กุมภาพันธ์ 2560

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
 
 
17 กุมภาพันธ์ 2560
All Blog
:บทนำ:




บทนำ





“โอ้ยย หิวจังงง แก้วตา เรย์ วาวา ไปหาอะไรกินกันไหม” ฉันบอกเพื่อนสาวทั้ง3คน ก็แหม่ไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าให้ทำยังไงเนอะ
“พวกเธอไปก่อนเลยฉันมีรายงานต้องทำอีกเยอะเดี๋ยวส่งครูไม่ทัน” เสียงใสๆของยัยวาวาพูด
“วาวา เธอจะรีบทำ ทำไมรายงานส่งตั้งอาทิตย์หน้า ทำพรุ่งนี้ยังทัน” เรย์เพื่อนสาวตัวใหญ่พูดก่อนจะหันไปเขมือบขนมที่อยู่ในมือ
“วาวา เธอเอาของฉันไปลอกก่อนไหมฉันทำเสร็จแล้ว” แก้วตาเพื่อนสาวที่นั่งเงียบอยู่นานบอกกับวาวาก่อนจะยืนรายงานให้
“ฉันไม่เอาหรอกอยากทำด้วยตัวเอง” วาวาปฎิเสธน้ำใจเพื่อนอย่างน้อบน้อม
“เห้อออ ไม่เป็นไรยัยวาวาไม่มา เราก็กินกันแค่3คนก็ได้ เธอจะเอาอะไรหรือป่าว?”
ฉันถามก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าตัง
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวทำเสร็จเดี๋ยวฉันไปซื้อเองจ้า” ฉันไม่เข้าใจจัรีบทำทำไมนักหนา ฉันยังไม่ได้เริ่มยังไม่เห็นต้องรีบเลย
“โอเคงั้นพวกเราไปนะ” เรย์พูดก่อนจะเดินนำพวกฉันไปโรงอาหาร
โรงอาหาร
“ฉันไม่เข้าใจ ทำไมยัยวาวาต้องทำตัวขยันขนาดนั้นทั้งที่แต่ก่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย”ฉันบ่นเสียงดัง
“อย่านินทาเพื่อนสิ เพื่อนก็แค่อยากตั้งใจเรียนแค่นั้น” แก้วตาพูดเมื่อเห็นฉันบ่น
“แอ่อันอ่าอัมไอ่อ่าย” เสียงยัยเรย์พูดขณะกินขนมแล้วข้าวพร้อมๆกัน
เห้อจะทำยังไงกับยัยนี่เนี่ย ฉันก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่ที่พวกเรา4คนมาคบกันได้ เพราะนิสัยของแต่ละคนแตกต่างกันสุดขั่ว เริ่มที่วาวา เป็นคนที่เมื่อตั้งใจทำอะไรจะทำให้สำเร็จ เหมือนอย่างงานที่เห็น แต่บางทีฉันก็ไม่ค่อยชอบเพราะบางทีฉันก็รู้สึกว่า วาวาชอบอ่อยคนในห้องไม่แน่บางทีฉันอาจแค่คิดไปเองก็ได้
คนที่สอง เรย์เป็นเพื่อนสาวน้ำหนักเยอะ เรย์จะต่างกัยวาวามาก เพราะเรย์เป็นคนขี้เกียจ งานส่งเสร็จช้า นางเคยบอกฉันว่า แค่เรียนจบไปวันๆก็พอ เพราะยังไงซะเธอก็ต้องรับช่วงต่อกิจการของแม่
แววตาสาวสวย แถมเรียบร้อย เมื่อมาเทียบกับฉันหรือแม้กับวาวา ยังไม่ได้ครึ่งของแววตา เพราะนานๆทีแววตาจะพูด แต่ถ้าพูดขึ้นมาพูดเยอะอย่างบอกไม่ถูกเลยแหละ
ส่วนฉันหรอ ก็ถ้ามองภายนอกใครๆก็คงคิดว่าฉันนิสียดีแหละ เพราะฉันจะไม่ทำร้ายใครก่อน ฉันเป็นพวกที่เบื่อสิ่งต่างๆที่อยู่รอบตัวง่าย บางทีวันไหนฉันหงุดหงิดขึ้นมาฉันใครขึ้นมาฉันจะแขวะหาเรื่อง เพื่อระบายอารมณ์
“นี่ๆแววตา ถ้าเกิดฉันมีแฟนรุ่นน้องจะเป็นอะไรไหม” ฉันถามอย่างสงสัย
“หืมมม ใบหม่อนหรือว่าเธอชอบรุ่นน้อง” นั่นไงงนางรู้ทัน
“แหม่ก็ต้องมีบ้างป่ะ คนในโรงเรียนเราก็ใช่ว่าจะไม่มีคนหล่อ”
“ถ้าคิดจะคบกับรุ่นน้องต้องดูให้ดีๆ เพราะเด็กส่วนมากจะงีเง่า”
“ทำไมต้องจริงจัง ขนาดนั้นด้วยล่ะไม่เห็นเป็นอะไรหรอกมีแฟนเด็กฉันว่าน่ารักดี” ฉันพูดติดตลก อย่างไม่เชื่อฟัง
“แหม่ยัยโลลิคอน” เรย์พูดก่อนเอามือผลักหัวฉัน
“เบาๆหน่อยสิ แรงเธอไม่ใช่จะน้อยนะ ไม่รู้กินข้าวหรือกินควายไปแรงเยอะชิบ”
“เดี๋ยวฉันจะลดหุ่นแล้วค่อยดู” เรย์พูดอย่างตั้งอกตั้งใจ แต่คำนี้ฉันได้ยินเป็นล้านรอบได้แล้ว
“ว่าแต่คนที่เธอชอบคือใคร หรอใบหม่อน”เรย์ถามอย่างสงสัย ก่อนจะหันไปเอามือปิดหนังสือที่แววตาอ่าน
“แววตาอย่าพึ่งอ่านสิ รอเผือกเรื่องเพื่อนก่อน” แหม่ยัยนี่
“นั้นสิใคร”แววตาพูดอย่างเยือยเย็นตามภาษาคนเงียบ
“มารุ คนนั้นไง”ฉันพูดก่อนส่งสายตาบอกนัยๆ
“ไหนคนไหน คนนี้ป่ะ”เรย์พูดก่อนจะเอามือหันไปชี้
“เรย์อย่าชี้สิเดี๋ยวแฟนเขาก็เดินมาตบหรอก”แววตาพูด
“บ้า ฉันสืบประวัติมาล่ะยังโสด โสดอยู่ตรงนี้~~” มารุเกรด11ห้องA สถานะโสด เป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลเทควันโดก็เล่นด้วย อ๊ายยย น่ารักสุดดด “นี่แหละเนื้อคู่ฉัน ก่อนอื่นต้องทำให้เขารู้จักฉันให้ได้ เดี๋ยวฉันมานะ”
เมื่อคิดได้ฉันจึงหยิบกระเป๋าก่อนเดินตรงไปหามารุ เอาไงดี แกล้งล้มดีไหม หรือ แกล้งเป็นลม ใช่แกล้งล้มท่าจะดี
ตรงนั้นมีไม้ด้วย ฉันมองไม่อน่างคิดแผน (ถ้าฉันเดินไปสะดุดไม้ล้มกลิ้งๆๆๆ โดนมารุ อ๊ายยย -///-)
เมื่อคิดได้แล้วฉันจึงเดินไป เพื่อหวังจะแกล้งสะดุดล้ม
เดี๋ยวๆจะยกไม้ไปไหนฉันต้องรีบแล้วแหละ ตึกๆๆ ตึกๆๆ
“ใบหม่อนระวัง!!!” ห้ะอะไรหรอ เห้ยมันมีน้ำนี่น่าโครมมมม




ณ ห้องพยาบาล
เอิ่มมมที่นี่ที่ไหนเนี่ย ฉันจำได้ว่าอยู่โรงอาหารนี่ ทำไมฉันถึงมาอยู่ห้องนี้ได้
หันซ้าย(-.- )( -.-)หันขวาไม่มีใคร มองดูตัวเองทำไมสภาพฉันตอนนี้เปียกไปหมด
“ตื่นแล้วหรอ ก็ไม่อยากจะถามนะว่าเดินยังไงให้เป็นแบบนี้” เสียงใครน้ะ
“นั่นใคร อ่ะ” ฉันถามกลับไป มีคนอยู่หลังม่านเตียงฉันด้วย ฉันค่อยๆเอื้อมมือไปเลื่อนม่านออกแต่แล้วฉันก็ตรงใจ เพราะคนนั้นคือ มารุo.O แล้วสถาพตอนนี้เขาถอดเสียงเปลือยบนอยู่ด้วย ห้ะหรือว่าที่ฉันหลับไปเขาจะลักหลับจับจูบลูบคลำ “นายทำแบบนี้ทำไม “ฉันก็ก่อนจะร้องไห้ไม่น่าเลยซิงน้อยๆของฉันบัดนี้ได้ถูกเขาเอาไปแล้ว
“ทำอะไร” ยังมีน่ามาถามอีก
“ทำไมนายเป็นคนแบบนี้เรายังไม่รู้จักกันซะด้วยซ้ำ รอให้ฉันพร้อมก่อนก็ไม่ได้นายรู้หรอว่าฉันชอบนายมานานแล้วฉันตั้งใจว่าจะเก็บซิงนี้ไว้ตอนเราแต่งงานกันทำไมนายถึงทำแบบนี้ล่ะ นี้หรือคนที่ อุ๊บ” ยังไม่ทันที่ฉันจะบ่นเขาต่อ ริมฝีปากของเขาก็มาแตะที่ริมฝีปากของฉันรสชาติอย่างกลับขนม แต่เดี๋ยวเหมือนจะมีอะไรนิ่มๆด้วยแหละขนมหรอ งับ “โอ้ย ยัยบ้าเธอกัดลิ้นฉันได้ไงเธอเป็นหมาหรอ”อ่าวนั้นไม่ใช่เยลลี่หรอ
“นายแหละบ้า นึกอยู่ก็มาขโมยซิงฉันแถมยังมาขโมยจูบแรกอีก”
“ถ้าเธอไม่หยุดหุบปากอย่าหาว่าฉันทำรุนแรงกับเธอ”
“ฉันไม่หยุด นายย..อุ๊บ” ปากฉันถูกริมฝีปากเขาจับจองฉันพยายามดิ้นออกแต่ฉันก็ต้องตกใจที่เมื่อสักครู่เขายื่นอยู่ด้านข้างบัดนี้ลำตัวของเขามาอยู่บนเตียงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฉันพยายามดิ้นแต่ก็ไร้เรี่ยวแรงเพราะเขาจับมือฉันรวบไว้บนหัวด้วยมือของเขาเพียงข้างเดียว ก่อนที่หน้าเขาจะมาซุกไซรที่ คอของฉันก่อนจะถูกเลื่อนลงไปยังเนินหน้าอก “เอิ่มมมม อือออ” ฉันเผลอเคลิม เมือเขาเห็นอาการฉันเขาก็ยิ่งรุกเข้ามาเรื่อยๆ “ถ้าไม่อยากให้คนอื่นได้ยินก็เงียบๆ ฉันสัญญาจะทำอย่างไว”พูดเสร็จเขาก็เอามือปลดกระดุมฉันออกจากนั้นก็มาสูดกลิ่นกายอันหอมของฉัน โอ้ยตอนนี้ฉันควบคุมสติไม่ได้แล้ว เขาค่อยเลื่อยมือมา ปลดตะขอเสื้อใน

ครืนๆ ครืนๆ
หืมม โทรศัพท์ฉันสั่น เขาเอื้อมมือไปยังโต๊ะก่อนจะหยิบมันขึ้นมา แล้วโชว์ให้ฉันดู
Wawa
หืม วาวาโทรมาฉันจะพยายามเอามือถือฉันคืนแต่เหมือนเขารู้ทันกดวางหน้าตาเฉย
“มาต่อกันเถอะ” เขาพูดก่อนจะหันมาสนใจร่างกายฉันอีกครั้ง “ใบหม่อนนนนนนน”
เสียงวาวาฉันได้ยินเสียงวาวาฉันจึงอาศัยตอนเขาหันไปทางประตูเพราะเสียงวาวา ถีบเขาออกจากตัวฉัน จากนั้นฉันก็เอาผ้าห่มมาคลุม มารุ มองหน้าฉันอย่างหัวเสียราวกลับโดนแม่ไม่ให้กินขนม
“ใบหม่อนเป็นไงบ้าง ได้ยินว่าเธอลื่นน้ำบนพื้นแล้วล้มใส่เด็กเกรด11 แถมเธอกับเด็กคนนั้นยังล้มไปตรงน้ำที่ขังบนพื้นอีก “ นี่ฉันล้มใส่มารุงั้นหรอ หรือว่าที่เขาเปลือยท่อนบนเพราะเสื้อเปียกนี่ฉันเข้าใจผิดหรอ
“หึ หึๆเข้าใจสักทีนะ”มารุพูดก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อที่เปียกของเขาเอามาให้ฉัน
“รับผิดชอบให้ด้วย” เขาพูดเสร็จก็โยนมา พร้อมเดินออกจากห้องพยาบาลไป
“ใบหม่อน ฉันเห็นนะ แต่ฉันก็ไม่ว่าเธอหรอกฉันเข้าใจมันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่เข้าสู่วัยผสมพันธุ์”วาวาโว้ยวายใส่ฉัน “ฉันปวดหัวเรย์กับแววตาล่ะ”ฉันถามวาวา “เรียนอยู่เดี๋ยวก็มา”
“งั้นฉันกลับก่อนน” ฉันไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองไหมแต่เหมือนวาวาพยายามหลอกด่าฉัน



ติดตามมมตอนต่อไปได้ช่องทาง
http://guaranteedpainting.bloggang.com
(อัพทุกวันเสาร์)
credit fb:เมธิยา อักษร



Create Date : 17 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 20 กุมภาพันธ์ 2560 14:58:33 น.
Counter : 178 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมาชิกหมายเลข 3664134
Location :
ระยอง  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Wєιcoмe тo мყ ßιoɢ Mini
สวัสดีทุกทันที่เข้ามาเยี่ยมชมของเราวันนี้ บล็อกนี้อาจจะไม่ได้สาระ เพราะลงเรื่องราวตามสไตล์ของ เจ้าของบล็อก