K-state University
ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ คือสมบัติของคนไทย
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
24 กรกฏาคม 2552
 
All Blogs
 
ฉายเดี่ยว ผจญภัยไปกับ Biometrics finger print! อิน อาลาบาม่า เด้อค้าเด้อ

เรื่องเล่ามีอยู่ว่า ......................

ทนอ่านให้จบหน่อยนะเคอะ สนุกสนานมากมายค่ะ กับการผจญภัยครั้งนี้ อ่ะเด้อค้าเด้อ

ก่อนอื่น ยายหิ่นขอเกริ่นเริ่มเรื่อง ก่อนนะเคอะ กร๊ากสส์ ยายหิ่นมาอยู่เมกาได้ กรีนการ์ดแบบมีเงื่อนไข มาจะครบสองปีแล้วนอะค้านอะ แต่ว่า แต่งงาน มาเกินสามปีแล้ว สามารถยื่นขอซิตี้เซนได้แล้ว แต่เขามีข้อแม้ว่า ยายหิ่นต้อง เปลี่ยนเป็นกรีนการ์ดสิบปีก่อน เขาว่าจังซั่นนอะค้านอะ เหอๆๆๆ ยาย ได้ รับจดหมาย ให้ เดินเรื่องรีมูพ คอนดิชั่น เมื่อสองเดือนก่อน กะเลยยื่นเรื่องไป แล้วก็ได้รับจดหมายเมื่อ กลางเดือนมิถุนายน(เพื่อนข้างบ้านเช็คตู้จดหมายให้ค่ะ) ว่าให้ไปพิมพ์ลายนิ้วมือที่ แคนซัสซิตี้ ในรัฐที่ยายอยู่นอะค้านอะ ในวันที่ 10 กรกฏาคม

แต่ว่า เรื่องมันมีอยู่ว่า ทางกองทัพส่งสามียายหิ่นมาอาลาบาม่าแล้วตั้งแต่ต้นเดือนพฤษภาคม เพื่อเรียนขับเรียนซ่อม ฮอรุ่นใหม่ เขาก็เลยหอบหิ้วยายมาด้วย ก้ออย่างว่าแหละ ชีวิตทหารมันไม่แน่นอน เพิ่งกลับมาจากรบไม่นาน ได้ยินแว่วๆๆว่าจะถูกส่งไปอีกแล้ว เราต้องใช้เวลาทุกนาทีที่มีโอกาสให้ได้อยู่ด้วยกันค่ะ เหอๆๆ ปัญหามีอยู่ว่า คลาสเขาจะไม่เสร็จจนกว่า ปลายเดือนกรกฏาคม เอาล่ะสิ ปัญหามา เลยเพราะยายหิ่นต้องขับรถกลับเอง 19 ชั่วโมงจากอาลาบาม่า กลับไปแคนซัส ไม่รวมเวลาพักแรม นะเคอะ แถมเอารถมาคันเดียวอีกต่างหาก แล้วสามีข่อยจิเอารถที่ไหนใช้ละเคอะเนี่ย เหอๆๆ

ในช่วงที่กำลังคิดหาวิธีที่ดีๆๆ อยู่นั่น สัปดาห์ต่อมา ได้รับจดหมายว่า วันนัดยกเลิก เอ้องงๆๆๆ กร๊ากสส์ สามีเลยงง แล้วก็โทรไปถาม เขาบอกว่า วันนัดมันเต็มเขาเลยยกเลิกบางเคสไป เดี๋ยวเขาจะส่งวันนัดใหม่มาให้ เอ้อ เราสองคนโล่งอก หวังว่าจะได้ วันนัดหลังจากกลับไปแคนซัสแล้วอ่ะค่ะ เหอๆๆๆ

แทน แท่น แท๊นๆๆ สัปดาห์ต่อมาได้รับจดหมายวันนัดใหม่ 24 กรกฏาคม ง่ะๆๆๆๆ โอ้ยวันนัด ไม่ได้ ดีขึ้นเลย สามียังไม่จบคลาสหรอกวันนั้นอ่ะ สองสามีภรรยาพากันคิดๆๆๆๆ คิดๆๆๆๆ สามีเลยตัดสินใจโทรไปปรึกษาทาง USCIS เลยว่า มีวิธีที่ดีกว่านี้ไหม หรือเราสามารถไปพิมพ์ลายนิ้วมือที่อาลาบาม่านี้ได้ป่าว ว่างั้นนอะค้านอะ เพราะถ้าไม่ได้ อิฉันต้องขับรถกลับบ้านตั้งกะวันที่ ยีสิบเลย นอะค้านอะ สามีเป็นห่วงอีกต่างหาก เพราะยายหิ่นต้องพักค้างคืน ในโรงแรมคืนหนึ่งในระหว่างเดินทางด้วย สามี ห่วง เหอๆๆ ทั้งๆที่รู้ว่า ยายหิ่น ไม่กลัวจักกะติดหนึ่ง แต่ก็อย่างว่า ไม่เคยขับ รถคนเดียว รวดเดียวสิบเก้าชั่วโมงมาก่อนเลย เขาเลยห่วงอ่ะนอะ เหอๆๆ

สามีก็อธิบายยกใหญ่ว่า อะไรเป็นอะไร ทางอิมมิเกรชั่น ก็ดีแสนดี บอกว่า อืม ... เอาอย่างนี้นะ ให้เพื่อนบ้านคุณส่ง จดหมายตัวจริงไปให้คุณที่อาลาบาม่า แล้ว ให้ภรรยาคุณถือไป พิมพ์ลายนิ้วมือที่ เบอมิงแฮม อาลาบาม่าแทนนะ วันที่ยี่สิบสอง กรกฏาคม นะครับ ว่าซั่นว่า เหอๆๆๆ เก้าโมง ตรงนี้ เข้าไปเลย ไปยื่นพิมพ์ลายนิ้วมือที่นั่นได้ไม่มีปัญหาอะไร .... เราสองคนก็ดีใจกันยกใหญ่ ปัญหาคลี่คลายไปหนึ่งเปราะ กร๊ากสส์

แต่ปัญหามันมีอยู่ว่า ไอ้ที่เมือง เบอร์มิ่งแฮม เนี่ย มันอยู่ไหนน้อ กร๊ากสส์ เห็นแต่ในแผนที่ เอ้า งมๆๆ ซาวๆ เอาละกันยายหิ่น กร๊ากสส์ เพราะสามี ไปด้วยไม่ได้ เด้อค้าเด้อ งานนี้ เอาล่ะสิ หัวเริ่มปวดตีบๆๆ เหอๆๆๆ สามีบอกว่า เดี๋ยวเขาขออาศัยรถเพื่อนร่วมคลาสไปทำงานซักวัน ให้ยายเอารถไป น้อ

คืน ก่อนเดินทาง ก็เตรียมตัว นอนแต่หัววัน ตื่นแต่ตีห้า ซึ่งสามีเป็นคนปลุก เหอๆๆ สามีบอกว่า มันไกลอย่างน้อย ใช้เวลา สามชั่วโมงครึ่งในการขับรถไปเบอร์มิ่งแฮมนอะค้านอะ ยายหิ่น ก็จดที่อยู่ ปริ๊น แผนที่ ที่อยู่ ออกมา เพื่อป้องกัน การหายาก กร๊ากสส์

ก่อนเดินทาง ก็ต้องมีสวดมนต์ ขอพรพระ เหมือนเคย เหอๆๆ รถเราไม่มี จีพีเอส ค่ะ ยายหิ่นเลยต้องใช้ เนวิเกชั่น จากโทรศัพท์แทน แต่ ดัน แบดใกล้จะหมด เลย ต้องหยุดใช้ เพราะ เก็บเอาไว้โทรหาสามีเผื่อมีปัญหา หรือว่าหลงทาง กร๊ากสส์

งานนี้ โชคดีที่ มีแผนที่ ที่มีรายละเอียดเยอะของที่อยู่ที่เขาให้มา ที่ปริ๊นออกมาเป็นสำรองไว้เลยไม่หลง โชคดี ที่ อยู่หาง่ายด้วย เหอๆๆๆ

อ่ะ ใช้เวลาเดินทาง สามชั่วโมงกว่าๆๆ ก็มาถึงที่หมาย เกือบจะเก้าโมงละ ลงจากรถ หอบกระเป๋าเอกสาร กระเป๋าถือ แต่เอาโทรศัพท์ กับกล้องไว้ในรถเพราะเขาระบุมาว่า ห้ามเอาเข้าค่ะ อิฉันก็ถอนหายใจลึกๆๆๆ นึกกังวลเล็กน้อย กลัวภาษาจะไม่ดีพอ เดี๋ยวสื่อสารกันไม่เข้าใจ กร๊ากสส์

เปิดเข้าไป ก็ทักทาย ซิเคียวริตี้ กันเล็กน้อย เป็นชายผิวดำ อายุห้าสิบกว่าๆๆ แล้วมั้งคะ ยายหิ่น ก็เริ่มเลย สาธยาย บลา บลา บลา ตามที่ เราโทรไปถาม อิมมิเกรชั่นมานอะ ค้านอะ โห คุณน้า แกก็ ทำหน้าตาขึงขัง มาก แต่ยายหิ่นมะกลัว ดอก เด้อ กร๊ากสส์ ..

บอกว่า....
ไม่ได้ นะ คุณจะมาไม่ตามนัดไม่ได้ คุณกลับมา ในวันที่นัดนะ วันศุกร์นะ

เอาละสิ ยายหิ่น ก็ว่า อ้าว เราโทรไป เขาบอกว่าให้มาวันนี้ นะคะ

น้าคนนั้นเขาก็บอกว่า งั้นเขาก็บอกคุณผิดแล้วล่ะ คุณต้องมาวันศุกร์ นะตามวันนัดอ่ะ

เราก็ ... โห ยายหิ่นต้องขับรถมาเกือบสี่ชั่วโมงเพื่อให้คุณ บอกแค่นี้เองเหรอคะ..

แกก็ นึกๆๆๆ หน้าตานี่ ประมาณว่า ยายบื้อกลับบ้านไปเลย อาราย ไม่รู้เรื่องรู้ราว โกหก ป่าว ไรประมาณนี้อ่ะเด้อค้าเด้อ กร๊ากสส์ ง่ะ เรื่องไรจะยอมแพ้

ยายหิ่น ยืนแกล้งทำหน้าจ๋อยๆๆ พึมพำๆๆๆ โหฉันต้องกลับมาอีกวันศุกร์อีกเหรอเนี่ย ฉันใช้เวลาตั้งสี่ชั่วโมงขับมาเพื่อแค่นี้อ่ะนะ ... ได้ผล น้าคนนั้นขอดูกรีนการ์ดค่ะ แล้วบอกเสียงแข็งๆๆ ว่า คุณต้องเอา สัมภาระของคุณกลับไปไว้ที่รถนะ ถือเข้ามาได้เฉพาะกรีนการ์ด กับจดหมาย แล้วก็กุญแจรถ เท่านั่น อ่ะ แกเก็บจดหมาย กับกรีนการ์ดไว้ค่ะ ยายหิ่นก็ รีบหอบสัมภาระกลับมารถอย่างเร็วไว

ไม่กี่นาทีผ่านไปยายหิ่นกลับเข้าไปอีกรอบ งานนี้เหมือนโลกพลิกขั้ว กร๊ากสส์ ทำเอายายหิ่นงง เป็นไก่ตาแตก เมื่อกี้ น้าคนนี้ ยังพูดกะยายเหมือนจะดูถูก ดูแคลนไม่เชื่อที่ยายหิ่นพูด เสียให้ได้ กร๊ากสสื แต่กลับเข้ามาคราวนี้ แกเปลี๊ยนไปค้า กร๊ากสส์ๆๆ ยิ้มกว้าง พูดทั้งยิ้มทั้งหัวเราะ กับยาย ยายหิ่นก็เว๋อ แดรก ไปนิดนึง กร๊ากสส์ เกิดอะไรขึ้นกับน้าคนนี้ เนี่ย ไม่เข้าใจค่ะ แกเล่นแทบจะประเคนเอกสาร มาให้เรากรอก ยิ้มแทบปากจะฉีกถึงข้างหลัง นอบน้อมยังกะจะโค้งให้เรา กร๊ากสส์ อีหยังหว่า ยายหิ่นเป็นงงฟ้อยๆๆๆๆๆๆๆ แกไปโดนคาถาอะไรมาเนี่ย กร๊ากสส์

ชักไม่แน่ใจ นั่งกรอกเอกสารเสร้จ แกก็รีบเช็คแล้วรีบบอกให้ไปนั่งต่อแถว จากคนก่อนหน้านี้ แบบว่าวันนี้คนแน่นมากค่ะ มีอยู่สามคน ใช้เวลาในการพิมพ์ลายนิ้วมือไป สามนาที เสร็จ เจ้าพนักงานเป็นสาวผิวดำผอมๆ หน้าาตาเป็นมิตรมากมายค่ะ จริงๆๆ นะแถมแกชวนคุยด้วย เสร็จ แล้วเทอก็ยื่นใบเซอเวย์ มาให้เรากรอก อืมจะกรอกว่า การต้อนรับ ดีมาก หรือว่า แย่มาก ดีคะ เพราะ มันมีทั้งสองอย่างในคนคนเดียวกัน กร๊ากสส์ๆๆๆๆ เอาน่า ช่วยเขาหน่อย เขาอุตส่าห์ดีมากเหลือเกินในตอนหลังๆ เหอๆๆๆ เลย เช็ค excellent ไปค่ะ เพราะว่า เร็วๆๆจริงๆๆ ใช้เวลารวมทั้งหมด แค่สิบนาทีค้า สุดยอด นับเริ่มจากตอนกรอกเอกสารนะคะ รวมแล้วประมาณสิบห้านาทีค่ะ ก่อนเดินออกก็ขอบคุณเขาเล็กน้อย คุณน้าแกก็รีบฉีก ยิ้มพร้อมโค้งเล็กน้อย เง้อๆๆๆ ป่านนี้ยังงงไม่หายค้า กร๊ากสส์ จากนั้นขับรถกลับโรงแรมค่ะ อีกสามชั่วโมงครึ่ง กร๊ากสส์

รวมเวลา ขับรถ เจ็ดชั่วโมง ยื่นเอกสาร กับ พิมพ์ลายนิ้วมือ ยี่สิบห้านาที รวมเวลาเดินเข้าออก กร๊ากส์

กลับมาถึงโรงแรม เหนื่อยมาก ไปซื้ออาหารไทยร้านประจำมากิน แซ่ปหลาย

จบการผจญภ้ยในครั้งนี้ ก่อนนะคะ บอกแล้วว่า ชีวิตยายหิ่น มีเรื่องให้ผจญภัยอยู่เสมอเด้อค้าเด้อ ขอบคุณหลายๆที่เข้ามาเยี่ยมมายามเด้อค้า จุ๊บๆๆๆ



Create Date : 24 กรกฎาคม 2552
Last Update : 24 กรกฎาคม 2552 2:38:14 น. 14 comments
Counter : 223 Pageviews.

 
ทักทายค๊าาา


โดย: คีตอักษรา วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:2:12:47 น.  

 
แวะมาอ่าน การผจญภัยของยายหิ่นศรี


โดย: somphoenix วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:2:53:17 น.  

 
น้องหิ่นต้องรวมเวลาการถือกรีนคาร์ดทั้งใบเงื่อนไขสองปีและใบสิบปี เมื่อครบสามปีแล้วก็ทำเรื่องขอสัญชาติได้เลยจ้ะ สามารถยื่นเรื่องตอน 90 วันก่อนครบสามปีเลยจ้ะเพื่อความว่องไว

พี่ิวิสกี้ขอให้ remove condition ของน้องหิ่นที่เปลี่ยนเป็นกรีนคาร์ดสิบปี รวดเร็วและไม่ติดขัดใดๆ นะจ้ะ

คิดถึงเสมอเด้อค่าเด้อ


โดย: วิสกี้โซดา วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:2:53:24 น.  

 
อ่านแล้ว เรื่องผจญภัยของยาย สนุกมากเลยเด้ออ


โดย: นิกกี้ (N_silk ) วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:3:03:38 น.  

 
แวะมาเยี่ยมคะ


โดย: kitasornciao (kitasornciao ) วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:4:55:53 น.  

 
โอ้.โห.......นู๋หิ่นเอ๊ย.......ทำมัย วิบากกรรม เธอ มันเยอะเช่นนี้........
แต่ขอปรบมือให้ ดัง ดัง เก่งจริง ๆ ตัวแค่เนี๊ย....
ถ้าเป็นพี่ตา สงสัย ทำอะไรไม่ถูกเลยอ่ะเนี่ย......ขับรถ ไปเองนี่.... ลืมไปได้เลย หากเส้นทางไม่เคยไป จะไม่ไปเด็ดขาด...มีแผนที่ก็เหอะ (ดูแผนที่ไม่เคยออกเล๊ย...)
ขออภัย พี่ลืมล๊อคอินอ่ะ คิดถึงเด้อ คิดถึงมากกกกกกก
รักษาสุขภาพ กลับบ้านวัย ๆ เด้อ


โดย: tukata001 IP: 99.34.179.135 วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:10:02:30 น.  

 
แวะมาเป็นเพื่อนบ้านหนูหิ่นค่ะ


โดย: มล (เดินทางรอบโลก ) วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:10:32:13 น.  

 
โห เอื้อย เป็นโดดเดี่ยวที่น่าสงสารมากเลยค่ะ

ดีนะ ไม่ต้องขับรถตั้งสิบเก้าชม กร๊ากๆๆๆ ไม่งั้นขำไม่ออกเลยค่ะ


โดย: มาดามอุ้ย วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:12:31:40 น.  

 
แวะมาเยี่ยมจ้า.



โดย: มิสซิสนาว IP: 192.168.51.87, 119.42.101.141 วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:20:04:43 น.  

 
หวัดดีค่ะ สบายดีนะคะ แวะมาเยี่ยมทักทายบ้านนี้ด้วยคน
ว้าววววว ผจญภัยได้ใจจริงๆๆ เก่งมากๆ เป็นเดือนคงไม่ไปอ่ะ กลัวๆๆ


โดย: duen norway วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:22:50:48 น.  

 
เอามาฝากยาย หนึ่งจานเด้อ



โดย: นิกกี้ (N_silk ) วันที่: 25 กรกฎาคม 2552 เวลา:3:23:03 น.  

 
สวัสดีค่ะเอื้อย ได้อ่านเรื่องราวของเอื้อยแล้วก็ยกนิ้วให้เลยค่ะ ของนางยังไม่ได้สอบซิติเซ่นเลยค่ะ ตั้งใจจะทำเมื่อปีที่ผ่านมา ก็ไม่ได้ทำสักที เพราะใจยังไม่อยากทำค่ะ พอปีนี้ก็ไม่อยากทำอีก เป็นอะไรก็ไม่รู้ เป็นความรู้สึกที่ว่ายังไม่อยากได้ค่ะ คือไม่อยากเดินทางด้วยค่ะ ยิ่งอยู่ในช่วงทำงานใหม่ ๆ ก็อยากทำงานให้เต็มที่ค่ะ กะว่ากลับจากเมืองไทยปีหน้าค่อยทำค่ะ เพราะอยากไปจัดการธุระที่บ้านให้เสร็จเสียก่อนค่ะ เผื่อกฏหมายเขาเปลี่ย่นแปลงบ่อยๆ กลัวเสียผลประโยชน์ที่เมืองไทย แบบว่ายังงกอยู่นะคะ แหะ ๆ


คิดถึงเอื้อยเสมอนะคะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ขอให้เดินทางกลับบ้านด้วยความปลอดภัยนะคะ


โดย: roslita วันที่: 27 กรกฎาคม 2552 เวลา:7:08:20 น.  

 

ยายเจ้าคือเก่งแท้ ชื่นชมๆ ขับรถคนเดียวไกลขนาดนั้น ยังไม่กล้าค่ะยาย

ขอให้ยายได้กรีนการ์ดเร็วๆ ไม่มีปัญหาอะไร ตอนนี้แม่นกก็รอ รอ สัญชาติอยู่ค่ะ ได้เมื่อไหร่ ข้อยจะบินไปเที่ยวอเมริกา อิอิ


โดย: Nokske วันที่: 27 กรกฎาคม 2552 เวลา:13:12:31 น.  

 
ดีค่ะยายหิ่นฯ...สามารถมากค่ะยาย ยายเก่งจริงๆ คนไทยไปไหนไม่มีคำว่าท้อแท้..สู้ทุกสถานการณ์....

ขอให้ได้ใบเขียวเร็วๆน่ะค่ะ สู้ๆๆ...เมียท.ทหารอดทน

มีความสุขมากๆค่ะ...


โดย: Katja วันที่: 27 กรกฎาคม 2552 เวลา:17:49:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ยายหิ่นศรี
Location :
หนองคาย. แคนซัส United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




www.wired.com
Friends' blogs
[Add ยายหิ่นศรี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.