นิยาย " ม.ปลาย วุ่นวายรัก " - เหมชาติ ทอง / ตอนที่ 3 .




















































" ม.ปลาย วุ่นวายรัก "
.
.   เหมชาติ  ทอง
.....................................................
.
ตอนที่
.
3 .
.
.
.
.
.
.  เดย์วิ่งนำทุกคนไปที่บอร์ดหน้าห้องสมุด
เมื่อมีคนมาบอกว่า อ. ผ่องใส เอารูปกิจกรรม
.   สัปดาห์ห้องสมุดมาติดแสดงแล้ว
.
  .    --  เร็วทันใจดีจัง
 เล่นไปเมื่อวานนี้เอง
.
.     มีเด็กๆ มาออกันเต็มหน้าบอร์ดแล้ว
ส่วนใหญ่เป็นนักเรียน ม. ต้น
.    ที่เห็นเดย์มาถึง ก็แข่งกันส่งเสียง
ทักทาย
.
     " แม่นมมาแล้ว---
ฮ่า ๆๆๆ ... ฮิ้ว !  "
.
.    แย่งกันชี้ให้เดย์ดูรูปเด็ดรูปนึง ที่บอร์ด
เป็นรูปตอนเดย์กำลังอ้าปากตะโกน
.
 " อ้ายเดย์ ...
.     ฮูปนี้ อ้ายเดย์อ้าปาก
- อย่างวอกก่อน "
.
.       น้องๆ ว่าอ้าปากเหมือนลิง
เดย์ก็ไม่โกรธ ดูรูปแล้วร้อง ว้าย--
 ยอมรับ
.
.     " แต๊--
.           ... หน้าอย่างวอก-อ่า "
.
.    หัวเราะขำรูปตัวเองอย่างอารมณ์ดี
 น้องๆ ก็หัวเราะตาม
.
.     โยธากับพงษ์ และอีกสองสามคน
ตามมาสมทบ
.   เด็กๆ จึงหันมาสนใจโยธาแทนเดย์
.
.     " อ้ายโย-
.           อ้ายโย โรเมโอ "
.
.       มาขอจับมือกับอ้ายโรเมโอกัน
.   โยธายิ้มให้กับน้องๆ ทุกคน
เลยได้เป็นขวัญใจแฟนละครเวที
 อีกตำแหน่ง
.      นอกเหนือจากนักบาส-ดาวชู้ต
.
        *  *  *  *  *  *  *  *
.
.     " เปิ้นชอบต๋อนนี้ "
.
.      เด็กหญิง ม.1 คนนึง บอกกับเพื่อนๆ ว่า
.  "เค้าชอบตอนนี้"

.       ชี้ที่รูป ตอนโยธาคุกเข่าหน้าระเบียงคฤหาสน์

 แหงนมองจูเลียต ที่ยืนอยู่บนโต๊ะนักเรียน

 -เอ๊ย-ระเบียง
.
.        " เปิ้นชอบต๋อนนี้ "
.
 .         อีกคนว่าบ้าง 
.    ชี้ที่รูปตอนเอียดคุกเข่า
แหงนหน้าเศร้าๆ
 แทงมีด ที่หน้าอกตัวเอง
 .    ส่วนโยธานอนหลับตาอมยิ้ม หนุนเข่า
ของเอียด
.    
.    " อ้ายโยหล่ออ่า...
.        เป็นพระเอก -เหม๊าะ ! "
.
.     เหม๊าะ คือ เหมาะสม
.              - สมควรแระ
.
.        " บะเต้าใด น้อง "
.        โยธาต้องรีบถ่อมตัว
  ว่า -ก็หล่อนิดหน่อยเอง
.         ไม่เท่าไหร่หรอก
.
.   พอดีพงษ์มองไปทางซ้ายมือ
  บอกว่า
.
.      " อี่เจี๊ยบเตียวมาผ่อฮูปแระ "
.
.        โยธาเห็นไปมองตาม
.          - ใจช็อต ดัง- ตึบ !
.
.   เจี๊ยบกำลังเดินขึ้นเนินเตี้ยๆ มาห้องสมุด
.         กับแมง และเอียด
.
.  แล้วอ้ายหนึ่ง -สงคราม นั้นล่ะ
.       เดินมาด้วยกัน ได้ไง ?...
.
        *  *  *  *  *  *  *  *
.
.         " มีฮูปนักก่อ ? "
.
.       เจี๊ยบตะโกนถามแต่ไกล
. เช็คเรทติ้ง
.     ว่ามีรูปของงานสัปดาห์ห้องสมุด
ที่เป็นรูปของละครเวทีเยอะไหม ?
.
.      " ปะเลอะ ปะเต๋อ ! "
.
.      เดย์ตอบไวกว่าเพื่อน
.        ว่า เยอะ-มาก !
.      เจี๊ยบยิ้มกว้าง พอใจคำตอบ
หันไปเร่งสงคราม
.
.    " อ้ายหนึ่ง-
.             ขะใจ๋ไปผ่อฮูป "
.
.    แล้วตัวเองก็รีบดึงมือแมง
วิ่งมาทันที
.
.    ทิ้งให้เอียด เดินตามหลังมา
คู่กับพี่หนึ่ง ม. 6
.
   *   *  *  *   *   *   *   *
.
.     โยธาเม้มปาก
 เมินหน้าหนีภาพนั้น
 .     ทำเป็นไม่ได้มอง
 ใจแป้ว... จนไม่อยากอยู่ตรงนี้
.
.  เจี๊ยบลุยไล่ดูภาพกิจกรรมละครอย่างเมามัน
 แทบไม่สนใจใครไหนแล้ว...
 .     พอแมงออกปาก ชวนวิจารณ์บางรูป
  เจี๊ยบก็นึกได้
.         ว่าชวนอ้าย ม.6 มาด้วยกัน
.
.     " อ้ายหนึ่ง ...
.             มีฮูปอ้ายตวยหนา "
.
.         หันไปเรียกสงคราม
 เพื่อจะให้มาดูรูปคนดูละครที่เขาถ่ายติดภาพ
.     ของสงครามมาด้วย
.
.       เจี๊ยบจึงได้อึ้ง --
 .    ที่ได้เห็นสงคราม กำลังแอบมองเอียดที่กำลัง
ดูรูปที่บอร์ด
 .      -อย่างเคลิบเคลิ้ม  ลืมตัว
.
.   ด้วยสายตาที่ ใครมองปร๊าดเดียว-ก็รู้
.     ว่าอ้ายหนึ่ง ชอบเอียดซะแล้ว
.
.       " มีฮูปอ้ายหนึ่งตรงเพ้เจ้า "
.
.         เจี๊ยบบอกใหม่อีกที    
   หนึ่งจึงได้รู้ตัว --
.         ถามเจี๊ยบว่า  -ไหน ๆ
.
          *   *  *  *   *  *   *  *
.
.   "  ไอ่โยแสดงท่านี้...
  อย่างโรเมโอแต๊ๆ เลยอะ "
.
.        เจ๊๊ยบว่า
.    แล้วชี้ที่รูปตอนโยธา
ทำท่ารำพัน กับคำกลอนในละคร
.
.       คนถ่าย ก็ถ่ายได้มุมสวย
ทำให้โยธาดูเป็นพระเอกจริงๆ
.       หน้าตาหล่อเหลานั้น -ชวนฝัน
.
.         " อ่าว---
.    แล้วไอ่โยไปไหน หนิ ? "
.
.    พงษ์ก็มองไปรอบๆ
.       ไม่ทันสังเกตเหมือนกัน
ว่าโยธาไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว
.
.   เดย์บุ้ยปาก ไปทางลานอิฐตัวหนอน
บอกว่า
        " ปู้น!-- "
.
.       ทุกคนมองไป
เห็นโยธากำลังเดินคอตก ก้มหน้า
.      หลังหลัง ห่างไป...
.
.    " โย้ !  ....
.               โย !   ... "
.
.          เจี๊ยบลองเรียก
แต่โยธาก็ทำเป็นเหมือนไม่ได้ยิน
.    ยังคงเดิน ห่างออกไปอีก
.
.       เจี๊ยบจึงได้แต่ถอนหายใจ
. อย่างเพลียๆ
.
        *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    บุุษบันไม่มีความผิดปกติใดๆ
ให้ใครเห็น
.      ที่โยธาแสดงกริยาหุนหัน
ประท้วงซะอย่างนั้น
.
.     เธอก็ยังคงดูภาพกิจกรรมบนบอร์ด
ด้วยกันกับเดย์
.      คุยหัวกัน แซวเล่นกัน ขำๆ
.
.      ได้ยินเจี๊ยบถามสงครามว่า
 .
 .       " อ้ายหนึ่ง...
  แล้วกีฬาสีโฮงเฮียน จะมีเมื่อใดแต๊ ? "
.
.      " อาทิตย์ในนี่แหละ " 
 .            หนึ่งตอบ
.     อาทิตย์ใน ของทางเหนือ คือสัปดาห์ถัดไป
.จากสัปดาห์หน้า
.
.   " หยังมาโวยเหีย ? "
.
.    เจี๊ยบทำเป็นบ่นไปงั้นเอง
 ว่า ไม-ไวจัง
.       หากจริงๆ ชอบใจที่จะมี
กิจกรรมโรงเรียน ให้ได้สนุกอีกแล้ว
.
.      " เจี๊ยบจำไว้เลย
 .  เทอมสอง จะมีกิจกรรมโรงเรียน
. อัดเรียงกันแน่น -ทุกปี "
.         สงครามบอก
.
.       " แม่นและเจ้า--
  กิจกรรม -ติ๊กๆ "
.
  แมงที่ฟังอยู่ พลอยว่า ว่า
กิจกรรมมีมาติดๆ
.
.    " อั้นสีของอ้ายหนึ่ง ก่าต้องเจอกับสีของ
เจี๊ยบ "
.
.     " เจี๊ยบสีหยัง อ้ายลืมแระ "
.
.         ปากสงครามถามเจี๊ยบ
แต่ตานั้นเฝ้ามองดูเอียด
.
.    " สีแดงเจ้า - คณะตะวันเพลิง "
.
.         " อ้ายหนุ่มสีโม่ง "
  แมงบอกให้เองเลย หมายถึงสีม่วง
.     " คณะพยับเมฆา  - น้องจ๋ำได้ "
.
.     สงครามหัวเราะ   -ชมแมง
ว่าจำแม่น
.      แล้วพูดกับเอียดว่า
.
.         " เอียด --
.    ถึงจะอยู่คนละสี
  แต่เอียดช่วยเชียร์
อ้ายหนึ่งเล่นบาส
ตวยเน่อคับ  "
.
.    " เหอ --
.            ได้ไย ? "
.        
แมงรีบค้าน
บอกว่า
.   " หมู่เฮาสีแดง ก่าตึงเชียร์ไอ่โย
เล่นบาส ก่าเจ้า-อ้าย ...
.      ... นะ- เอียดนะ  "
.
.     บุษบันหัวเราะ
พยักหน้า เห็นด้วยกับแมง
.
.    " ท่าจะม่วนละปี๋นี้ "
.          หนึ่งยิ้มกริ่ม
.    " ...โอเค-  พยับเมฆา
จะเอาชนะตะวันเพลิงหื้อได้
.            เออ--
   แล้วเอียดลงกีฬาไรมั่งล่ะ "
.
.     " เอียดวิ่งค่ะ  "
.          เอียดตอบ
.
.      "  เอียดโล่นโวยเน่อ "
.    แมงกล่าวอวดสรรพคุณเพื่อนตัวเอง
กับรุ่นพี่ ว่าเอียดวิ่งเร็วนะ
.     เพราะรู้ว่า เอียดเคยเป็นนักวิ่ง
ของโรงเรียนทางใต้ ที่เอียดย้ายมา
.
.         " โอ้ว-- ดีเลย
.   เดี๋ยวตอนใกล้แข่ง
.     เราจะได้มาซ้อมวิ่งด้วยกัน "
.
.       อ้ายหนึ่งพูดแบบนี้
 ถ้าโยธาอยู่ตรงนี้ด้วย คงได้เป็นเรื่องอีก
.      เจี๊ยบจึงคิดเปลี่ยนเรื่องคุย
 มองมาที่เดย์
.
.        " อี่เดย์ ...
.   คิงตึงได้เป็นหลีดแฮ๋ม  "
.        เจี๊ยบพูดเหมือนสั่ง
.
.       " ยินดีเจ้า-- "
.
.    เดย์ย่อเข่า ชักขาขวาไปด้านหลัง
ทำท่าถอนสายบัว
.   
รับตำแหน่งเชียร์หลีดเดอร์-ของชอบ
.
.     " แต่หลีดอย่างข้าเจ้า
.  จะขอแป๋งร่าง- เป็นปี้แนน
.-ทัดดาว นึกแจ้ง
.  ลงสนามวอลเล่ย์
  ตบบอลเร็ว ใส่หมู่ป้อจายตวยเจ้า "
.
.        ทุกคนขำเดย์กันอีก
.
.   หนึ่งนั้นหัวเราะเสียงดัง เห็นฟันขาวสวย
พูดว่า
.
.        " เอ้อ -
.   ได้หลายอย่างเลยเนาะ
.          - เก่งจัง เดย์ "
.
.     เดย์แอบประเมินสองคน ที่มาชอบ
เอียด

.         -แบบเล่นๆ
.
.   ว่า โยธานั้น หล่อแบบน่ารัก ตี๋ๆ
 ใสๆ
 .       แต่อ้ายหนึ่งคนนี้ หล่อเข้ม
 แบบแมนๆ
 .       ..ไทยๆ ดี
.
       *  *  *  *  *  *  *  *  *
.  
.     โยธามีอาการนอย อยู่แค่
วันเดียว
.    อีกวันก็ร่าเริงเหมือนเดิม
.       ไล่เตะกับพงษ์ และกลุ่ม
เสียงดัง
.  จนเจี๊ยบต้องเบรกห้าม แทนหัวหน้าห้อง
ที่พูดน้อย ไม่ค่อยจะปากกับเขา
.
       *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    บุษบันกำลังนั่งที่โต๊ะเรียน
 จดวิชาภาษาไทยอยู่
.
.       จู่ๆ โยธาก็เดินตรงมาหา
.  เหงื่อโทรมมาทั้งตัว
.
.     เด็กหนุ่มลากเก้าอี้ตรงนั้น ตัวนึง
มาวางหน้าโต๊ะเธอ
.         แล้วนั่งลงทันที
.   เอนหลังพิงพนัก มองหน้าบุษบัน 
ตาละห้อย
.     บอกเสียงอ้อนๆ ว่า
.
     "  โยเหนื่อยจังเลยเอียด...
. ขอโยนั่งพักตรงนี้-น้า -"
.
.   พงษ์เดินเหงื่อแตกเข้ามาอีกคน
.
.    " หมู่สู  ไปวิ่งเล่นที่ไหนกันมา
  เหื่อย้อยอย่างน้ำตกเหีย "
.          แมงถาม
.  เหื่อ -ภาษาเหนือ ก็คือ เหงื่อ
.
.    " วิ่งเล่นรอบสนามสองรอบ มานะสิ
โดนครูสุวิทย์สั่งให้วิ่งน่ะ "
.        พงษ์ตอบหอบๆ
  หยิบสมุดแถวนั้น มาพัดวีตัวเอง
.
 .        " โยกับพงษ์
  โดนครูสุวิทย์ทำโทษมา "
.         เดย์เฉลย
.
.      " เรื่องไรเหรอ ? "
.
.   เดย์กลับไม่ตอบ เดินหนีไปซะงั้น
.
.        พงษ์มองไปทางโยธา
ที่นั่งหมดแรงหน้าโต๊ะบุษบัน
.      ไม่ไกลกันเท่าไหร่
.
.    พลางเล่าให้เจี๊ยบ และแมงฟัง
ว่าโยธาพาตนไปหาอ้ายหนึ่ง
.  แล้วขอท้าอ้ายหนึ่ง ให้ชู้ตบาสแข่งกัน
.
.        อ้ายหนึ่งตอบรับ
  ก็ชู้ตกันสูสี - ลูกต่อลูก
.       ยังไม่มีใครแพ้ ชนะ
.
.    แล้วนักเรียนที่มารุมดู โห่เชียร์
เสียงดังลั่นโรงบาส
.      จน อ. สุวิทย์ที่กำลังสอนสุขศึกษา
อยู่ใกล้ๆ  โมโหมาก
.     เข้ามาถามว่า ใช่ชั่วโมงเรียนหรือเปล่า ?
 ก็เลยโดนสั่งลงโทษ
.     ให้โยธา ตัวเอง และอ้ายหนึ่ง
 วิ่งรอบสนามฟุตบอล คนละสองรอบ
.
.     " ธัมโม สังโฆ "
.            แมงอุทาน
.      " ไปท้าแข่งกันทำไม
 อีกไม่กี่วันกีฬาสี ก็จะได้แข่งกันจริงๆ
.    อยู่แล้ว "
.
.          พอพงษ์เดินผละไป
.   เดย์ก็แอบมาซูบซาบ  -(แปลว่า กระซิบ )
รายงานสองสาวอีกรอบ
.     แบบเอ๊กซ์คลูสีฟ หมดเปลือก 
นัยว่า พงษ์นั้น เล่าความจริงไม่หมด
.
.     " ข้าเจ้าอยู่ในที่เกิดเหตุตวยเจ้า
.ไอ่โย มันท้าอ้ายหนึ่ง
        มันว่า ถ้าอ้ายหนึ่งชู้ตบาสก๊าน
-แพ้มัน
.        ห้ามอ้ายหนึ่ง มา-นี้ -
.             กับ-นี้ - เจ้า  "
.
.             " ก๋า ?  -
.      ห้ามมานี้ -
.               - กับนี้
.             ... อี้ ? "
.      เจี๊ยบกับแมง ถามย้ำกับเดย์
.
          " จ้าาาาาว-- "
          เดย์พยักหน้า
       ตอบรับ เสียงยาว
.
.          คนเหนือจะเข้าใจกันดี
. เรื่อง " นี้- กับนี้ "
.     มันเป็นการพูดเลี่ยงๆ ในสิ่งที่รู้ๆ กัน
แทนการพูดตรงๆ 
.   ที่พูดแล้ว มันจะดูโจ๋งครึ่มไป
.
.  ห้ามมานี้- คือ ห้ามมายุ่ง
 .        กับนี้-  คือ กับเอียด
 .           ... นั่นเอง
.
        *   *  *  *   *  *  *   *   *
.
** มีผู้อ่านบางท่าน อาจบ่นในใจ
ว่าเขียนเป็นภาษาเหนือแบบนี้
  อ่านเข้าใจยาก
        ผู้เขียน-
   ที่จริง พื้นเพก็เป็นคนปัตตานีนะ
จะว่าเหนือ ก็เหนือมาเลย์
     แต่อาศัยว่า
มาทำงาน และอาศัยอยู่ที่เชียงใหม่
    20 กว่าปีละ
.
    บรรยากาศ และเรื่องราวมันอย่างนี้
ก็ต้องพยายามเขียน และว่ากันไป -ตามนั้น
    งั้น จะขอทำซับไตเติ้ลให้เป็นตัวอย่าง
สักตอน ก็แล้วกันครับ
.
"  ....
   เดย์ก็แอบมากระซิบ
รายงานสองสาวอีกรอบ
   แบบเอ๊กซ์คลูสีฟ หมดเปลือก 
     นัยว่า พงษ์นั้น เล่าความจริงไม่หมด
.
    " หนูอยู่ในที่เกิดเหตุด้วยนะคะ
        ไอ้โย มันท้าพี่หนึ่ง
   มันว่า ถ้าพี่หนึ่งชู้ตบาส-แพ้มัน
        ห้ามพี่หนึ่ง มายุ่ง-
             กับเอียด - ค่ะ "
.
         " จริงอะ ?  -
      ห้ามมายุ่ง -
                - กับเอียด
             ... เหรอ ? "
      เจี๊ยบกับแมง ถามย้ำกับเดย์
.
          " ค่าาาา -- "
          เดย์พยักหน้า
       ตอบรับ เสียงยาว "
.
     -  ฟีลฯ ประมาณนี้ครับ-
.
     *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.   ครั้นพงษ์เดินมาหาโยธา
 และลากเก้าอี้มานั่งชิดอีกคน
.
.    เอียดจึงลุกขึ้น เดินไปที่พัดลมโคจร
ของห้องเรียน
.    ดึงสายสวิทช์ เปิดลม พัดส่ายให้
เพื่อน
.
.       " ขอบคุณครับเอียด "
.      โยธายิ้มหวานให้บุษบัน
ก่อนจะหลับตาลง
.           ของีบ
.
     " อื้อ-
.          ขอบคุณนะเอียด "
.      พงษ์บอกเบาๆ 
.   เหนื่อย    จนไม่อยากทำอะไร
ซักอย่าง
.
      *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.  ก้อยชำเลืองดูเรื่องราวในห้อง
อย่างเงียบๆ
.
.    จดงานไป ใจก็คิดถึงเกวลินเพื่อนรัก
เพราะแอ้มหายเงียบไปสองวัน
.   ไม่มายืนรอโยไปกินข้าวโรงอาหาร
ด้วยกันที่ใต้ต้นสนทะเล หน้าอาคารอีก
.
.    วันงาน- แอ้มทนแกล้งเจ็บข้อเท้า
แค่พักเดียว
.     พอละครเริ่มเล่นได้ฉากแรก
 เธอก็แกะผ้าพยาบาลที่พันเท้าออกทันที
.     หิ้วไม้เท้า แทนการยันรักแร้
 ไปนั่งดูละครกับเพื่อนๆ 5/2 จนละครจบ
.
.    ตอนเดินกลับออกไปนอกโรงเรียน
ด้วยกัน
.     ก้อยงี้- นับถือใจเกวลินสุดๆ
 ที่ไม่เห็นแอ้ม ว่ากระทบกระทั่งเอียด
. สักคำ
.
.    ลองแอบมองดูเอียดตอนนี้
ก้อยก็เห็นเอียดก้มหน้าก้มตา
.     มุ่งมั่นกับการจดงาน
.
       ไม่ได้สนใจไยดีโยธา
ที่หลับนิ่งไป ข้างๆ พงษ์
.
.    ก้อยบอกตัวเองว่า
ถ้าโยธาจะคิดมีใจกับเอียด
มากกว่าแอ้มจริงๆ-ละก็
.     มันคงเกิดจากความรู้สึก
ของโยธาเอง  แท้เทียว
.
.     เพราะเอียดที่เธอเห็น..
.ก็ยังเป็นเอียดคนเดิมๆ
.    ไม่ได้ประดิษฐ์ท่าทาง
หรือแต่งจริตใหม่เลย
.
    *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.
.    ( จบตอนที่ 3 )
.
.
ขอขอบคุณทุกท่าน
ที่กรุณาให้เกียรติมาเยี่ยมเยือนบล็อกครับ



Create Date : 10 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 11 เมษายน 2560 9:09:43 น.
Counter : 777 Pageviews.

0 comments

เปียงดิน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



ข้าราชการบำนาญ
พฤศจิกายน 2559

 
 
1
2
3
4
5
6
9
13
14
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog