If the disappointment is worth, it is that it makes me stronger
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2555
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
24 กรกฏาคม 2555
 
All Blogs
 
การผจญภัยหมื่นลี้....จากหัวไก่สู่ด้ามขวาน ตอน คังติ้ง - ตันปา 5

จากทางคอนกรีตเริ่มกลายเป็นดินแดงแห้งๆกับกองระเบิดขี้วัวเต็มพื้นมากมาย ยิ่งเดินไปชักเหนื่อยอ่อนนี่คืออีกครั้งหนึ่งที่ฉันเดินขึ้นเขาสนองตัณหาความอยากรู้อยากเห็นโดยมีจุดหมายปลายทางคือหอคอยสังเกตการณ์อันไกลลิบ แม้จะเหนื่อยอย่างไรฉันก็ต้องไปให้ถึงที่สุดเห็นเจ้าวัวกินหญ้าอยู่ตามเนินเขาแล้วรู้สึกอยากจับมาขี่เป็นยานพาหนะขึ้นเขาโดยเร็ว จากทางเดินเนินเรียบๆวนอ้อมไกลฉันเริ่มปีนเข้าทางลัด เหยียบหินจากก้อนหนึ่ง ข้ามไปอีกก้อนหินหนึ่งเอามือยันตัวเองจนมาถึงทางยกระดับอีกชั้นหนึ่งอย่างปลอดภัย



(ถ่ายเมื่อ มกราคม 2553)



(ถ่ายเมื่อ มกราคม 2553)



(ถ่ายเมื่อ มกราคม 2553)



(ถ่ายเมื่อ ตุลาคม 2554)


เหงื่อตก มือดำปี๋ กางเกงเลอะเทอะ เสื้อผ้าเกรอะกรังดินแดงฉันเพิ่งคิดกับตัวเองได้ว่า เหตุใดฉันถึงต้องมาปีนให้ตัวมอมแมม เสี้ยนตำมือด้วยวัวตัวบึกยืนกินหญ้ามองหน้าฉัน ส่งสายตาหวานถามเป็นเชิงนัยๆว่า “เอ็งเหนื่อยไหม กับสิ่งที่ทำอยู่ ทางดีๆก็มี จะปีนขึ้นมาเพื่ออะไร หือ” หน้ามันต้องการบอกกับฉันอย่างนั้นจริงๆฉันเพิ่งเข้าใจความรู้สึกของทาคุจิแล้วว่าการถูกวัวเคี้ยวหญ้ามองหน้ามันหยามความรู้สึกเราแค่ไหน



(ถ่ายเมื่อ มกราคม 2553)



(ถ่ายเมื่อ ตุลาคม 2554)



(ถ่ายเมื่อ มกราคม 2553)


ก้าวต่อก้าวเริ่ม เขยิบไปทีละน้อย ใกล้ถึงความเป็นจริงเสียงร้องตะโกนโวยวายอะไรสักอย่างดังมาจากเนินเขาด้านข้าง เวลาอยู่ตัวคนเดียวเปลี่ยวๆแล้วมีเสียงตะโกนดังขึ้นมา มันทำให้ระแวง ฟุ้งซ่านไปต่างๆนาๆว่าตัวเองทำอะไรผิดหรือฉันบังเอิญเหยียบย่ำนาข้าวใครหรือเปล่า? ยิ่งเดินขึ้นเสียงยิ่งชัดร้องเป็นพักๆไม่หยุดหย่อนเอ๊ะ...ไอ้เจ้านี่มันเป็นวรนุชอะไรถึงต้องตะโกนแหกปากเสียขนาดนั้น  ฉันเริ่มมั่นใจแล้วว่าเสียงนี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับฉันแน่นอนแต่มันมาจากไหน? เมื่อปีนขึ้นไป ปีนขึ้นไป ปีนขึ้นไปเรื่อยๆฉันก็พบกับเจ้าของเสียง ยืนจังก้าอยู่บนแปลงนามันไม่ใช่วรนุชแต่เป็นคุณโคเปลี่ยวเคี้ยวหญ้าอ่อน ร้องมอ มอ เสียงหลงคนละคีย์กับวัวไทย ดังไปถึงเชิงเขา ปัดโธ่...วัวตัวเดียวกลับคิดไปไกลหูของฉันนี่มันช่างจินตนาการล้ำเลิศเสียจริง



(ถ่ายเมื่อ มกราคม 2553)



(ถ่ายเมื่อ มกราคม 2553)


 หอคอยสูงตระหง่านกระจายเกลื่อนกลาดทั่วภูเขา แต่แล้วทำไมเรา ต้องปีนขึ้นเขาลูกนี้เอย .....เขียนไปชักต่อเป็นคำคล้องจอง เอาล่ะในที่สุดฉันก็ปีนขึ้นมาถึงหนึ่งในหอคอยผู้เฝ้าระวังภัยหลายร้อยปีของชาวทิเบตแห่งจงลู่<中路>ที่หมายตาไว้แต่ด้านล่าง ฉันปาดเหงื่อ เก็บลิ้นห้อย ซดน้ำลายไหลยืดกลับเข้าปากและแหงนหน้ามองสำรวจหอคอยหน้าตาคล้ายปล่องไฟอยู่ใกล้ๆประตูทางเข้าหอคอยถูกก่อหินปิดทับเนียนไปกับตัวหอคอยเหลือไว้แต่รูช่องเล็กๆที่อยู่ด้านบนสุด ถ้าหากฉันอยู่บนยอดหอคอยนี้คงมองเห็นไปถึงหมู่บ้านบนเขาอีกฟากหนึ่งเป็นแน่ยังโพบอกฉันว่าหอคอยเหล่านี้มีไว้สำหรับป้องกันสงครามและระวังภัยหมู่บ้านในอดีตแต่ปัจจุบันนี้ที่ฉันเห็น หอคอยผู้พิทักษ์กลับมีความสำคัญแค่เพียงจุดขาย และซากโบราณสถานไว้ให้ต้นไม้ขึ้นชิ้นหนึ่งของตันปา<丹巴>ไปเสียแล้ว



(ถ่ายเมื่อ ตุลาคม 2554)



(ถ่ายเมื่อ มกราคม 2553)



(ถ่ายเมื่อ ตุลาคม 2554)


เมื่อมองย้อนกลับลงไปบ้านตงโพเหลืออยู่กระจิ๋วเดียวเท่าบ้านเลโก้ที่ปลายนา รอบล้อมไปด้วยโรงเรียนและบ้านเรือนเลโก้ที่กระจุกอยู่ใกล้ๆผืนนาขั้นบันไดไล่ลดหลั่นดูไม่ชันเท่าไรเมื่อเทียบกับตอนลงมือปีน วัวตัวจ้อยหมูตัวน้อย เดินสะเปสะปะ อยู่ทั่วทั้งเนินเขา จนวัวแทบจะขี่กับหมู จากเหนื่อยๆแต่พอได้ขึ้นมายืนอยู่บนนี้และทอดสายตาไกลออกไปเป็นพาโนราม่าแล้วช่างรู้สึกสบายอารมณ์ เห็นที่นี่มันยิ่งทำให้ฉันคิดถึงเพื่อนหลายคนถ้าพวกเขามาคงมีความสุขเหมือนที่ฉันมีอยู่ในขณะนี้ นึกถึงเจ้าน๊อตมันคงลัลล้าเดินทั่วเขาถ้าได้มาถ่ายรูปที่นี่ขนาดตงโพว่าไม่สวย แล้วที่ว่าสวยจะเป็นเช่นไรหนอพอคิดอย่างนี้แล้วมันทำให้ฉันอยากกลับมาเยือนที่นี่อีกครั้งจัง



(ถ่ายเมื่อ มกราคม 2553)



(ถ่ายเมื่อ มกราคม 2553)

หกโมงเย็น ท้องฟ้าสดใส ดีใจจังฉันชอบเวลาท้องฟ้ามีแสงแดดอ่อนๆโพล้เพล้ ชอบบรรยากาศนกร้องใกล้กลับรังชอบทุกครั้งที่ได้นั่งพูดคุยกับเพื่อนยามอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้าอย่างสบายใจความชอบอันเป็นนามธรรมที่ฉันอธิบายไม่ได้ว่าทำไมหรือคงเพราะฉันนอนอุตตุตื่นสายจึงไม่ทันได้ชมแสงอรุณรุ่งตอนกลางวันแสงแดดก็ช่างร้อนแรงจนตาแทบบอดไม่อยากออกไปไหนคงเหลือแต่ตอนพระอาทิตย์ลาท้องฟ้าให้ฉันได้ออกมาชื่นชม หรือเพราะบางทียามเย็นเป็นช่วงเวลาแห่งความทรงจำทั้งวันที่ผ่านมายิ่งมีความสุขเท่าใดแสงอาทิตย์อัสดงก็ยิ่งสวยงามมากขึ้นเท่านั้นดังที่เห็นเช่นวันนี้



(ถ่ายเมื่อ ตุลาคม 2554)


(ถ่ายเมื่อ ตุลาคม 2554)


(ถ่ายเมื่อ ตุลาคม 2554)




Create Date : 24 กรกฎาคม 2555
Last Update : 24 กรกฎาคม 2555 1:08:14 น. 13 comments
Counter : 942 Pageviews.

 
ชอบเมืองที่ดูสงบ ๆ อย่างนี้จัง

อยากอยู่ แต่ไม่รู้จะไหวไหมค่ะ



โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 24 กรกฎาคม 2555 เวลา:20:16:29 น.  

 
สวัสดีค่ะ
ไม่ได้ตามมาผจญภัยบล็อกนี้พักนึงเลย
สบายดีนะคะ

ทางนิวยอร์คร้อนจัด จนไม่สบาย
ไม่รู้อากาศเมืองจีน ร้อนนี่ ร้อนจัดเหมือนทางนี้หรือเปล่า

แต่เราไม่เหมือนกันอย่างนะคะ
ไม่ชอบเวลาท้องฟ้าโพล้เพล้ ไม่ชอบบรรยากาศนกร้องใกล้กลับรัง

มันทำให้เหงาค่ะ เหงาๆ คิดถึงบ้าน ยังไงไม่รู้


โดย: little mouse in big apple วันที่: 24 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:38:28 น.  

 
ปล.ว่างๆ ขอเชิญไปชิมข้าวต้มมัด ข้าวเหนียวปิ้ง นะคะ


โดย: little mouse in big apple วันที่: 24 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:39:23 น.  

 
เป็นหอคอยสังเกตการณ์อย่างเดียว หรือ เป็นป้อมปราการด้วยหรือเปล่าครับ
ไปมา 2 ครั้ง แสดงว่าพักอยู่ใกล้กันมากใช่ไหมครับ


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 25 กรกฎาคม 2555 เวลา:0:32:20 น.  

 
ฮั่นแน่.... หายไปหนายมา จ๊ะ
โอ้โห ภาพเซ๊ท สวยดีจัง ชอบหมดเลย
แถมอ่านใจวัวได้ด้วย 555

ได้ภาพมุมสูง สวยถูกใจอย่างนี้ หายเหนื่อยแน่ ๆ
ที่ได้มีโอกาสปีนขึ้นไปในวันนั้น ค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ลุงกล้วย Funniest Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
gutswallow Literature Blog


โดย: tui/Laksi วันที่: 25 กรกฎาคม 2555 เวลา:13:49:20 น.  

 
รูปสวยหลายรูปเลยเอนทรี่นี้

เราก็สบายบ้างไม่สบายบ้างค่ะ แหะๆ

จขบ.อะคะเป็นไงบ้างเอ่ย?


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 25 กรกฎาคม 2555 เวลา:17:09:12 น.  

 
เอาคนสวยมาฝากค่ะ



โดย: Calla Lily วันที่: 25 กรกฎาคม 2555 เวลา:19:22:39 น.  

 
เอาใหม่นะคะ


โดย: Calla Lily วันที่: 25 กรกฎาคม 2555 เวลา:19:23:25 น.  

 
ขอโทษนะครับ ที่หายไปไม่ได้แจ้งให้ทราบ เนื่องจากโดนจัดหนัก ทั้งชีวิต และ การงาน แต่ยัง " เอาอยู่ครับ " คงจะมีอาการเป็นๆ หายๆ ไปสักพัก คิดถึงทุกคนนะครับ วันนี้มาเสิร์ฟ แขนงหมูกรอบ ให้หายคิดถึงนะครับ จะแวะมาทุกครั้งที่ต้องการกำลังใจนะครับ...ขอบคุณทุกคนนะครับ ที่ัยังคิดถึงกันอยู่........



โดย: คุ้นๆว่าเราเคยพบกัน วันที่: 25 กรกฎาคม 2555 เวลา:23:57:06 น.  

 
เนาะ คนเราก็มีทั้งดีและไม่ดี สุขบ้างทุกข์บ้างกันเป็นปกติเนาะคะ


ขอบคุณที่แวะไปหม่ำๆ ที่บล็อกนะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:17:45:07 น.  

 
อ่านในนู้น แล้วมาเมนท์ในนี้
..มีการชิ่งหนีเด็กน้อย 555+ ฮาอ่ะพี่

ส่วนในตอนนี้ ชอบรูปภาพเมืองในหุบเขามาก สวยยมากมาย


โดย: Nigh IP: 124.120.144.223 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:20:43:32 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปชมข้าวต้มมัดค่ะ

อยากกลับไปเยี่ยมบ้านมากเลยค่ะ
คิดว่าคงซักไม่เกินกลางปีหน้าคงได้กลับ
ตอนนี้ได้แต่เลี่ยงๆ ไม่มองฟ้าตอนใกล้พลบค่ะ


โดย: little mouse in big apple วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:31:33 น.  

 
โหยยยย น่าเอาเลนส์ 8-16 ไปส่องมากๆครับ

เอิ้กๆ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 27 กรกฎาคม 2555 เวลา:16:45:14 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

wanderswallow
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Custom Search
New Comments
Friends' blogs
[Add wanderswallow's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.