If the disappointment is worth, it is that it makes me stronger
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2554
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
31 พฤษภาคม 2554
 
All Blogs
 
ผจญภัยหมื่นลี้....จากหัวไก่สู่ด้ามขวาน ตอน ปักกิ่ง - ต้าถง - มองโกลใน6

ไม่นานพวกเราก็เดินทางมาถึง “อันดา เกสต์เฮ้าท์ เกสต์เฮ้าท์สไตล์มองโกลเลียนตามเชื้อสายของเจ้าของผู้ใจดี พวกเราแบกกระเป๋าเข้าสู่ห้องนั่งเล่นส่วนกลางเล็กๆและเดินผ่านกำแพงที่เต็มไปด้วยลายมือของผู้คนหลายเชื้อชาติที่บันทึกฝากความทรงจำดีๆไว้จนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง สองสามเดือนก่อนคงมีนักท่องเที่ยวจำนวนไม่น้อยที่เดินทางมาเที่ยวที่นี่ แต่ตอนนี้มีเพียงเราสี่คนที่เป็นแขกผู้มาเยือนเท่านั้น ฉันไล่เดินอ่านข้อความขำๆหลากภาษาโดยเฉพาะอักขระไทยที่ฝากไว้เป็นลายประดับฝาผนังแห่งความทรงจำจนมาถึงห้องนอนที่ถูกพวกเราสี่คนยึดครองทั้งชั้น













เดินทางมาถึงที่นี่หากไม่ลองชิมอาหารมองโกลเลียเสียหน่อยคงถือว่าเรามาไม่ถึง คุณอันดา(ฉันขออนุญาตตั้งชื่อให้เสร็จสรรพ)เจ้าของเกสต์เฮ้าท์ จึงมอบหน้าที่แก่พ่อบ้านเลือกร้านอาหารมองโกลเลียที่คิดว่าอร่อยล้ำและช่วยพาพวกเราไปลองทาน จากเกสต์เฮ้าท์พวกเราเดินเข้าสู่ถนนอาหารนานาชาติ ที่เต็มไปด้วยร้านอาหารจีน อิสลาม มองโกลฯลฯ ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก แสงไฟจากป้ายหน้าร้านส่องสว่างจนน่าเข้าไปลองเสียหมด กว่าจะเดินมาถึงร้าน น้ำลายของฉันก็ไหลย้อยให้กับอาหารข้างทางหมดแล้ว










พนักงานเดินตรงเข้ามารับรายการอาหารด้วยภาษามองโกล พวกเราเริ่มสั่งรายการอาหารแรกแบบเรียกน้ำย่อยจานเล็กๆด้วย เข่าหยางไผ <烤羊排> เนื้อแพะย่างปรุงรสที่ยกมาทั้งซี่โครงแพะ! ต่อด้วยอาหารจีนทั่วๆไปสองสามอย่าง และอาหารสำหรับทานแทนเครื่องดื่มหน้าตาประหลาด เฟิงกานโร่กัวฉ๋า<风干肉锅茶 > มาหนึ่งหม้อ ทันทีที่เข่าหยางไผ <烤羊排> วางลงบนโต๊ะ เหล่ามนุษย์ผู้หิวโหยทั้งสี่ก็เริ่มลงมือสวาปาม หั่น แทะ แกะ ดูด กิน ซี่โครงแพะอย่างเอร็ดอร่อย อาหารค่อยทยอยมาเสริฟเรื่อยๆ จนถึงอาหารฟินาเล่ของมื้อ เฟิงกานโร่กัวฉ๋า<风干肉锅茶> ธัญญาพืชในนมจามรีต้มเดือดพร้อมใส่เนื้อแดดเดียวที่เหนียวเคี้ยวไม่ลง ทุกคนนั่งจ้องมองเครื่องดื่มที่ระบุประเภทไม่ได้ว่าเป็นของคาวหรือของหวานที่อยู่ในหม้อใบใหญ่ลายสลักอุ่นร้อนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยคุณค่าทางอาหารอย่างน้ำนมจามรีและธัญญาหารอย่างทึ่งๆ


“กูไม่กินนม , กูไม่ชอบกินนมต้ม ,กูอิ่ม” ท่าทีหิวโซเมื่อสักครู่นี้หายไปหมด ความอยากลองที่ร่วมกันสั่งและพร้อมใจกันเลี่ยง อย่าว่าแต่เพื่อนตายเลยขนาดเพื่อนกินฉันยังหายากจากเครื่องดื่มหม้อนี้ ทุกคนลงความเห็นว่า “รสชาติมันแปลกพิลึก” ขณะที่ฉันกลับรู้สึกว่า “รสชาติมันก็ไม่ได้แย่เท่าไร” เมื่อไม่มีใครทาน น้ำนมหน้าตาประหลาดนี้จึงตกเป็นหน้าที่ของฉันผู้อยู่รอดคนสุดท้าย ที่ยังคงซดน้ำนมต่อไปอย่างเสียดายโดยมีเมย์เป็นผู้ช่วยคัดสรร และแยกกรอง


จากสภาพหิวโหย พวกเราเดินกลับออกไปเกสต์เฮ้าท์ด้วยพุงกางๆ คุณอันดาชักชวนพวกเราไปนั่งดื่ม(ด่ำ)สัมผัสผับบาร์แบบมองโกลเลียนในร้านแห่งหนึ่งที่เขาชอบมานั่งเล่นเป็นประจำ เพื่อนว่าอย่างไรฉันว่าตามกัน พวกเราตกลงใจอย่างไม่รอรี เพื่ออำลาค่ำคืนสุดท้าย ก่อนพี่เนตร น๊อต และเมย์จะแยกกลับเป่ยจิง<北京>ในเย็นวันพรุ่งนี้ พวกเราเดินตามคุณอันดาต้อยๆ เข้าไปยังร้านมืดสลัวๆ ซึ่งมีเพียงโต๊ะพวกเราห้าคน และเพื่อนพนักงานอีกกลุ่มหนึ่งที่นั่งเล่นอยู่มุมร้าน มันช่างเงียบสงบจนแทบได้ยินเสียงหายใจกันและกัน แต่เพียงครู่หนึ่งเสียงตัวโน๊ตจากแกรนด์เปียโนที่ตั้งอยู่บนเวทีก็บรรเลงขึ้น พร้อมกับเสียงของหญิงสาวผู้ขับร้องภาษามองโกล จนฉันต้องละสายตาจากวงสนทนาเพื่อหันไปหาเจ้าของเสียงเพราะๆหวานๆดนตรีสบายๆที่ดึงดูดให้เคลิบเคลิ้มไป แต่เสียงเพลงหวานๆนี้บรรเลงอยู่ได้แค่สามสี่เพลง เธอก็แบกกระเป๋าจากร้านไป เหลือเพียงร้านที่ใกล้ปิดบริการอยู่ในความเงียบกริบดังเดิม ร้านปิดคนแยก คุณอันดาจึงพาพวกเราไปลองฟังเพลงมองโกลเลียนอีกร้านหนึ่งที่อยู่ไกลออกไปสิบกว่านาที






ผับรุ่นใหม่ของคนวัยมันส์ ... เสียงเบสดึ่มๆ กลองดังกระหึ่ม สะเทือนถึงหน้าร้าน คนมึน ดนตรีมันส์ หนุ่มสาววัยทำงานยืนโหวกเหวก เกาะกลุ่มเล็กๆเต้นเข้าจังหวะอยู่หน้าเวที บางคู่ยืนคลอเคลียจับคู่เต้นลีลาศกลางลานวงดนตรีร๊อกมองโกลที่ตกแต่งไปด้วยไม้ไผ่และผืนผ้าระบายสี ดูต่างกับบรรยากาศสงบๆเคล้าเสียงแกรนด์เปียโนที่เพิ่งฟังมา พวกเราเข้ามาสำรวจได้สักพักใหญ่ก็ตัดสินใจเดินกลับเกสต์เฮ้าท์ไปนอนพักเก็บแรงเดินเที่ยวในวันพรุ่งนี้



Create Date : 31 พฤษภาคม 2554
Last Update : 31 พฤษภาคม 2554 23:14:19 น. 16 comments
Counter : 630 Pageviews.

 
เกสต์เฮ้าส์เก๋ดีอะค่ะ ร้านอาหารก็น่าสนใจแต่ตัวนมจามรี ท่าทางข้าพเจ้าก็คงจะไม่ไหวเหมือนกันนิ แหะๆ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 1 มิถุนายน 2554 เวลา:7:28:55 น.  

 
มีของโปรด บัดไวเซอร์

ที่ว่ามาสงสัยจะทานไม่ได้เลยอ่ะ ไม่ค่อยชอบกลิ่น แต่ดูหน้าตาหน้าทานจัง


ถ้าฟังเพลงชุดเมโลดี้ครบทุกเพลง ก็ดูหนังเรื่อง Melody จบเรื่องเลยค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 1 มิถุนายน 2554 เวลา:10:49:53 น.  

 
อ้าว...คนเก่ง ... กล้า เช่นนี้ มีเขินเป็นด้วยรึค่ะคุณ gutswallow !
เรามะได้แอบมองน๊ะ แค่เข้าใจความเป็นตัวตนของผู้เขียนที่บรรยาย
เป็นตัวหนังสือเก่ง เราสามมรถมองเห็นภาพในเหตุการณ์ ที่บรรยายมามากว่าอ่ะจร้า

อย่าง "มองโกล 6 " ตอนนี้ อ่านแล้วยังสนุกไปด้วยเลย
ภาพอาหาร และบรรยากาศ สวยจังค่ะ
จะรอติดตามอ่าน ตอนต่อไปอีกนะค่ะ เราช่วยเป็นอีกหนึ่งแรงโหวต
ใน สาขา :Literature Blog ให้ด้วยค่ะ


โดย: tui/Laksi วันที่: 1 มิถุนายน 2554 เวลา:17:42:34 น.  

 
มาขำตอนเห็นนมต้มค่ะ

เก่งจังที่ทานได้ ยอมรับที่จะลองของแปลกๆใหม่ๆได้
ของเรานมเฉยๆ ยังไม่ทานเลยค่ะ
เอามาใส่ขนมล่ะก็พอไหว เพราะสูตรมันต้องใส่

ว่าแต่อาหารมองโกลนี่ ท่าทางจะมันๆหรือเปล่าคะ


โดย: little mouse in big apple วันที่: 2 มิถุนายน 2554 เวลา:2:53:21 น.  

 
ถ้าดูจากส่วนผสมของเฟิงกานโร่กัวฉ๋า
เวเลซนึกถึงซุปข้าวโพดค่ะ
แต่มีนมเยอะเกินพิกัดไปหน่อย..


โดย: VELEZ วันที่: 2 มิถุนายน 2554 เวลา:6:36:19 น.  

 
สวัสดีอีกรอบค่า

ยังไม่มีรีวิวร้านอาหารค่ะ วันนี้อัพเรื่องธรรมะอะค่า


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 2 มิถุนายน 2554 เวลา:6:38:26 น.  

 
ได้ฟีลลิ่งเหมือนไปเที่ยวเองเลย อิอิ


โดย: highfly วันที่: 2 มิถุนายน 2554 เวลา:7:22:20 น.  

 
Morning ja,K.gutswallow
มาหาแต่เช้า เพื่อบอกว่า เราก็แค่เหย้าเล่นเช่นกาน ... คงไม่งอนกันน๊ะค่ะ
"สู้ๆค่ะ อย่าทิ้งความตั้งใจ วันนี้ยังไม่ใช่วันของเรา
สักวันข้างหน้าต้องมีวันที่เป็นของเรา ดั่งใจฝัน"

*ขอสนับสนุนช่วยเชียร์ เป็นอีกหนึ่งแรงใจ ให้อีกคนหนึ่งค่ะคุณgutswallow*


โดย: tui/Laksi วันที่: 2 มิถุนายน 2554 เวลา:8:49:18 น.  

 
หนุ่มน้อยแว่นดำเป็นหัวหน้าห้องค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 2 มิถุนายน 2554 เวลา:11:03:11 น.  

 
ตามมาอ่านบันทึกผจญภัยต่อค่ะ เดินทางเหนื่อยๆ ได้ทานอิ่มท้องนี่ดีจริงๆ
แถมมีดนตรีให้คนวัยมันส์ ทำให้การเดินทางมีสีสันขึ้นเยอะนะคะ


โดย: diamondsky วันที่: 2 มิถุนายน 2554 เวลา:15:22:58 น.  

 
อาหารน่าชิมจังนะคะ...



โดย: Calla Lily วันที่: 2 มิถุนายน 2554 เวลา:16:56:10 น.  

 
สีสัน สมเป็นเมืองจีนจริงๆนะครับ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 2 มิถุนายน 2554 เวลา:18:35:47 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ

ตั้งด้วยความน่ารักของชื่นเองเลยครับ
ได้มาจากนักเรียนคนจีน ที่ปักกิ่ง

ส่วนความหมายเพื่อนๆเคยหามาให้แปลว่า "รักมาก รักที่สุด"
น่าจะเป็นภาษาเกาหลีนะครับ




จะเป็นเลดี้สาวสวย หรือ จะเป็นทอมบอยกันเนี่ยลูกจ๋า


โดย: Little Knight วันที่: 3 มิถุนายน 2554 เวลา:7:33:04 น.  

 
เยียมมากจ่ะ บรรลุเลย 555+


โดย: ตะวันเจ้าเอย วันที่: 4 มิถุนายน 2554 เวลา:17:39:28 น.  

 
ที่พักดูโฮมมี่มากๆ เลยค่ะ
แถมอาหารการเครื่องดื่มเพียบเลยนะคะ


โดย: Sweety-around-the-world วันที่: 6 มิถุนายน 2554 เวลา:17:31:26 น.  

 
เว้นว่างไม่ได้เข้าบล็อกมาไม่ถึงเดือน
พลาดไปตั้งสามตอนเชียวหรือเนี่ย
เดี๋ยวรอบดึกจะกลับมาอ่านโดยละเอียดนะ

รอบนี้แค่แวะมาทักก่อน


โดย: รุ่นป้าหน้าใส วันที่: 8 มิถุนายน 2554 เวลา:12:51:54 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

wanderswallow
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Custom Search
New Comments
Friends' blogs
[Add wanderswallow's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.