อาจารย์ท่านนั้น

เรื่องเกิดเมื่อตอนเทอมหนึ่งของมัธยมปีที่ห้า ห้องเรียนของฉันได้อาจารย์คณิตศาสตร์ท่านหนึ่ง อายุท่่านหกสิบได้แล้วแต่ยังคงสอนอยู่ที่โรงเรียน เห็นว่าเพราะแจ้งเกิดล่าช้าจึงยังทำงานอยู่ เมื่ออาจารย์มาถึงห้องเรียนก็มักจะช้ากว่าเวลา ซึ่งตอนเด็กเราก็ชอบใจอยู่ที่อาจารย์มาช้า เหตุเพราะชั้นเรียนคณิตศาสตร์ของเราอยู่ชั้นสี่ของอาคารสอง แต่ห้องพักครูภาคคณิตศาสตร์อยู่อาคารหนึ่ง ดังนั้นอาจารย์จึงต้องเดินจากอีกอาคารหนึ่งมาขึ้นบันไดมาให้ถึงชั้นสี่ ทุกครั้งจะสายประมาณ 5-10 นาทีเสมอ เมื่อมาถึงก็สั่งให้เรานั่งสมาธิซะอีกนะ หลังจากนั้นก็ให้เปิดหนังสือ แล้วแกก็เดินกระย่องกระแย่งมาที่กระดานดำหน้าห้องเขียนรูปและบ่นพึมพำใส่กระดานไปตามเรื่อง พวกเรารู้สึกไม่พอใจที่อาจารย์สอนไม่รู้เรื่อง พวกเราเริ่มประท้วงโดยการถามโน้นนี่ลองภูมิอาจารย์ เรียกง่ายๆ ว่าแกล้งแหละ แต่ด้วยความที่อาจารย์แกอายุมากดังนั้นบางครั้งแกก็ตอบไม่ได้หรือตอบได้ช้า เพราะเพื่อนบางคนก็ไปเอาโจทย์ตอนเอ็นทรานต์มาถามบ้าง โรงเรียนเตรียมอุดมบ้าง พวกเราเริ่มแสดงว่าไม่ต้องการอาจารย์ท่านนี้ให้สอนต่อ โดยการโดดเรียนยกห้อง เพื่อประท้วง เราโดดเรียนยกห้องในวิชาคณิตศาสตร์ได้สามครั้ง

เราโดน ผอ.โรงเรียนเรียกไปคุยที่ห้องประชุม เรียกว่าปิดประตูคุยกันว่าทำไมถึงโดดเรียน เราให้เหตุผลว่าเราจะไม่เอาอาจารย์ท่่านนี้ให้สอนเราอีกต่อไป ท่าน ผอ. โมโหมาก บอกกับเราว่าพวกเราเป็นเด็กที่แย่มาก ไม่มีความเคารพผู้หลักผู้ใหญ่ เป็นอันตพาล พวกเราก็โกรธท่านผอ.และอาจารย์เพราะเหมือนผู้ใหญ่รังแกเด็กเลย ท่านผอ.บอกว่าโรงเรียนตอนนี้อาจารย์ทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ขาด ถ้าเราไม่เรียนกับอาจารย์ท่านนี้เราก็จะไม่มีอาจารย์คนไหนมาสอน ก็สอบแล้วตัดเกรดกันไปเลย ไม่ต้องมีคะแนนเก็บเหมือนห้องอื่น (ซึ่งเหตุผลท่านเป็นความจริง อาจารย์วิชาชีวะมีไม่พอ จึงมีนักศึกษาฝึกสอนมาช่วยงาน) บทสรุปของโต้เถียงคือ พวกเราต้องไปขอขมาโทษกับอาจารย์ท่านนั้น พวกเราคอแข็งหน้าตึงเหมือนถูกตบหน้า เราไม่ผิดทำไมเราต้องขอโทษ นั่นเป็นความคิดในหัวของพวกเราทุกคน เราเดินออกจากห้องประชุมพร้อมรู้สึกพ่ายแพ้และอยุติธรรมในสังคม ตอนที่เราถูกเรียกตัวคือตอนพักเที่ยงและคาบบ่ายเป็นคณิตศาสตร์ เราไม่ได้กินข้าว แต่พวกเราไม่หิวเลย ผอ.ให้พวกเรากลับห้องเรียน

ระหว่างทางเดิน เราหง่อยเหงา เงียบ และไม่สบอารมณ์กับการตัดสินใจของผู้ใหญ่ พวกเราเจออาจารย์ท่านนั้นนั่งรออยู่ในห้องแล้ว พวกเราคิดเหมือนกันว่าคงโดนด่าและเยาะเย้ยแน่ พวกเรานั่งลงที่โต๊ะและทำทุกอย่างกระแทกกระทั่นอย่างให้รู้ว่าไม่พอใจนั่นแหละ ท่านหันหน้าพูดกับพวกเราว่า "เปิดหนังสือบทที่ ..." พวกเราเงยหน้าขึ้นมาท่าน ท่านเดินไปเขียนอะไรยุกยิกบนกระดาน พวกเรานิ่วหน้างุนงงกันไป อาจารย์สอนพวกเราอีกแค่ยี่สิบนาที เพราะกว่าเราจะมาถึงห้องก็เหลือเวลาอีกแค่สามสิบนาทีจะหมดคาบ และจบการสอนด้วย "ครูขอโทษที่สอนไม่ดีพอ แต่ครูจะพยายาม ครูอยากให้พวกเธอได้สอบเข้ามหาลัยได้ทุกคน ครูอยากสอนทุกคนนะ" หลังจากจบประโยค ทุกคนอึ่งกิมกี่ พวกเราต่างหากที่ต้องขอขมาเพราะคำสั่งผอ. แต่พวกเราทำเมินเฉยซะ เพื่อนชายคนหนึ่งก็โพล่งถามว่า "อาจารย์ไม่โกรธพวกเราหรือครับ" ฉันก็อยากรู้ "ไม่หรอก ครูไม่เคยโกรธเกลียดพวกเธอ ครูรู้ว่าพวกเธอไม่พอใจการสอนของครู แต่ขอให้บอก ครูจะปรับปรุง ขอให้เราได้เป็นครูนักเรียนกันจนจบเทอมได้ไหม" "ครับ/ค่ะ" เสียงแผ่วเบา ภาพผู้หญิงแก่ๆ คนหนึ่งที่เราเคยเห็นกลับแปรเป็นภาพของปราชญ์ผู้หนึ่งทันที เราเป็นเด็กเลวที่ถูกได้รับการขอโทษและการอภัย ท่านไม่เคยโกรธเกลียดพวกเราเลย ทั้งที่เราไปหยามเกียรติท่านอย่างมาก พวกเรามองหน้ากัน ทุกคนรู้โดยไม่ต้องพูดว่าเราอยากขอโทษท่าน

วันต่อมา ในห้องเรียนสิ่งที่เราทำคือ "นักเรียนทั้งหมดตรง"
"สวัสดีครับ/คะ คุณครู พวกเราขอโทษที่ล่วงเกินครับ/คะ" เสียงประสานดังลั่นห้องจากใจเราทุกคน พวกเราซื้อมาลัยมามอบและส่งตัวแทนไปกราบที่ตักท่านที่ขอขมา ท่านรับมาลัยและสอนต่อ ท่านปรับการสอนของท่านอย่างเห็นการเปลี่ยนแปลง แต่มันไม่ได้ดีเท่าพวกโรงเรียนกวดวิชาหรอก ฉันไม่รู้หรอกว่าท่านสอนดีขึ้น หรือจริงๆ ท่านสอนดีอยู่แล้ว เพราะฉันไม่เคยมีปัญหากับวิชาคณิตศาสตร์

ครั้งนั้นอาจารย์ท่านนี้มิได้สอนบทเรียนในตำราให้เราเท่านั้น ยังสอนบทเรียนของชีวิตอีกบทหนึ่งให้เด็กซ่า อวดดีอย่างพวกเราให้สิโรราบทีเดียว

ขอบคุณคะ


Create Date : 17 เมษายน 2552
Last Update : 17 เมษายน 2552 13:28:24 น. 0 comments
Counter : 96 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

dot_face
Location :
Columbia, MO United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
 
เมษายน 2552
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
17 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add dot_face's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.