บูรพาไม่แพ้
ชือ entry อาจส่อถึงอายุอานาม

ผมกลับมาจากร้าน
ด้วยความเหนื่อยอ่อน

แม้ว่าจะเปิดแอร์มาสักพัก
หลังของผม
ก็ยังเต็มไปด้วยเหงื่อ
ที่จริงผมควรจะนอน
แต่ผมคิดว่า
ผมควรจะปลดปล่อยเรื่องราว
ในวันนี้ออกมาบ้าง
เหมือนกับ clear ram ในหัว
เพื่อจะได้นอนหลับอย่างสบาย
และตื่นขึ้นสู้กับวันใหม่อีกครั้ง

พูดถึงเศรษฐกิจในปัจจุบัน
คนที่มีอาชีพ "ค้าขาย"
ก็ต้องท้อไปตาม ๆ กัน

บรรยากาศมันไม่น่าจับจ่าย

พ่อค้าเอง 
ก็พยายามประหยัดเหมือนกัน

การทำธุรกิจเล็ก ๆ
นั้นยากกว่าการเป็นลูกจ้าง
ในความคิดของผมนะครับ
ผมเคยทำงาน
เป็น Marketing ของโรงแรม
งานนี้เป็นงานที่สบายตาสบายใจ
มีเงินเลี้ยงเหล้าเพื่อน
แต่ตอนนี้
เวลาจะไป "ตีแบด" กับเพื่อน
ก็ยังไม่มี

ผมกลายเป็นคน "เพื่อนน้อย" ไปแล้ว

เพื่อนนั้นสำคัญนะ
ถ้างานอยู่ตัวกว่านี้
ผมอาจจะยอม
ขับรถ 20 กว่ากิโล
เพื่อไปตีแบดกับเพื่อนกลุ่มนึง
แรกสุดคือ ได้ออกกำลังกาย
ได้ความเพลิดเพลิน
connection ทางธุรกิจก็ช่างมัน
ถือว่าเราจริงใจให้เพื่อน
เราจะได้คนที่จริงใจคืนมา
จะได้มาสักแค่ "คนเดียว" ก็ยังคุ้ม

กีฬาเป็น common interest
ของเหล่าบรรดาชายหนุ่ม
ซึ่งแม้ว่าผมจะ "ไม่ชอบเลย"
แต่ก็ต้องเล่นให้เป็นบ้าง
พ่อผมสอนให้เล่นฟุตบอล
เล่นตีแบดตั้งแต่เด็ก
เพื่อนสอนให้ผมเล่นสนุ๊ก
และโบว์ลิ่ง
ถ้าไม่หวังว่าผมจะต้อง "เก่งมาก"
ผมก็สามารถไปไหนต่อไหน
เป็นเพื่อนคนอื่นได้เกือบทุกที่

ยกเว้น "อาบอบนวด หรือ ซาวน่า"
มันไม่ใช่แนวผม

ผมเคยเลิกติดต่อกับเพื่อน
เพราะพวกมันดันถือวิสาสะ
ขับรถผมไปหิ้วผู้หญิงแถวสวนลุม
จากนั้นก็ไปเข้าโรงแรม
แล้วทิ้งให้ผมขับรถกลับบ้านคนเดียว

ตอนนั้นผมคิดว่า
"ความเกรงใจอยู่ตรงไหน"

แต่มาตอนนี้
ผมคิดว่ามันก็ไม่ได้
ทำให้เราเสียหาย หรือเสียทรัพย์อะไรมาก
เรื่องแค่นี้เราไม่น่า "ใจแคบ" กับเพื่อน
ผมพลาดไปแล้วจริง ๆ

ตัดกลับมาที่เรื่องงานดีกว่า

ผมคิดว่าร้านน่าจะไปรอด
เพราะเราไม่ได้ขายแพงอะไร
แต่จะเปิดสาขาใหม่ได้ไหม
คงจะต้องรอดูบรรยากาศการเมือง
ว่าจะมีเสถียรภาพมากขึ้นหรือไม่

ถามว่า "เศรษฐกิจไม่ดี"
แล้วเราควรลงทุนอะไรหรือไม่
ผมคิดว่าเราลงทุนได้
แต่พอเหมาะพองาม
การที่คนอื่นหยุดวิ่ง
แต่เรายังวิ่งต่อ
มันอาจจะเป็น "โอกาส" ของเราก็ได้

มองโลกในแง่ดี อ่ะนะ

นั่นแหละ ...
ผมจึงตัดสินใจลุยต่อ
ซึ่งมันเครียดมาก
แล้วก็จะไประบาย
โพสตามเฟสบุ็คอะไรก็ไม่ได้
การเมืองเป็นเรื่องอ่อนไหว
ถึงแม้มันจะทำให้เราแย่
การโพสอะไรรุนแรง
นอกจากจะทำร้าย "เพื่อน" ที่เรารัก
แล้วมันอาจจะย้อนกลับมา
ทำร้ายตัวเราเอง

สุดท้ายก็คือ "ต้องอดทน"
สู้ต่อไป
และจะ "ไม่แพ้"








Create Date : 05 มีนาคม 2558
Last Update : 5 มีนาคม 2558 2:41:51 น.
Counter : 341 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Guynes
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]



ผู้ชายเซอร์ ๆ ที่รักดนตรีเป็นชีวิตจิตใจ ชอบดื่มกาแฟและเบียร์ เคยฝันว่าอยากมีห้องสมุดเป็นของตัวเอง เพราะรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่านหนังสือ และจะอ่านแบบไม่กินไม่นอนจนกว่าจะอ่านจบ
มีนาคม 2558

1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
31
 
 
5 มีนาคม 2558
All Blog