If the disappointment is worth, it is that it makes me stronger
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2556
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
11 มิถุนายน 2556
 
All Blogs
 
การผจญภัยหมื่นลี้....จากหัวไก่สู่ด้ามขวาน ตอน ต้าหลี่ - ลี่เจียง3

            ไอย๋า++++ เค้าขอโทษนะตัวที่หายไปนาน เพลินกับการทำงาน และท่องเที่ยวไปจั๊กหน่อย ทุกคนสบายดีไหมเอ่ย.... 

................................................

เช้าวันที่สามสิบหกของการเดินทาง ฉันตื่นขึ้นมาเตรียมตัวออกเดินทางสู่ต้าหลี่<大理> ม่ามาเรียกรถรับจ้างราคาถูกไปส่งฉันถึงท่ารถ ก่อนจากม่ามาได้มอบถุงหอมกลิ่นคล้ายกับยาดมสมุนไพรบ้านเราที่ทำเองขึ้นกับมือ เป็นเครื่องรางคุ้มครองให้ฉันเดินทางแคล้วคลาดปลอดภัย ฉันยิ้มขอบคุณม่ามาและเดินตามคนขับขึ้นรถจากเมืองนี้ไป

            รถประจำทางเคลื่อนตัวไปตามถนนใหญ่ ห่างภูเขาหิมะมังกรหยกไกลออกไปอย่างช้าๆ อันที่จริงแล้วเมืองนี้ช่างน่าอยู่ไม่น้อย เพียงแต่ฉันใช้เวลาอยู่ในกู่เฉิง<古城> จนไม่ได้ออกมามองความเป็นอยู่ของผู้คนรอบนอกเลยว่า วิถีชีวิตของเขาเป็นเช่นไร ตึกรามบ้านช่องเจริญแค่ไหน จนเมื่อได้นั่งรถผ่านไป ฉันชอบบรรยากาศริมสองข้างทางตั้งแต่เมืองลี่เจียง <丽江> จนถึง ต้าหลี่<大理> ฉันว่ามันดูมีเอกลักษณ์ บ้านเรือนหลังเล็กๆกระจุกตัวอยู่บนที่ราบใกล้กับแหล่งน้ำและท้องนาสีเขียว ต่างกับทางซื่อฉวน<四川> ที่บ้านเรือนส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนเนินเขาและทำนาขั้นบันได

            สุดลูกหูลูกตาบนผืนแผ่นดินหยูนหนาน<云南>คือ ท้องนาสีเขียวที่แบ่งเขตท้องร่องจนมองเห็นเป็นระนาบลวดลายสวยงามตัดกับท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ โดยมีฉันกำลังนั่งรถคันโก้ไล่ตามจุดบรรจบนั้นบนถนนลาดยางสองเลนที่กำลังนำพาฉันกลับไปสู่ดินแดนประวัติศาสตร์ในอาณาจักรน่านเจ้า ….. ว่าแล้วนึกขึ้นได้ ค่าบำรุงเมืองเก่าลี่เจียง <丽江> เขาไปจ่ายกันที่ไหนหรือ??

            สี่ชั่วโมงต่อมาฉันมาถึงโฮสเทลแห่งหนึ่งในกู่เฉิง<古城> ของเมืองเก่าต้าหลี่<大理> ซึ่งกว่าจะมาถึงที่นี่ได้ ฉันต้องเดินตามหารถประจำทางท่ามกลางแสงแดดอันร้อนแรงจากริมถนนใหญ่เข้ามาในเมืองเก่า พร้อมทั้งแบกเป้ที่เกาะติดเป็นผีอำหาที่ซุกหัวนอน หลังจากนั้นจึงออกมาเดินเล่น แวะเข้ามัสยิดและวัดจีนซึ่งอยู่ติดกัน มองดูเด็กเอ๊าะๆใส่ชุดนักเรียนถือถุงส้มกับกระเป๋าหนังสือ และร้านค้าสองข้างทางที่ประดับประดาด้วยดอกไม้สดหลากสี ซึ่งได้ผลพวงมาจากนิทรรศการดอกไม้ในอาทิตย์ที่ผ่านมา

               ฉัน สก๊อต และอีธาน กลับมาพบกันตามคำนัดหมาย พวกเราติดต่อกันผ่านโทรศัพท์มือถือ และชักชวนกันออกมาทานมื้อเย็นฉลองการพบกันอีกครั้งในรอบสองวัน หลังจากเลือกร้านอยู่นานพวกเราไปลงเอยกันที่ร้านเหล้าเล็กๆใกล้กับโฮสเทลที่พวกเขาพัก พวกเราต่างสอบถามสารทุกข์สุกดิบประหนึ่งว่าไม่ได้เจอกันมาแต่ชาติปางก่อน โดยตลอดทั้งวันนี้พวกเขาใช้เวลาทั้งหมดไปกับการขี่จักรยานรอบเจดีย์สามองค์ที่วัดฉ๋งเซิ่ง<崇圣寺> และทะเลสาบเอ๋อไห่<洱海>

               โดยส่วนตัวฉันชอบบรรยากาศการนั่งพูดคุยกับเพื่อนๆท่ามกลางวงสุรา ใครจะว่าฉันเป็นอีลำยองหน้าเมื่อยอย่างไรก็ตาม แต่ฉันว่าบรรยากาศตอนร่ำสุรากับเพื่อนพ้องนี่มันช่างสำราญ เบิกบานตะไท สิ่งที่ฉันชอบไม่ใช่การแหกกฎศีลข้อห้า หรือรสชาติของน้ำเมา ประเด็นความชอบมันอยู่ที่สิ่งนึกคิดที่ได้แลกเปลี่ยนผ่านจากปากของคนที่นั่งอยู่ด้วย ยิ่งสติเฟื่องมากเท่าไร ไอเดียยิ่งแปลก ฉันมองว่ามันแอลกอฮอล์คือแค่เครื่องเคียงหนึ่งที่ช่วยเพิ่มอรรถรสและสีสันน้อยๆ เหมือนกินข้าวโพดคั่วในโรงหนัง แต่สิ่งที่สำคัญของฉันคือการได้อยู่กับเพื่อน

               สก๊อตขอบคุณพร้อมทั้งดีใจ ที่มีฉันมานั่งเป็นเพื่อนอยู่ตรงนี้ พวกเราสามคนจึงชนแก้วให้กับมิตรภาพใหม่ และต้นไม้ ใบหญ้า โต๊ะ เก้าอี้ ถั่ว ชื่อยี่ห้อเบียร์ ทุกสิ่งทุกอย่างที่นึกออกในสากลโลกนี้  พอแอลกอฮอล์เข้าปากมากขึ้น อุเหม่ มันพรั่งพรู พูดภาษาอังกฤษคล่องไม่ต้องคิด เก่งขึ้นทันตาเห็น พวกเราคุยกันเกือบทุกๆเรื่องทั้งการเมือง ศาสนา ผู้หญิง ผู้ชาย ฯลฯ ได้เห็นอะไรมากขึ้นจากมุมมองที่ต่าง และที่น่าแปลกคือพวกเราไม่เคยปิดบทสนทนากันด้วยความเงียบเลยสักครั้ง

               ฉันเปรยๆกับเพื่อนรุ่นใหญ่ทั้งสองถึงแผนการ(อยาก)หลบหนีเข้าทิเบตโดยใช้ความเป็นเอเชียให้เป็นประโยชน์ อีธานจึงโวยวายแกล้งพูดติดตลกด่าสปีชี่ บรรพบุรุษตัวเองที่เกิดมาเป็นตะวันตก หัวทอง ตาฟ้าเสียอย่างนั้น พวกเรานั่งคุยกันตั้งแต่หนึ่งทุ่มจนพวกเขาเริ่มหิวและหาของกินอีกรอบ รู้ตัวอีกทีเวลาหมุนเดินมาไกลเกือบเที่ยงคืน ถึงเวลาอันสมควรที่พวกเราต้องพักผ่อน ก่อนแยกย้าย สก๊อตและอีธานจึงชักชวนฉันขึ้นชางซาน<苍山> ภูเขาที่อยู่ใกล้กับกู่เฉิง<古城> เป็นการเดินทางทิ้งท้ายร่วมกันก่อนจาก ฉันจึงตกลงรับปากและนัดหมายเวลาเจอกันในวันพรุ่งนี้

             เมื่อฤทธิ์น้ำเมาทำพิษ ....ฉิบหาย(กู)หลงทาง!!!! ผ่าง ผ่าง ผ่าง โทษไปนั่น ความจริงคือฉันมีสติครบทุกประการ เพียงแต่จำทางกลับไม่ได้ เลี้ยวผิดซอย มืด และ งง ผลสุดท้ายจึงปล่อยเดินตามเลยไม่สำเนียกว่ามันเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าซึ่งเงียบมาก รู้สึกแอบกลัวอยู่ลึกๆยามเดินคนเดียวท่ามกลางความมืด ไหนจะมิจฉาชีพ ไหนจะผีอีก แต่ยังมั่นใจตัวเองว่าอย่างไรคงรอดกลับไปนอนโฮสเทลทันคืนนี้อย่างแน่นอน ฉันเดินวนไปวนมา เลยออกนอกอาณาเขตกู่เฉิง<古城> เลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา วกกลับมา มั่วไปหมด อาศัยหาสัญลักษณ์ที่คุ้นตา ถามทางชาวบ้านที่กินข้าวต้มโต้รุ่งแถวนั้น จนพาตัวเองกลับมาถึงโฮสเทลได้สำเร็จ หันมาดูเวลาอีกที “ห่ะ นี่กูหลงไปหนึ่งชั่วโมงเลยหรอว่ะเนี่ย!!” เกือบได้นอนข้างทางเสียแล้วไหมล่ะ 




Create Date : 11 มิถุนายน 2556
Last Update : 11 มิถุนายน 2556 13:57:32 น. 6 comments
Counter : 719 Pageviews.

 
โห...หายเงียบไปตั้งนาน ทีแท้ก้ไปลัลล้า ยุ่งกับงานด้วยนี่เอง อิอิ
หวัดดีจ้า สบายดีบ้างไม่สบายบ้างตามกาลเวลาที่เปลี่ยนไป 555
(ตอบกวนโอ๊ยไปมั๊ยคร้า...) เอาเป็นว่า คิดถึงกันน๊ะเนี๊ยะ
ดีใจที่เห็นอัพบล๊อกต่อ

แต่มารอบนี้ ....ฉาน...มะ-มาววววว อีกตะหาก เก่งจริงๆ
คัมปายกับ 2 หนุ่มต่างวัย ขำจัง...ที่เขียนเปรียบเทียบ
ตัวเอง ... เป็นอีลำยองหน้าเมื่อย !! รู้จักด้วยรึ คุณ gutswallow !


โดย: tui/Laksi วันที่: 11 มิถุนายน 2556 เวลา:19:45:18 น.  

 
เที่ยวเพลินจนน่าอิจฉาเชียวครับ

อยากไปมั่ง


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 12 มิถุนายน 2556 เวลา:1:46:38 น.  

 
เมืองสวยทีเดียวค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 12 มิถุนายน 2556 เวลา:15:01:17 น.  

 
หายไปนานมั่ก นึกว่าจะเลิกอัพแล้วซะอีก T.T ดีใจค่ะที่ยังลงต่อให้ได้อ่านกัน ^^



ปล. c-pop เราก็ไม่ค่อยได้ติดตามเท่าไหร่ เพลงที่โหลด ๆ มาฟังส่วนใหญ่ก็เป็นเพลงประกอบละครอ่ะค่ะ ดูแล้วชอบก็หาโหลดทั้งอัลบั้มไรงี้ ล่าสุดที่โหลดมาฟัง (ไม่ใช่เพลงประกอบละคร) ก็คือ S.H.E อัลบั้ม13 ล่าสุด, Aaron Yan (ไอ้เพลงที่แนะนำนั่นแหละ - จำชื่ออัลบั้มไม่ได้แล้ว - -") แล้วก็ Rainie Yang ค่ะ อัลบั้มเก่า ๆ หน่อย รู้สึกเหมือนจะออกชุดใหม่มาละ แต่ยังไม่ได้โหลด ^^"

ถ้าชอบฟังเสียงผู้หญิงแนวเรื่อย ๆ ก็ Ariel Lin ค่ะ ฟังเรื่อย ๆ สบาย ๆ ดี เราว่าเธอเหมาะเป็นนักแสดงมากกว่านักร้องน่ะค่ะ 555


โดย: :D keigo :D วันที่: 13 มิถุนายน 2556 เวลา:12:33:41 น.  

 
เล่าเรื่องได้ฮามากมาย

แผนการหลบเข้าทิเบตนี่
เพื่อนรุ่นใหญ่สองคนนั้นคงร่วมปฎิบัติการไม่ได้แน่ๆ

หลงทางตอนดึกๆคนเดียวนี่ น่ากลัวเนอะ
โชคดีที่กลับถึงที่พักได้อย่างปลอดภัย

ชอบภาพตะเกียงกับที่เขี่ยบุหรี่ค่ะ
บรรยากาศดูอบอุ่นดีจัง


โดย: VELEZ วันที่: 23 มิถุนายน 2556 เวลา:13:25:56 น.  

 
โน้ตตัวดำรายงานตัว รายงานตัวคะ
งมโข่งเข้ามาบล็อค ใช้เวลานานมากเลยคะ

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆที่ลี่เจี่ยงคะ ชอบมาก
:)


โดย: โน้ตตัวดำ วันที่: 2 กรกฎาคม 2556 เวลา:5:45:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

wanderswallow
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Custom Search
New Comments
Friends' blogs
[Add wanderswallow's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.