If the disappointment is worth, it is that it makes me stronger
Group Blog
 
<<
มกราคม 2556
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
28 มกราคม 2556
 
All Blogs
 
การผจญภัยหมื่นลี้....จากหัวไก่สู่ด้ามขวาน ตอน ต้าหลี่ - ลี่เจียง

               

 

 

               ตีห้าสี่สิบห้านาที เวลายามเช้าอันสงบ บนถนนไร้เสียง หญิงสาวร่างล่ำยืนคอยบรุษหนุ่มร่างโตสองคนท่ามกลางความหนาวเย็นอยู่ข้างทาง.... เหตุการณ์ย้อนไปเมื่อคืนวานที่ฉัน ลูคัส สก๊อต และอีธานได้มีโอกาสทานอาหารเย็นด้วยกัน และนำพาไปสู่การเดินทางร่วมกันของสองชาติอเมริกันและไทย

               ชาวอเมริกันทั้งสองคนทำงานเป็นอาจารย์อยู่ที่ วอชิงตัวดีซี และลาพักร้อนมาหกเดือนเพื่อท่องเที่ยวดินแดนแถบเอเชียโดยเฉพาะ พวกเขาเริ่มต้นออกเดินทางตั้งแต่เดือนธันวาคมช่วงระยะเวลาใกล้เคียงกับฉัน บินข้ามมหาสมุทรมาลงที่ประเทศจีนเป็นแห่งแรก และตะล่อนทั่วแคว้นแดนใต้ก่อนมาลงเอยที่นี่วันเดียวกัน จุดหมายต่อไปของพวกเขาคือ ลี่เจียง <丽江> - ต้าหลี่<大理> - คุณหมิง<昆明> ตามลำดับก่อนบินลัดฟ้าเข้าทิเบต เนปาล อินเดีย และ ไทยแลนด์ของเรา

               เมื่อเจตจำนงสองฝ่ายเกิดดังคลิ๊ก พวกเราสามคนจึงจับพลัดจับพลูออกเดินทางสู่คือ ลี่เจียง <丽江> พร้อมกัน ทว่าปัญหาของพวกเราติดอยู่ตรงที่ รถเต๋อชิง<德钦> - ลี่เจียง <丽江> [1]มีอยู่เพียงรอบเดียวนั่นคือเวลา หกโมงครึ่ง ซึ่งไม่มีรถรับจ้างคันใดยอมขับมาแต่เช้าตรู่เพื่อรับพวกเราไปสถานีรถประจำทางในเมือง พวกเราทั้งสามจึงตกลงใจติดต่อรถรับจ้างในอัตราเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัวและนัดหมายเวลารวมพลตอนหกโมงเช้านั่งรถสู่ใจกลางเมืองเต๋อชิง<德钦>

                ลำแสงขาวกวัดแกว่งไปมาจากต้นถนน อีธานออกมาเรียกฉันไปหลบหนาวในโฮสเทลที่พวกเขาพัก พวกเราสามคนต่างรอคอยรถรับจ้างอย่างมีความหวัง ซึ่งกว่ารถคันดังกล่าวขับมาถึงเวลาก็ล่วงผ่านไปแล้วยี่สิบนาทีจากที่นัดหมาย พวกเราทั้งสามตะลีตะลานแบกกระเป๋าขึ้นรถ ยัดร่างตัวเองพร้อมกระเป๋าคู่กายใบละสามคนหาบเบียดอัดแน่นอยู่ภายในรถรับจ้าง เพราะกระโปรงหลังรถดันเปิดไม่ออก

                พวกเรามาช้าไปหลายนาที แม้ว่ารถยังไม่ออกเดินทางแต่ก็ไม่เหลือตั๋วเพียงพอให้กับพวกเราทั้งสามคน สก๊อตดูหัวเสียไปเล็กน้อยทั้งเรื่องรถรับจ้างที่มาช้าและตั๋วที่ขายหมด พวกเราจึงต้องเปลี่ยนแผนนั่งรถไปลงแชงกริล่าก่อน แล้วค่อยต่อไป ลี่เจียง <丽江> อีกทีหนึ่ง ซึ่งวิธีนี้พวกเราไม่ต้องกลัวว่าจะมีเหตุการณ์ตกรถซ้ำแล้วซ้ำอีก เพราะรอบรถมีวิ่งอยู่ตลอดจนถึงเย็น เดิมทีพวกเราตั้งใจซื้อตั๋วรถรอบเจ็ดโมงครึ่งเพื่อไปให้ถึงแชงกริล่าเร็วที่สุด ทว่ารอบเวลาดังกล่าวบังเอิญไม่เปิดวิ่งวันนี้ พวกเราจึงต้องนั่งรอรถรอบแปดโมงครึ่ง[2]แทน สรุปแล้วที่พวกเราตื่นแต่เช้าและจ้างรถมาตั้งแพงเพื่อนั่งรอเวลาเกือบสองชั่วโมงในสำนักงานท่ารถประจำทางหรือเนี่ย! ฮ่วย.....

                  พวกเราเริ่มคั่นเวลาด้วยการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น สิ่งที่ชอบและไม่ชอบเกี่ยวกับประเทศจีน ซึ่งเราทั้งสามคนต่างเคยถูกต้มเปื่อยจากชาวจีนและเห็นพ้องต้องกันว่า ถ้าใครมาเมืองจีนแล้วไม่ถูกหลอกนับว่าไม่ถึงเมืองจีน แต่ก็ใช่ว่าพวกเราจะพูดแง่ร้ายกล่าวหาประเทศจีนเพียงฝ่ายเดียว เพราะความประทับใจอันดีที่พวกเราต่อประเทศนี้ก็มีเยอะมากเช่นเดียวกัน และเมื่อคิดดูแล้วเราคงปฎิเสธไม่ได้ว่า เกือบทุกประเทศทั่วโลกย่อมมีพวกคนไม่หวังดีปะปนอยู่ แน่นอนประเทศไทยก็ใช่ย่อยเสียทีไหน ฉันเองยังต้องเตือนคุณอเมริกันทั้งสองให้ระวังไว้เช่นกัน

            “ตอนพวกเราเข้าร้านอาหารที่นี่ใหม่ๆ มักมีสายตาจับจ้อง ชี้ๆ ยื่นหน้ามองว่าพวกเรากินอะไร”  อีธานเกริ่น

            “ฮ่าๆ.. อ่อใช่ มันเป็นเรื่องปกติของพวกเขา ไม่มีอะไรหรอก”

            “ใช่!! ผมรู้ ทีแรกผมไม่ชอบมากเลย คุณรู้ไหม ถ้าคุณไปยืนจ้องมองคนกินอาหารที่อเมริกา เขาถือว่าไม่มีมารยาทมากๆ แต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึกชอบนะ คุณก็รู้ พวกเราไม่สามารถพูดภาษาจีนได้ เวลาพวกเราหิวไม่รู้ต้องสั่งอะไรกิน เราก็ยืนชี้ๆ ขอแบบที่คนจีนคนนั้น คนนี้ กำลังกินกันอยู่ มันสะดวกดีนะ แถมยังไม่มีใครว่าอะไรคุณด้วย”

            “ติดใจเข้าแล้วสิใช่ไหม  แล้วมีอะไรบ้างที่คุณไม่ชิน”

            “เราเคยเจอคนนั่งออกรถเดินทาง ผู้คนหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบในรถ ไม่ใช่แค่คนสองคน สูบกันทั้งคัน สูบกันทุกที่ พวกเราแทบทนไม่ได้  มีอยู่ครั้งหนึ่งคนนั่งหน้าพวกเราสูบบุหรี่เสร็จ เขาแคะฟันป้ายกับผ้าม่าน โอ๊ย....ผมจะอ้วก”

            “ฮ่าๆๆ มันเป็นศิลปะน่ะ  เขาคือศิลปิน”

            “อ๋อ....ใช่ๆๆ เขาคือศิลปิน”

            “ฉันคงเหมือนพวกคุณล่ะมั้ง ไม่ค่อยชอบเรื่องสูบบุหรี่ คนที่นี่สูบจัดจนฉันหายใจไม่ออก”

            “แล้วประเทศคุณเขาไม่สูบกันแบบนี้หรอกหรอ”

            “คนไทยสูบบุหรี่เยอะก็จริงอยู่ ตามข้างทางมีบ้าง แต่พวกเราไม่สูบกันในห้างสรรพสินค้า บนรถประจำทาง ถ้าคนใดคนหนึ่งสูบและลอยมาทางผู้อื่น เขาก็จะถูกจ้องมองเลยล่ะ ส่วนใหญ่พวกเขาจะสูบในพื้นที่ที่จัดไว้ให้”

            “อืม....เข้าใจล่ะ”

                     ฉันพูดถึงเรื่องระเบียบวินัย การสูบบุหรี่ การถมน้ำลายในพื้นที่สาธารณะของคนจีน และเอ่ยถึงวิลกับสิ่งที่เขาคาดหวังว่าประเทศและพฤติกรรมของคนจีนจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น สก๊อตว่าถ้าใครคนใดคนหนึ่งคิดเริ่มต้นทำในสิ่งที่ดี ยอมปฎิบัติตามกฎเล็กๆน้อยๆ จากหนึ่งคน สองคน เป็นหลายๆคน ทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง แต่หากมีคนปฎิเสธคิดทำอะไรดีๆต่อสังคมแล้ว คุณไม่ทำ ฉันไม่ทำ ไม่มีใครยอมลงมือทำ สังคมจะย่ำอยู่กับที่แบบนั้น

                     หนึ่งชั่วโมงกว่ากับการนั่งสนทนา มันทำให้ฉันรู้จักผู้ชายสองคนนี้มากขึ้นอีกหน่อย สก๊อต บุคลิกค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่ สุขุม กว่าอีธานที่ดูขี้เล่นเหมือนเด็กตัวโตๆ เล็กน้อย แต่เมื่อทั้งสองคนออกเดินทางร่วมกัน ฉันมองเห็นบางสิ่งที่เป็นสายใยของความเป็นเพื่อนที่แน่นหนาบนความต่างที่ลงตัว นี่แหละมั้งที่เขาเรียกว่า “คู่หู” ................เอ๊ะ หรือ “คู่รัก” เจ้ยยยยย



[1] ราคา 82 หยวน

[2] ราคา 52 หยวน




Create Date : 28 มกราคม 2556
Last Update : 28 มกราคม 2556 13:04:59 น. 7 comments
Counter : 1075 Pageviews.

 
อ่านมาถึงตอนจบ ขำกร๊ากกกกก....
นั่นจิ น่าจงจัยจังหนอ.... คู่หู หรือ คู่่รัก กร๊ากกกก...

วันนี้เขียนได้อ่านเพลินกับการแลกเปลี่ยนความคิดกันจ๊ะ
ชอบๆ คุยกันในมุมมองของ 2 เชื้อชาติ ก็ได้รู้เรื่องอื่นๆเพิ่มน๊อ
รออ่านต่อ ตอนต่อไป จร้า...

ปล. รับประกันความคุ้มค่าถ้าชอบเรื่องราวสไตล์ย้อนยุค
ที่พวกเราไม่เคยเห็นในอดีต เป็นพิพิธภัรฑ์ แบบบ้านที่ดูอบอุ่นร่มรื่นมากกว่าน่าเบื่อค่ะ


โดย: tui/Laksi วันที่: 28 มกราคม 2556 เวลา:23:12:55 น.  

 
ขำตรง คู่หู หรือ คู่รัก555


โดย: แฟนlinKinPark วันที่: 29 มกราคม 2556 เวลา:0:26:40 น.  

 
ไล่นับนิ้วดูแล้ว
ประเทศจีนน่าจะมีสิ่งที่ชอบมากกว่าที่ไม่ชอบนะครับ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 29 มกราคม 2556 เวลา:0:40:06 น.  

 
ฮ่าาาา หรือว่าจะเป็นคู่รัก .. อ๊ากกส์


โดย: :D keigo :D วันที่: 31 มกราคม 2556 เวลา:13:47:35 น.  

 
จะอ๊วกกับศิลปินค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:15:20:25 น.  

 
So? Are they a couple? I want to know, too!


โดย: Phoebe Buffay วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:11:19:18 น.  

 
lol
I think They were good Team-work,
ชอบเหมือนกันแลกเปลี่ยนความคิดกับคนต่างชาติต่างภาษาต่างความคิด


เดินทางปลอดภัยขอให้สนุกนะค๊า


โดย: โน็ตตัวดำ วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:1:10:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

wanderswallow
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Custom Search
New Comments
Friends' blogs
[Add wanderswallow's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.