Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
14 ธันวาคม 2552
 
All Blogs
 
วิศวกรโคสาวแก่ๆ แอนด์ เดอะหญ้าฝรั่งอ่อนๆ จั่งซี่ มันต้องถอน.... (หงอกตรู)

จากความเดิมตอนที่แล้ว อีโคสาวแก่ค้นพบว่า ตัวเองมีคุณสมบัติ ไฮโซ เพรียบพร้อมทั้งวัยวุฒิ คุณวุฒิ แอนด์อินคัมวุฒิ เหลือแต่ความสามารถทางภาษาที่อีแก่จะต้องฝ่าฝันเพื่อที่จะให้ได้มาซึ่ง Highly Skilled work permit เค้าต้องมีใบเซอร์ ไอเอล level 6 อีแก่ถึงขั้นหืดขึ้นคอ เนื่องจากจบประถมโรงเรียนวัด มัธยมโรงเรียนหน้าวัด แถมมหาวิทยาลัยก็ดันติดกับวัดอีก เด็กวิศวะรู้ๆกันอยู่ ขนาดเดี๊ยนนี่ถือเป็นยอดหญิงด้านภาษาของคณะ แต่ตอนเรียนโท advisor ถึงขนาดไล่กลับไปเขียน essay ภาษาอังกฤษใหม่ ตอนทำงานก็พอแหลๆได้ เนื่องจากใช้ภาษามือ โบ๊ะๆ เบ๊ะๆ แต่ไอ้ระดับหกนี่ ให้กรูตายเสียเหอะ..

แต่อ่ะนะ เพราะความแรด แอนด์ ร่านมันไม่ได้เข้าใครออกใครนิ หญ้ารูซี่ขนทองมันก็มาเป็นอินสไปเรซั่นซะขนาดนั้น อีนี่ก็สู้ตายถวายหัว จากเดิมต่อมแรดกำเริบทุกศุกร์เสาร์ออกไปร่านกะอีเพื่อนสาว กลับกลายเป็นต่อมแม่ชีแตกซะงั้น นั่งอ่านหนังสือ เปิดเทปฟัง ฝึกพูดและก็แชทกะอีหญ้าทุกเช้าก่อนไปทำงาน.. บ้านที่อยู่ก็เป็นทาวเฮาส์ไง ฝาบ้านมันคงบางมาก พี่ข้างบ้านก็บอกว่า ผีฝรั่งเข้าสิงรึงัยจ๊ะน้อง ได้ยินเสียงน้องลุกนึกมาตอนตีสี่ พูดภาษาอังกฤษอยู่คนเดียว.. เอ่อ ค่ะ พี่... ฝึกไว้ เผื่อจะมีผัวฝรั่งกะเขาบ้าง..

นั่นคือความพยายามที่เห็นผล ไม่นานอีสาวแก่ก็ได้ใบเซอร์ level 6 มานอนกอดพร้อมกับความช้ำ ระกำทรวง จากที่เคยแชทกะอีหญ้ารูซี่ทุกวัน มันเริ่มหายกบาล เดี๊ยนก็เริ่มผิดกลิ่น (เหมือนหมาดมกลิ่นยังงัยก็ไม่รู้ตรู..) เดี๊ยนเองก็กำลังเตรียมเอกสารยื่นขอ work permit แต่ดูมันเหมือนไม่ค่อยจะตื่นเต้น หรือยินดียินร้ายกะเดี๊ยน อยู่มาวันนึงมันก็บอกว่า เราเป็นเพื่อนกันดีมั๊ยจ๊ะป้าจ๋า ไอรู้สึกไม่สนุกแล้ว.. อ้าว.. เอี้ยยย ที่ผ่านมากูกะมึงเล่นขายของกันเหร๊อ ถึงจะได้สนุก... เออ.. กูกะว่า จะให้มึงช่วยเหลือกูตอนไปที่นู่น แล้วเรื่องเลิก กะจะเป็นคนบอกก่อน เพราะคิดว่ากรูไปอยู่ในดงหญ้าฝรั่งไฮโซ ก็คงจะมีช้อยส์เป็นล้าน.. มึงนะมึง ชิงบอกก่อน กูเลยเสียเซลว์เลยยยย..

กระนั้นก็ไม่ทำให้เดี๊ยนถอดใจเรื่องวีซ่านะค้าาา ทำงานเมืองฝรั่ง ไฮโซจะตาย ขืนทิ้งโอกาสนี้เพราะอีน้องหญ้าหน้ากระโห้ เดี๊ยนก็คงจะโง่เต็มทน เดี๊ยนยังคงเดินหน้าลุยกะเอกสารที่กองพะเนินเทินทึก ไหนจะนู่นนี่ ต้องแปล อู๊ยยย สารพัด..

ตอนนั้นก็ sad นะ อีสาวแก่ก็เลยหนีรักไปต่างประเทศ... เหมือนในเรื่อง หนีตามกาลิเลโอ ใช่ม้าาาาา อันนั้นมันก๊อปปี้ชีวิตเดี๊ยนนะค้าา แหม แต่เริ่ดๆอย่างเดี๊ยนน่ะ ต้องแบคแพคไปลาวค่ะ ไปลาว.. เป็นยังงัยล่ะ.. ก็มันไฮโซนิ ก็เลยต้องหนีตามโคตรเหง้าสักกระหราดตัวเองซะหน่อย ต่างกันแต่ เดี๊ยนฉายเดี่ยวค่ะ เพราะเป็นคนขี้รำคาญ พวกเพื่อนสาวที่มีอยู่ ไม่เปรี้ยวเยี่ยวเล็ดเหมือนเดี๊ยน แต่อย่างงั้น แต่อย่างงี้ เออ.. ไว้รอไปชาติหน้านะพวกมรึงงง.. กรูไปของกรูคนเดียวก็ได้.. แต่ไอ้ครั้นจะไฮโซนั่งเครื่อง หรือพักโรงแรมห้าดาว ปัญญาไฮโซบ้านนอกอย่างเดี๊ยนมันก็มีไม่ถึง ก็เลยต้องนั่งรถหวานเย็น ไปสะบายดีหลวงพระบาง เบ็ดเสร็จจากกรุงเทพ ไปหลวงพระบางล่อซะสามสิบชั่วโมง เล่นเอาอีแก่เอวเคล็ดลืมใจช้ำๆซะสนิท..

เนื่องจากไปตายเอาดาบหน้า ก็เลยได้สองสาวฝรั่งแชร์ห้องด้วยกันที่วังเวียง ตามสูตรเลยค่ะ ต้องไปล่องห่วงยางแม่น้ำซอง อีฝรั่งสองตัวก็ถอดเสื้อออก โชว์บิกี่นี่ตัวจิ๋ว.. สาวไทยวืดสนิท ก็ไม่ได้เอาผ้าถุงแม่ไปนิ ไม่งั้นอีสาวไทยจะตีโป่งอวด traditional Thai swimming suit ซะหน่อย ตายหล่ะหว่าาา เอางัยดีตรู เอาวะ ไม่มีใครรู้จักตรูนี่หว่า.. ไม่รอช้าอีสาวก็จกเสื้อตัวยาวมาสวม นุ่งกางเกงในลายลูกหมี กระโดดจ๋อม ล่องลำน้ำซอง ให้ปลาเล็กปลาน้อยได้ยลโฉมหอยลายเอ็กสะปอร์ต from Thailand ก๊ากๆๆๆ




Create Date : 14 ธันวาคม 2552
Last Update : 14 ธันวาคม 2552 5:29:25 น. 6 comments
Counter : 754 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะ เพิ่งเคยเข้ามาบล็อกนี้เป็นครั้งแรก แต่พอได้อ่านที่คุณ Honey and Moonney เขียนแล้วแบบว่า โดนใจจัง ขออนุญาต เซฟเป็น Friend's blog นะคะ (จริง ๆ คือ เซฟแล้ว ค่อยมาขอ )


โดย: peachgirl_pp วันที่: 14 ธันวาคม 2552 เวลา:8:45:03 น.  

 
ป้าดดดอีน้องคือเริ่ดแบบอินเทรนด์ดีแท้สวยไม่หยอกเรยอีน้องตรู ห่วงยางที่อีน้องถือน่ะเหมือนห่วงยางรอบเอวเจ้ลย กร๊ากกก เจ้ชอบนึกภาพตอนตีโป่งจังสมัยเป็นสาวน้อยเจ้ทำประจำรวมทั้งเอาลูกมะพร้าวมาช่วยเป็นห่วงยางด้วย ลาวน่ะเจ้อยากไปมากเรยยย ว่างๆ ต้องไปยามราชนิกูลแถวนั้นหน่อยแระ อิๆ


โดย: Thairabian วันที่: 14 ธันวาคม 2552 เวลา:20:57:40 น.  

 
ยินดีต้อนรับค่ะ คุณ Peachgirl_PP กุ้งก็เขียนเก็บไว้อ่่านตอนแก่ เหมือนไดอารีค่ะ

อีเจ้ ชอบใช้ศัพท์หม่อมแม่อีกแล้ว ไปยามพ่ะน่ะ น้องหนูเหี่ยน รับไม่ด้ายยยย จริงแล้วตอนเป็นเด็ก เรียนโรงเรียนวัดงัยเจ้ เนื่องจากหนูมันลูกผู้ดีตกยากไง ผิวพรรณก็ผู้ดีตามหน้าตา เพื่อนๆมันอิจฉา เลยเรียกหนูว่า อีด่อน เจ๊รู้จักใช่ม้าาา เจ้หนูหิ่นนนนน


โดย: Honey and Moonney วันที่: 15 ธันวาคม 2552 เวลา:0:48:34 น.  

 
รู้จักดิอีหนูผู้ดีตกยากคำว่าอีด่อนน่ะศัพท์วงในของระกูลไฮโซทางอีสานเลยนะนั่นน่ะ กร๊ากกก เจ้ไม่ได้เข้าโรงเรียนวัดเพราะพระกลัว กร๊ากก เลยได้เข้าโรงเรียนดัดสันดานแทน อิๆ


โดย: Thairabian วันที่: 15 ธันวาคม 2552 เวลา:1:40:58 น.  

 
หญ้ารูซี่ทำไมงี้อ่า - - @@
ปล. ไอเอลหนูยังมิสอบเลย กะว่าไปสอบที่โน่นฮะ


โดย: เกรซายน์ วันที่: 15 ธันวาคม 2552 เวลา:17:34:01 น.  

 
สอบอยู่นานมั้ยคะ กว่าจะได้ level 6
มีเทคนิคอะไรมั้ยคะ ตอนนี้พยามสอบอยู่เหมือนกันค่ะ


โดย: เนย IP: 58.10.108.201 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:20:10:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Honey and Moonney
Location :
London United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




เกิดอยู่บ้านน๊อก บ้านนอก อยากจะมาบางกอกเพราะอยากขาว (ปรกติขาวอยู่แล้ว เจื๊อกไม่พอใจ ฮ่าฮ่า) ก็เลยเอนสะท้านเข้ามาเรียนคณะวิศวะ แม่อยากให้เป็นหมอ แต่อีนี่เห็นเลือดแล้วลมจับ ก็เลยต้องมาเป็นวิศวกรสาวสวย

ครั้นพอทำงาน เป็นวิศวกรออกแบบรถ แต่ด้วยความปากหมาและเซลว์จัด ไปเหยียบตาปลาเมียน้อยนายญี่ปุ่น ก็เลยรุ่งริ่ง ได้สัจธรรมว่า อย่างตรูเนี่ยต้องบริษัทฝรั่งเท่านั้น (เพราะปากหมา)
เปลี่ยนมาทำบริษัทฝรั่ง ต้องดีลงานกับลูกค้าฝรั่ง แขก แอฟริกัน ก็เลยใฝ่สูงอยากจะไฮโซ อยากจะกินขนมปัง มันฝรั่ง แทนส้มตำ ลาบ ก้อย อยากจะชุบตัวเมืองนอกเหมือนเค้าว่ากัน วาสนาตัวเองก็ต่ำต้อย ไม่ได้ผัวฝรั่งมาชุบเลี้ยง ก็เลยถีบตัวเองมาทำงานเมืองฝรั่ง

ท้ายที่สุด ก็ไม่ได้ไฮโซสมใจ เพราะทนกินไม่ได้ไอ้มันฝรั่ง หันไปจกกระติ๊บข้าวเหนียว กับส้มตำปลาร้าเหมือนเดิม
Friends' blogs
[Add Honey and Moonney's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.