เพราะสวรรค์ไม่มีตา
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2551
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
5 พฤษภาคม 2551
 
All Blogs
 
อยากจะร้องไห้

ตอนนี้จะตีสี่แล้วแต่ทำยังไงก็นอนไม่หลับ .......................... จิตตกอย่างแรง ฮือ ฮือ อยากจะร้องไห้ให้น้ำท่วมโลก โกรธตัวเองมั่ก ๆ เลย โกรธที่ชอบทำอะไรแบบนี้อยู่เรื่อย ไม่เคยเข็ด ไม่เคยจำ มักง่าย ชุ่ย ขี้เกียจ และสารพัด

จริง ๆ เรื่องมันไม่มีไรหรอก มันเป็นเรื่องปัญญาอ่อนของเราเอง เรื่องของเรื่องก็คือ เราอ่ะซักผ้าแล้วก็ตั้งเวลาเอาไว้กะว่าอีก 10 นาทีเราจะมาเอาผ้าขึ้น เพราะไม่อยากซักนานเด๋วผ้ามันจะหมองแล้วก็ย้วยด้วยถ้าปั่นมันนาน ๆ อุตส่าห์ตั้งให้มันปั่นช้า ๆ ด้วยนะ เพราะเพิ่งซื้อเสื้อมาใหม่ หมดตูดเลยเดือนนี้ กินมาม่าทั้งเดือนแน่ ตั้งใจซักมากกกกกกกกกกกกกกกก แล้วก็กะว่าไอ้สิบนาทีที่รอเนี่ยจะออกไปซื้อของกินซะหน่อย ไอ้ร้านที่จะไปกินเนี่ย มันต้องผ่านร้านพี่สาว พี่สาวก็ชวนเม้าท์แตกเรื่องโน้นเรื่องนี้ก็ปาไปครึ่งชั่วโมงแล้ว กว่าจะไปหาข้าวกินได้อีก กว่าจะได้กินก็อีกประมาณครึ่งชั่วโมงได้ เดินกลับมาหวังว่าจะได้ไปซักผ้าเสียที ก็เจอลูกพี่สาวอีก น้องมันหิวชวนเราไปกินอะไรกัน เราก็บอกว่าเพิ่งกินมาเนี่ยแต่ยังไม่อิ่มเท่าไหร่ (ตะกละจริง ๆ) ถามน้องว่าจะกินอะไรหล่ะ สรุปไปกะน้องอีก ไปนั่งกินข้าวดูหนังเม้าท์แตกติดลมที่บ้านน้องสาวอีก

สรุปอีกที กว่าจะกลับมาถึงบ้านได้ ปาไป 4 ทุ่ม แช่ผ้าไว้ตั้งแต่ 5 โมงเย็น ก็ไม่ได้คิดอะไร คิดว่าผ้าคงจะหอมแน่เลยเพราะแช่ไว้นาน ปรากฎว่า ไอ้เสื้อตัวใหม่ที่ซื้อมาสีตกใส่เสื้อผ้าตัวอื่นหมดเลย เวรกรรม โดนกันไปตัวละนิดละหน่อย เห็นเป็นรอยชัดมากกกกกก โดยเฉพาะเสื้อตัวโปรด สีหมองไปเลย เหมือนผ้าขี้ริ้วยังไงอย่างงั้น กรี๊ดดดดดดดดด ซะ โมโหตัวเองมากกกกกกกกกกกก นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เป็นแบบนี้ หลายต่อหลายครั้งที่เสื้อผ้าดี ๆ ของเราต้องกลายเป็นสีมอซอ แล้วก็ไม่เคยเข็ด เสียดายเสื้อมากกกกกกกกกก เอาไปซักกี่ที ๆ มันก็ไม่ขาวขึ้นมา ใส่ไปทำงานไม่ได้เลยเพราะน่าเกลียดมากกกกกกก อารมณ์เสียยยย สงสารเสื้อมากเลย แบบว่าน่าเกลียดไปเลยอ่ะ เสียหายที่สุดในบรรดา 3 ตัวที่โดน ฮือ ฮือ เสียดายอย่างสุดซึ้ง ไม่รู้จะบรรยายเป็นภาษาคนยังไง ว่าเสียใจมากกกกกกกกก

มีแต่คนว่าเราว่าควรจะซักมือไม่ควรซักเครื่อง แต่ด้วยความขี้เกียจของเรามีอะไรเราก็โยน ๆ เข้าเครื่องซักหมด เสื้อผ้าดี ๆ นะ ทั้งย้วยทั้งหมอง มีแต่คนทัก แต่ก็มิได้นำพา

ฮือ ฮือ เศร้าอ่ะ


Create Date : 05 พฤษภาคม 2551
Last Update : 15 ตุลาคม 2551 13:50:33 น. 16 comments
Counter : 471 Pageviews.

 
แหะๆ เมื่อก่อนทำแบบนี้ประจำค่ะ เอาเสื้อขาวซักรวมกะผ้าสีเพราะประหยัดไฟ น้ำ ผงซักฟอก ที่สำคัญ ขี้เกียจ ผลออกมาก้อคือ ผ้าสีตกใส่ผ้าขาว หรือไม่ก้ออย่างกรณีคุณ คือ ซื้อเสื้อใหม่มา หรือตัดเสื้อใหม่มาแล้วซักรวม สีตกใส่ตัวอื่น บางทีเสื้อเก่า (แบบลืม และไม่เข็ด) ตกใส่เสื้อเพิ่งซื้อมาใหม่ที่สำคัญราคาค่อนข้างแพงด้วย..โมโห หงุดหงิด กะตัวเองทุกครั้งเลยค่ะ เมื่อก่อนต้องตัดใจทิ้งเสื้อไปเลย แต่เดี๋ยวนี้ไม่ต้องแล้วค่ะ เพียงต้องใช้เวลาใจเย็นสักนิด เพื่อนที่ทำงานแนะนำให้ใช้วานิช (Vanish) ใส่รวมกับผงซักฟอก เพื่อซักให้ผ้าขาวใสปิ๊ง ก็เป็นจริงตามเพื่อนว่าก็เลยใส่มาตลอดเวลาต้องการให้ผ้าเหมือนใหม่ถ้าผ้าตัวไหนหมองๆ นะคะ..แต่เดี๋ยวนี้ตัวเองค้นพบว่าผงวานิชทำให้เสื้อที่สีตกใส่ กลับมาสวยเหมือนเดิมได้ โดยเราใส่ผงนี้ลงไปพร้อมผงซักฟอกธรรมดา ใส่น้ำยาซักผ้าด้วยนะเพื่อให้กลิ่นหอม อิ อิ.. ใส่น้ำยาปรับผ้านุ่มธรรมดา แล้วก็แช่ผ้าในเครื่องไว้ 2 ช.ม หรือ 1 ช.ม แล้วแต่ผ้าปล่อยไว้อย่างนั้นค่ะให้เครื่องมันทำไปตามชอบ ครั้งแรกสีที่ตกจะจางลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่เป็นไรอดทนซักตากเก็บไว้ พอมีผ้าสีขาวที่ต้องซักด้วยวาณิชอีกเราก้ออาวตัวที่สีตกมาซักด้วยทำแบบนี้สักสองสามทีเห็นผลแฮะค่ะที่สีตกหายไปได้แฮะค่ะ ก้อเลยได้กลับมาใส่เสื้อตัวนั้นได้อีก นี่สำหรับเสื้อที่สีตกใส่แบบปะปรายนะคะสำหรับที่มากก็คงใช้เวลาหน่อยค่ะ เชื่อว่าผงซักอันนี้ช่วยได้ค่ะ ไม่เชื่อก็ลองใช้ดูสิคะ อ่อ..เดี๋ยวนี้ตัวเองเวลาซักผ้าจะแยกผ้าขาว ผ้าสีแล้วค่ะ ถ้าหากของตัวเองน้อยไปเวลาซัก ก็ไปดึงเอาผ้าห้องคนในบ้านมาซักให้ เฉพาะผ้าที่ใช้วาณิชนะคะ...ได้รับคำขอบคุณด้วยล่ะเค้านึกว่าเรามีน้ำใจ (แต่ไหงซักให้แต่ผ้าขาว อิ อิ..) แต่เปล่าค่ะ แบบว่าเราเสียดายผงวาณิชอ่ะค่ะ มันแพงงงงงงงงงง....

ปล. ไม่ได้ค่าโฆษณานะคะและไม่ได้เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์นี้ด้วยค่ะ เพียงแต่ทดลองใช้แล้วเห็นจริงตามที่บอกค่ะ


โดย: deeplove วันที่: 5 พฤษภาคม 2551 เวลา:6:46:45 น.  

 
..เสื้อสีตก...ทำให้จิตตก...ถึงตีสี่..อะไรของมรึงงงงงงง...นังบร้า..เอ้ยยยย...เด๋วปั๊ดเหนี่ยวเรยยยย


โดย: ไอ้เราก็เป็นห่วงหูตาแหกรีบเข้ามาอ่าน (ปิ่นพระศิวะ ) วันที่: 5 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:32:04 น.  

 
อย่าไปเสียจัยเลย จ๊ะ

ใส่ไปทั้งสีตกๆ หมองๆ ทุกตัวนั้นแหล่ะ ไปไหนใครก็มอง คนรู้จักก็จะทัก

ดูดีมีมิติ อาจจะเป็นผู้นำแฟชั่น เสื้อผ้าสีตกก็ได้ แบบว่า มัดย้อมได้จัย ไง

พูด จริงๆ น่ะเนี๊ยขอบอก


โดย: บ้าได้ถ้วย วันที่: 5 พฤษภาคม 2551 เวลา:14:17:21 น.  

 
อย่าซีเรียสครับ...
เห็นมั๊ย มีคนมาบอกทางสว่างให้แล้ว...
ผมเลยได้ความรู้ไปด้วยเลย
แต่ถ้าไม่สำเร็จ เดี๋ยวผมจะไปขอแบ่งมรดกจาก
น้องปิ่นมาซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ให้นะครับ...


โดย: ฎ-ชฎา วันที่: 5 พฤษภาคม 2551 เวลา:22:10:58 น.  

 
อือ ควรร้องครับเพราะคงหาเสื้อใส่วันรุ่งขึ้นลำบาก
แง่บๆ เอาน่า พลาดแล้วก็แก ก็จำ
มัวแต่ร้องไห้เอาน้ำตามาซักเสื้อ มันก็ล้างสีออกไม่ได้หรอกครับ
แง่บๆ


โดย: itoursab IP: 61.91.152.25 วันที่: 7 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:04:00 น.  

 
แก..
เคยเป็นมั้ย..อึดอัดใจแต่ไม่อาจพูดอะไรได้
เคยเป็นมั้ย..เห็นเพื่อนอีกคนร้องไห้แต่ในขณะที่เพื่อนอีกคนมีรอยยิ้ม
เคยเป็นมั้ย..เพื่อนอีกคน..น้ำตาตกใน..แต่เพื่อนอีกคนดอกไม้กำลังบานขึ้นในใจ..
เคยเป็นมั้ย..รอยยิ้มของเพื่อนคนนี้เปื้อนคราบน้ำตาของเพื่อนคนโน้น

เคยเป็นมั้ย..บ้างครั้งต้องนั่งร้องให้พร้อมกับเพื่อนอีกคนในขณะเดียวกันต้องแสดงความยินดีกับเพื่อนอีกคน
เคยเป็นมั้ย..อยากช่วยเขาแต่ทำอะไรไม่ได้

อยากบอกเพื่อนคนนั้นเหลือเกิน...เพื่อนกำลังมีความสุขบนความทุกข์ของคนที่รักเพื่อนอยู่หรือเปล่า...
อยากบอกเพื่อนคนนั้นเหลือเกิน...รอยยิ้มที่มีความสุขของเพื่อน..สะท้อนถึงความเจ็บปวดของใครอีกคนหนึ่งอยู่..ยิ่งเพื่อนยิ้มกว้างมากเท่าใด..ร่องรอยของความทุกข์ใจของเพื่อนอีกคนก็มากเท่านั้น
อยากบอกเพื่อนคนนั้นเหลือเกิน..ชั้นเกลียดรอยยิ้มนั้นของเพื่อนนัก..เพราะมันทำให้รอยยิ้มของเพื่อนอีกคน..หายไป...

อยากถามเพื่อนคนนั้นเหลือเกิน...เพื่อนคนโน้นเขาทำผิดอะไร..เพื่อนถึงได้เปลี่ยนใจ
อยากถามเพื่อนคนนั้นเหลือเกิน..เพื่อนทำไมเป็นไปได้ถึงขนาดนี้..
อยากถามเพื่อนคนนั้นเหลือเกิน..รู้สึกอะไรบ้างมั้ย..ที่ทำให้คนเจ็บปางตาย..เพราะความหลายใจ..และไม่รู้จักพอ..

ชั้นเจ็บน่ะแก


โดย: คนอย่างชั้น..ทำใจไม่ได้..ถ้าให้แค่นั่งดู (ปิ่นพระศิวะ ) วันที่: 8 พฤษภาคม 2551 เวลา:14:00:41 น.  

 
วันนี้เขาก็ยังไม่ดีขึ้นแก..


โดย: ปิ่นพระศิวะ วันที่: 9 พฤษภาคม 2551 เวลา:14:03:39 น.  

 
อีก5นาทีจะ5ทุ่ม...เกือบ1ชั่วโมงที่เขายังร้องให้ไม่หยุด...ฉันไม่เคยคิดเลยว่า..การไม่สมหวังจะเป็นเรื่องขมขื่นขนาดนี้...
ฉันหดหู่น่ะแก....ทำไมผุ้หญิงต้องเป็นฝ่ายถูกกระทำตลอด..ยิ่งเป็นผู้หญิงคนที่น่าสงสารคนนี้...เขาสู้ใครไม่เป็น...


โดย: ฟังเสียงเขาร้องไห้..ชั้นช่วยเพื่อนได้แค่นี้เองหรือ (ปิ่นพระศิวะ ) วันที่: 9 พฤษภาคม 2551 เวลา:22:55:27 น.  

 
อย่าซีเรียส...
ทุกอย่างมีเหตุและผลในตัวเอง
เรื่องบางเรื่องเราควบคุมไม่ได้
จำเป็นต้องทำใจยอมรับ
และหาทางออกที่ดีที่สุดให้ได้ครับน้องป.
ช่วยได้เท่าที่จะทำได้
แบ่งปันความทุกข์ได้ แต่อย่าเอามาเป็นทุกข์ของเรา

...อย่าซีเรียสนะครับ...

ถ้าซีเรียสนัก..ขอเชิญแวะไปที่บล็อคแล้วอ่าน
เรื่องที่ผมเคยเขียน...นะจ๊ะ


โดย: คู่ปรับมาปลอบ..ไม่บอกชื่อ IP: 58.137.153.81 วันที่: 11 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:37:29 น.  

 
^
^
^
คนข้างบนอ่ะ ขอบคุณน่ะ ..


โดย: ไม่บอกก็รู้ว่าใคร (ปิ่นพระศิวะ ) วันที่: 11 พฤษภาคม 2551 เวลา:18:48:46 น.  

 
แก..
เขา..ยังหน้าระรื่นกะชั้นอยู่ได้..ในขณะที่ชั้นรู้สึกว่าข้างในจะขยอกออกมาทุกทีที่เห็นหน้าเขา
เขา..อาจยังไม่รู้ว่าชั้นรู้เรื่องของเขาแล้ว..เพราะเพื่อนคนนั้นไม่ยอมให้ชั้นพูดหรือแสดงอาการอะไรทั้งนั้น..ทั้งๆที่ชั้นอยากประกาศให้ทั้งโลกได้รับรู้ว่าเขากำลัง "ทรยศ" ต่อคนที่ไว้ใจเขาอยู่

เขา..ยังพูดถึงเพื่อนคนนั้นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยย .ทั้งๆที่เพื่อนชั้นตอนนี้เขาเหมือนคนใกล้ตายอ่ะ
เขา..ยังสร้างภาพความเป็นนักคิด นักพูด..มองโลกในด้านบวกอวดใครต่อใคร..ถ้าชั้นพูดออกไปว่าตอนนี้เขาทำอะไรเพื่อนอีกคนอยู่แกคิดว่าจะมีใครเชื่อชั้นมั้ย..ถึงแม้แต่แกก็ไม่อยากจะเชื่อ..ชั้นรู้..เพราะตอนแรกๆที่เขาโทรมาชั้นก็ไม่อยากเชื่อจนได้ไปเห็นมากับตา...ได้ยินมากับหู..

ชั้นบอกเพื่อนคนนั้นว่า ..อย่ายอม..

ชั้นบอกเพื่อนคนนั้นว่า..หัดสู้เสียบ้าง

ชั้นบอกเพื่อนคนนั้นว่า..อย่าให้เขาทำร้ายเราฝ่ายเดียว

แต่เหมือน"สอนหมูให้ร้องเพลง.." แกก็รู้ว่าเพื่อนคนนั้น...

บางครั้งชั้นอยากโกรธ..แต่ก็โกรธไม่ลง..
บางครั้งชั้นอยากกลับหันหลังไม่อยากสนใจไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น...สุดท้ายชั้นก็ทิ้งเพื่อนไม่ลง..

ทำไมเขาถึงต้องเลือกที่จะเล่าให้ชั้นฟังด้วยนะ


โดย: ชั้นไม่อยากไปกินข้าวเที่ยงชิปเดียวกะเขาเลยย รู้มั้ย...ชั้นกินไม่ลงตั่งแต่รู้เรื่องของเขา (ปิ่นพระศิวะ ) วันที่: 11 พฤษภาคม 2551 เวลา:19:15:44 น.  

 
ถ้าแกเห็นว่าเขาทำยังไงกับเพื่อนคนนั้นบ้าง..ความรู้สึกดีๆมันจะไม่หลงเหลืออยู่อีกเลย...ไม่ว่าจะใช้เหตุผลอะไรที่ทำให้เขาเปลี่ยนใจในครั้งนี้..มันก็ไม่พ้นเหตุผลของคนที่เห็นแก่ตัวของผู้ชายห่วยๆคนนึง..


โดย: ชั้นไม่สามารถมองเขาได้เต็มๆตาแบบที่แล้วมาอีกแล้วหล่ะ (ปิ่นพระศิวะ ) วันที่: 12 พฤษภาคม 2551 เวลา:20:52:32 น.  

 

 
เค้ากะลัง ดราม่ากัน
มาถูกเวลาไหมเนี่ย

ก็ฝนมันตก แล้วเค้าก็เป็นห่วงตะเอง นี่น่า
รักษาสุขภาพกันด้วย

จะได้มีแรงรักษา ....หัวใจกันต่อไป....


โดย: autoall วันที่: 13 พฤษภาคม 2551 เวลา:7:56:17 น.  

 
อืม อืม แกชั้นจะไม่อินแล้ว..ปรกติแล้วชั้นจะควบคุมอยู่น่ะถ้าได้ระบายออกแต่กับเพื่อนคนนี้นี่แกก็รู้โลกส่วนตัวเขาแยอะมีอะไรเก็บเงียบตลอด..และก็ไม่ยอมให้ชั้นทำอะไรพูดอะไรเลย..แม้แต่พ่อแม่เขาเขาก็ไม่บอกเก็บตัวอยู่แต่ในห้องพระหน่ะ..

เขายังไม่รู้หรอกว่าชั้นรู้เรื่องของเขาแล้วเพราะสัญญากับเพื่อนไปแล้วว่าจะไม่พูดช้านก็กลัวเป็นหมาถ้าวันหนึ่งเขาดีกัน..ช้านไม่กวนแกแล้วน่ะ


โดย: แกไปซ่อมเสื้อต่อแหอะ.. (ปิ่นพระศิวะ ) วันที่: 13 พฤษภาคม 2551 เวลา:9:23:37 น.  

 


โดย: บอกว่าอย่าซีเรียสสสสสสสสสสสสสส IP: 58.137.153.81 วันที่: 13 พฤษภาคม 2551 เวลา:17:02:25 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ดวงตาสวรรค์
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เบื่อคน สนแต่หมา ดีก่า
Friends' blogs
[Add ดวงตาสวรรค์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.