If the disappointment is worth, it is that it makes me stronger
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2554
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
3 ตุลาคม 2554
 
All Blogs
 
การผจญภัยหมื่นลี้....จากหัวไก่สู่ด้ามขวาน ตอน จิ่วไจ้โกว



สายลมเย็นพัดเสียงวูวู ผ่านช่องหน้าตาเล็กๆที่แง้มไว้สัมผัสกับใบหน้า กลิ่นผืนดินเสฉวน ทุ่งหญ้าสีเขียวขจี และต้นไม้ใบผัดกาดลอยล่องมากับอากาศ ฉันนั่งพิงแอบหน้าต่างยื่นจมูกและปากน้อยๆรับโอโซนอันสดชื่นผ่านช่องเล็กๆนั้น เฝ้ามองทิวทัศน์ที่เปลี่ยนแปลงอยู่บนรถประจำทางระหว่างเมืองที่กำลังวิ่งเข้าสู่ จิ่วไจ้โกว <九寨沟>

เมื่อเช้านี้ฉันนึกว่าจะได้นอนค้างเมือง กว่างหยวน<广元> เสียแล้ว รถไฟเทียบชานชาลาช้าไปกว่าสิบนาที ซึ่งหมายความว่ารถรอบหกโมงเช้าที่เข้าจิ่วไจ้โกว <九寨沟> ออกจากสถานีเรียบร้อย ฉันลองเสี่ยงวิ่งไปที่สถานีรถประจำทางที่อยู่ตึกถัดไปจากสถานีรถไฟ ใจหวังเป็นอย่างยิ่งว่าฉันอาจโชคดีหรือมีรถรอบอื่นที่สามารถพาฉันไปถึงที่หมายได้ และแล้วคำอธิษฐานก็สัมฤทธิ์ผล รถประจำทางไม่ได้วิ่งออกไปไหน ยังคงจอดรอผู้โดยสารให้เต็มคันรถอยู่ที่ประตูทางออก ฉันรีบก้าวขึ้นรถกว่างหยวน - จิ่วไจ้โกว <广元 -九寨沟> [1] ซึ่งมีผู้โดยสารไม่ถึงสิบคนและรอเวลากว่าครึ่งชั่วโมงจึงได้เริ่มออกเดินทาง

รถเคลื่อนตัวจากตัวเมืองกว่างหยวน<广元> วิ่งฝุ่นคลุ้งผ่านอุโมงค์หินทะลุไปสู่อีกฝาก และข้ามสะพานเล็กๆระหว่างภูเขาแวะรับผู้โดยสารตลอดทาง แสงแดดเริ่มสาดส่องมองเห็นถึงทางลูกรังที่รถกำลังวิ่งเลาะบนไหล่เขาอันคดเคี้ยว ถนนขรุขระจนรถโขยกเขยก ราวกับว่าร่างกายเป็นกาแฟกระป๋องที่ถูกเขย่าผสมให้เครื่องในมารวมกัน เรือตักหินน้อยใหญ่กระจายตัวทำงานหมุนสายพานโผล่ขึ้นเหนือแม่น้ำไป๋สุ่ยเจียง <白水江>ที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางขุนเขาซึ่งกำลังสะท้อนเงาบนผืนน้ำสีฟ้าโดยมีไอหมอกปกคลุมจางๆ ฉันเฝ้ามองผืนนาขั้นบันได ต้นไม้ใบหญ้าสีเขียวที่ซอกซอนอยู่ทั่วผืนแผ่นดินที่ขนาบกับสายน้ำเหนือเขื่อน ซึ่งไหลผ่านบ้านเรือนน้อยใหญ่ที่ตั้งอยู่เชิงเขาริมฝั่งแม่น้ำจนถึงเมือง เหวินเสี้ยน <文县> ชุมชนที่มีลำธารตัดผ่านกลางเมืองและผู้คนอาศัยอยู่อย่างหนาแน่น






























พวกเรานั่งรถตีโค้ง ม้วน วน ตามขอบเขา และแวะจอดเข้าห้องน้ำระหว่างทางเป็นระยะ ความจริงฉันไม่ได้พิสวาสหรือมีความผูกพันส่วนตัวอะไรกับห้องน้ำของเมืองจีนนัก แต่มันแค่อดไม่ได้ที่ฉันต้องถ่ายภาพทุกซอกมุมของห้องน้ำและให้คะแนนไปด้วย ฉันชอบที่จะส่งภาพและเรื่องราวของห้องน้ำเมืองจีนให้เพื่อนได้รับรู้ จนเพื่อนคนหนึ่งเสนอให้เปลี่ยนหัวเรื่องเขียนเรื่องส้วมเมืองจีนท่าจะรุ่งกว่า

พี่ที่เรียนในต้าเหลียน<大连> ด้วยกัน เคยบอกกับฉันว่า ยิ่งระยะทางห่างไกลออกจากเมืองมากเท่าไร ผนังกั้นห้องน้ำจะหายไปทีละบานสองบานตามระยะทางนั้น ฟังแล้วคล้ายกับทฤษฎีวิทยาศาสตร์ กฎการสร้างห้องน้ำเมืองจีนอะไรเทือกนั้น ซึ่งฉันกลับพบว่าทฤษฎีความห่างไกลชุมชนกับห้องน้ำไม่ได้เป็นจริงอย่างที่พี่เขาว่าเสมอไป เพราะขนาดฉันเดินทางไม่ไกลจากตัวเมืองนัก ผนังห้องน้ำยังหายไปทั้งแถบ เปิดเป็นมุมสาธารณะโล่ง สบายหวิว ให้ชาวจีนยืนต่อแถวพินิจพิเคราะห์บั้นท้ายเรา

ห้องน้ำเมืองจีนมีหลายมาตรฐานให้เลือกสรร เรียกได้ว่าฉันเข้ามาแล้วเกือบทุกรู ตั้งแต่โถนั่งสบายก้นแบบพื้นที่รโหฐานมีเครื่องทำความร้อนอย่างดี ส้วมซึมเกรดต่ำน้ำแห้ง รางน้ำไหลไร้ประตู หลุมคอนกรีตส่วนตัว เพิงหลุมดินขุดเบ้ากว้างตามใจผู้ใช้บริการหามุมหย่อน หรือแมกไม้เกล็ดหิมะบนมั่วเหอ<漠河>

ส้วมไม้ขัด คืออีกรูปแบบหนึ่งของห้องน้ำที่ฉันกำลังเผชิญอยู่ ณ ตอนนี้ แผ่นไม้กระดานบางๆวางขัดเว้ารูตรงกลางมีสสารอุ่นๆควันขึ้นหลากสีโผล่เหนือน้ำ ด้านข้างกั้นเป็นฉากรูปตัวแอลด้วยไม้กระดานและพลาสติกกระสอบสีๆแบ่งเขตระหว่างชายหญิง ส่วนด้านหน้าเปิดโล่งมองเห็นถึงสายน้ำและเรือแล่นผ่านอยู่เบื้องล่างอย่างเย็นตา อีกด้านหนึ่งเปิดโล่งอยู่ข้างแปลงผักหัวผักกาดที่ได้ปุ๋ยดีงอกงามจนใบโตสีสวย ผู้สร้างได้คำนึงถึงประโยชน์การใช้งานไว้อย่างดีเยี่ยม ส่วนที่เปิดโล่งนี้สามารถส่งกระดาษทิชชู่และนั่งคุยแก้เหงากับชาวจีนที่ยืนต่อแถวรอใช้บริการบรรเทาทุกข์บนไม้กระดานขัดแผ่นนั้นได้อีกด้วย

จากความอายกล้าๆกลัวๆที่เคยมี ฉันต้องกล่อมตัวเองให้เคยชิน พยายามมองทุกสสารเป็นเรื่องธรรมชาติ ครั้นเก็บทุกข์ไว้นานนักมันทรมานร่างกายเสียเปล่า หากสสารไม่ซ่านกระจายพอมีพื้นที่ให้ฉันได้เหยียบ ฉันก็พอหลับตาปิดจมูกข่มใจกันไปได้ ตราบใดที่ชาวจีนไม่อายเรา เราต้องไม่อายเขา ของเหมือนๆกันผลัดกันเชยชม ดอมดมกันไป ไร้ยางอายให้มากกว่าเดิม























บรรยากาศสวยๆพบได้เกือบตลอดเส้นทาง ฉันแทบไม่ละสายตาจากทัศนียภาพนอกรถ จนกระทั่งมาถึงเมืองจิ่วไจ้โกว<九寨沟> ตึกคอนกรีตสูงๆตั้งเรียงรายอยู่ท่ามกลางภูเขาดูขัดแย้งพิกล ฉันเดินลงจากรถ มองหาอุทยานและรถไปส่งยังที่พัก คนขับรถรับจ้างนับสิบเดินเข้ามาเสนอตัวไปส่งถึงอุทยาน

“ร้อยยี่สิบหยวนน้อง”

“ ห่ะ อะไร เพื่อนฉันเคยมา บอกแค่เจ็ดถึงแปดหยวนเอง มั่วแล้ว ไม่ไปๆ” ฉันรีบไล่คนขับรถและประหลาดใจกับราคาที่เสนอสูงลิ่ว

“เจ็ดแปดหยวนไปไม่ได้หรอก อยู่ไกลจะตาย”

“อย่ามาหลอกๆ เพื่อนบอกมาราคานี้เลย”

“นั่นมันสถานีรถจิ่วไจ้โกวหรือป่าว นี่มันสถานีรถจิ่วไจ้โกวเสี้ยนเฉิง(ตัวเมืองจิ่วไจ้โกว)”

“ไม่รู้ๆ แต่เพื่อนบอกมาว่าเจ็ด แปดหยวน ”
ยังคงยืนยันความงี่เง่าต่อไป

“พวกเราไม่ได้หลอกจริงๆ ไม่เชื่อหรอ จิ่วไจ้โกวที่น้องอยากไปมันต้องไปอีกสี่สิบกว่าโล”

“นี่จะไปจิ่วไจ้โกวหรอ.... เราไม่ได้ส่งถึงที่นั่น ช่วงนี้รถวิ่งเข้าแค่ตัวเมืองเท่านั้น นอกจากรถที่มาจากเฉิงตูส่งถึงที่นั่นเลย ถ้าอยากไปตรงนั้นต้องหาต่อรถไปเอง”
คนขับรถประจำทางที่มาจากกว่างหยวน<广元>เดินเข้ามาช่วยพูดเสริม พร้อมกับกลุ่มคนขับรถที่เดินเข้ามาอธิบายให้รายละเอียดกันมากขึ้น

“อย่ามาหลอกๆ ฉันชอบโดนหลอกประจำ อย่างนี้ต้องมีรถประจำทางจากเมืองวิ่งไปแถวอุทยานสิ เดี๋ยวฉันไปกับรถประจำทางก็ได้”

“มีมันก็มี แต่ตอนนี้รถหมดแล้ว ไม่ใช่ฤดูท่องเที่ยวรถไม่ค่อยวิ่งกันเท่าไร พวกเราไม่ได้หลอกเธอแน่นอน”






















ฉันชั่งใจอยู่นานว่าควรเชื่อผู้ประกอบการชาวจีนที่รุมล้อม หรือคงความงี่เง่ามองหารถประจำทางต่อไป คัมภีร์ในมือบอกแค่ว่ารถมาส่งถึงจิ่วไจ้โกว <九寨沟> แต่มิได้บอกว่าเสียด้วยว่าสถานีจิ่วไจ้โกวตัวเมืองหรืออุทยาน มาเพียงครั้งแรก หน้าตาของสถานีที่ต้องลงเป็นยังไงไม่เคยรู้ รู้แค่ว่าจิ่วไจ้โกว <九寨沟> น้ำสวยมาก ควรมาชม ครั้นจะให้อยู่แต่ที่สถานีรอคอยความหวัง หรือเข้าไปนอนในตัวเมืองซึ่งท้ายที่สุดแล้วฉันต้องออกมาตามหารถอยู่ดี ฉันจึงต้องละความระแวงและตัดสินใจขึ้นรถของชาวจีนที่พยายามอธิบายให้ฉันฟังอยู่นานพร้อมทั้งต่อรองราคาตามความสามารถของฝีปาก จากตัวเมืองใช้เวลาเพียงสามสิบนาทีเข้าสู่ชุมชนเล็กๆที่ตั้งอยู่ใกล้กับอุทยาน คนขับช่วยวนหาที่พักก่อนปล่อยฉันลง ฉันเข้าที่พักวางกระเป๋าและเดินสำรวจพื้นที่รอบๆของชุมชนที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายสไตล์ทิเบต ซึ่งมีธงมนต์โบกสะบัดอยู่ริมลำธาร ร้านค้าบานประตูสีสันที่ลงกอนปิดสนิททั่วถนนทั้งสาย ความคึกคักในหลายเดือนก่อน เหลือเพียงที่พัก ร้านอาหารและร้านขายของชำเพียงไม่กี่ร้านที่ยังคงเปิดบริการให้แก่ลูกค้าที่เดินทางมาเที่ยว ฉันแทบจะพลิกแผ่นดินหาร้านอาหารที่เปิดอยู่ แต่สุดท้ายต้องไปจบลงที่ นั่งสูดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับไส้กรอกข้าวโพดที่เต็มไปด้วยสารบอแร๊กซ์เพื่อนคู่ท้องอันคุ้ยเคยบนเก้าอี้ใต้ต้นไม้ริมธารฟังเสียงสายน้ำแสนเปลี่ยวอยู่ลำพัง .........

________________________________________

[1] ราคา 82 หยวน


Create Date : 03 ตุลาคม 2554
Last Update : 3 ตุลาคม 2554 22:31:53 น. 9 comments
Counter : 597 Pageviews.

 
วิวสวยมาก ๆ ค่ะ

แต่ถนนเล็กจริง ๆ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 4 ตุลาคม 2554 เวลา:14:35:10 น.  

 
โรแมนติกนะเทอ กินมาม่าคนเดียวเนี่ย แต่ภาพสวยจิงไรจิงอ่ะ รอไปอุทยานพร้อมตัสเทอเด้อออออ ขำอ่ะโดนหลอกจากซีอาานจนหลอนอ่ะดี้


โดย: kritchy วันที่: 4 ตุลาคม 2554 เวลา:20:57:27 น.  

 
ลงชื่อไว้ก่อน จะตามอ่านค่ะเป็นเมืองที่เราไฝ่ฝันเลยค่ะอยากไปเที่ยวมากกกกกกกก


โดย: อะไรก็ไม่ได้ วันที่: 5 ตุลาคม 2554 เวลา:20:06:24 น.  

 
อ่านๆๆๆ ดูรูปๆๆๆ อยากไปๆๆๆ

พออ่านเรื่องห้องน้ำ...
ขอคิดดูอีกทีนะคะ

แต่ตามมาเที่ยวด้วยบล็อกนี้ก็ได้เนอะ


โดย: little mouse in big apple วันที่: 6 ตุลาคม 2554 เวลา:22:21:02 น.  

 
อ่านจบเราโหวตสาขา diarist ให้เช่นเคย
เห็นด้วยค่ะ บรรยากาศวิวตลอดเส้นทางสวยงามมากๆจริงๆ
ชอบภาพวิวทุกภาพอ่ะ เขียนบรรยายเรื่องราวเหมือน
ศิลปินนักเขียนเก่งมากค่ะ ผจญภัยน่าตื่นเต้นดีจัง

แต่เราอึ่ง ทึ่ง กับคำบรรยายเรื่องส้วม ที่เมืองจีนจังค่ะ


โดย: tui/Laksi วันที่: 6 ตุลาคม 2554 เวลา:22:30:10 น.  

 
ว้าวว ค่ะ ว้าวววภาพก่อน
และมาว้าวววบทบรรยาย เรื่องชมพื้นที่สวย
เยี่ยมไปเลยค่ะ มาอะดินิดนึง
ตอนการทำภารกิจส้วนนนตั้วววส่วนตัว

กลรักลวงใจท่าทางน่าชมนะคะ
เพื่อนๆ บลอคพอมาชมปรากแล้วพูดถึงกันใหญ่เลยค่ะ


โดย: Sweety-around-the-world วันที่: 6 ตุลาคม 2554 เวลา:23:25:11 น.  

 
เป็นอีกที่ที่พี่อยากพาแม่ไปมากๆ เลยยยยยย

แต่ไม่รู้จะได้พาไปหรือเปล่า กลัวแม่ทนสภาพความเปลี่ยนแปลงที่สูงไม่ไหวอ้ะ

ดูน้ำที่นี่แล้วไม่ต้องไปดูที่ไหนอีกจริงๆ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 7 ตุลาคม 2554 เวลา:8:11:52 น.  

 
สวยมากเลยอะ น้ำยังกะมรกต

เรื่องส้วมเมืองจีน นี่สุดๆเลย


โดย: REX-REX วันที่: 14 ตุลาคม 2554 เวลา:16:03:09 น.  

 
บรรยากาศดูสวยสดชื่นดีจัง


โดย: Phoebe Buffay วันที่: 20 มีนาคม 2555 เวลา:12:52:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

wanderswallow
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Custom Search
New Comments
Friends' blogs
[Add wanderswallow's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.