If the disappointment is worth, it is that it makes me stronger
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2555
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
22 พฤศจิกายน 2555
 
All Blogs
 
การผจญภัยหมื่นลี้....จากหัวไก่สู่ด้ามขวาน ตอน แชงกริล่า - เต๋อชิ่ง


“ในที่สุดข้ามเขตแดนเหยียบแชงกริล่าแล้วว้อยยยยยยย” วันนี้ครบหนึ่งเดือนที่ออกเดินทางพอดี เหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่วันเท่านั้น ฉันจะได้ย่างก้าวเข้าสู่ดินแดนขวานทอง!!  โฮก....... ดีใจหลาย ห้าชั่วโมงแห่งการเดินทางร่วมกับเจ๊ช๋มจื้อมาถึงทางแยก ณ ที่สามพันสามร้อยเมตรจากระดับน้ำทะเล ฉันเดินออกจากสถานีรถประจำทางมองหายานพาหนะเข้าสู่กู่เฉิง<古城> หน้าสถานีคลาคล่ำไปด้วยรถตู้รับจ้างอันน่ารำคาญ ที่คอยประชิดตัวจับลูกค้า เสนอสถานที่ท่องเที่ยวรอบเมือง พูดพร่ำสารพัด แต่ไปว่าพวกเขาคงไม่ได้เพราะคนต้องทำมาหากิน

“อะไรนะ สิบห้าหยวน” อุส่าต์คิดในแง่ดีไม่เท่าไร ดันเกือบถูกคนจีนต้มเปื่อย จากทีแรกบอกราคาส่งที่ กู่เฉิง<古城> เพียงห้าหยวน แต่พอก้าวขาขึ้นรถกลับเปลี่ยนราคาได้อัตโนมัติเสียอย่างนั้น อันที่จริงระยะทางแค่นี้เลขมิตเตอร์ไม่กระดิกด้วยซ้ำแต่ดันคิดกำไรเกินงาม ฉันลงจากรถอย่างไม่แคร์สื่อ ไม่สนใจต่อเสียงเรียกที่ตะโกนยื้อยุดและสีหน้าท่าทางของชายคนนั้น

กรณีนี้มักเกิดขึ้นได้เสมอ และบ่อยครั้งเราเองเป็นฝ่ายจำยอมเสียเงินให้เขาไป พักหลังมานี้ปีกของฉันเริ่มแก่กล้า ท่อนขาเริ่มแข็งแรง ฝีปากเริ่มยื่น ว่าง่ายๆ ปากหมามากขึ้นเรื่อยๆ ความเกรงใจลดฮวบฮาบไปอีกห้าสิบเปอร์เซ็น ไม่พอใจกับอะไรฉันพูดโพล่งตรงๆ เสียอย่างนั้น ไม่ยี่หระต่อใครหน้าไหนที่พยายามตะล่อมหลอกลวง หรือแลไม่น่าพอใจ โดยเฉพาะกับพวกรถรับจ้างที่ชอบบอกราคาเกินจริงและถูกฉันตอกกลับ ปิดประตูใส่หน้าอย่างไม่ปรานี มาคิดอีกทีช่างเป็นคนมารยาทแย่ชะมัดเลย ทว่าในทางกลับกันชาวจีนไม่ได้เป็นชาติคิดเล็กคิดน้อย ต่อให้ตะโกนด้วยน้ำเสียงดุดันเท่าไรก็ยังเป็นแค่คำพูดธรรมดาๆประโยคหนึ่ง ต่างกับพี่ไทยขึ้นเสียงหน่อยตกใจ เถียงทะเลาะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเพราะเรื่องหยุมหยิม  

หนึ่งหยวนก็ถึงได้..... ฉันเปลี่ยนใจใช้บริการรถประจำทางสายหนึ่งแถวหน้าสถานีไปลงหน้ากู่เฉิง<古城> จากนั้นเดินเท้าต่อเข้าไปด้านในและบังเอิญพบกับฝรั่งหัวทองหยิกหยองที่เดินอยู่ข้างทาง ฉันจึงเดินเนียนติดตามเขาคนนั้นมาจนถึงโฮสเทลสไตล์ทิเบตสุดเท่ห์ ซึ่งอยู่ต้นทาง พร้อมจัดการชำระเงิน วางกระเป๋า และออกไปสำรวจกู่เฉิง<古城>








อาคารไม้โบราณเปิดเป็นร้านค้าขายของที่ระลึกตลอดแนวทางเดินพื้นหิน มองไปทางไหนมีแต่หวี พวงกุญแจนำโชค เครื่องประดับ โมบาย และผ้าลวดลายที่มีสาวนั่งทอแสดงงานฝีมือ เหมือนกันทุกร้าน ที่เห็นต่างคงมีแต่หน้าตาของคนขาย และการตัดราคาสิ่งของหน้าร้านแข่งกับที่อื่นๆ ฉันแวะซื้อของฝากเล็กๆน้อยๆติดตัวกลับบ้านไปฝากบรรดาสหาย และครอบครัวอันเป็นที่รัก หลังจากที่ข่มใจไม่ซื้ออะไรเลยมาตลอดการเดินทาง ฉันกว้านซื้อกระดิ่งห้อยที่เชื่อว่าช่วยคุ้มครองปกป้องดูแลคนที่เรามอบให้ การเดินเลือกซื้อของช่างแสนสนุกสุขใจพอๆกับตอนเดินถ่ายรูป แต่ทุกข์ใจอีกทีเมื่อยามล้วงกระเป๋าแล้วเงินหดหาย






ช่วงเดือนอื่นถนนสายนี้อาจเต็มไปด้วยผู้คนทั่วทุกมุมโลก แต่วันนี้มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่านักท่องเที่ยวกลับดูโหรงเหรงบางตา เห็นจะมีแต่บรรดาหญิงสาวจับกลุ่มปักผ้า และอาม่ากางร่มนั่งเม้าท์อยู่หน้าบ้าน  ฉันเดินวนอยู่ตามร้านของที่ระลึก โผล่ไปตามซอยต่างๆจนพ้นดงร้านค้า ผับบาร์ และเกสเฮ้าท์ที่ตั้งเรียงราย เข้าสู่ความเป็นชุมชนอาศัย อันเงียบสงัด ปิดประตูสนิท กับหมายักษ์ล่ามโซ่จ้องไล่งาบฉัน








เดินวนชักหลงทิศ เห็นก้อนอะไรเล็กๆขาวๆ โก่งโค้งอยู่ระยะไกล สายตาจดจ้องทันทีไปที่ก้นหนูน้อยนั่งถ่ายอยู่ใต้เจดีย์สีขาว อ่าห์.... ช่างเป็นภาพที่งดงามยิ่ง.... เลยต้องบันทึกภาพมาสักหน่อย เด็กชายกระจ้อยหน้าตาน่าเอ็นดูในบ้านไม่มีห้องน้ำหรือไร เจ้าถึงมาถ่ายหนักอยู่แถวนี้ ยิ่งเห็นหน้าแล้วรู้สึกถูกชะตา ฉันเลยใช้กลยุทธ์เอาขนมหลอกล่อเด็ก จับมาเป็นแบบถ่ายรูปสักหกห้าใบ ถูกใจเจ๊มาก.....รับประกันได้ว่าโตมาหล่อแน่นอน แต่ขออย่างเดียวโตขึ้นอย่าไปถ่ายหนักใต้เจดีย์แบบนี้เชียว เดี๋ยวเจ๊ใจสลาย







รูปแบบชุมชนทิเบตที่นี่แตกต่างจากตันปา<丹巴>หรือเมืองอื่นๆ บ้านเรือนส่วนใหญ่ทำจากไม้ และหลังคาไม้ทับด้วยกันหินหลังเตี้ยๆ อาจมีก่อด้วยอิฐบล๊อกและโบกทับด้วยดินบ้าง แต่มิได้ทำเป็นทรงตึกแถวหน้าตาเหมือนที่เคยพบ ยิ่งบ้านรอบนอกอาณาเขตกู่เฉิง<古城> รูปแบบอาคารค่อนข้างสมัยใหม่หลุดพ้นจากความโบราณที่ถูกนำมาเป็นจุดขายในทุกที่



สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจของชุมชนนี้ที่ฉันอยากนำเสนอคือ การจัดตั้งพื้นที่สำหรับกระจายรายได้ของคนในชุมชน โดยมีศูนย์จำหน่ายแสดงสินค้าหัตถกรรมของคนในพื้นที่ ภายใต้การดูแลของ Shangri-La Handicraft Development Center ซึ่งก่อตั้งโดยชาวฮ่องกงที่เข้ามาบุกเบิก เพื่อเปิดโอกาสให้คนท้องถิ่นมีรายได้จากงานที่พวกเขาทำขึ้นมาแต่ยังขาดโอกาสทางการตลาด ส่วนราคาสินค้าค่อนข้างสูงไปตามงานฝีมือที่ฉันเห็นแล้วต้องวาง นอกจากนี้ยังมีห้องสมุดเล็กๆสำหรับผู้ต้องการอ่านหนังสือ และเปิดสอนภาษาอังกฤษแก่ผู้ที่สนใจทั่วไป โดยได้รับความช่วยเหลือจากนักท่องเที่ยวต่างประเทศที่อาสาสมัครเข้ามาเป็นอาจารย์ผู้สอน เอ่อ ไม่ทราบว่ามีใครอยากเรียนภาษาไทยบ้างไหมเอ่ย อยากทำมั้งง่ะ




Create Date : 22 พฤศจิกายน 2555
Last Update : 22 พฤศจิกายน 2555 21:56:54 น. 11 comments
Counter : 1200 Pageviews.

 
อยากไปบ้างงงงง


โดย: แฟนlinKinPark วันที่: 23 พฤศจิกายน 2555 เวลา:0:32:55 น.  

 
ยังคงตื่นเต้นกับผู้เล่าด้วยทกครั้งคร้า ผจญภัยหมื่นลี้จริงๆกับการเดินทางลำพัง
ได้ถ่ายทอดประสบการณ์ "กู่เฉิง" ดินแดนที่อีกหลายๆคนอยากไปเที่ยว
ถ่ายภาพสวยจังค่ะ หนุ่มน้อยน่ารักจริงๆ น้องหมา4ขาก็น่ารัก
บรรยายได้เห็นภาพจริงๆค่ะคุณ gutswallow
สุขสันต์วันหยุดนะคร้า
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้
gutswallow Literature Blog


โดย: tui/Laksi วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 เวลา:7:43:41 น.  

 
ยังยืนยันอีกทีว่าอยากไปบ้างอ้ะ

โหวตหมวดท่องเที่ยวให้นะจ๊ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 เวลา:9:51:34 น.  

 
ช่างเป็นการเดินทางที่ยาวนานและยาวไกลหมื่นลี้จริงๆ
เมืองนี้ชอบค่ะ ใฝ่ฝันอยากจะไปมานานแล้ว
ดูขลัง (ในความเก่า) และน่าจะสงบดี (แต่สงสัยคงเฉพาะช่วงโลซีซั่น)

ชอบแก้มเด็ก สงสัยเริ่มแตกบ้างแล้วล่ะ แดงซะขนาดนั้นน่ะ

ภาพประกอบสวยๆ ทั้งนั้นค่ะ...ชอบบบบ ดูเพลินดี


โดย: รุ่นป้าหน้าใส วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:30:19 น.  

 
ขอบคุณกำลังใจ จากดินแดนที่ห่างไกลนะคะ

เด็กน้อยนัยน์ตาไร้เดียงสามากค่ะ


โดย: little mouse in big apple วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:43:13 น.  

 
ที่นี่เหมือนหลุดมาอีกโลกนึงเลยจริงๆ
ฟ้าก็ใสได้ใจ

เกือบถึงแล้วใช่มั๊ย
เดินทางกันนานมากๆ


โดย: VELEZ วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:59:40 น.  

 
ชอบบรรยากาศหมู่บ้านในชนบทจังเลยค่ะ
ดีใจที่ที่นั่นมีการตั้งศูนย์หัตถกรรม กระจายรายได้ให้ชุมชุม

ขอบคุณที่แวะมาชมภาพใบไม้เปลี่ยนสีนะคะ
ตอนนี้ที่อิตาลีเริ่มหนาวขึ้นเรื่อยๆ แล้ว เดี๋ยวเดือนหน้าคงคึกคักกับงานคริสมาส ไว้จะเอาภาพมาฝากกันอีกค่ะ


โดย: diamondsky วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 เวลา:22:48:19 น.  

 
ลุยตามมาค่ะ เหมือนได้เที่ยวเองเลย


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 25 พฤศจิกายน 2555 เวลา:12:18:29 น.  

 
เป้นที่ซึ่ง อยากไปเอามากๆครับ
เฮ้อ คนบางคนเดินอยู่ในความฝันของเราน้อ
อยากไป ถ่ายภาพ แชะๆๆ

ราตรีสวัสดิ์นะครับ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 26 พฤศจิกายน 2555 เวลา:0:21:33 น.  

 
ชอบมาก ๆ ค่ะ รูปก็สวย ^^


โดย: :D keigo :D วันที่: 28 พฤศจิกายน 2555 เวลา:23:45:23 น.  

 
เด็กๆ แถวๆ นี้ หน้าตาหล่อ สวย น่ารักกันทุกคนเลยรึเปล่าเนี่ย


โดย: Phoebe Buffay วันที่: 4 ธันวาคม 2555 เวลา:2:57:14 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

wanderswallow
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Custom Search
New Comments
Friends' blogs
[Add wanderswallow's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.