หนุ่มน้อย ณ บาบิโลน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




body {background-color:#ff6600}
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2557
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
232425262728 
 
2 กุมภาพันธ์ 2557
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add หนุ่มน้อย ณ บาบิโลน's blog to your web]
Links
 

 
ระบายการเมืองไทย

  เมื่อวาน 1/2/2557  เป็นวันเริ่มต้นวันแห่งความรักปีนี้  ด้วยการปาระเบิด ยิงกัน  ดีที่ไม่มีคนตาย  ใจคอไม่ดีเลย

ไม่ใช่อะไร  แค่คิดว่า  ถ้าวันนี้  คนที่เดินไปตรงนั้นเป็นแฟนเรา ญาติเรา พี่น้องเรา  เราจะรู้สึกยังไง  มันใกล้ตัวเรามากเลย

วันนี้  นาย ก.  ฆ่า นาย ข.
วันพรุ่งนี้  ญาตินาย ข.  พาเพื่อนมารุมฆ่า  นาย ก.
วันมะรืน  ญาตินาย ก. พาเพื่อนมารุมฆ่า  ญาตินาย ข. กับเพื่อน

จาก 1 ครอบครัว เป็น 2-3-4 มากขึ้นเรื่อยๆ
จนถึงวันที่ทุกคน  มีญาติที่ถูกฆ่าตายจากเหตุการณ์รุนแรงพวกนี้กันทุกบ้าน  

ถึงวันนั้น  ทุกคนก็มี "เหตุสมควรที่จะฆ่ากันและกัน" ได้แบบไม่ลังเล  แล้วสังคมมันจะเป็นยังไง

เมื่อหลายปีก่อน  เห็นเสื้อแดงมาเย้วๆ ปิดบ้านปิดเมือง  เผาบ้านเผาเมือง  จะจริงไม่จริงไม่รู้ล่ะ  แต่คนนอกอย่างเรา  แอบเดาตั้งแต่ตอนนั้นว่า  อีกไม่กี่ปี  ต้องมีคนฝั่งตรงข้ามมารวมตัวปิดบ้านปิดเมือง  แล้วก็ฆ่ากันตายอีก  เพราะคนที่แค้นเมื่อคราวก่อน  ยังมีอยู่อีกมาก  ถ้าจะมาไล่ฆ่ากันเพราะความคิดไม่เหมือนกัน  ต่างฝ่ายคงต้องฆ่ากันครึ่งค่อนประเทศ  ใครมันจะยอมให้ทำฝ่ายเดียว

วันนี้มันเป็นจริงแล้ว  และใกล้ตัวมากๆ  ความยุติธรรมที่ได้จากการฆ่าอีกฝั่ง  สะใจให้ฆ่าอีกฝั่ง  มันใช้ได้จริงหรอวะเนี่ย ??

หันมาดูในเฟส  คนที่คอนส่งแชร์รูปภาพหลายต่อหลายคน  ไม่ได้รู้ว่าเรื่องที่ส่งมาจริงไม่จริง  ก็แชร์ต่อไปเลย  บางคนปิดหูปิดตา  พวกตัวเองทำอะไรไม่ผิด  แล้วก็แชร์กันบนโลกออนไลน์

เขาจะรู้ไหมนะ  ว่าเขาไม่ได้ส่ง  "ส.ค.ส."    แต่เขาส่ง  "ความแค้น"  และเป็นความแค้นที่น่ากลัวด้วย  เพราะเป็นความแค้นที่มาจาก  "ความคิดจะเรียกร้องหาความยุติธรรม"   ความแค้นตัวนี้  มันทำให้ทุกคนคิดว่า  "ตัวเองเป็นฝ่ายถูก"   และไม่คุยกัน   ใครมายุแหย่  เอาภาพมีคำด่าพวกตัวเอง  มาให้ดูแค่นิดแค่หน่อย  ก็เป็นฟืนเป็นไฟ  จะด่ากันฆ่ากัน  ทั้งๆ ที่  อีกคนที่อยู่ตรงข้าม  ไม่เคยทำร้ายครอบครัวคนแค้นเลยสักนิด

น่าแปลก  ที่เรายอมรับ "นักการเมืองคนนึงที่เคยทุจริต"  และยอมใช้เขาเพื่อกำจัด  "นักการเมืองอีกคนที่ทุจริตมากกว่า"   ทำไม  เราไม่รวมเขาเป็นคนกลุ่มเดียวกัน  แล้วปราบพวกเขาให้หมดทั้งสองคน

ที่แปลกกว่าคือ  เขาบอกให้ทำอะไรเลวร้าย  ก็ทำ  เอารถมาปิดบ้านปิดเมือง  เผาตึกก็ทำ  เขาให้ทุบตีใครก็ไม่รู้ก็ทำ   เขาให้ด่าก็ทำ  เขาให้เดินไปเสี่ยงระเบิดก็ทำ  ตกลง  "เราใช้เขา"  หรือ "เขาใช้เรา"  ถ้ามีระเบิดตูมขึ้นมา  ใครตาย ??  ญาติใครที่ร้องไห้เสียใจ ??

ที่อยากจะเขียนถึง  และรู้สึกอัดอั้นมาหลายวัน  ก็คือ....

เวลาที่เจอคนที่เราคิดต่างกับเขา  แม้เราจะไม่อิงการเมืองฝ่ายไหน  เขาก็จะด่าเราว่าโง่  ด่าเราว่าไม่ติดตามข่าวสารบ้านเมือง  เราทรยศชาติ   เราอยากจะถามกลับเหลือเกินว่า...

ทางที่คุณเดินอยู่ตอนนี้  ทั้งสองสี  คุณกำลังพาประเทศชาติไปทางไหน ??  

คุณกำลังทวง "ความยุติธรรม"  หรือ  คุณกำลัง  "สะใจกับสันดานดิบที่อยากให้ใครสักคนตาย"  ที่มันฝังอยู่ในจิตใต้สำนึกคุณกันแน่ ??

ความยุติธรรม  ตามหลักสากลนั้น  อยู่ที่  "กฎหมายและกระบวนการยุติธรรม"

ถ้ากฎหมายมันไม่ดี  ไม่รัดกุม  เอาผิดนักการเมืองที่ทุจริตไม่ได้   ทำไมคุณไม่กดดันให้ "แก้กฎหมายที่หละหลวม"  ข้อนั้น   เหมือนกับที่พวกคุณเคยกดดันจนล้ม  พ.ร.บ. นิรโทษกรรม  ทำไมวันนี้ไม่เดินตามวิธีเดิมวิธีนั้น   ออกมาฆ่ากันทำไม  ??

ต่อให้  ฝ่ายรัฐบาลที่มีอำนาจอยู่  จะตีความกฎหมายเข้าข้างตัวเองยังไงก็ตาม  ทำไมไม่สู้กันด้วย "ทนายความ"  บนศาลยุติธรรม   หรือตัวพวกคุณเองวันนี้คือ  "ศาล"  คุณใช้กฎหมายข้อไหนสร้างสิทธิชอบธรรมของพวกคุณขึ้นมา  ที่คุณทำต่างอะไรกับที่อีกฝั่งทำเมื่อหลายปีก่อน

เหมือนนักบอลในสนาม   บางคนตัวใหญ่  บางคนตัวเล็ก  ถ้าทุกคนไม่ทำตามกติกา  ไม่เล่นกันแฟร์ๆ  คุณจะเห็นเกมส์ฟุตบอลที่สนุก  สวยงามและเที่ยงธรรมพอที่จะยอมรับได้  ได้ยังงั้นหรือ  บางครั้ง  คุณเห็นกรรมการเข้าข้างแบบเอียงๆ ไปบ้าง  แต่เมื่อผลออกมา  ทุกคนยอมรับกติกานั้น  ประท้วงบ้าง  กลับไปเรียกร้องแก้กฎกติกาฟุตบอล  จำนวนผู้ตัดสินบ้าง   แต่เมื่อทุกคนยอมรับกติกา   เกมส์กีฬานั้น  มันถึงอยู่ได้ยั่งยืนจนถึงปัจจุบัน  ไม่ใช่หรือ ??

ตอนผมเด็กๆ  เด็กผู้ชายที่ทะเลาะกัน  ใจนักเลงกว่านักการเมืองปัจจุบันนี้มาก  ไม่พอใจ  เดินออกมาต่อยกันด้วยหมัดลุ่นๆ  ตัวต่อตัว  ไม่มีหมาหมู่  ไม่มีฟ้องครู  ต่อยแพ้คือแพ้  บางคนต่อยไปหมดแรง  ชมชอบฝีมือคู่ต่อสู้  กลายเป็นเพื่อนซี้กันก็มี

อยากบอกไอ้แกนนำบนเวที  และไอ้ผู้นำรัฐบาล  ช่วยลงมาสู้แฟร์ๆ กับอีกฝั่งแบบที่สังคมยอมรับ  แบบคนใจนักเลง  ไม่ใช่คนใจหมา  แอบเอาระเบิดไปปาเขาที  เอาปืนไปลอบยิงเขาที   ถ้าอยากอัดกันจริงๆ  ก็ซัดกันด้วยหมัดลุ่นๆ ไปเลย  เห็นแกนนำทั้งเมื่อหลายปีก่อน  แล้วก็ปัจจุบัน  เห่าอยู่บนเวที   คนที่ตายจริงมีแต่คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่  คนถูกเกณฑ์มา   คนอุดมการณ์  คนรักความยุติธรรม   แต่แกนนำตัวหลัก  ตัวเดินเรื่อง  ไม่เคยตายเลยสักรอบ

หยุดเถอะครับ  ลองถอยออกมา  มานั่งมองดูก่อน  ดูสิว่า  จริงๆ แล้วคนที่ตีกัน  มันคิดเหมือนเราจริงๆ  มันอยากได้ความยุติธรรม  อยากเปลี่ยนประเทศไปในทางที่ดีจริงๆ  หรือ  "มันเหมารวมพวกเราเพื่อไปฆ่าคู่แข่งมัน" กันแน่ ??  คุณไม่รักชีวิตตัวเองก็ได้  แต่มองคนที่อยู่ที่บ้านบ้าง  คุณตายไป  พวกเขาจะอยู่ยังไง

ผมยังย้ำคำเดิม  ประเทศเราเป็น "ประชาธิปไตย"  และมี  "กฎหมาย"  จะเอาผิดใครสักคน  ควรยืนอยู่บน  "กระบวนการยุติธรรม"  เท่านั้น

แน่นอน  พวกศรีธนญชัย  ตีความเข้าข้างตัวเองต้องมี  แต่คุณก็ควรสู้กับมันด้วย  "ข้อเท็จจริง"  แบบรับจำนำข้าวตอนนี้   ที่กำลังโดนไล่จนตรอก  และกำลังจะเผยผลลัพธ์ออกมา

เราเป็นคนมีครอบครัว  ทำงานสุจริต  หาเช้ากินค่ำ  เราจะสู้กับคนมีพวก  สู้กับคนพกมีดพกปืน  สู้กับอันธพาลมีเส้นสายเป็นข้าราชการและนักการเมือง  เราสู้ด้วยกำลัง  สู้ไปก็มีแต่แพ้   เราประชาชนคนธรรมดา  ถ้าไม่ทำให้  "กระบวนการยุติธรรม"  มีข้อกฎหมาย "ที่ชัดเจนและตีความได้แบบเดียว"  ได้ล่ะก็....  ต่อไปอย่าหวังครับ  ว่าจะเรียกร้องอะไรให้ตัวเองได้   เรียกร้องไป  เจอจับยัดข้อหา  เจอคนสั่งเก็บสั่งฆ่า   แค่นี้  คุณก็ตายแล้วครับ

ชีวิตจริง  คนมีเงินมากกว่า  คนมีพวกมากกว่า  คนเลี้ยงอันธพาล  มันฆ่าเราตายได้ง่าย  ง่ายมากจริงๆ ครับ















Create Date : 02 กุมภาพันธ์ 2557
Last Update : 2 กุมภาพันธ์ 2557 2:01:13 น. 0 comments
Counter : 1213 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.