Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
22 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 
เหมือนจะอู้~


อยู่กับสิ่งที่รัก ดีกว่าอยู่กับคนที่ตนเองไม่ได้รัก

i'm not superman

..................


22 ธันวาคม 2553~

ช่วงเกือบสิบวันที่ผ่านมานี่ อิชั้นเหมือนจะดำรงตนอยู่ในความอู้พิกลฮ่ะ

ที่แน่ ๆ ลูกค้าติดต่ออิชั้นยากขึ้น เพราะอิชั้นงดรับสายไม่คุ้นเคยชั่วคราว ถึงขนาดที่ว่า..มีอยู่วันนึง มิสคอล์ลในสองชั่วโมง ทำสถิติสูงถึง 60 สาย Y_Y เอ่อ.....ก็รู้ค่ะ..ว่าทำให้เสียงานเพราะเสียศูนย์ไปหน่อย แต่ตอนนี้เริ่มตั้งตัวติดแระ เริ่มกลับมา โอ้ลั่นล้า กับงานในมือได้เต็มที่ได้หน่อยละ เมื่อวานก็เลยเป็นวันแรกที่ฉวยเอา "งาน" ที่ทิ้งเอาไว้นานนมมาสางต่อให้เสร็จ

สิบสามนาฬิกา เจ็ดนาที อิชั้นขับหนูดีเข้าเมืองค่ะ

เมื่อวานนี้ตั้งใจหยิบเอาโฉนดที่ดินแปลงที่ปลูกอาคาร 3-4-5 ติดตัวไปด้วย เนื่องจากมีภาระกิจ ต้องดำเนินการ อนุญาตแปลงสภาพที่ดินกับจัดรูปฯ ย้อนหลังให้เสร็จสรรพ..

สืบเนื่องมาจากเมื่อหลายปีก่อน อิชั้นทำข้ามขั้นตอนไปหน่อยอ่ะนะคะ คือดันไปขออนุญาตก่อสร้างอาคารกับ อบต. โดยไม่ผ่าน จัดรูปที่ดินน่ะ (บังเอิญที่ดินแถวที่ก่อสร้าง เป็นที่ดินที่อยู่ในความดูแลของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์) และด้วยความที่เมื่อก่อนกฎหมายเรื่องการก่อสร้าง ยังไม่ครอบคลุมสักเท่าไหร่ ก็เลยชิวมาชิวไป ผิดระเบียบข้อกฎหมายมาถึงทุกวันนี้

ตอนนี้หลังจากผ่านมาเกือบ 8 ปี อิชั้นก็เริ่มพยายามจะสางของเดิมให้เสร็จเรียบร้อยน่ะค่ะ เพราะถ้าไม่สาง การอยู่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ ระหว่าง ถูกกับผิด มันทำให้ไม่สบายใจเหลือหลาย อีกทั้งยังมีปัญหาเรื่องการขออนุญาตจดทะเบียนหอพักตามต้อยติดมาให้ปวดหัวใจอีกตะหาก อย่ากระนั้นเลย...ถ้าเรามีโอกาสจะทำให้มันถูกต้องทุกขั้นตอนแล้ว ก็ลงมือทำเลยซะดีกว่า

................

กระบวนการเริ่มตั้งแต่ จัดจ้าง..คุณนก วิศวกรหน้างานคนปัจจุบัน ทำการยื่นนำแบบแปลนเก่าของทุกตึกไปยื่นขออนุญาตกับทาง โยธาฯจังหวัดฮ่ะ

โยธาฯจังหวัดตรวจทานแล้ว ก็ส่งเรื่องกลับมา ให้อิชั้นนำแปลน+หนังสือของโยธาฯ ไปยื่นที่ สนง.จัดรูปที่ดินที่อยู่ใน สำนักชลประทานเป็นขั้นตอนที่สอง

ไอ้ขั้นตอนนี้แหละ ที่เกิดปัญหาอ่ะนะคะ เพราะเมื่อราว ๆ เกือบสองอาทิตย์ก่อน อิชั้นเข้าไปขอรายละเอียด ว่าจะใช้หลักฐานอะไรบ้าง...พอ นายช่างของจัดรูป เห็นหนังสือจากโยธาฯ ก็เริ่มโบ้ยใบ้ด้วยภาษาที่ทำให้อิชั้นใบรับประทานทันที

"โหว...คุณ..คุณมาขออนุญาตแปลงที่ดินตอนนี้จะทำได้เหรอเนี่ย"

"อ้าว..ทำไมล่ะคะ..ดิฉันทำทุกอย่างถูกต้องทำตามขั้นตอนแล้วนะคะ"

"ครับ ผมรู้ ปัญหาก็คือ ตอนนี้มันมีกฎหมายใหม่ออกมา บังคับให้ จข.ที่ดินทำการเว้นระยะ ถอยร่นสิ่งปลูกสร้างออกจากพวก คลอง ลำราง คูส่งน้ำ อะไรทั้งหลายแหล่ของเกษตรนี่ตั้ง 25 เมตรเชียวนะ แล้วคุณคิดดู เว้นระยะเข้าไปในที่คุณ 25 เมตร ตึกคุณจะเว้นได้ไกลขนาดนั้นเลยเหรอ"

25 เมตร !!?? แม่เจ้า... พูดผิด พูดใหม่ได้นะคะคุณพรี๊รรรร......... 25 เมตรนี่ ถ้าคิดเป็นหน้าตึกอาคารพาณิชย์ มันก็ต้องถอยร่นเข้าไปในที่ดินของชาวบ้านถึง 6 ห้องครึ่งเลยเชียวนะเว้ยยยย...

"ทำไมต้องร่นระยะไกลขนาดนั้นด้วยคะ คือ ด้านหลังอาคารนี่ ดิฉันก็เว้นระยะห่างจากหลักเขตเข้ามาในที่ดินตั้ง 10 เมตรแล้วนะ..แล้วด้านหลังนี่ ก็เป็นแค่คูระบายน้ำ กว้างแค่ไม่ถึง 2 เมตรเอง ไม่ใช่ห้วย หนอง คลอง บึง อะไรที่ใช้งานด้วยซ้ำ เพราะแถวนั้นเค้าก็แปรสภาพทำอาคาร ทำตึกกันหมดแล้วน่ะค่ะ" ตอนนั้นหน้าซีดเฮ่าะ..คิดในใจว่า...งานเข้าแย้วววว...นี่ตรูจะต้องทุบตึก 3 ทิ้งป๊ะเนี่ย

"ก็ไม่ทราบนะครับ แต่กฎหมายเค้าระบุมาแบบนั้น เอางี้..คุณก็ไปเอาแบบแปลนกับหลักฐานลองมายื่นก่อนละกัน ผ่านไม่ผ่านก็ค่อยดูอีกที"

คำตอบของ จนท.ทำเอาอิชั้นใจฝ่อลงไปประมาณ 99.95% เฮ่าะ << มาตรานี้วัดด้วยนิ้วชี้ เอ๊ย..ดัชนีฟามรู้สึกล้วน ๆ และพอมันติดขัดปัญหาแบบนั้น ประจวบเหมาะกับเจอปัญหาส่วนตัวขนาดจ๊วบ ๆ เข้าอีก อิชั้นก็เลยวางปัญหาไว้บนหิ้งซะก่อน

...............

ท้าวความมา 74 บรรทัดแระ....ตัดฉับมาถึงเมื่อวานเลยก็ละกันนะคะ อุอ

เมื่อวานนี้ อิชั้นก็ได้ฤกษ์ทุบหิ้ง เอาลิงมาบริหารต่อ

อันดับแรก..เมื่อทาง จนท.จัดรูปยืนยันให้เว้นระยะเข้าไปในที่ดินชาวบ้านถึง 25 เมตร อิชั้นก็หอบเอาโฉนดที่ดินไปขอดูระวางกับทาง สนง.ที่ดินจังหวัด

ใจจริงอยากให้เค้าตรวจสอบดู ว่าอิ่ตอนอิชั้นซื้อ ทางการได้ขอกันเขตสาธารณะริมคูคลองอะไรนั่นไว้กี่มากน้อย..แต่ผลปรากฎว่า..ดูไม่ออกอีก รู้แต่ว่าถูกตัดออกไปราว ๆ 14 ตรว.เท่านั้นเอง

จนท.ที่ดินมารุมโฉนดอิชั้นอยู่ 4 คนค่ะ พออิชั้นอธิบายว่า ทางจัดรูปบอกให้เว้นระยะอาคารออกห่างจาก หลักเขตที่ดินของเราเองถึง 25 เมตร ทุกคนก็อ้าปากหวอ..

"เป็นไปไม่ได้ครับ คุณจำผิดรึเปล่า 2.5 เมตรมั้ง"

"ไม่ใช่ค่ะ เค้าระบุมาเลยว่า 25 เมตร เค้าบอกว่ากฎหมายใหม่ให้เว้นเข้าไปในที่ดินชาวบ้านเท่านั้น"

"ไม่เคยได้ยินนะ แล้วงี้ถ้าที่ดินมันนิดเดียวจะทำไงล่ะครับ ที่ดินแถวนั้นยิ่งแพงมาก ๆ อยู่ด้วย ขืนเว้นเข้าไปถึง 25 เมตร เค้าก็หมดเนื้อที่ทำอะไรไม่ได้เลยน่ะสิ ผมว่า...คุณกลับไปหา จนท.จัดรูปใหม่เถอะ เค้าต้องเข้าใจอะไรผิดแน่ ๆ"

เอ๊า.....สุดท้ายก็ให้อิชั้นหอบความสงสัยกลับไปหา จนท.จัดรูปอีก

แต่จะเข้าไปหาจัดรูปตอนนี้ เดี๋ยว จนท.คนเดิมก็ไล่กลับมาอีก เอางี้ดีฝ่า โทร.เข้า ส่วนกลาง สนง.จัดรูปที่ดินใหญ่ที่ กทม.ดีกั่ว ว่าแล้วอิชั้นก็เสริชหาเบอร์โทร.จ้าละหวั่นอ่ะนะ

"ค่ะ...สนง.จัดรูปที่ดิน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์..บลา บลา บลา อ่ะนะคะ"

"สวัสดีค่ะ จะรบกวนสอบถามเกี่ยวกับระยะถอยร่นของการก่อสร้างอาคารบนที่ดินที่ติดกับ คูระบายน้ำของเกษตรหน่อยได้มั้ยคะ"

"เอ่อ..อะไรนะคะ..งงเลย.." จนท.ที่เป็นผู้หญิงฟังไม่ทันค่ะ 555+ แต่ท่าทางจะน่ารักดี เพราะคุยกันแค่ 2-3 ประโยคแรก ก็เริ่มให้ความกันเองขึ้นมาแระ

หลังจากอิชั้นแจ้งปัญหา และความข้องใจให้ทราบ จนท.ก็ชี้แจงว่า..ไอ้ที่ว่า..ให้เว้นระยะห่างจาก คูส่งน้ำ อะไรเนี่ย ไม่ได้เว้นถึง 25 เมตรนะ น่าจะเป็นความเข้าใจคลาดเคลื่อนของ จนท.เองมากกว่า (อิชั้นก็เพิ่งทราบ ว่าเค้าให้เว้นระยะ ประมาณ 2 เท่าของความลึกของคู คลองส่งน้ำ เช่น คูระบายน้ำลึก 1 เมตร ก็ต้องเว้นร่น 2 เมตร เป็นต้น)

ว่าแล้ว จนท.ก็ขอชื่ออิชั้นไว้+ขอทราบว่าอิชั้นไปขอคำอธิบายมาจาก จนท.คนไหน จาก สนง.ไหน(ชื่ออะไร ใครจะกล้าบอก 555+ แค่บอก สนง.ไหนก็กลัวงานเข้าเค้าแล้ว)...และบอกว่าจะประสานงานให้ ให้เอาเรื่องไปยื่นได้เลย ไม่ต้องกังวล..

สรุปก็คือ......วันนี้อิชั้นจะหอบเอาแบบแปลนตึกไปถ่ายเอกสาร แล้วก็จัดเตรียมดำเนินการยื่นเรื่องในวันมะรืนอ่ะนะคะ

คาดว่า...ถ้าไม่ผิดพลาด ก็คงจะค่อย ๆ ทำตามขั้นตอนไปเรื่อย ๆ จนที่สุด สิ่งที่ก้ำกึ่งกันระหว่างการทำไม่ถูก ก็คงจะถูกต้องตามครรลองที่มันควรจะเป็นในที่สุด..

ก็คงเหมือนกับชีวิตเราเองล่ะมั้งเนอะ.....ถ้ารู้ว่าเราพลาดอะไรสิ่งไหน ก็ต้องแก้ไข จะมามัวจมปลักอยู่กับสิ่งที่ทำให้ชีวิตย่ำแย่ไปตลอดก็คงไม่ได้ เค้าว่าแผลไหนเหวอะ ก็ต้องหมั่นใส่ยา ถึงจะต้องเอาทิงเจอร์ราดเพื่อฆ่าเชื้อ ก็ควรทำ เพื่อไม่ให้มันเป็นแผลเรื้อรังต่อไปอีก

.............

อ่ะ..พูดแล้วก็สารภาพมา...ว่าใครไม่ได้อ่านบล็อกนี้ของอิชั้นครบทุกบรรทัดมั่ง......ว่าแล้วก็จงเนียน ๆ ลงชื่อซะดี ๆ ฮี่ ๆ


.............


ถึงเวลาไม่ค่อยมี แต่ก็คิดถึงเพื่อน ๆ ทุกคนนะคะ

รัก

i'm not superman






Create Date : 22 ธันวาคม 2553
Last Update : 22 ธันวาคม 2553 10:05:25 น. 18 comments
Counter : 733 Pageviews.

 
ดีจ้ายามเช้า...สาวแหม่ม
หนักเกินไปแล้ว เกินจะแบก..ฮาฮิ้ว..ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก


โดย: หมูตอนพ่อเต๊าะ (หมูตอนพ่อเต๊าะ ) วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:9:07:16 น.  

 
จริงที่สุดค่ะ
เหมือนชีวิต
ทุกอย่างต้องมีเวลาถอยร่นกันทั้งนั้น
แล้วที่สำคัญ
พี่แหม่มคงต้องทำใจ
กับหลวงหน่อยนะคะ
เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
ตาม........ไรมะรุ้
เพราะขวํญเองเป็นข้าราชการ
ยังมีการเปลี่ยนแปลง
ให้เวียนเฮด อยู่เนืองๆ
อิอิ


โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:9:10:15 น.  

 
มายกมือว่า เค้าไม่ได้อ่านทุกบรรทัดน๊า เค้าอ่านทุก
ตัวอักษรเลยค๊า ไม่ถามก็จะบอกเลยล่ะค่ะ เพราะว่าสำนวน
การเขียนของคุณแหม่มน่ะน่าอ่านจะตายค่ะ เหมือนว่า
คุยกับเพื่อนเลยล่ะ แต่ว่เรื่องคุยกับเพื่อนจริงๆ น่ะไม่เครียด
หรอกนะค่ะ เพราะว่าบางที อ่านเรื่องเครียดๆ
ของคุณแหม่มกับงานแล้ว พาลเหนื่อยแทนเลย ...


อ่านเรื่อง จนท. ที่บอกว่าต้องร่นกิน พท. ตัวที่ดินไป 25 เมตร
อ่า ... เป็นเราก็ตกใจอ่ะค่ะ เพราะมันไม่ใช่ระยะน้อยๆ เลย
บ้าเลยล่ะค่ะถ้าต้องเป็นอย่างนั้น แล้วคาดว่าถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ
คาดว่าหลายคนไม่น่าจะแปลกใจ อย่างน้อยๆ น่าจะมีสักคน
ที่คุณแหม่มไปติดต่อด้วยบอกออกมาแล้วนะค่ะ แต่ทุกคน
ไม่เคยได้ยิน แถมงงงวยอีกต่างหากว่าเป็นไปได้เร้อ ...


ยังไงก็ .. ยื่นเรื่องและรอฟัง คาดว่าจะได้สบายใจ อย่างน้อยๆ
ทำอะไรที่ควรจะทำแลถูกต้อง แม้ว่าเสียเวลาไปบ้าง
แต่มันก็ต้องทำอ่ะค่ะ ไม่วันนี้ก็วันหน้าเน๊าะ ร่น (ย่น)ระยะให้กับมัน
ทำเร็วขึ้น เหมือนร่น พท. 25 ม. นั่นล่ะค่ะ ฮาๆ ...


โดย: JewNid วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:9:20:20 น.  

 

สวัสดีตอนเช้าค่ะคุณแหม่ม

งานเยอะเอาเรื่องเหมือนกันนะค่ะ
งานของคุณแหม่มใกล้เคียงงานปอยเลยค่ะ
แต่ทางบริษัทฯ แจกซองขาวอย่างเดียวเลย
ส่วนปอยก็ได้แต่นั่งทำใจต่อไป
งานไม่พยายาม ขยันแต่จ่าย
กำไรอยู่ตรงไหนนิ

สรุปคนทำงาน .. ทำงานเป็นหรือป่าว
นั้นคือคำถามที่ทุกวันนี้ยังมิได้คำตอบเลยค่ะ

อยากให้คุณแหม่มมาร่วมงานด้วยจัง

แต่เป็นเถ้าแก่ที่พิดโลกดีแล้วล่ะค่ะ ...
ส่วนปอยก็คงต้องนั่งดูการบริหารของบริษัทฯ ต่อไป


โดย: reception hall วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:9:56:01 น.  

 
ทักทายยามเช้าครับ..
กลับมาก็ดีแล้วครับ


โดย: wicsir วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:10:26:09 น.  

 
เค้าก็อ่านทุกบรรทัดนะ จะบอกให้
เรื่องที่ดินเนี่ย หลายคนบ่นกันเยอะว่าเรื่องมาก
สู้ ๆ นะคะคุณแหม่ม


โดย: magic-women วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:10:42:21 น.  

 
ลุงกล้วยอ่านตั้งแต่บรรทัดแรกจนหยุดสุดท้ายเลยครับคุณแหม่ม นั่นซิถ้าโดน25เมตรเจ็งกันพอดี ดูท่าวันนี้เริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้น รู้ว่าสาเหตุทำให้ทุกข์เกิดตรงไหนก็จัดการตรงนั้น..ถูกต้องแล้วครับ มีเวลาไปถีบจักรยานซะ ใหม่ๆเจ็บตูดหน่อยซักครึ่งเดือนก็จะเริ่มชิน สู้สู้ครับสาวน้อย


โดย: ลุงกล้วย วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:11:26:58 น.  

 
เห่ย.. เราอ่านทุกบรรทัดนะ แต่ไม่รู้เรื่องนี่ไม่นับใช่มั้ย

เรื่องที่ดงที่ดินนี่ เราต้องยุ่งกับมันอย่างเดียวคือ ทุกปีก็ส่งธนาณัติค่าภาษีเท่านั้น แค่เนี้ยยังเบื่อเลย

เอ้า ว่าแล้วก็ตบมือ พั่บๆ แรงฝ่า แปะๆ แสดงว่า สบายดีอย่างมาก


โดย: good thinking วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:11:35:40 น.  

 


สวัสดีค่ะ..

ขอให้ได้อยู่กับคนที่เรารักและรักเราตลอดไป

อย่างมีคววามสุขมากๆด้วยนะค่ะ..สาธุ



โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:13:01:47 น.  

 
วีกลับมาถึงกรุงเทพฯ เรียบร้อยแล้วนะคะ
เชียงรายเย็น ๆ ค่ะ
เกือบ ๆ หนาว (เท่าลำปาง)
ดอกไม้สวยมาก ๆ
วีหอบความสดชื่น
มาฝากทุกคนด้วยค่ะ

...สำหรับยามเมื่อร้างเสน่หา
ตอนที่ 7
พบกันพรุ่งนี้ค่ะ
ถ้าไม่ชอบอ่าน
แค่แวะไปเยี่ยมก็ดีใจแล้วค่ะ...



แอบไปอู้มาแล้วค่ะ
อู้คำเมืองหน่ะเจ๊า


^^



โดย: โสดในซอย วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:15:37:24 น.  

 
โห สาวซุป งานหนักนิ ... เก่งจังเยย


โดย: for Family วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:16:08:58 น.  

 
ผมอ่านทุกบรรทัดเลยนะ มันส์ดี
ชีวิตมีรสชาติ สีสัน
ปัญหาไม่มี บารมีไม่เกิด
....สู้ๆครับ


โดย: REX-REX วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:16:36:23 น.  

 
ตกลงเค้าคิดตามความกว้างของคลองคูณสองใช่มั๊ยคะคุณแหม่ม อื้มความรู้ใหม่ค่ะ

คุณแหม่มท่าทางทำงานเยอะยังไงรักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: หัวใจแก้ว วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:16:37:00 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณแหม่ม

มารับแรงใจจากคุณแหม่ม ที่ส่งไปให้เราสองเท่า อิอิ

งดรับสายคนแปลกหน้า...
แต่ถ้าคนหน้าแปลกจะรับไหมหนอ...

เรายังอยู่ที่ทำงานค่ะ...งานตรึมเชียวละคุณแหม่ม


โดย: aenew วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:19:02:30 น.  

 
แล้วจะโทรไปขายประกันได้ไงหละทีนี้


โดย: ประกอบ วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:21:36:46 น.  

 
อ่านนะ แต่ไม่ทุกบรรทัด............ ^^


โดย: ดาริกามณี วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:22:40:21 น.  

 
ดูงานเยอะนะพี่แบบนี้นะ เหนื่อยแย่เลยมั้ยอ่ะ

สู้ๆๆน่า ยิ้มไว้ๆๆ อิอิ

ขอบคุณนะครับพี่ที่แวะไปทักทายกัน

ว่างๆก็เที่ยวได้น่า

ฝันดีจ๊ะ


โดย: ดาหลาสีดำ วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:2:35:46 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณแหม่ม


คุณแหม่มมีตรวจข้อสอบด้วยนะครับเนี่ย
ว่าใครอ่านจบบ้าง 5555








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:7:51:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

i'm not superman
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




ผู้ใหญ่ไซส์ S ที่พยายามจะทำให้ชีวิตมีความสุขไซส์ L
เสมอ~

...................

สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.๒๕๓๘ ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน Blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และโดยอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ใดฝ่าฝืน จะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด

..................................

ถ้าอยากมีความสุขหนึ่งปี ก็แค่ถูกหวย แต่ถ้าอยากมีความสุขตลอดชีวิต ก็จงรักงานที่ทำ~













Friends' blogs
[Add i'm not superman's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.