บทที่ 35 ปราสาทผีสิง
ประเทศอังกฤษเป็นประเทศที่มีประวัิติศาสตร์ยาวนานย้อนกลับไปจนถึงสมัยอาณาจักรโรมัน ... ประเทศนี้จึงเต็มไปด้วยอาคาร สิ่งก่อสร้าง ปราสาท บ้านเรือน ที่มีอายุหลายศตวรรษ และแน่นอนว่าสถานที่สำคัญในประวัติศาสตร์หลายต่อหลายแห่ง เคยใช้เป็นที่คุมขัง และประหารชีวิตบุคคลสำคัญ หรือมีการฆาตกรรมเกิดขึ้น ซึ่งก็เป็นที่มาของเรื่องเล่าเกี่ยวกับผีสาง และเรื่องลึกลับต่างๆ ในสถานที่เหล่านั้น ...

ปราสาท Muncaster ก็เป็นอีกที่หนึ่งในอาณาบริเวณของ Lake district ที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ ... ปราสาทแห่งนี้ตั้งอยู่บนเนินเขาที่รายล้อมไปด้วยป่าไม้ และสวนกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยต้น Rhododendron หรือกุหลาบพันปี ที่พร้อมใจกันออกดอกสะพรั่งหลากสีสันในช่วงฤดูใบไม้ผลินี้ ... นอกจากนี้ ปราสาทแห่งนี้ยังมีส่วนที่เป็นสถานที่เพาะเลี้ยงและศึกษานกฮูกพันธุ์ต่างๆ ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง snowy owl ซึ่งมีสีขาวราวกับหิมะอีกด้วย



ปราสาทแห่งนี้จัดเป็นหนึ่งในปราสาทที่มีผีดุที่สุดในบริเตน โดยมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับการพบเห็นผีสางที่ปราสาทแห่งนี้ ซึ่งก็ได้แก่ ผีกษัตริย์เฮนรี่ที่ 6 ผีช่างไม้หัวขาดที่ถูกฆาตกรรมในศตวรรษที่ 16 และผีของผู้หญิงชุดขาวที่ถูกแขวนคอที่ปราสาทแห่งนี้ในศตวรรษที่่ 19 ...

********************************************************************************

เมื่อวิทและคณะออกมาจากปราสาท Muncaster ในตอนบ่ายแก่ๆ พี่นกก็ขับรถมาจอดที่บ้านหลังหนึ่งซึ่งผนังบ้านและรั้วก่อด้วยหิน และอยู่เยื้องๆกับทางเข้าปราสาทนั่นเอง

"นี่ไงที่พักของพวกเรา" พี่นกว่า

บ้านพักดังกล่าวก็เป็น B&B เช่นเดียวกัน แต่บ้านหลังนี้เป็นบ้านชั้นเดียว และน่าจะมีอายุเกินร้อยปี ... และหลังจากที่เยี่ยมชมปราสาทผีสิงมาทั้งวัน ไม่มีอะไรเหมาะไปกว่าการค้างคืนในห้องที่มองจากหน้าต่างออกไปจะเห็นเงาตะคุ่มๆของปราสาท Muncaster อยู่ในความมืดพอดิบพอดี

********************************************************************************

แต่แล้วคืนนั้นก็ผ่านไปด้วยดี ... วันรุ่งขึ้นเป็นวันเดินทางกลับ แต่พี่นกก็ไม่รีบร้อน ค่อยขับรถมาเรื่อยๆ และแวะพักระหว่างทางเป็นระยะๆ ... เมื่อวิทและคณะกลับมาถึงลานจอดรถของมหา'ลัยก็เป็นเวลา 3 ทุ่มกว่าเข้าไปแล้ว ... วิทอดสงสัยไม่ได้ว่าที่เขาหายไป 4 วันนี่จะมีใครเป็นห่วงบ้างไหม หรือแม้แต่จะรับรู้หรือไม่ว่าเขาไม่ได้อยู่ที่หอพักตลอดช่วงเวลานั้น ...

วิทแวะเข้าไปในครัวหลังจากที่เอากระเป๋าเดินทางไปเก็บในห้องเรียบร้อยแล้ว มีนักเรียนปริญญาเอกผิวสีอายุไม่น้อยกำลังนั่งกินอาหารอยู่ที่โต๊ะกินข้าวคนเดียว ตาคนนี้หันมาทักนิดหน่อยแล้วก็ก้มหน้าก้มตากิน couscous กับไก่อบด้วยมืออย่างน่าเอร็ดอร่อยต่อไป ... ส่วนที่เคาน์เตอร์ด้านในนั้น แดเนียลในชุดนอนแบบคนอังกฤษ (โบราณ) คือเป็นเสื้อนอนแขนยาวตัวยาวถึงเข่า ยืนเท้าเปล่า กำัลังทำแซนวิชง่วนอยู่

"อ้าววิท เป็นไงไปเที่ยวไหนมา" แดเนียลทัก

"อ๋อไป Lake district มา ... ก็สวยดีนะ" วิทตอบ "นี่อาหารมื้อไหนเนี่ย"

"อาหารค่ำ"

เื่ื่มื่อแดเนียลทำแซนวิชเสร็จ ก็รินนมใส่แก้ว แล้วเตรียมถือกลับไปกินที่ห้อง วิทรีบไปเปิดประตูให้ เพราะนึกไม่ออกว่าแดเนียลจะเปิดประตูได้อย่างไรกับมือหนึ่งที่ถือจานกับอีกมือถือแก้ว ... แดเนียลยังไม่ทันจะคล้อยหลังไป และประตูครัวยังไม่ทันปิดสนิทดี ตาิผิวดำที่นั่งเงียบมาตั้งแต่แรกก็ถามขึ้นมาว่า "นี่นายว่าเค้าใส่อะไรข้างในมั้ย?" ซึ่งก็หมายถึงชุดนอนคลุมเข่าที่ไม่มีกางเกงนั่นเอง

"ไม่รู้ ... ถ้านายอยากรู้ก็ลองถามเค้าเองสิ" ว่าแล้ววิทก็เดินออกจากครัวไปอีกคน

สงวนลิขสิทธิ์รูปภาพและบทความ ห้ามเผยแพร่ ทำซ้ำ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร



Create Date : 04 มีนาคม 2553
Last Update : 4 มีนาคม 2553 18:45:03 น.
Counter : 1152 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Historicus
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คุณพ่อลูกสอง (ตัว)
"Have mercy, O Lord, and strengthen all broken wings." Kahlil Gibran

free counters



Waltz in B minor, Op. 69, No. 2 by Frédéric Chopin
มีนาคม 2553

 
1
2
3
5
8
9
11
12
14
17
18
19
23
25
29
 
 
All Blog