บทที่ 21 วันคืนที่เหน็บหนาว (ii)
เมื่อประตูเปิดออก ทอมเบี่ยงตัวให้วิทเดินเข้าไปข้างใน ... หลังประตูบานนั้นเป็นทางเดินแคบที่ต่อไปยังโถงเล็กๆที่เชื่อมระหว่างห้องต่างๆของแฟลตนี้ ... มีเสียงคนพูดคุยกันอยู่ข้างในด้วยภาษาที่วิทไม่คุ้นเคย ...

ทอมเดินนำวิทไปที่ส่วนรับแขกที่อยู่ตรงกลางโถงนั้น ... คนสามคนที่เดิมนั่งอยู่ที่โซฟา ลุกขึ้นเดินตรงเข้ามาหน้าตายิ้มแย้ม ... ผู้ชายวัยกลางคนยื่นมือมาให้วิทจับเป็นคนแรกพร้อมกับพูดทักทายเป็นภาษาเยอรมัน คนนี้คือพ่อของทอมนั่นเอง ...

คนถัดมาเป็นผู้หญิงวัยกลางคนที่ทักทายเป็นภาษาอังกฤษค่อนข้างกระท่อนกระแท่น "Hello, nice .. to .. meet .. you. Wel-come .. to .. Deutschland." คนเยอรมันไม่เรียกชื่อประเทศตัวเองว่า Germany แต่เรียกว่า Deutschland ... แต่ทอมทำหน้าแปลกใจอย่างมาก

"ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าแม่เราพูดภาษาอังกฤษได้" ทอมพูดเบาๆพอให้วิทได้ยิน ...

คนสุดท้ายเป็นสาววัยรุ่น ซึ่งเป็นน้องสาวของทอม เรียนอยู่ที่มหา'ลัยในเบอร์ลิน ทักทายวิทเป็นภาษาอังกฤษชัดถ้อยชัดคำไม่ต่างจากพี่ชาย

ทอมหันไปบอกกับทุกคนเป็นภาษาเยอรมัน ที่วิทฟังออกแค่ทำว่า "วิท" กับ "Thailand" แล้วทอมก็พูดต่ออีกประโยคหนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าให้ิวิทเดินตามออกมา ในขณะที่ทั้งสามคนก็นั่งลงที่โซฟาตามเดิม ...

วิทสังเกตเห็นว่าแฟลตนี้กว้างพอใช้ทีเดียว มีทั้งห้องครัวขนาดกระทัดรัด ห้องน้ำ ห้องรับแขก และห้องนอนอีก 3 ห้อง ... ทอมพาวิทเข้าไปในห้องเล็กซึ่งอยู่ใกล้ๆส่วนรับแขกนั่นเอง ห้องนี้เป็นห้องนอนของทอมที่ยกให้เป็นห้องของวิทในครั้งนี้ ... ส่วนทอมย้ายไปนอนห้องน้องสาวซึ่งเป็นห้องที่กว้่างกว่า ... ห้องนอนของทอมนี้เล็กกว่าห้องพักที่มหา'ลัย แค่เตียงเดี่ยวที่วางติดผนังด้านหนึ่ง กับโต๊ะทำงานและชั้นหนังสือที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็เต็มห้องไปหมดแล้ว ... แต่กระนั้นที่ริมหน้าต่างเหนือแผงเครื่องทำความร้อน ยังอุตส่าห์มีกระถางใส่น้ำปลูกต้นพลูด่างที่ิเจริญงอกงามจนห้อยย้อยลงมาแขวนอยู่ด้วย

"ห้องนี้จะเป็นห้องของนายในระหว่างที่อยู่ที่นี่" ทอมบอก "ทำตัวตามสบายนะ ... แต่ว่าบางครั้งเราอาจจะต้องขออนุญาตเข้ามาหยิบของในห้องนี้บ้าง"

"พูดอะไรอย่างนั้น ... นี่ห้องของนายนะ ไม่ต้องขออนุญาตอะไรหรอกน่า"

"เดี๋ยวเราจะพาไปดูห้องน้ำ" ทอมพูดต่อ แต่แล้วก็ีมีน้ำเสียงอึกอักเหมือนไม่แน่ใจว่าจะบอกดีมั้ย "เอ่อ ... จะต้องบอกไว้ก่อนนะว่าส้วมที่นี่ไม่เหมือนที่อังกฤษ" วิทก็ได้แต่งง

แต่ในที่สุดก็ถึงบางอ้อเมื่อทอมพามาดูห้องน้ำห้องเดียวในแฟลตนี้ ซึ่งมีอ่างอาบ น้ำ อ่างล้างหน้า และโถส้วมที่ว่าซึ่งจากภายนอกก็ดูเหมือนโถส้วมชักโครกทั่วไป แต่ภายในแทนที่จะเป็นหลุมลงไปตรงๆ กลับมีฐานเป็นพลาสติกที่มีรูอยู่ตรงกลางรองอยู่อีกชั้นหนึ่ง ... เขาไม่เข้าใจว่าโถส้วมออกแบบมาแบบนี้เพื่อวัตถุประสงค์อะไร แต่เพื่อไม่ให้ทอมต้องอึดอัดมากไปกว่านี้ วิทก็เลยไม่ถามอะไร และทำท่าไม่รู้ไม่ชี้พูดออกมาว่า "ก็ธรรมดานี่ ... ไ่ม่เห็นแปลกอะไรเลย"

********************************************************************************

หลังจากการพาทัวร์แฟลตนี้แบบสั้นๆจบลง ทอมก็พาวิทกลับมาที่ห้องรับแขกอีกครั้งหนึ่ง ... เมื่อวิทและทอมนั่งลงเรียบร้อย พ่อของทอมก็ส่งพวงกุญแจซึ่งมีกุญแจอยู่หลายดอกมาให้

"นี่เป็นกุญแจของแฟลตนี้ทั้งชุด มีทั้งของประตูหน้า กุญแจห้องนอนทุกห้อง และกุญแจห้องเก็บของด้วย" ห้องสุดท้ายนี้วิทมารู้ทีหลังว่าเป็นห้องเก็บของที่แยกออกไปอยู่ชั้นล่างของอาคาร และครอบครัวนี้ใช้เป็นที่เก็บไวน์ "สำหรับให้นายไว้ใช้ เผื่อว่าอยากจะออกไปข้างนอกคนเดียว และกลับเข้ามาเวลาที่ไม่มีใครอยู่" ทอมอธิบาย

วิททำตาโตด้วยความแปลกใจ ... เคยเห็นแต่เวลาที่แขกบ้านแขกเมืองมาเยือน นายกเทศมนตรีก็จะมอบกุญแจเมืองที่เป็นกุญแจขนาดใหญ่สีทองให้ ส่วนกุญแจเมืองนั้นจะเอาไว้ไขอาคารเทศบาลหรืออาคารใดๆในเมืองนั้นก็จนปัญญาที่จะรู้ ... แต่บ้านนี้กลับยกกุญแจบ้านทั้งหลังให้กับแขกเลย

ทุกคนในที่นั้นมีสีหน้าสงสัยในท่าทีของวิท ... สุดท้ายวิทเลยต้องบอกว่า "ที่บ้านเรานะ ... เวลาแขกมาพักที่บ้านเราคงไม่ให้กุญแจกับแขกทั้งชุดแบบนี้หรอก"

"ทำไมล่ะ?"

"ส่วนใหญ่แขกก็จะไปไหนมาไหนกับเจ้าบ้านตลอด เลยไม่จำเป็นต้องถือกุญแจเอง" วิทพยายามเรียบเีรียง โดยมีทอมแปลให้พ่อกับแม่ฟังเป็นภาษาเยอรมันอีกที "อีกอย่างนึง ... คงกลัวว่าถ้าเจ้าบ้านกลับมาอีกทีข้าวของก็จะหายไปหมดทั้งบ้าน" วิทพยายามพูดให้ขำ แต่นั่นคงเป็นเหตุผลจริงๆที่สำคัญกว่าข้อแรก

"นายคงไม่ทำแบบนั้นใช่มั้ย" ทอมซึ่งพอได้ยินประโยคหลังถามขึ้น แทนที่จะแปลต่อ

"ไม่หรอกน่า เราแค่เล่าให้ฟังเฉยๆว่าที่โน่นทำยังไง"

"ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยว่าที่ประเทศไทยเป็นยังไง ... แล้วทนอากาศหนาวที่นี่ไหวมั้ย" พ่อกับแม่ของทอมถามขึ้น โดยมีน้องสาวของทอมช่วยแปลให้อีกแรง

วิทเลยจำเป็นต้องเล่าคร่าวๆถึงภูมิอากาศที่เมืองไทย ... ซึ่งทำให้คนเยอรมันสงสัยว่าอากาศที่ร้อนขนาด 40 องศาจะร้อนขนาดไหน ... และคงไม่ต่างกับวิทที่สงสัยว่าอากาศที่หนาวจนติดลบจะเป็นอย่างไร จนเพิ่งมารู้สึกด้วยตัวเองในวันนี้ ...

หัวข้อสนทนาเปลี่ยนไปเป็นเรื่องวิทเรียนจบจากที่ไหน สาขาอะไร บ้านอยู่ที่ไหน อะไรทำนองนั้น และจู่ๆพ่อของทอมก็ทำสัญญาณมือบอกว่าให้รอเดี๋ยว แล้วลุกขึ้นเดินหายไปในห้องนอนตัวเองที่อยู่ข้างๆห้องรับแขก ซึ่งทำเป็นห้องสมุดไปด้วยในตัว ... ไม่นานก็กลับมาพร้อมกับแผนที่โลกเล่มใหญ่ มาเปิดหาหน้าที่มีแผนที่ประเทศไทย ...

"เมืองหลวงของไทยคือ Bangkok ใช่มั้ย อยู่ตรงไหนในแผนที่?"

"เมืองที่เรียนปริญญาตรีอยู่ตรงไหน? Chiang Mai อ่านยังไง?"

"บ้านเกิดอยู่ที่ไหน? เมืองนี้อ่านว่าอะไร? อยู่ไกลจากทั้งเชียงใหม่ทั้งกรุงเทพเลยนะ"

"ที่บ้านทำอะไร?" ฯลฯ

วิทรู้สึกทึ่งกับครอบครัวนี้ ดูเป็นนักวิชาการที่ใฝ่รู้ และคำถามต่างๆแม้จะดูเป็นเรื่องส่วนตัวไปบ้าง แต่เขาก็รู้สึกได้ว่าผู้ทีุ่ถามมีความสนใจที่จะรู้จริงๆ ไม่ใช่แค่คุยกันเพื่อฆ่าเวลาหรือตามมารยาทเท่านั้น ...

จนเวลาผ่านไปพักใหญ่ ทุกคนดูเหมือนจะต้องการแยกย้ายกันไปพักผ่อนแล้ว แต่วิทเพิ่งได้จังหวะเลยบอกทอมว่าให้ทุกคนรอสักครู่ แล้วเดินกลับไปที่ห้อง ... วิทกลับมาอีกครั้งพร้อมกับของขวัญ 3 กล่อง เป็นเนคไทผ้าไหม และผ้าพันคอผ้าไหม ซึ่งวิทขนมาจากเมืองไทยตั้งแต่วันแรก สำหรับพ่อกับแม่ของทอมคนละกล่อง ส่วนกล่องสุดท้ายเป็นช็อกโกแล็ตกล่องใหญ่ของ St. Michael

"กล่องนี้สำหรับเธอนะ" วิทบอกกับน้องสาวของทอม

"ไม่น่าต้องลำบากเลย" พ่อ แม่ และน้องสาวทอมพูดออกมา

"ไม่ลำบากหรอกครับ และขอบคุณสำหรับการต้อนรับที่อบอุ่น" วิทตอบจากใจจริง

"แล้วของเราล่ะ" ทอมขัดขึ้นมา ทำลายบรรยากาศซะงั้น

"ไม่มีหรอก" วิทตอบหน้าตาเฉย

สงวนลิขสิทธิ์บทความ ห้ามเผยแพร่ ทำซ้ำ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร



Create Date : 16 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 17 พฤศจิกายน 2552 18:57:49 น.
Counter : 275 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Historicus
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คุณพ่อลูกสอง (ตัว)
"Have mercy, O Lord, and strengthen all broken wings." Kahlil Gibran

free counters



Waltz in B minor, Op. 69, No. 2 by Frédéric Chopin
พฤศจิกายน 2552

1
2
3
4
5
7
8
9
11
12
13
14
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
29
30
 
 
All Blog