If the disappointment is worth, it is that it makes me stronger
Group Blog
 
<<
มกราคม 2556
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
10 มกราคม 2556
 
All Blogs
 
การผจญภัยหมื่นลี้....จากหัวไก่สู่ด้ามขวาน ตอน แชงกริล่า - เต๋อชิ่ง4

               

               หินกองพะเนิน[1] ซ้อนตัวเป็นกลุ่มน้อยใหญ่กระจายทั่วข้างทางเดิน ลูคัสว่ากองหินพวกนี้ล้วนเต็มไปด้วยคำอธิษฐานของนักเดินทาง จากหินหนึ่งก้อนเมื่อวางต่อกันจนมีลักษณะคล้ายกับเจดีย์องค์ใหญ่แล้ว พวกเขาก็จะนำธงมนต์มาติดอยู่บนส่วนเหนือสุด ยิ่งวางหินสูงมากขึ้นเท่าไร ยิ่งแสดงถึงเจตนาอันกล้าแกร่งของคนนั้น ว่าแล้วฉันขอแสดงเจตนาอันยิ่งใหญ่ เอาหินเท่าเล็บนิ้วโป้งข้างขวาวางอยู่บนยอดหินกองโตใกล้ตัวบ้าง อาจโชคดีสมหวังเหมือนกับคนอื่น เพี้ยง...

 

 

                เดินๆ หยุดๆ หายหอบ แทบไม่มีใครเอื้อนเอ่ยอะไรออกมาจากปากสักคำราวกับว่ากลัวดอกพิกุลจะร่วง แค่ลำพังเดินและหายใจไปด้วยก็ลำบากพอตัว ขืนพูดไปเดินไปคงต้องมีรำสักการะคนผู้นั้นกันเสียหน่อย ไม่รู้ว่าเอาส่วนไหนหายใจน่าเสียดายในหมู่พวกเราหกคนไม่มีใครพกไพ่ติดตัวมาเหมือนสาวๆที่เปิดวงคิดเลขเร็วเป็นกลุ่มใหญ่อยู่ข้างทาง เผื่อพวกเราได้ใช้เวลาเหนื่อยหารายได้พิเศษไปและเชื่อมสัมพันธ์กระชับมิตรกับหมู่เพื่อนฝูงไปในตัว

 

             

               ทางเดินบางช่วงใครหนอช่างเข้าใจทำชันสูงเสียเกือบสี่สิบห้าองศาเรียกได้ว่าเดินไม่ต้องหย่อนเอ็นร้อยหวายเลยทีเดียว หลังๆฉันกับลูคัสเริ่มใช้ทางลัดปีนขึ้นไป ก้าวยาวมากขึ้นแต่เหนื่อยน้อยกว่าเดิม ไม่ช้าความหวังน้อยๆของฉันก็เริ่มปรากฏ ทางเดินไม้เรียบๆรอฉันอยู่ปลายทางข้างหน้า อีกไม่นานการเดินทางอันแสนเหนื่อยกำลังใกล้จบลง ฉันเดินตามลูคัสขึ้นลงบันไดไม้ไปติดๆ ผ่านจุดชมวิวบนหน้าผาแสนรื่นรมย์ ซึ่งมองลงไปเห็นสายธารเล็กๆที่ละลายมาจากธารน้ำแข็ง 

 

 

               ทางเดินบันไดยังคงทอดยาวต่อไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ และเรื่อยๆ ไหนว่ะ ธารน้ำแข็ง เมื่อไรจะถึง  เส้นทางมันหลอกลวงให้นักเดินทางดีใจเล่นค่ะท่านผู้อ่าน มันยังไม่สิ้นสุดเพียงแค่นี้ หลังจากพ้นทางบันไดพวกเรากลับขึ้นมาเดินบนเนินลูกรังอีกครั้งจนกระทั่งมาถึงหมู่บ้าน นักท่องเที่ยวที่ขี่ม้าขึ้นมาต้องลงเดินเท้าต่อไปยังธารน้ำแข็งจากจุดนี้ พวกเราพบ สก๊อตและอีธานกำลังเดินสวนกลับลงมาพอดี พวกเขาทั้งสองไปไม่ถึงปลายทางแต่พูดให้กำลังใจพวกเราเดินต่อไป พร้อมกับแบถั่วมาให้ทานแก้หิว โอ้ ทำอย่างกับการ์ตูนแจกถั่วเซียนทานแล้วเพิ่มพลัง

 

 

 

 

               

               คุณยังจำวิล สาวที่ฉันเจอในจิ่วไจ้โกว<九寨沟>ได้หรือไม่ เธอเป็นสาวแกร่งอีกคนหนึ่งที่เคยมาเยือนที่นี่แล้วเช่นกัน ครั้งนั้นเธอเดินเท้าเข้ามาถึงนี่กับเพื่อนที่เธอเก็บได้ตามไหล่ทาง วิลไม่เพียงเดินจากทางเข้าขึ้นมาถึงธารน้ำแข็งเท่านั้น แต่เธอและพวกเดินมาไกลจากเฟยไหลซื่อ<飞来寺> จนถึงธารน้ำแข็งหมิงหย่ง<明永> !!!! และกลับลงมาค้างที่นี่หนึ่งคืนก่อนเดินต่อไปยังหยู๋เปิง<雨崩> ในเช้าวันรุ่งขึ้น นับถือเธอเลยจริงๆ ขยันเดินอะไรขนาดนี้ ถ้าคิดว่าเธอสุดยอดแล้วยังมีบุคคลสุดยิดขั้นกว่าสุดยอดที่ขอยกให้กับเหล่านักแสวงบุญ วิลเคยเล่าให้ฟังว่าในทุกๆปีจะมีนักบวชและผู้มีจิตศรัทธากราบอัษฎางคประดิษฐ์เข้าไปแสวงบุญที่หยู๋เปิง<雨崩> โอ้ว เจ้าประคุณรุนช่อง....... แค่สองเท้าฉันยังเหนื่อยเลย

 

 

               กลับมาที่เรื่องของตัวเอง ฉันกับลูคัสเดินจากวัดไท่จึ<太子庙>ที่ตั้งอยู่ในหมู่บ้านและย่ำต่อขึ้นมาเรื่อยๆ จนเริ่มมองเห็นธารน้ำแข็งสีขาวขุ่นที่ค้างเติ้งอยู่บนภูผา เส้นทางเริ่มหนาแน่นด้วยธงมนต์ห้อยระโยงรยางค์จากริมทางเขาด้านบนลากยาวไปถึงกิ่งไม้ด้านล่างเต็มไปหมด เอ่อ....ไม่ทราบว่าปีนลงไปผูกกันอย่างไร พอเห็นก้อนน้ำแข็งใจเริ่มชื้นมีกำลังใจใส่เกียร์เดิมเต็มที่

 

 

 

               จากทางลูกรังฉันเดินมาพบกับสะพานทางเดินไม้สีเขียวอีกครั้ง เอาล่ะเหว่ย ธารน้ำแข็งเห็นชัดใกล้เสียขนาดนี้แล้ว จุดหมายคงไม่ไกลเกินเอื้อมแน่นอน หนึ่งนาทีผ่านไป .......แฮ่กๆ.......ห้านาทีผ่านไป ........แฮ่กๆ.........สิบนาทีผ่านไป..........เอ๊ะ มันชักไกล โดนทางหลอกให้ดีใจอีกครั้ง นึกว่าตัวเองมาถึงจุดสิ้นสุด แต่พอแหงนหน้าเท่านั้น โอ้โหจะไกลไปไหน รู้ไหมว่ามันเหนื่อย โดยเฉพาะทางเดินบันไดช่วงสุดท้าย ทั้งสูงและชัน เห็นแล้วอยากถอดใจ หันกลับไปมองอาจมีหวิว มิน่าสองฝรั่งคู่หูถึงไปไม่ถึงเส้นชัย คิดๆอยากหยิบเอาน้ำแข็งศักดิ์สิทธิ์มากินแก้กระหาย คอแห้งเหลือเกินเพราะมัวบ่นกับตัวเองอยู่ในใจ เฮ้อ...ท่องไว้อย่ารีบร้อนจนเกินไป จงอ้อยอิ่งให้มากขึ้น ถ่ายรูปเพลินๆเข้าไว้ ก้าวให้ช้าลงอีกหน่อย สูดหายใจลึกๆ แล้วบอกกับตัวเองว่าอีกนิดเดียวเท่านั้น ประเดี๋ยวเราก็จะถึงแล้ว......

 

 

 

 

 

 

               เหมือนได้รับรถเข็นจากคุณไตรภพ โอ้ว....สามชั่วโมงกับฝันที่เป็นจริง ฉันแทบวิ่งชนธงมนต์ที่แขวนห้อยเหมือนเข้าเส้นชัย อยากตะโกนร้อดังอยู่บนจุดชมวิวว่า "มาถึงแล้วว้อยยยยยย" ความเหนื่อยล้าที่มีมลายหายไปทันที เมื่อก้าวขามาถึงบันไดขั้นสุดท้าย สุโค่ย!!! ท้องฟ้าใสมองเห็นถึงยอดคาวาเกโป ก้อนน้ำแข็งสีฟ้าเกาะตัวเป็นธารน้ำไหลชั้นหนาๆไหลค้างมาจากด้านบนเขา มันต้องใช้เวลานานเท่าไรกว่าได้ถึงขนาดนี้ แม้ลำธารน้ำแข็งเต็มไปด้วยคราบฝุ่นสีดำที่เกาะอยู่พื้นผิวหน้า แต่ยังคงความสวยงามสมคำร่ำลือ ทัศนีภาพด้านบนนี้อาจไม่แตกต่างจากทางขึ้นเท่าไรนัก แค่เพียงเรามองเห็นมุมได้กว้างและรู้สึกได้ว่าภาระกิจมันเสร็จสมบูรณ์กว่ามองดูอยู่แค่ด้านล่าง ไม่เสียแรงที่ยันสังขารตัวเองมาถึงบนนี้ ตามปกติฉันไม่นิยมถ่ายรูปตัวเองคู่กับบรรยากาศแต่วันนี้ขอเถอะ ลูคัส เจ้าจงมาช่วยถ่ายให้ฉันด่วน ก่อนธารน้ำแข็งจะละลายหายไปจากเหมยลี่เซวซาน<梅里雪山> อันศักดิ์สิทธิ์ แล้วฉันต้องมาร้องเสียดายว่าทำไมวันนั้นถึงไม่ถ่ายรูปคู่ธารน้ำแข็งติดมา

 

 

 

 



[1] หม่าหนีตุย < 玛尼堆 >




Create Date : 10 มกราคม 2556
Last Update : 10 มกราคม 2556 14:36:32 น. 8 comments
Counter : 908 Pageviews.

 
สุดยอดจริงๆ กับความรู้สึกที่ถึงจุดหมาย เคยไปที่เทือกเขาหิมาลัย ความรู้สึกสุดบรรเจิดมากเมื่อถึงจุดสูงสุดของpassต่างๆ เช่น Chang-la กาดดุงลา ฯ ทางไปลาดักห์ และแปงกองเลค ทะเลสาปที่สูงมาก สวยงามจริงๆ ถ้าไม่ไปก็ไม่รู้ ต้องต่อสู้กับร่างกายที่อ๊อกซิเยนเบาบาง เพื่อนบางคนปวดหัว บางคนอาหารเป็นพิษ อาเจียน บางคนเมาถนนกินไม่ลง ฯลฯ เรายังปกติอยู่ ขอบคุณร่างกายที่รับใช้เราอย่างดี ขอบคุณที่มีรูปสวยๆมาฝากให้ชมค่ะ


โดย: noname IP: 118.173.165.47 วันที่: 10 มกราคม 2556 เวลา:20:23:19 น.  

 
แค่เห็นทางเดิน เวเลซก็ท้อแล้วค่ะ
บันไดเยอะขนาด
แถมวนไปมาอีก
ขอยาดมด่วน จะเป็นลม

ปล.ทำไมลูคัสถ่ายแบบนี้หล่ะ
เลยไม่เห็นหน้าเลย ว่าเหนื่อยแค่ไหน



โดย: VELEZ วันที่: 10 มกราคม 2556 เวลา:21:09:18 น.  

 
จะกลับไทยปรายปีนี้ ต้นปี 2014 จะลุย Yunan อีกคะ เห็นรูปแล้วตื่นเต้นมากฉันยังไม่ได้ เดินขึ้นธารน้ำแข็งเลย T^T ตอนนี้
ร่างกายมันไม่ฟิตเลยคะ กินชีส กินๆนอนๆ เยอะไปมากหน่อย (ปัจจุบน พุงล้ำหน้าไปแล้ว)

รูปสวยคะ
เห็นทางเเล้วอยากลุยมาก
แต่เห็นบันได แล้ว อึดอัด ยิ่งกว่าเห็นทางอีก ฮ่าๆ


เอาละ!!


โดย: โน็ตตัวดำ วันที่: 11 มกราคม 2556 เวลา:0:45:18 น.  

 
ขอปรบมือดังๆๆๆๆ กับพลังความสำเร็จอันยิ่งใหญ่และแรงกล้า
ที่ไม่ยอมถอย เย้ ๆ ดีใจด้วยคร้า เก่งจริงๆ...
ให้เป็นสุดยอดหญิงเก่ง+แกร่ง ที่แท้จริงคนหนึ่งเลยค่ะคุณ gutswallow


รูปสุดท้ายนี่มุมสวยดีน๊ะ หันหน้ามาหน่อยซิจ๊ะคนเก่ง
ไลค์จร้า ....


โดย: tui/Laksi วันที่: 11 มกราคม 2556 เวลา:19:37:47 น.  

 
สุดยอดค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 11 มกราคม 2556 เวลา:20:11:39 น.  

 
Интересная история, хорошо, что по картинкам всё понятно )


โดย: Maybach Stixx IP: 5.35.64.6 วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:23:53:14 น.  

 
มาเที่ยวด้วยต่อจ้า

โหวตหมวดท่องเที่ยวให้เป็นกำลังใจด้วยน้าาาา


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:8:37:20 น.  

 
เพลงต้องหวาน ๆ หน่อยค่ะ เพราะเป็นคนอ่อนหวาน


เข้าทางเราเล้ย


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:16:09:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

wanderswallow
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Custom Search
New Comments
Friends' blogs
[Add wanderswallow's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.