัด เก็บขยะ บริเวณอัฒจันทร์
ให้ดูสะอาด เรียบร้อยอยู่เสมอค่ะ
 .        อะ-
   เชิญคณะกรรมการนักเรียนค่ะ -
.
.     -  อะลูกอะ "
.
.      อ. ผ่องใส ส่งไมโครโฟนให้นักเรียน
ที่เดินมารับไปพูดต่อ
.
.            " ถ้วยนี้...
   พวกเราตั้งชื่อว่า  " The Spirit of Sportsman "
หรือรางวัล " น้ำใจความเป็นนักกีฬา " 
.       พวกเรา คณะกรรมการนักเรียน
จะแอบไปตรวจ ให้คะแนนแต่ละคณะสี
. แบบไม่บอกให้รู้ตัว
.     แต่รับรอง  ว่ายุติธรรมแน่นอนค่ะ "
.
             *  *  * *  *  *  *  *  *
.
.    ประชุมสีวันแรก--
   เดย์ที่รับผิดชอบเรื่องเชียร์หลีดเดอร์
และกองเชียร์ สีแดง
.      ก็เจอปัญหา
.
.         แต่เป็นปัญหา เพราะเดย์ไปตั้งเงื่อนไข
ส่วนตัวไว้เอง
.
.            คือว่า  --
.      มีเด็กชาย ม.1 คนนึง
 มาขอสมัครเป็นเชียร์หลีดเดอร์
.
.    แกเดินส่ายก้นมาแต่ไกล  ตรงมาหาเดย์
พร้อมกับเพื่อนผู้หญิง  ม.1 ตัวเล็กๆ อีกสองคน
.
         " น้องชื่อหยัง-หนิ "
.
.        เดย์อ่านชื่อ ที่ปักไว้บนอกเสื้อ แบบพยายาม
สะกดคำ
.
      " จื้อ-บุญอ่อง "
            แกบอก
.
        " เป็นไทใหญ่"
.
.       เด็กหญิงบอก เมื่อเห็นเดย์ทำหน้างงๆ
 กับชื่อที่ไม่ค่อยคุ้นแบบนี้
.
     " แล้วน้องจะมาสมัครหลีดก๋า ? "
.
           " อือ- "
.  บุญอ่องพยักหน้า 
.      พลางกรีดนิ้ว โบกผ้าเช็ดหน้า
ไล่ลมไปมาที่ใบหน้าให้ตัวเอง
.
.    " ก่าหันโฮงเฮียนประกาศว่า หื้อกุ๊คน
มีส่วนฮ่วมในกิจกรรม "
.
.     เดย์กระอักกระอ่วมที่จะบอกปฏิเสธตรงๆ
ว่าได้เตรียมดรีมทีม  เชียร์หลีดเดอร์ของตัวเอง
ไว้แล้ว
.     โดยปีนี้ เดย์คัดเอาคนผอมๆ หุ่นดี ตัวเท่าๆ กัน
จะได้ดูดี เวลาลงหลีดกลางสนาม
.     ไม่ให้แพ้หลีดสีฟ้าอย่างปีที่แล้ว
.
.      แต่เด็กชายบุญอ่อง ม. 1 คนนี้
 เป็นคนตุ้ยมากๆ - อ้วนจัด
 .     คะเนว่า คงหนักเกือบๆ ร้อยโล
.   ตัวตัน จนออกหนอกหลัง หนาเป็นโคกแน่น
และล่ำ เตี้ย
.
      " น้องบะลงกีฬาล่ะ - "
.
      เดย์ถาม ชี้ทางใหม่ให้
.
     " ลงทุ่มน้ำหนัก -กะได้ "
.
           " อื๊อ- บะเอ๋า
  เปิ้นจะเป็นหลีด-- "
.
.     บุญอ่องเหวี่ยงตัวหนาๆ ไปมา ส่ายหน้า
ลูกเดียว
         -ไม่ยอม
.
        เพื่อนที่มาด้วย บอกเดย์อีก
.
    " อ่องมันเคยเป็นหลีด ตี้โฮงเฮียนเก่า
          - ตอน ป.6 "
.
         " โรงเรียนไหน ? "
.
        เดย์ถาม   ทำหน้ายุ่ง
   บอกบุญไม่รับ
.
      บุญอ่องบอกชื่อโรงเรียนมา
 .
       " โฮงเฮียนหยัง---
  -- บะฮู้จัก
             -- มีไหนฮั่น ? "
.
.      เดย์ถามแดกดัน เสียงเครือ
.
.             อยากจะร้องไห้
 เพราะบุญอ่องบอกว่า ถ้าเดย์ไม่รับตนไว้
     ก็จะไปถามคณะกรรมการนักเรียน
   ว่าตนจะไม่ขอร่วมกิจกรรมได้ไหม
       เพราะรุ่นพี่ปฏิเสธ
.
      " โฮงเฮียนอยู่ตี้แม่ฮ่องสอน "
.
         " โคะ --
      อ้ายบะเกยไปที่ฮั่น ซักกำ "
.
.          เดย์กัดฟันบอก
    น้ำตาทำท่าจะซึมเลยคราวนี้
.      พอนึกสภาพ
 ว่าดรีมทีมของตัวเองต้องล้มครืนแน่
  ถ้าให้บุญอ่องมาเป็นหลีดด้วย
.
       เด็กหญิงที่มาด้วยกันพาซื่อ
  รีบบอกว่า
.
     "  ไปลำบาก อ้ายเดย์--
   โรงเรียนไอ่อ่อง-มันมีบนดอยปู้นน-
.          บะมีถนนราดยาง ...
    บางเตื้อ ตึงได้นั่งล้องัวไปโฮงเฮียน "
.
           " เตื้อฮั่น ..
       เปิ้นนั่งจ๊างกับอุ๊ย ไปเฮียน "
.
        บุญอ่อง -อดีตหลีดโรงเรียนประถมฯ
จากแม่ฮ่องสอน  รีบเล่าอวดเสริม
.    ว่ามีครั้งนึง  ตนได้ขี่ช้างกับตา
.       ฝ่าดอยสูงไปโรงเรียน
.
.     เดย์ปวดขมับ บุญอ่องไม่ยอมกลับไป
แถมหัวหมอ อ้างคณะกรรมการนักเรียนไม่เลิก
.        ...ทำไงดีนี่-?
.
.      บุษบันเดินมาหาพอดี
.   เดย์รีบลากมือเอียดไปปรึกษา
ตรงมุมนึง
.
     " ตัวช่วยเค้าหน่อยเอียด
 น้องมันดื้อมาก-
 .     จะเป็นหลีดให้ได้
.     เค้าอยากจะกรี๊ดด- ให้คอแตกตาย
 ตอนนี้-อ่า "
.
.        พอเห็นเดย์ตารื้นๆ
เอียดยิ่งเห็นใจเพื่อน
.      รู้ว่าเดย์ตั้งใจ และเต็มที่กับงานรับผิดชอบ
 ที่รักนี้ สุดๆ...
.       อยากให้ออกมาสมดั่งที่ฝันไว้
.
    " เอางี้สิเดย์ --
 ให้น้องเค้าเป็นหลีดชุดเล็กอีกชุด
.      ไว้แยกเชียร์ เวลาแข่งพร้อมกัน
  หลายรายการ "
.
.       เดย์ได้ฟัง ก็สะอื้นฮักนึง
โผเข้ากอดเอียดด้วยความดีใจ
.
.        " เอียดเจ้า--
   เปิ้นขอบคุณตั๋วนักๆ ...
.         แม่น --
 ตั๋วนี้ ช่างกึ๊ดแต๊  ...
.    เปิ้นง่าว  กึ๊ดบะตัน "
.
( อู๊ย--เอียด--
เค้าขอบคุณตัวเองมากๆ เลย
.      จริงด้วย---
ตัวเองนี่ ฉลาดจริงๆ เรย
.    เค้าโง่ อะ--- คิดไม่ทัน)

.

.     แล้วรีบเช็ดน้ำตา
.         ... ยิ้มร่าเริง
.    โลกสดใส ฟ้าไฟสว่าง เลยทีนี้
คว้ามือเอียด พากันไปหาบุญอ่อง
ที่ยังยืนอ้วน บิดตัวไปมา
.      และมองมา เป็นระยะ
.          -- รอคำตอบ
.
    *  *  *  *  *  *  *  *
.
.      " ตกลงเน่อ --
.   อ้ายฮับตั๋ว กับเปื้อนสองคนนี้
เป็นหลีด ...
  ก่าคือ จะมีหลีดชุดใหญ่ของ ม. ป๋าย
.     แล้วหลีดแฮ๋มชุ่น (= อีกชุดนึง)
เป็นชุดน่อย -ของ ม.ต้น
.    อ้ายจะหื้อน้องบุญอ่องเป็นเก๊าหลีด
ม. ต้น 
      - น่อ "
.
          " เย่-- "
.     เด็กหญิงสองคนตบมือดีใจ
.
.      ด.ช. บุญอ่องเหมือนจะยังมีแววเสียดายๆ
อยู่
.     ที่ไม่ติดหลีดชุดใหญ่ ดังหวัง
      แต่เมื่อจะได้เป็นหัวหน้าหลีด ม. ต้น ก็ยิ้ม
พยักหน้ารับ
.
            *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.   บุษบันรับหน้าที่ฝ่ายบัญชี สารบรรณ
ร่วมกับก้อย สองคน
.
.      ทั้งบัญชีใช้จ่าย และบัญชีรายชื่อนักกีฬา
กองเชียร์
       ตลอดจนบันทึกการประชุม
.
.   เดินแยกกับก้อย ที่ไปรับรายชื่อกองเชียร์
เชียร์หลีดเดอร์
.
.        เอียดก็เดินไปรับใบแบบฟอร์มกรอกรายชื่อ
นักวิ่ง และนักบาสจากโยธา
      เพื่อเอามาเข้าแฟ้มรวม
.
           โยธายิ้มให้
   ส่งใบฟอร์มแมทให้เธอ พลางหัวเราะ
.
      " โยวาดรูปเอียดไว้ในนี้ด้วย-อ่า "
.
         รับมาดู เอียดขำ
     โยธาวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
แต่พอมองออกว่าเป็นรูปเธอเอง
    ไว้ตรงหัวกระดาษใบรายชื่อ
.
.      " มีใบใหม่ไหม ...
   เดี๋ยวโยลอกชื่อให้ใหม่ "
.
         " ไม่เป็นไรมั้ง -
 แค่เราเก็บไว้เอง
      ไม่ได้ส่งเอกสารให้ใครตรวจ "
.
       แล้วโยธาก็หน้าหมอง ถามบุษบันว่า
.
.   " เอียดรู้ยัง--
    อาจารย์เค้าให้เอียดถือป้ายโรงเรียน "
.
      " ฮื่ย !! -- จริงเหรอ
            เราเพิ่งรู้จากโยบอกนี่แหละ "
.
       " ให้ถือกับอ้ายหนึ่ง "
.
.       บอกเอียดแล้ว โยก็นิ่งเงียบ
.
.   ป้ายโรงเรียนเป็นผืนผ้ายาว แบบขวางถนน
เพราะปักจักรเป็นชื่อโรงเรียนยาวเต็มยศ
.   เลยมีรางไม้กลึงสำหรับสอด
ไว้ให้คนถือที่ปลายไม้ คนละมุม
.    และบางกิจกรรม ก็ให้ช่วยกันถือถึงสี่คน
.
.      " โยอยากถือป้ายกับเอียด
    ไม่อยากให้เอียดไปถือกับอ้ายหนึ่ง "
.
.       ความอ่อนไหวของโยธาทำให้บุษบัน
    พูดอะไรไม่ออก
.
.     " เอียดปฏิเสธอาจารย์ได้ไหม
     แล้วมาถือป้ายคณะของเรา
.         โยจะถือธง ตามหลังให้
.
.                ...นะครับ เอียด "
.
.   บุษบันเอาใบรายชื่อสอดเข้าแฟ้มที่ถือมา
ไม่ตอบโยธา
.   
           *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.
.
.
.  "  อยากกิน- มะดันดอง
  ตี 1 ตี 2 -ลุกมาดอง-มะดัน
.         อยากกิน- มะดันดอง
      ตี 1 ตี 2 -ลุกมาดอง-มะดัน
.
.    สีเหลือง  -ถูกบีบคอ
        กลับไปฟ้องพ่อ -อดกิน -มะดัน
.
.    อยากกิน -มะดันดอง
  ตี 1 ตี 2 - ลุกมาดอง-มะดัน
.           อยากกิน -มะดันดอง
      ตี 1 ตี 2  -ลุกมาดอง-มะดัน
.
.     สีเขียว - ร้องงอแง
        กลับไปฟ้องแม่ -อดกิน- มะดัน "
.
.   พงษ์กวักมือเรียกเจี๊ยบ
เจี๊ยบเลยบอกแมง ให้ช่วยคุมกองเชียร์
    สอนน้องร้องเพลงเชียร์ต่อ
.
.        " ไปดูอัฒจันทร์กัน "
.
     *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    ทำงานกับพงษ์
 เจี๊ยบรู้สึกชอบมาก
.  เพราะพงษ์จะวางแผนรัดกุมทุกเรื่อง
.
.     อย่างที่เรียกไปดูอัฒจันทร์
พงษ์ก็ให้น้องๆ นั่งเรียงหนึ่งจนเต็มแผง
นับดู ได้ 15 คน
.     แล้ววาดเป็นผังสี่เหลี่ยมลงมา 7 ชั้น
ตามขั้นของอัฒจันทร์
.
 .   " 15  คูณ 7  ได้ 105
     กองเชียร์มีร้อยห้าคน
  พอแปรอักษรได้อยู่
.     เดี๋ยวเราจะออกแบบมาให้ก่อน
แล้วช่วยๆ กันออกอีกทีละกัน
.
.   ... แล้วเวลาเชียร์
   เจี๊ยบก็แบ่งโซนที่นั่ง
ให้น้องๆ ที่นั่ง เชียร์ไป ยกอุปกรณ์ไป
เป็นลวดลายต่างๆ ได้   "
.
 .      เจีียบยกนิ้วให้
.
.    พงษ์เอามือถือเปิดกูเกิ้ล
   เสิร์ชหารูปอัฒจันทร์เชียร์
ในหมวดรูปภาพ
.  รูปอัฒจันทร์เชียร์ของโรงเรียนต่างๆ
โผล่มา เต็มพรืด
.
.    "  เอาแบบไหนดีเจี๊ยบ
  หมู่เฮาก่าบะใจ้มีงบนัก
  .    อย่างโฮงเฮียนเปิ้น "
.
      เพราะมีข้อจำกัดเรื่องงบประมาณ
จึงช่วยกันเลือกจากรูป
     โดยเน้นสิ่งที่คล้ายกับอุปกรณ์
ที่พอมีอยู่แล้ว
      และหรือที่พอจะหยิบยืมเขามาได้
ฟรีๆ
. แต่มีแผงบนสุด ที่พงษ์กำลังจะออกแบบ
 ทำเอง
       ให้ดูแปลกใหม่  สะดุดตา
.
       *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.  เด็กนักเรียนทุกคณะสี เดินสวนกัน
แถวอัฒจันทร์ให้ควั่ก
.
.          คุยกันไป คุยกันมา
    เดี๋ยวเดียวเจี๊ยบก็ได้รู้
ว่าบุษบันถูกอาจารย์ดึงไปถือป้ายโรงเรียน
.
 .    " เพราะเล่นเป็นจูเลียตนั่นแหละ
ครูสิริยาเลยเลือกเอียด
   ไปก๋ำป้ายโฮงเฮียน "
.
.        คนเล่าเดาสาเหตุ
.
     " ก๋ำป้ายตวยไอ่โยก๋า ? "
.
         เจี๊ยบถามเพื่อนคนละคณะ
ที่มาเล่าให้ฟัง
.       จูเลียตก็ต้องคู่กับโรเมโอ-สินะ
.
          " บะแม่น ---
      ก๋ำป้ายกับอ้ายหนึ่ง-ปู้น ...
 หันว่าครูสิริยาจะหื้อแต่งเป็นเรื่องนาคี
.      อ้ายหนึ่งมีซิกส์แผ็ค-six-pack
   ถอดเสื้อ โชว์กล้ามได้ " 
.
    "  เอียดฮู้แล้วก๋าหนิ? "
.
.    " คิงไปถามเอียดมันคนเดียวเต๊อะ
    ฮาก่าก้าฮู้ จากกรรมก๋ารนักเฮียน "
.
.   เอียดรู้หรือไม่ ก็ไม่เท่าไอ่โยรู้
 เจี๊ยบนึก--
 .        เดี๋ยวมีงอนอีก--
  .             เชื่อสิ
.
     *  *  *  *  *  *  *  *   *
.
. เรื่องคนงามของห้อง 5/1
ที่ถูกกองกลางแย่งไปถือป้ายส่วนรวม
.     ซะแบบนี้
. สำหรับเดย์ - เดย์ถือเป็นเรื่องใหญ่
.
       ตอนนี้เอียดถูกเรียกไปลองชุดนางพญา
ที่ห้องครูสิริยา 
      ในห้อง 5/1 เดย์ยังคงบ่นไม่หยุด
 เพราะกลัวขบวนพาเหรดจะแพ้สีอื่น
.
.      " ตายแล้ว ---
  คณะตะวันเพลิงของเรา 
 .      สีท่า- ตึงได้ก๊านสีอื่นแน่ๆ
  งานนี้- "
.
.       เดย์กลุ้มจริงๆ ไม่ใช่จะบ่น
เล่นๆ
.
 "  ห้องเฮาก็เต๊อะ
 .       .... เป๋นเวรเป๋นก๋ำ
  แม่ยิงงามๆ  ก่าเขียมเหีย "
.
.     โทษเวรโทษกรรม
ว่าห้อง 5/1 หาคนสวยๆ ยากเหลือเกิน
.
    "  เจี๊ยบก่าทอม...
 แมง - ถอดแว่นแล้ว ก่าผ่อ-บะหันทาง
.       เตียวไป-สะเงอะ สะงะ
 อย่างคนเป็นเอ๋อ "
.
.     พวกผู้ชายฟังแล้ว ขำคำพูดของเดย์
หัวเราะกันครืนใหญ่
.
.    แต่แมงฉุน หมั่นไส้เดย์สุดจะทน
ท้าวสะเอว จิ้มหน้าผากคนช่างว่า จนหงาย
.      ด่าเดย์อย่างหมั่นเขี้ยว
ว่า 
.
.         " -วอก !
     ฮาบะได้งาม อย่างสู-หนิ "
.
.   แล้วแมงก็หัวเราะ- ขำเองด้วย
.
* ( แปลว่าไรดีอ่า
.           - งงเหมือนกัน
   วอก-ก็คือ ลิง ....
.
.       คือ ขณะที่ทางทางภาคกลาง
 จะด่ากัน ว่า -น้องหมา
              แต่ทางนี้
     จะด่าแคว่า  -น้องลิง
            แบบนั้นครับ
.
   ฟัง ซอฟท์-ซอฟท์ -
            - น่ารักดีออก ) *
.
.      พวกผู้ชายเลยว่า
.
  " เอาเดย์แต่งแม่ยิง
.            กำป้ายบ๋อ ? "
.
.        ถึงที ที่เดย์จะอายม้วน ร้อง ว้าย !
 ก้มหน้า หัวเราะร่วน
         โบกมือ ร้อง -ไม่เอ๊า !
 - ไม่เอา ๆ ๆ  --- ไปมา
.
       " เปิ้นอู้เล่นเน่อ --
  เจี๊ยบกับแมง บะดีโขดเปิ้นหนา  "
.
       เดย์รีบว่า
     พลางจับมือสองสาวเพื่อนรัก
 บีบเบาๆ แบบขอโทษ สองที
.
.        " ... บะเป็นหยัง
 เดียวเปิ้นค่อยเส้าะน้องแม่ยิง
 ม.3- ม.4 มากำป้ายคณะสี กะได้ "
.
    *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    ใครๆ ก็หัวเราะ ขำเฮฮากัน
 มีแต่โยธา ที่แอบปลีกตัว
.     แยกมานั่งหงอย
   ริมหน้าต่างตามลำพัง
.
.     เด็กหนุ่มมองไปข้างนอก
ตาเหม่อลอย
.     หน้าที่ปกติจะเริงรื่นนั้น
 เฉยเรียบ
.
    *  *   *  *  *  *
.  เจี๊ยบ กับแมง และพงษ์
รวมทั้งคนอื่นๆ
.   ไม่มีใครเข้าปลอบ
.
.    ปล่อยให้สุดหล่อของห้อง
ปลดปล่อยอารมณ์ผิดหวังเอง
  อย่างนั้น....
.
.   เพราะรู้นิสัยโยธาดี
 ว่าถ้าเข้าไปคุย ไปถาม
.     ก็เหมือนจะไปตอกย้ำ
ให้โยธายิ่งเสียใจหนักขึ้น
.
  *  *  *  *  *  *  * 
.
.  บุษบันกลับมาถึงที่ห้อง
เพื่อนๆ ก็ถามกันทันที
.
.   " ตกลงเอียดต้องก๋ำป้ายโฮงเฮียน
แต๊-แม่นก่อ? "
 .
 .      " เจ้า "
    เอียดก็เริ่มพูดเมือง ผสมไทยไปเรื่อย
เหมือนกัน
.
.    แล้วเอียดก็เดินไปหาโยธา
คนทั้งหลายก็ทำเป็นไม่มอง
    แต่หูงี้-เงี่ยฟัง
.
 .       " โย -- "
    บุษบันเรียกโยธาเบาๆ
.
.      โยธาหันมามองคนเรียก
  สบตากับเอียด
.       น้อยใจยิ่งนัก --
.    ก็ได้ยินแล้ว... ที่เอียดบอกทุกคน
ว่าได้ถือป้ายโรงเรียน คู่กับสงคราม ม.6
แน่นอน
.
.     ดวงหน้าของเด็กหนุ่มยามนี้
 หมองหม่น
.      นัยตาที่ใครๆ ว่าหวานคม คู่นั้น
ตอนนี้ดูเศร้าซึม...
.
.      หัวใจของเอียดหวั่นไหว
  เผลอวูบ สะท้านเยือก...
.       สงสารโยธา -จับใจ
.
.         " เอ่อ .... "
.     เอียดมองโยธาเหมือนจะปลอบโยน
.   " อาจารย์สิริยาให้เรามาบอกโย
  ว่าอาจารย์ให้โยถือธงโรงเรียน
            นำหน้าป้าย ... "
.
.      โยธามองเอียดนิ่ง --
.
     " ให้โยไปพบอาจารย์ ตอนนี้เลย
              จะได้ลองชุด "
.
.     " โยไม่อยากไป "
.            บอกกับบุษบัน
.
.         เอียดหันมาทางเพื่อนๆ
.
.         จึงทำให้พงษ์ เจี๊ยบ แมง และเดย์
  พากันมาที่โต๊ะของโยธาราวกับนัดกัน
.
        "  เฮ้ย--
         ไปเถอะโย  จะได้--- "
       พงษ์จะพูด ก็รู้สึกติดคอขึ้นมา
.
     เจี๊ยบเลยพูดแทนพงษ์ให้
   "  ไปเถอะ --
          อาจารย์อุตส่าห์เลือกแกแล้ว
     จะได้เดินเป็นเพื่อนเอียดมันด้วย "
.
 .         โยธาที่เบือนหน้า
 บอกเสียงเข้มว่า
.        " เอียดมีคนเดินด้วยแล้ว "
.
.       แล้วโยธา ก็หันมองบุษบัน
  ถามเธอตรงๆ ว่า
       " เอียดอยากให้โยถือธงมั้ย ? "
.
.         บุษบันไม่ตอบ เม้มริมฝีปาก
  เธอสะบัดผม เชิดหน้า
 .        ... ไม่ชอบใจเลย
  กับคำถามนี้ของโยธา
.
.        ทำให้โยธามองเธออย่างเสียใจ
 ที่เมื่อพูดไป ยิ่งทำให้เอียดดูห่างไกล
  ออกไปอีก...
.
.          " น่ะ --
.   ไปหาครูสิริยากันเถอะ"
.
.          พงษ์พูด
แล้วเข้าประคองเพื่อนแบบตัดบท
.    พยักหน้า ให้เดย์มาช่วยกันอีกคน
.
.    เดย์กับพงษ์ ก็ดึงโยธาไปห้อง อ. สิริยา
  จนได้
.
           *  *  *  *  *  *  *  *   *
.
.       เจี๊ยบรีบทำเป็นถามเอียดเรื่องแฟ้ม
.
    " เราได้ตัวนักกีฬาครบไหมเอียด ? "
.
.         เอียดตอบแบบส่ายหน้า
    รู้ว่าเจี๊ยบกำลังช่วยเปลี่ยนบรรยากาศ
ที่อึดอัดนั้นให้-
.     แต่เธอยังไม่ไหว -ที่จะพูดเจื้อยแจ้วได้
.
.       " ขาดกีฬาไรอีก ? "
.          เจี๊ยบยังช่วยต่อ
.     ถามเหมือนสนใจข้อมูลจริงๆ
.
.       จนก้อยที่นั่งอยู่ เอื้อมมือมาช่วยเอียด
 หยิบแฟ้มตรงนั้น 
 .        เปิดให้เจี๊ยบดู
.
.       เอียดสบตาก้อยอย่างขอบคุณ
  ก้อยก็พยักหน้าให้เธอ หงึกๆ
.
        *  *  *  *  *  *  *  *
.
.
.        ( จบตอนที่ 4 )
.
ขอบคุณทุกท่าน
ที่กรุณาให้เกียรติมาเยี่ยมเยือนบล็อกครับ



Create Date : 11 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 10 เมษายน 2560 23:59:28 น.
Counter : 785 Pageviews.

0 comments

เปียงดิน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



ข้าราชการบำนาญ
พฤศจิกายน 2559

 
 
1
2
3
4
5
6
9
13
14
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog