If the disappointment is worth, it is that it makes me stronger
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
20 กรกฏาคม 2553
 
All Blogs
 
การผจญภัยหมื่นลี้....จากหัวไก่สู่ด้ามขวาน ตอน ต้าเหลียน - ฮาร์บิ๊น 3

ฉันเคยดูคลิปวิดีโอที่มีชายคนหนึ่งถือน้ำร้อนและเดินออกไปหน้าบ้านพร้อมกับสาดน้ำแก้วนั้นออกไปข้างนอก น้ำร้อนในแก้วนั้นปะทะกับอากาศกลายเป็นเกล็ดละอองน้ำแข็งร่วงลงสู่พื้น คลิปวิดีโอนี้ ทำให้ฉันคอยคิดมาตลอดว่า หากเราเข้าห้องน้ำท่ามกลางอุณหภูมิติดลบสามสิบขนาดนี้ สสารของเหลวมันจะแข็งทางอากาศหรือไม่ วันนี้ฉันเพิ่งมีโอกาสทดลอง และได้รับการพิสูจน์แล้วว่า สสารของเหลวไม่สามารถแข็งได้อย่างทันที แต่บางทีอาจเป็นเพราะองค์ประกอบไม่พร้อม เช่น ห้องน้ำติดเครื่องทำความร้อนทุกห้อง ความเย็นของอากาศอาจไม่ถึงจุดเพียงพอ แม้ผลการทดลองของฉันอาจยังไม่สัมฤทธิ์ผล แต่ที่แน่ๆครั้งหนึ่งสสารของเหลวที่ฉันปล่อยออกมา สามารถทำปฎิกิริยาละลายสสารของเหลวที่แข็งตัว(ของคนอื่น)ให้กลายเป็นก๊าซและสสารเหลวมาแล้ว ช่างน่าภูมิใจเสียจริง

ควรถึงเวลาที่เดินชมงานอย่างจริงๆจังๆเสียที อากาศด้านในห้องพักนักท่องเที่ยวมันสบายจนลืมจุดประสงค์ที่ฉันมา พวกเราทำใจอยู่หน้าประตูสักพักหนึ่งก่อนเริ่มต้นออกเดินชม สำรวจ ความอลังการของงานแกะสลักน้ำแข็ง และแสงไฟหลากสี นอกจากนี้ภายในงานยังมีลานสเก๊ต เครื่องเล่นเล็กๆน้อย สไลด์ลื่นน้ำแข็ง และลานเวทีแสดงโชว์แก้มก้น เอ๊ย โชว์การเต้นระบำจากต่างประเทศอีกด้วย น่าเสียดายที่พวกเรามาก่อนวันงานจริงไปห้าวัน สิ่งก่อสร้างบางจุดจึงยังไม่เข้าที่และสมบูรณ์ แต่ถึงยังไม่แล้วเสร็จดี ฉันว่าความตื่นตาก็มิได้ลดลงไป เรามาดูได้เพียงเท่านี้ ก็ดูเท่าที่มี ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย

รูปแบบของงานปีนี้ ฉันตีความเองว่า เกี่ยวกับสิ่งก่อสร้างเด่นๆของแต่ละประเทศ ซึ่งถูกตกแต่งไปด้วยสีสันของแสงไฟในน้ำแข็ง คงเพราะอากาศหนาวจนทำฉันเพ้อ บังเอิญเห็นโลก “ยูโทเปีย” โลกที่ไร้การแบ่งแยกอยู่บนลานน้ำแข็ง ฉันมองเห็นสฟริงค์ตัวสีขาวที่หนาวจนหน้าซีดเพราะอยู่ชินกับทะเลทราย เห็นโคลอสเซียมเขียวๆฟ้าสนามกีฬากระชับมิตร เห็นโบถส์คริสเตียนที่อยู่ใกล้กับสถาปัตยกรรมแบบอิสลาม เห็นตึกทันสมัยที่แลคล้ายกับเอมไพรสเตท ซึ่งมีทหารองครักษ์เปลี่ยนสีไปมาเฝ้ากู้กง<故宫>อยู่ด้านล่างใกล้ๆ เห็นคลื่นความถี่ตัวโน๊ตเต้นระบำเปลี่ยนสีตามจังหวะของเสียงเพลงบรรเลงแบบตะวันตก โดยทางซ้ายมือคือวัดไทยเขียวเหลืองที่มีบุญยงค์เป็นนายแบบทำท่ารำอยู่ด้านหน้า ฉันเห็นโลกแห่งสีสันที่รวบรวมทุกอย่างไว้เป็นหนึ่งเดียวโดยไร้การต่อต้านอย่างน่าอัศจรรย์

ฉันเข้าใจผิดไปอย่างหนึ่งว่า เทศกาลน้ำแข็งในวันส่งท้ายปีเก่าจะต้องครึกครื้น คึกคัก เต็มไปด้วยผู้คน หนุ่มสาวจากทุกแห่งหนตำบลซึ่งแห่แหนมานับถอยหลังหน้าลานเซ็นทรัลเวิลแบบบ้านเรา ฉันจินตนาการถึงพลุสวยๆ และอื่นๆอีกมากมาย แต่ฝันมากไปก็สลายได้ ฉันลืมไปว่าปีใหม่สากลไม่ใช่เทศกาลตรุษจีนที่ชาวจีนจะประดับโคมไฟและให้ความสนใจกันมากมายนัก อีกทั้งงานเปิดเทศกาลน้ำแข็งจริงๆมันช่วงวันที่ห้ามกราคม ซึ่งเปิดถึงแค่สามทุ่มครึ่งเท่านั้น.... ฝันสลายกลางลานน้ำแข็ง ภาพที่ฉันวาดฝันไว้สวยว่าจะนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่กับเพื่อนๆ มีไฟเย็น และพลุ คงต้องเก็บเข้ากรุความฝันหมายเลขสามอันเพ้อเจ้อแต่โดยดี

แสงไฟหลากสีสันในงานเริ่มปิดไล่ผู้ชมทีละจุด ยามเฝ้าประตูแอบทำเสียงดุที่ยังเหลือนักท่องเที่ยวเดินอ้อยอิ่งเป็นติ่งอยู่ด้านหลัง พวกเรากลับสู่โลกเดิมที่ไร้แสงไฟและสีสัน ตามหารถประจำทางเข้าเมืองซึ่งไม่มีวี่แววว่าจะมีผ่าน พวกเราจำต้องยอมใช้บริการรถรับจ้างที่อยู่หน้างานแทน ที่นี่มีบริการรถรับจ้างเหมาจำนวนมากที่คอยจ้องฟันพวกเราให้หลังขาด เลือดกระเซ็น มีทั้งบาดแผลใหญ่และบาดแผลเพียงเล็กน้อยขึ้นอยู่กับดวงชะตาว่าเจอมีดใหญ่ขนาดไหน

จากบริเวณสถานีรถไฟไปถึงเกาะสุริยา ราคาตกอยู่คันละสามร้อยหยวน รถบริการบางคันอาจจะเก็บรายหัวคนละสิบหยวนแทน บ้างอาจจะเสนอโปรโมชั่นสุดพิเศษแนะนำร้านอาหาร หาแหล่งท่องเที่ยวอัตราเหมาๆห้าร้อยถึงแปดร้อยหยวน ยิ่งช่วงเทศกาลเช่นนี้แล้ว แท๊กซี่ที่ยอมต๋าเปี่ยว[1] <打表>คงหายากเสียหน่อย ส่วนใหญ่จะเรียกค่าโดยสารระยะใกล้ในราคาเริ่มต้น ยี่สิบถึงสามสิบหยวน เหมือนกันเกือบหมดทุกคัน เพื่อนของฉันคนหนึ่งเคยเล่าให้ฟังว่า เคยใช้บริการรถแท๊กซี่ของที่นี่และให้ช่วยพาไปร้านอาหารที่อร่อยในฮาร์บิ๊น<哈尔滨> แต่แล้วเพื่อนของฉันก็แทบจะเป็นลมล้มพับเพราะกินปลาแสนอร่อยราคาตัวละแปดร้อยหยวนหลังคิดเงินเรียบร้อย จนถึงขนาดต้องวางมือถือเป็นตัวประกันกัน ตามหาที่กดเงินเลยทีเดียว บางทีฉันก็รู้สึกหงุดหงิดถึงการเอาเปรียบและคิดราคาเกินงามของรถรับจ้างที่นี่(ซึ่งคงไม่ต่างจากชาวต่างชาติที่รู้สึกต่อแท๊กซี่ไทย) ด้วยสถานการณ์ของความหนาวมันบังคับให้ยอมใช้บริการอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ฉันจึงต้องนิ่งเฉยไป ยังดีกว่าหนาวตายอยู่ข้างทาง แต่บางทีก็อดไม่ได้ที่ขอไปกวนประสาทคนขับรถก็ยังดี

“ทำไมไม่กดมิตเตอร์ละ”
“กดหรือไม่กดก็ไม่เป็นไร...”
“เป็นไรสิ”
“...........”
“ มีมิตเตอร์ไว้ทำไม ถ้าไม่ใช้ ก็ไร้ประโยชน์”
“..........”
“ไปเมืองไหนๆเขาก็กดกันทั้งนั้น ทำไมที่นี่ไม่กด”
“...........”
“ทำไมต้องโกงละ”
“............”

คำถามชวนล่อเป้าที่อาจถูกคนขับยิงทิ้งอยู่ข้างทาง มักจะพรั่งพรูจากปากเสียๆของฉันเสมอ แต่แทนที่จะประสาทเสียเพราะโดนโกง ฉันจึงเปลี่ยนเป็นการพยายามเข้าใจ หรือปลอบใจตัวเองดี ว่า คนต้องทำมาหากิน ฤดูปกติเมืองนี้ก็แสนเงียบเหงา อ้างว้างไร้ผู้คน ถึงช่วงเวลากอบโกย ก็ให้ๆเขาไปเถิด อย่าคิดมาก.......


ปล. หากใครได้ผ่านมาอ่านบล๊อกนี้ ช่วยแนะนำทีเถอะค่ะว่า ใส่รูปและแต่งยังไง แฮะๆ


Create Date : 20 กรกฎาคม 2553
Last Update : 20 กรกฎาคม 2553 0:38:05 น. 3 comments
Counter : 549 Pageviews.

 
ที่จริงตอบหลังบ้านแล้วนะคะเรื่องใส่รูป

ในหน้าจัดการมันจะมีไอคอนคลิกให้ใส่รูปน่ะค่ะ คลิกแล้วมันจะมีปุ่มให้กด browse เลือกรูปจากเครื่อง (แต่ต้องย่อรูปให้เสร็จเรียบร้อยก่อนนะคะ) ลองอ่านหลังบ้านอีกที สงสัยอะไรถามมาได้นะคะ

หรือจะลองไปศึกษาเพิ่มที่บล็อกป้ามดก็ได้ค่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 20 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:54:58 น.  

 
ขอบคุณมากนะคะ
ฮื่อๆๆๆๆๆ
มีคุณไกด์สาวนี่แหละค่ะ
ที่จะเป็นทางออกให้ได้
ฮ่าๆๆๆ


โดย: gutswallow วันที่: 29 กรกฎาคม 2553 เวลา:5:23:55 น.  

 
good morning from uk ka. come jub jub na ka.


โดย: TheShockTime วันที่: 11 มกราคม 2554 เวลา:18:30:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

wanderswallow
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Custom Search
New Comments
Friends' blogs
[Add wanderswallow's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.