เมษายน 2551

 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
กู่ฉินกับความล้มเหลวและจุดเริ่มต้นอันยิ่งใหญ่ของผม


เมื่อประมาณอาทิตย์ที่แล้ว
ผลการสอบเข้าวิทยาลัยการดนตรีกลางออกมาแล้วครับ สรุปว่า
สอบไม่ติด ฮ่าๆๆ แอบรู้มาว่าวิชาทฤษฎีดนตรีได้แค่สิบเอ็ดคะแนน (ได้เยอะกว่าที่คิดแฮะ)

เนื่องจากตัวผมเองได้มีแผนสำรองไว้นานพอสมควรแล้ว จึงไม่ค่อยรู้สึกเสียใจเท่าไรนัก ที่จริงถ้าสอบติดจะเสียใจมากกว่า เพราะผมกลัวว่าสี่ปีที่ทุ่มเทให้กับดนตรี จะทำให้ความสามารถทางภาษาจีนด้านอักษรศาสตร์วรรณกรรมโบราณลดลง ซึ่งตรงส่วนนี้จำเป็นมากสำหรับกู่ฉิน ผมเคยเขียนไว้ในทความต้นๆแล้วว่า กู่ฉิน ไม่ใช่แค่เครื่องดนตรีและความยาก ไม่ได้อยู่ที่เทคนิคการบรรเลง แต่เป็นความเข้าใจถึงศิลปะ วัฒนธรรม การเมือง สังคม ค่านิยมโบราณต่างๆ ซึ่งคนจีนเองทั่วไปก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะเข้าถึงได้
แล้วนับประสาอะไรกับตัวผมซึ่งเป็นชาวต่างชาติที่ไม่ได้เติบโตมากับสภาพแวดล้อมแห่งนี้

อีกทั้งไม่ว่าจะเป็นบทความหรือกวีโบราณต่างๆที่เกี่ยวกับกู่ฉิน(หรือไม่เกี่ยวก็ตาม) ผมมีความรู้สึกว่าระดับภาษาจีนของผมยังไม่ถึงขั้น อ่านออก แต่ไม่เข้าใจ ดังนั้นผมจึงตัดสินใจศึกษาต่อระดับปริญญาตรีที่ 北京语言大学 (มหาวิทยาลัยภาษาและวัฒนธรรมปักกิ่ง) เอกอักษรศาสตร์และวรรณกรรมโบราณ


เดี่ยวเพลงดอกเหมยสามท่อน


มีหลายคนที่รู้สึกเสียดายกับความล้มเหลวในการสอบครั้งนี้ของผม ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนๆ หรือพ่อแม่ ญาติพี่น้องต่างๆ ของผม แต่ตัวผมเองกลับดีใจเสียมากกว่าที่จะได้พัฒนาภาษาจีนเชิงลึกอย่างจริงจัง เพื่อจะได้เอาความรู้เกี่ยวกับกู่ฉินรวมทั้งศิลปะวัฒนธรรมจีนต่างๆ ที่มีข้อมูลน้อยหรือไม่มีข้อมูลเลยในประเทศไทย ไปเผยแพร่ในประเทศไทยได้อย่างถูกต้อง ชัดเจน กว้างขวางและเป็นที่ยอมรับที่สุด


กู่ฉินทรงใบตองฝีมืออาจารย์หวังเผิง


ส่วนจุดเริ่มต้นอันยิ่งใหญ่ของผมนั้น
คือการได้เรียนวิชาประดิษฐ์กู่ฉินกับ 王鹏 (หวังเผิง) ช่างทำกู่ฉินมือหนึ่งของจีน (ถึงแม้จะไม่มีใครพูดได้อย่างชัดเจน แต่นักดนตรีกู่ฉิน ถ้าถามถึงกู่ฉินที่ดีเลิศ ก็จะพูดถึงหวังเผิงเป็นคนแรก) ซึ่งการทำกู่ฉินอาจารย์หวัง เป็นวิทยาศาสตร์ที่สุดและล้ำหน้าคนโบราณไปแล้ว ดังนั้นการทำกู่ฉินของอาจารย์หวังจึงเป็นความลับสุดยอดที่ไม่เปิดเผยให้ใครรู้ นอกจากผม


ผมกับอาจารย์หวังเผิง



ผมรู้จักกับอาจารย์หวังโดยการแนะนำของอาจารย์จ้าว ผู้สอนการบบรเลงกู่ฉินให้กับผม เมื่อผมได้พบกับอาจารย์หวังครั้งแรก ก็มีความประทับใจในตัวอาจารย์เป็นอย่างยิ่ง เพราะอาจารย์เป็นคนที่มีชื่อเสียงมาก กู่ฉินของอาจารย์ตอนนี้พูดได้ว่าเป็นแบรนเนมไปแล้ว (โฮ่ๆ แพงอ่ะ) แต่อาจารย์กลับไม่มีท่าทางที่หยิ่ง หรือถือตัวแม้แต่น้อย กลับทำตัวเหมือนคนสนิทกันธรรมดาทั่วไป และเมื่อผมถามอาจารย์ว่า อยากเรียนทำกู่ฉิน คำตอบของอาจารย์ก็คือ "ช่วงนี้ยุ่งๆ อยู่ ซักพักก็แล้วกัน" แต่อาจารย์ทำกู่ฉินท่านอื่นกลับตอบในทันทีว่า "ไม่สอน" นี่คือความประทับใจในตัวอาจารย์หวังเผิงข้อที่สอง

อาจารย์หวังมีข้อแม้ว่า ถ้าผมสอบติดวิทยาลัยดนตรีได้ จะรับผมเป็นศิษย์

และแล้วก็สอบไม่ติด ตอนแรกผมคิดว่าอาจารย์หวังจะไม่รับผมไว้แล้ว
แต่อาจารย์ก็รับผมเป็นศิษย์จนได้ อาจารย์บอกว่า ผมเป็นศิษย์คนแรกของอาจารย์ อาจารย์ไม่เคยรับใครมาก่อน เพราะคนที่มาของเรียนด้วย มีจุดประสงค์อื่น ไม่ได้ทำเพื่ออุดมการ์ มีครั้งหนึ่งมีคนเอาเงินมาให้อาจารย์ สองแสนหยวน แต่อาจารย์ก็ไม่รับ อาจารย์บอกว่า "คนไม่ดี"


สภาพห้องรับรองในโรงงาน


ผมถามอาจารย์หวังว่า ถ้าอาจารย์ไม่มีลูกศิษย์ แสดงว่ากู่ฉินทุกตัวที่ออกมา อาจารย์คนคนเดียวรึเปล่า อาจารย์หวังตอบว่า "คนงานกับลูกศิษย์ ไม่เหมือนกัน อาจารย์มีคนงานยี่สิบกว่าคน แต่มีเธอเป็นลูกศิษย์คนเดียว" ประโยคนี้ทำให้ผมทั้งซึ้งและอึ้งเลยทีเดียว นอกจากนี้แล้วหลังจากที่อาจารย์รับผมเป็นศิษย์แล้ว อาจารย์หวังยังพูดดับตัวเองด้วยว่า "ในที่สุดก็มีคนสืบทอดแล้วสิ" (แอบได้ยิน ฮ่าๆ) แต่เรื่องที่สำคัญไปกว่านั้นคือ ค่าเล่ารียน ผมกลัวว่าจะไม่มีเงินเรียนกับอาจารย์ แต่อาจารย์กลับตอบว่า "เงินไม่ต้อง ตั้งใจก็พอ" คำพูดข้างต้นของอาจารย์ทำให้ผมตื้นยังยิ่งขึ้นไปอีก และทำให้ผมมีความพยายามและตั้งใจ่จะเรียนวิชานี้ให้สำเร็จ

อาจารย์หวังบอกว่าจะเรียนกับท่าน มีเงื่อนไขดังนี้ ที่เมืองจีนความสัมพันธ์ของอาจารย์และศิษย์ก็เหมือนคนในครอบครัว ดังนั้นต้องเชื่อฟัง เมื่ออาจารย์บอกให้ทำอะไรก็ทำ เมื่ออาจารย์บอกว่าห้ามทำอะไรก็ห้ามทำเด็ดขาด และที่สำคัญสิ่งที่เรียนมา "ห้ามเผยแพร่เด็ดขาด" อาจารย์หวังให้เหตุผลว่าต้องเคารพในความเหน็ดเหนื่อยและความยากลำบอกกับการสั่งสมประสบการณ์ของอาจารย์ตลอดหลายระยะเวลาสิบปี สิ่งเหล่านี้อาจารย์ไม่ได้ทำเพื่อเงิน แต่เพื่ออุดมการณ์ และอุดมการณ์ประเมินราคาไม่ได้
อาจารย์บอกว่า วันหน้าเจอคนที่มี "อุดมการณ์จริง ถึงถ่ายถอดได้"


กู่ฉินราคาหลายหมื่นหยวนในห้องทำงานของอาจารย์หวัง


ดังนั้นพ่อแม่พี่น้องครับ ข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับการทำกู่ฉิน ผมไม่สามาถเผยแพร่ได้จริงๆ กรุณาอย่าถาม ผมจะไม่สบายใจมากๆ เพราะพ่อแม่พี่น้องทั้งหลายก็เหมือนเพื่อนที่ดีของผม แต่ยิ่งไปกว่านั้น ผมต้องเคารพให้ตัวอาจารย์ของผมด้วย รอก็แต่เจอคนมีอุดมการณ์ ตอนนั้นคงแกหงำเหงือกแล้ว ฮ่าๆ


ในวันข้างหน้าผมหวังว่า ดนตรีกู่ฉินรวมทั้งกู่ฉินไม้ไทยฝีมือคนไทย (มีคนบอกว่าไทยไม่มีไม้ที่จะทำได้ ผมขอบอกเลยว่า "มี")จะได้รับการยอมรับเป็นที่กว้างขวางในประเทศไทยต่อไปในอนาคตครับ สาธุ



Create Date : 14 เมษายน 2551
Last Update : 17 เมษายน 2551 20:07:35 น.
Counter : 665 Pageviews.

24 comments
  
เพิ่งจาทราบว่า กู่ฉิน เป็นเครื่องดนตรีนั่นเอง
ดูไม้สวยดีจัง เหมือนลายเต่ากระ เลยน้อง
เคยดูหนังจีนจ้าวยุทธจักรของฮ่องกงกับไต้หวัน
พอสมควร แต่ไม่เคยเห็นกู่ฉินเลย เพิ่งจาได้เห็นนี่อะ
ถ้าบ้านเรา ใช้ไม้ พยุง ได้ก็ดีนะ พี่ว่าชื่อฟังดูมั่นคงดี
โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 14 เมษายน 2551 เวลา:6:57:52 น.
  





หวัดดีวันจันทร์ค่า
โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 14 เมษายน 2551 เวลา:8:41:11 น.
  
แทนที่จะได้เข้าวิทยาลัยดนตรี ชัชกลับได้เป็นศิษย์อาจารย์หวังเผิง
นับว่าเจอสิ่งที่ดีกว่าจริงๆ
ได้ยินว่าแค่วิธีดีด อาจารย์หวังเผิงก็ต่างจากวิทยาลัยดนตรีโดยสิ้นเชิง
สำหรับความรู้ที่ชัชได้จากอาจารย์หวังเผิง คงเป็นสิ่งที่ประเมินค่ามิได้
ขอแสดงความยินดีด้วย กับศิษย์คนแรกของนักทำกู่ฉินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบศตวรรษ
โดย: ณัฐ IP: 124.121.9.11 วันที่: 14 เมษายน 2551 เวลา:13:09:07 น.
  
"คนงานกับลูกศิษย์ ไม่เหมือนกัน อาจารย์มีคนงานยี่สิบกว่าคน แต่มีเธอเป็นลูกศิษย์คนเดียว"

^
^
ซึ้งอะ ถ้ามีใครพูดกับหนูแบบนี้ซึ้งตายเลยอะ

ดีใจด้วยนะคะ ^^

โดย: น้องผิง วันที่: 14 เมษายน 2551 เวลา:13:59:34 น.
  
ห้องทำงานอ.หวังเผิง หรูสุดๆ

ฉินรูปใบกล้วยนี้ภาพแรก ราคาเท่าไรคะ
โดย: jintana IP: 161.200.255.162 วันที่: 14 เมษายน 2551 เวลา:18:22:53 น.
  
ไม่แน่ใจว่าราคาเท่าไรครับ แต่คิดว่าหมื่นปลายๆ
โดย: ชัช (กู่ฉิน ) วันที่: 14 เมษายน 2551 เวลา:19:21:17 น.
  
อรุณสวัสดิ์คับ
โดย: West-Songkhla วันที่: 15 เมษายน 2551 เวลา:7:49:29 น.
  
ถ้าแฟนพี่รู้ว่าทำแล้วไม้สวยขนาดนี้ คงต้องกรี๊ดแน่ๆ รายนั้น
ชอบขัดไม้เป็นชีวิต กีตาร์ก็ขัดอยู่นั่นล่ะกว่าจะประกอบแต่ละตัว
พี่แกซื้อไม้ตัวกีตาร์มาเป็นสิบปี พอถามเข้า ก็บอกว่า รอให้ไม้อยู่ตัวซะงั้น
น่าส่งให้ไปเรียนวิธีขัดไม้ ลงสีจัง
โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 15 เมษายน 2551 เวลา:10:48:24 น.
  
จบหลักสูตรเมื่อไหร่ เปิดสำนัก อย่าลืมบอกพี่นะ
พี่จาส่งลุงที่บ้านไปเรียนขัดไม้จ้ะ
โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:11:06:10 น.
  
สวัสดีครับชัช

แวะมาเยี่ยมเยียนในบล็อค
ชื่นใจที่เห็นความก้าวหน้าของชีวิตและการเดินทางในผืนแผ่นดินประวัติศาสตร์ที่ชัชใฝ่ฝันมาตลอด

ความใฝ่ฝันของมนุษย์นั้นมีพลังมหาศาลนัก

ขออวยพรให้ประสบความสุขความเจริญในชีวิตนะครับ

สักวันอาจได้ไปเยี่ยมเยียนกันบ้าง
คิดถึงเสมอ
โดย: หน่อง IP: 61.91.162.229 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:2:55:56 น.
  
``หวัดดีตอนเช้า
โดย: ลุงเล็ก IP: 202.91.18.192 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:8:45:00 น.
  
ไม่เป็นไรอะน้อง ลุงที่บ้านพี่นั่งทน เดี๋ยวจาสั่งให้คุกเข่าจนกว่าจะรับเป็นลูกศิษย์
อ่า พูดเล่นอะจะ พี่เข้าใจอะ มิน่า อาจารย์ของน้องถึงได้รับน้องเป็นลูกศิษย์
ปฏิบัติตามท่านเคร่งครัดดีจัง
โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:12:45:42 น.
  
รุปเท่ๆค่ะพี่ชัช
"คนงานกับลูกศิษย์"เจ๋งจริงๆ

น่าภูมิใจแทน
"ศิษย์คนแรก" ที่มีนามว่า"ชัชชล"จิงๆ
ถ้าเปิดการแสดงหรือรรสอนดนตรีเมื่อไหร่
อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้กะนุ้ยนะคะพี่ชัช
"ต้องบอกนุ้ยด้วยนะ"
อย่าลืมๆ
อิอิ
โดย: นุ้ย yr younger sis IP: 124.121.126.71 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:17:21:42 น.
  
เก่งจริงนะ ตัวแค่นี้
ชื่มชมหนึ่งจอก นับถือๆ
โดย: คนขับช้า วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:21:20:22 น.
  
คิดได้ดีจังเลยค่ะ
ขอชื่นชมด้วยคนนะคะ

สุขสันต์วันปีใหม่ไทยย้อนหลังจ้า
โดย: ดอกคูณริมฝั่งโขง วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:16:27:24 น.
  
สุดยอดมากๆเลยน้อง ดีใจด้วยที่ได้เป็นศิษย์ผู้เดียวของ อ หวังเผิง น่าภูมิใจมากๆ ขนาดคนจีนด้วยกันยังไม่รับเลย น้องชัชสู้ๆนะ จะเป็นกำลังใจให้
โดย: Amnuay IP: 125.24.182.167 วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:17:32:33 น.
  
เปนกำลังใจให้ชัชด้วยนะ ได้เรียนมหาลัยแล้ว เค้าว่าดีนะ ถึงจาไม่ได้เรียนดนตรี แต่ไก้เรียนอันนี้ชัชก้อคงชอบเหมือนกัน ช่ายป่ะ น่าเรียนๆ ดีใจด้วยน้า ศิษย์คนเดียวของอาจารย์หวังเผิง สู้ๆจ้า มาย ยุน และมิน เอาใจช่วย ~~~ 555+

รูปสวยมากเลย ชอบอ่ะ
โดย: นู๋มาย IP: 202.5.87.140 วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:22:54:41 น.
  
ซึ้งว่ะ ซาบซึ้งมากกับคำพูดของอาจารย์แก
แกโชคดีมากๆ เลยว่ะ

ปล.อย่าไปเสียใจกับสิ่งที่มันผ่านไปแล้ว
เดินหน้าสู้ต่อกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง
เค้าเชื่อว่าอนาคตแกกับกู่ฉินคงจะไปได้สวย
ถ้าแกตั้งใจและมีอุดมการณ์ดีอย่างที่อาจารย์แกบอก
สู้ๆ เว๊ยเพื่อน
โดย: 文明 IP: 58.9.126.121 วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:22:56:32 น.
  
ยินดีด้วยนะชัช
โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:10:41:03 น.
  
ขอคารวะ!
โดย: Huang Pi-Da IP: 124.120.67.128 วันที่: 19 พฤษภาคม 2551 เวลา:19:56:50 น.
  
จะเป็นกําลังใจให้ค่ะ
โดย: แพท IP: 125.25.14.0 วันที่: 18 สิงหาคม 2551 เวลา:11:52:41 น.
  




อาจารย์มีคนงานยี่สิบกว่าคน
แต่มีเธอเป็นลูกศิษย์คนเดียว




จนตายก็อย่าลืมคำนี้นะชัช
มันเป็นสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นทุกวันบนโลกใบนี้

ความรู้สึกของพี่ก๋าหลังจากอ่านบล้อกนี้
แล้วโคตรตื้นตัน....

การที่คนสองคนมารู้สึกเป็นศิษย์เป็นครูกันได้
มันไม่ง่าย นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการเรียนรู้
แต่เป็นการ "ส่งต่อ" ชีวิตและจิตใจผ่านการทำเครื่องดนตรี


พี่ก๋าไม่เสียดายที่ชัชสอบไม่ติดเลยครับ
เพราะติดหรือไม่ติด
ถ้าใจที่รักในกู่ฉินยังคงเร่าร้อน

พี่ก๋าเชื่อว่าชัชก็จะไม่มีวันเบื่อหรืิอทอดทิ้งกู่ฉิน....



โดย: ก๋าคุง (กะว่าก๋า ) วันที่: 12 ตุลาคม 2551 เวลา:8:06:40 น.
  
วันนั้นเพื่อนผม"ปรมาจารย์ฮกหลง"ได้เข้ามาเยี่ยมเว็บนี้ไม่ทราบครับ เขาเป็นคนหนึ่งนะครับที่เล่นฉินเป็นแต่เขาเล่นเก่งหรือเปล่านะครับแต่ที่รู้ๆ เขาปากไม่ค่อยดีอ่ะครับ แต่ผมเข้าใจนะว่าเขาอยากให้คนเล่นฉินเก่งๆเขาพูดบ่อยๆนะครับว่า "ฉินเปรียบกับปากและหัวใจของเรา การเล่นฉินแต่ละครั้งเสียงจะเปลี่ยนไปตามอารมย์ ดังนั้นคนโบราณเขาจึงถือว่าก่อนเล่นฉินจะต้องชำระทั้งร่างกายและจิตใจให้สะอาดก่อนจึงจะเล่นได้ เพราะจะทำให้ผู้เล่นเกิดสุนทรียภาพมากขึ้น" นี่คือคำพูดที่เขาพูดบ่อยๆครับ
โดย: ศิษย์ฮกหลง IP: 222.123.97.232 วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:14:03:50 น.
  
สิ่งเหล่านี้ผมทราบมานานแล้วครับ
ผมได้รับการชี้แนะจากปรมาจารย์ระดับประเทศหลายๆท่านอยู่ตลอดเวลา
อีกทั้งถึงแม้ผมเล่นกู่ฉินมาเพียงห้าปี แต่ประสบการณ์พวกนี้ผมก็สัมผัสได้อยู่เสมอ
ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับผมแต่อย่างไร

และก็ดีใจมากด้วยครับทีมีคนไทยศึกษากู่ฉินในทิศทางที่ถูกต้อง

ขอบคุณมากครับ
โดย: กู่ฉิน วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:19:05:20 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

กู่ฉิน
Location :
Beijing  China

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]



ชัชชล ไทยเขียว (ชัช)
ยินดีที่ได้รู้จักผู้สนใจดนตรีกู่ฉินทุกท่านครับ

MSN : tq.canchuan@hotmail.com
https://www.facebook.com/SiamGuqin