หนุ่มน้อย ณ บาบิโลน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




body {background-color:#ff6600}
Group Blog
 
<<
เมษายน 2555
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
1 เมษายน 2555
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add หนุ่มน้อย ณ บาบิโลน's blog to your web]
Links
 

 
เมื่อถึงวันที่ความหลังควรจะไป

ไม่ได้อัพบล็อกนาน  ตอนแรกก็กะว่า  วันนี้จะเป็นวันสบายๆ

แต่เรื่องเล็กๆ  ที่ไม่น่ามีอะไร  กลับคลายปมบางอย่างในหัวใจเราได้อย่าง... น่าสงสัย

..............................................................................................

วันนี้  มีโอกาสได้ไปดูหมอดูที่แม่นพอสมควร  แรกๆ ก็ว่าจะไปดูเรื่องการลงทุนที่วางแผนไว้พอเป็นไกด์ให้ชีวิตสักหน่อย  ไปๆ มาๆ เรื่องที่พลาดไม่ได้เมื่อไปดูหมอคือ  "เนื้อคู่"

หมอดูทายมาอย่างแม่นยำทะลุกลางหัวใจว่า...

"คุณมีคนเข้ามาชอบมากมายในระยะนี้  แต่ว่าก็ว่า...  คุณกลัวการเริ่มต้นใหม่  ทำให้ไม่ตกลงปลงใจกับใครสักที  แต่ถึงอย่างไร  คนรักเก่าๆ   เพื่อนหญิงที่เคยคุยและหายไป  และที่เ้ข้ามาใหม่   จะมามะรุมมะตุ้มกันในช่วงนี้"

ด้ัวยนิสัยความระแวง  ถึงต้องถามกลับไปว่า

"รวมถึงคนที่เคยเลิกรากันไปด้วยหรอครับ... "

"ขอ 1 ใบค่ะ"  หมอดูสาวตอบ  

"กับคนเก่า  พี่ไม่อภัยให้เขาหรือมีอะไรค้างคาใจกันหรือเปล่าคะ"

"ครับ"..........


รับคำไป  ในใจก็แวบขึ้นกับเรื่องที่ผ่านไปนาน  ตั้งแต่เลิกกันมาเพราะแฟนเก่าแอบไปคบคนอื่นและเลือกจะเลิกกับเรา   ผมก็เลือกที่จะไม่ติดต่อใดๆ กับเขา  เพื่อตัดปัญหา  ทั้งๆ ที่เขาก็พยายามจะติดต่อมาหลายครั้งในวันเกิด  และวันเทศกาล  แต่ตอนนั้น  ความเหมาะสมที่จะติดต่อในสมองเรา  มันไม่ใช่เลยสักนิดในเวลาแบบนั้น

แต่จู่ๆ พอแม่หมอถามคำถามเล็กๆ นี้   ทำให้ต้องหยุดคิดว่า
เอ...หรือเรายังติดกับอดีตจริงๆ  หรือเรายังกลัวการเริ่มต้นใหม่อยู่จริงๆ


"พี่ควรจะอโหสิกรรมให้เขานะคะ  อยากให้คุยกันและจบที่การยกโทษให้อภัยกัน  ไม่ใช่เพื่อใคร  แต่เพื่อตัวพี่เองจะได้หลุด  และเริ่มต้นใหม่ได้จริงๆ  ที่เห็นมันคือความทุกข์ค้างคาในใจ  และมันปิดกั้นใจพี่ไม่ให้ชอบหรือตอบรับความสัมพันธ์ใหม่ๆ ที่เข้ามา   ถ้าให้ดี  อโหสิกรรมให้กันนะคะ"


เราสนทนากันสักพัก  แม่หมอทายสิ่งต่างๆ ที่อยากรู้จนจบ...   ผมไม่รู้ว่า  คำทำนายจะแม่นแค่ไหน   แต่สิ่งที่แม่หมอพูดกลับสะกิดใจด้านๆ  ให้เลือกที่จะทำอะไรสักอย่าง


ใช่!  สิ่งที่แม่หมอพูด   เป็นสิ่งที่ลึกๆ  ผมอยากทำมานาน   

เพียงแต่  ณ วันนั้นมันไม่ใช่เวลาที่จะพูด  ผมเข้าใจว่า  ผมลืมไปแล้ว   แต่....  ข้างในมันไม่ได้ลืมไปจริงๆ



"น้องครับ  พี่ขอเบอร์ใหม่ของ ... หน่อย   พี่มีเรื่องจะคุยกับเขานิดนึง"  ผมโทรหาน้องสาวแฟนเก่า

"ไม่ได้ดราม่าใช่ไหม  ต่อมน้ำตาแตกไม่เอานะพี่" 

"ไม่หรอก  พี่เลยจุดๆ นั้นมาไกลแล้วจ้า  จะคุยแต่เรื่องดีนะ  เอามาเถอะ"


บทสนทนาง่ายๆ  ไม่เยิ่นเย้อ

ญ:   "ฮัลโหล"  
ผม:  "เอ่อ... (ญ)  ใช่ไหม  เราเอง"

ญ:   "คิดยังไงโทรหา  นึกว่าจะเลิกคบกันไปแล้วซะอีก"
ผม:  "ก็เลิกคบแหละ  เพราะที่บ้านเขาไม่อยากให้ติดต่อด้วยแล้ว"

ญ:   "แล้วโทรมาทำไม"
ผม:  "แค่อยากบอกว่า  เราไม่ได้โกรธแล้ว  ทำใจให้สบายนะ  อย่าคิดมาก"

เราสนทนาเรื่องสัพเพเหระกันอยู่สักพัก  เนื้อความก็เป็นแค่การถามถึงชีวิตในช่วงที่หายกันไป  แน่นอนว่า  คำตอบคำถามดูห่างเหินไปตามสภาพ  แล้วก็ถึงเวลาที่อะไรในใจมันควรจะออกมา...

ญ:   "เอ่อ  เรายังจำสิ่งดีๆ ที่ (ผม)  ทำให้ได้ตลอดนะ  เรามีความสุขทุกครั้งที่คิดถึงมัน   อะไรที่เราเคยทำร้าย (ผม)  ไว้   ยกโทษให้เรานะ"

ผม:  "อื้ม  เราอโหสิกรรมให้  ถ้านึกถึงสิ่งที่เราเคยทำให้  อยากให้คิดว่า  ที่เราทำให้เพราะเราอยากให้เธอมีความสุข   ถ้าวันนึงต้องเจอกับใครที่เขาทำให้ทุกข์ใจมากๆ  ก็อย่าไปทน   ให้นึกถึงสิ่งที่เราทำให้เธอไว้   รักตัวเองให้มากๆ นะ  ดูแลตัวเองดีๆ"

ญ:  "ขอบคุณมากจ้ะ  ขอให้ (ผม) มีความสุขกับคนที่ดีๆ นะ"

ผม:  "อื้ม...  ก็อโหสิกรรมให้เราด้วยนะ  อะไรที่เราเคยทำไม่ดีต่อเธอไว้  ก็ยกโทษให้เราด้วยนะ"

ญ:  "จ้า  เราอโหสิกรรมให้"

เหมือนจะอยากพูดอะไรเพิ่มเติม  แต่ละครมันควรจะจบมันก็ควรจะจบใช่ไหม  ไม่มีประโยชน์ที่จะคุยมากขึ้น  เพื่อสร้างความผูกพันใหม่ๆ    มันควรจะเป็นความทรงจำไปอย่างนั้นแหละดีแล้ว

ผม:  "โอเค  ที่เราอยากจะพูดมีแค่นี้แหละ  ขอให้เธอโชคดี  ดูแลตัวเองนะ"
ญ:    "เอ่อ... จ้ะ  บายๆ  โชคดี  ดูแลตัวเองเหมือนกันนะ"


บทสนทนาไม่กี่นาที  แต่คลายปมความสงสัย  ความโกรธ  ความอยากรู้เรื่องของเขา   และบทสรุปความทรงจำเก่าๆ ได้หมด  ทั้งๆ ที่ไม่ได้ตอบอะไรเลยนอกจาก  "อภัย"

เหมือนใจเราได้ปลดปล่อย...


ยังไงซะ   การส่งต่อความห่วงใยและการอภัยให้กัน  มันก็ดีกว่า  การเก็บอดีตที่ผิดพลาดซุกไว้ในใจ  เพื่อโทษว่าเป็นเพราะเราเพราะเขา  ไม่มีวันจบ

ก็แค่เราไปกันไม่ได้  ทุกอย่างก็มีทางของมัน


โชคดีนะ  ลากันจริงๆ แล้ว ...  ความหลัง





Create Date : 01 เมษายน 2555
Last Update : 1 เมษายน 2555 1:29:29 น. 2 comments
Counter : 365 Pageviews.

 
ยินดีกับการปลดปล่อย ...ด้วยคำว่า "อภัย" ค่ะ..


โดย: rakpama07 วันที่: 1 เมษายน 2555 เวลา:23:12:54 น.  

 
ขอบคุณครับ ^^


โดย: หนุ่มน้อย ณ บาบิโลน วันที่: 4 เมษายน 2555 เวลา:0:13:51 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.