Group Blog
 
<<
เมษายน 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
21 เมษายน 2551
 
All Blogs
 
ให้โชคชะตานำพาความรัก

เคยมั้ยที่ชอบอะไรที่แตกต่างจากตัวเอง

เคยมั้ยที่ทำอะไรไม่เข้ากะหน้า

และเคยมั้ยที่ไม่เคยสมหวังในรักกะเขาซักที

ถ้าถามว่าชอบอะไรที่แตกต่างจากตัวเองนะหรอ

ก็นะ...เราเป็นผู้หญิงที่ไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไร

ซุ่มซ่าม(นิดนึง)ด้วยอ่ะ พูดมากอีกต่างหาก

แต่กลับชอบผู้ชายที่เรียบร้อย สุขุม พูดน้อย

ก็แบบว่าแอบชอบเพื่อนคนหนึ่ง คณะเดียวกันนี่ล่ะ

แต่คนละภาค แต่เราก็ได้เรียนsecเดียวกันบ้างในเทอมแรก

เขาเป็นผู้ชายที่ตรงในแบบที่เราชอบอ่ะนะ

ก็เรียบร้อย พูดน้อย(คิดว่าน่าจะนะ) เรียนเก่งด้วย

และอีกอย่าง เขามีความเป็นผู้นำ

เขาเป็นheadพยาบาล ส่วนเราก็เป็นพยาบาลของคณะ

ก็ต้องฟังคำสั่งจากเขาใช่มั้ยล่ะ ดูไปดูมาก็…

ผู้ชายคนนี้น่าสนใจดีแฮะ หายากนะเนี่ยตรงตามสเปก

ส่วนหน้าตาอ่ะหรอ?? หุหุ ไม่หล่อเลยอ่ะ

แต่นิสัยดีนี่นา เราไม่สนหน้าตา นิสัยดีเป็นพอ

ก็ส่งข้อความให้เขาทุกวันพุธ เพื่อนมันบอกว่าให้ใช้จิตวิทยานิดนึง

ข้อความก็ไม่ได้อะไรเลย ความหมายไปในทางเพื่อนมากกว่า

แล้ววันหนึ่งเขาก็ส่งข้อความขอบคุณกลับมา บอกว่า

“ขอบคุณสำหรับทุกข้อความครับ อ่านแล้วรู้สึกดีครับ”

โหย กรี๊ดลั่นหอเลยอ่ะ ดีใจสุดๆ

เทอมแรกผ่านไป เทอมสองเราก็ยังส่งข้อความอีก

แต่แบบว่ามีแอบส่งของให้ด้วย ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะเป็นของกิน

เค้กบ้าง ไอศกรีมบ้าง เขาก็มีน้ำใจเกิ๊น แบ่งให้เมทกินกันถ้วนหน้าเลย

เทอมสองนี่เรียกได้ว่าเรียนsecเดียวกันทุกวิชาเลยนะ เจอกันทุกวัน

แล้ววันหนึ่งความลับก็แตก เหตุเกิดจากเพื่อนที่เราฝากของไป

มันเลวมากกกก มันส.ใส่เกือกไปป่าวประกาศในห้องเรียนแคล

ซึ่งเป็นsecที่ใหญ่มากเลยอ่ะ เรียนกัน 3-4 ภาค

“บอกว่านี่ไงๆ คนนี้ที่ชอบป.(นามสมมติ)”

เท่านั้นล่ะ เพื่อนๆ เขาก็อ๋อ............. แล้วก็ยิ้มๆ กัน

แทบแทรกแผ่นดินเลยอ่ะ รู้กันจะหมดคณะแล้ว แต่เขาก็ยังไม่เห็นหน้าเรา

แล้ววันหนึ่งเขาก็เห็นหน้าเรา ไม่รู้สิ

รู้สึกเสียใจนะที่พอเขาเห็นหน้าเราแล้วทำหน้าแปลกๆ

คงคิดไม่ถึงมั้งว่าคนที่ชอบเขาจะเป็นเรา

ช่วงนั้นรู้สึกแย่นะ ไอเพื่อนคนนั้นมันป่าวประกาศไม่พอ

พอเข้าห้องLabมันก็แหกปากอีก อยากจะเอาซัลฟูริกสาดหน้ามัน

ก็เลยคิดว่า พอเถอะกับผู้ชายคนนี้ รู้สึกอับอายเหลือเกิน

แต่ก็นะ เขาชอบผู้หญิงเรียบร้อย ซึ่งก็ไม่ใช่เรา

ผ่านไปหลายเดือนเราก็ลัลล้าตามปกติ

เจอหน้าเขาก็เฉยๆ ไม่รู้สึกอะไรแล้วล่ะ แต่ด้วยความเคยชิน

บ่อยครั้งเวลาเข้าเรียนจะคอยมองว่าเขานั่งตรงไหน

พอดีช่วงมกราไปแข่งกีฬามหาลัยที่ตรัง ก็ได้รู้จักกับเพื่อนคนหนึ่งในชมรม

ก็นะ...เหมือนเดิม เป็นผู้ชายในแบบที่ชอบ(อีกล่ะ)

แต่คนนี้ได้มีโอกาสพูดคุย ทำความรู้จักกันมากกว่า เขาเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง

หน้าตาก็พอใช้ได้นะ ยังไงก็ขาวกว่าเราล่ะกัน การแต่งตัวเท่ห์ดีอ่ะ

ช่วงนั้นที่อยู่ตรังก็ไม่ได้อะไรหรอก ตอนแรกคิดว่าเขาเป็นเกย์ด้วยซ้ำ

คณะที่เขาเรียนก็กระเทยเยอะซะด้วย น่าคิดมั้ยล่ะ

พอกลับมามหา’ลัย พอดีคณะเขาจัดทำให้บุญพระพี่นาง

เราก็ไปทำบุญ แล้วก็กินข้าวที่โรงอาหารคณะเขาไง

ก็เจอเขา แบบว่าสุดยอด ผู้ชายคนนี้แต่งชุดนักศึกษาดูดีชิบเป๋ง

ด้วยคณะเขาเนี่ยผู้ชายต้องแต่งตัวเรียบร้อย ผูกไทน์ เสื้อแขนยาว รองเท้าหนัง

โหยดูดีมากๆ อ่ะ ไม่เหมือนไอพวกเพื่อนๆ ผู้ชายที่คณะ อะไรของพวกมันก็ไม่รู้

ทีนี้ล่ะก็ ไปกินข้าวที่คณะเขาทุกวันศุกร์เลยอ่ะ จะไปกินคนเดียวก็ไม่ได้ ไม่เนียนไง

ก็หาเพื่อนไปกินด้วย พอดีแถวนั้นเป็นหอชายไง ก็เลยลากเพื่อนผู้ชายลงมากินข้าวด้วย

ไอเพื่อนๆ มันก็ด่าว่าโง่รึป่าว ไปกินข้าวกะผู้ชายให้เขาเห็น ก็จะให้ทำไงเล่า

ไม่มีใครไปกินข้าวกะเราซักคน ก็มีแต่ไอเพื่อนคนนี้แหละที่ยังไงก็ต้องกินข้าวที่นี่อยู่แล้ว

ไม่ให้กินกับมันแล้วจะให้กินกะใครฟ่ะ ไม่ไปกินด้วยยังด่าอีก

แล้ววาเลนไทน์เราก็ส่งของให้ ก็แค่ของเล็กๆ น้อยๆ

ให้เพื่อนผู้ชายคนนั้นแหละเอาไปให้ ก็เขาอยู่หอเดียวกันอ่ะ

วันวาเลนไทน์ปีนี้วันพฤหัส วันศุกร์เราก็นะ ไปกินข้าวที่คณะเขาเหมือนเดิม

เดินเข้าโรงอาหารก็สะดุดเลยเพราะมัวแต่โทรจิกเพื่อน

รู้สึกอับอายเล็กน้อย เดินๆ ไปก็รู้สึกว่ามีคนเรียก เฮ้ยๆ

เราก็คิดว่า มันคงไม่ได้ทักเราหรอก ซักพักมีเสียงเรียกชื่อเราวุ้ย

พอเงยหน้าไป โห....ผู้ชายเต็มโต๊ะเลยว่ะ เป็นสิบคนเห็นจะได้

หนึ่งในนั้นก็มีเขานั่งอยู่ด้วย เขาก็พูดยิ้มๆ ว่า

“ทำไมมากินข้าวที่คณะเราบ่อยจัง??”

เราก็เลยบอกว่า เรามากินข้าวที่นี่ไม่ได้รึไง พูดจบปุ๊บไอเพื่อนก็โผล่มา

ถามว่าถ้าเป็นคุณจะไม่สงสัยเลยหรอว่า คนที่ฝากของมาให้จะเป็นเรารึป่าว??

ในเมื่อคนที่เอาของไปให้นั่งหัวโด่กินข้าวกะเราอยู่เนี่ย

หลังจากวันนั้นก็ไม่ได้ไปกินข้าวที่คณะนั้นแล้ว เพราะเป็นช่วงใกล้สอบ

แล้วการเลือกคณะกรรมการของชมรมก็มาถึง

เขาได้รับเลือกเป็นรองประธาน ส่วนเราเป็นเหรัญญิก ก็ต้องทำงานร่วมกัน

ก็วางแผนต้องมาเขียนโครงการของชมรมช่วงปิดเทอม

ช่วงปิดเทอมเราก็คุยกันทางเอ็มบ้าง ทางฮิห้าบ้าง ไม่ค่อยได้อะไรหรอก

เราน่ะอยากคุย แต่มันไม่มีอะไรให้คุยนี่นา เรากะเขาเรียนคนละคณะ ไม่ค่อยได้เจอกันด้วย

ส่วนใหญ่ก็คุยเรื่องงานที่ชมรม เขายังแซวเราเลยว่าไปคณะเขาบ่อยเหลือเกิน

ไปชอบหนุ่มคณะเขารึป่าว เราเลยก็บอกว่าถ้าเราไปชอบหนุ่มคณะเขาแล้วจะทำไม

ช่วงที่เขียนโครงการ มีเราทำงานอยู่คนเดียวแหละ เขาก็ไม่ค่อยว่าง คนอื่นก็ช่วยบ้าง

พอดีเขานัดวันมาแล้ววันนั้นไม่มีใครว่าง หุหุ เสร็จเราล่ะ ได้อยู่สองต่อสองแล้ววุ้ย

ก็แค่คุยเรื่องงานกันเท่านั้นเอง ไม่ได้คิดจะบอกชอบอะไรเขาหรอก

คำว่า “ไม่งาม” มันค้ำคออยู่ไง ที่ผ่านๆ มาก็ไม่งามพออยู่แล้ว

อย่าทำอะไรที่มันไม่งามมากกว่านี้เลย ทำให้ตัวเองดูมีค่าซะบ้าง

วันไหนที่เปิดคอม ไม่มีหรอกที่จะไม่แอบอ่านคอมเม้นในฮิห้าของเขา

แล้วก็เหมือนว่าช่วงนี้เขากำลังอินเลิฟนะ อยากจะกรี๊ดๆๆๆๆ

อีกแล้วหรอว่ะเนี่ย ตูไม่สมหวังอีกแล้วใช่มั้ยยยยยยยยยย

เมทเรามันบอกว่าจะนับว่า 4 ปีในมหา’ลัยเนี่ย เราจะชอบกี่คน

ผ่านไป 1 ปี กับ 2 คน ที่ยังไม่สมหวังเลยยยยย

แต่เราเหนื่อยล่ะนะ ไม่อยากชอบใครแล้ว ไม่อยากวิ่งไล่ตาม

ไม่อยากต้องมานั่งคิดว่าวันนี้จะทำยังไงดี ไม่อยากรู้สึกผิดหวัง ไม่อยากทำตัวไม่งาม

ต่อจากนี้ไปขอให้มันเป็นไปตามเวรตามกรรมล่ะกัน จะมีใครเข้ามาไม่เข้ามา

ก็ช่างหัวมัน อยู่เฉยๆ ดีกว่านะ อย่าหาเรื่องให้ปวดหัว ให้เสียความรู้สึกเลย

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


ต่อแต่นี้ไปขอให้โชคชะตานำพาความรัก




โหย....เน่าซะ


Create Date : 21 เมษายน 2551
Last Update : 21 เมษายน 2551 12:52:16 น. 6 comments
Counter : 232 Pageviews.

 
เคยค่ะ (แบบเต็มๆ) ไม่เคยสมหวังซักที จะท้อดีมี๊ยเนี่ย อายุอานามก็มากขึ้นทุกวันละ เฮ้อ


โดย: juSt JealouS วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:12:05:32 น.  

 
สวัสดีค่า


โดย: yosita_yoyo วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:13:35:24 น.  

 
อ่านไม่จบ ไม่เคยมีความรักช่วงวัยเรียนเลยจ้า ไม่ใช่มันไม่ดีน้า แต่ไม่มีผู้ชายเลยน่ะสิ

เป็นเด็กศิลปากรเหรอค๊า

แหะ แหะ ฝากซื้อแกงไตปลาตรงท่าพระจันทร์หน่อยจิ อยากกินจังเยย


โดย: Febie วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:22:05:33 น.  

 
แวะมาอ่านเรื่องราวความรัก(ความแอบรัก) เจ้าความรักนี่มันห้ามกันได้ไม่ง่ายเลย ครั้นจะรักจะชอบเขายิ่งห้ามใจก็ยิ่งทรมาน อย่างไรก็ตามขอให้มีจิตใจที่เข้มแข็งและรื่นเริงเบิกบานเสมอ.. เทพเจ้าแห่งความรักคงเข้าข้างบ้างแหละน่า

โชคดีมีความสุขนะครับ


โดย: bite25 วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:12:33:51 น.  

 
ช่วงนี้พี่อ่านหนังสือของ Club friday อ่ะ อ่านแล้วก็เคยคิดถึงช่วงนึงของตัวเองนะ ที่ครั้งนึง เคยมีเพื่อนคนนึงเดินเข้ามาในชีวิต ทำดีกับเราสารพัดเลยล่ะ ไม่หล่อ แต่เก่ง ดูผู้ใหญ่มากๆ ทุกคนในกลุ่มพี่ก็แซวจนตอนแรกพี่ไม่คิดอะไร แต่พอไปๆ มาๆ นานเข้าร่วมเทอม จากเทอมเป็นปี ก็เริ่มเป๋เหมือนกันแฮะ

พอมาวันนึง พี่เพิ่งแยกกับเค้าแล้วกลับบ้านเปิด msn เล่น ก็เจอเค้าอีกอ่ะ ราวกับมาดักรอตลอด เพราะพักนี้คุยเอ็มบ่อยมาก พี่ก็คุยเล่นๆ ถามเรื่องราวทั่วๆ ไป จนท้ายสุดไม่รู้ไง ไปตกประเด็นเรื่องความรักเข้า พี่ถามไปว่าเขาเคยชอบใครรึเปล่า เขาก็บอกว่าใช่ เขาชอบคนๆ นึง แต่ดูเหมือนเขาไม่รู้ พี่ก็เออ เฮ้ย มันจะเป็นบอกรักทางเอ็มรึเปล่าวะเนี่ย แต่ด้วยความที่กล้ากว่า เลยกระแซะ เท่านั้นล่ะเป็นเรื่องเลย เขาชอบเพื่อนสนิทพี่อ่ะ เป็นเพื่อนคนนั้นเป็นเพื่อนที่พี่คบมาเกือบสิบปี


จากที่คิดว่าตัวเองไม่เคยคิดอะไร คืนนั้นพี่นอนไม่หลับฮับ โหวงไปเลยอ่ะ แถมตอนเช้าไปเจอเขา ดันต้องมาทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษา ช่วงนั้นขื่นๆ เล็กน้อย แต่ช่วยเขาเต็มที่เลยอ่ะ ให้คำแนะนำ อะไรที่ว่าหวานๆ ก็บอกและให้เขาทำให้อีกคน เพื่อนๆ มันคงงงพี่นะ เพราะพอเพื่อนๆ รู้ความจริงเข้า เขาไม่เคยแซว ไม่เคยพูดอะไรถึงนายคนนี้เลย

ปัจจุบัน พี่ก็ยังคงคุยกับเขาอยู่แบบเพื่อนอย่างเดียวอ่ะ ส่วนเขาแห้วคับ เพราะเพื่อนพี่ไม่ชอบ ส่วนพี่จากวันนั้นก็เลิกคิดเหมือนกัน ตอนนี้เลยไม่แน่ใจตัวเองแฮะว่าเราชอบเขารึเปล่า หรือว่าเราแค่รู้สึกดีเท่านั้น แต่ที่แน่ๆ ก็คือ ความรู้สึกในการเป็นเพื่อน มันดีที่สุดเลยอ่ะ ดีกว่าทุกๆ ความรู้สึกที่ผ่านมา ทำให้เราสามารถคบใครได้อย่างสบายใจโดยยั้งไว้ที่ความเป็นเพื่อนเท่านั้น ไม่ต้องคิดมากต่อไปว่าคนอื่นจะคิดยังไงด้วยนะ


น้ำเน่าดีเหมือนกันแฮะ อ้อ เรื่องนี้ผ่านไปเกือบ4-5 ปีแล้วล่ะ


โดย: ไกลนั้น วันที่: 1 พฤษภาคม 2551 เวลา:10:48:39 น.  

 
พี่ว่าการรู้สึกชอบหรือห่วงใยใครสักคนมันเป็นเรื่องที่ดีนะ ยิ่งเราได้แสดงออกถึงสิ่งที่เรารู้สึกจริงๆ ออกไป...ถึงแม้จะไม่สมหวังก็เรียกได้ว่าคุ้มแล้วล่ะ

พี่เองก็มีเหมือนกันที่แอบชอบใครบางคน ทำดีต่อเขาทุกอย่างแม้จะรู้ว่าความหวังมันแทบจะเป็นศูนย์เลยก็ว่าได้(เพราะเขาเป็นเกย์น่ะ แบบว่ากว่าจะรู้ความจริงมันก็ถลำลึกลงไปแล้ว) จนถึงตอนนี้พอมานึกย้อนไป...แล้วถามตัวเองว่าเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปหรือเปล่า พี่ตอบตัวเองได้อย่างชัดเจนนะว่าไม่เคยเสียใจเลย

พี่ว่า "ความรัก" มันเป็นประสบการณ์ที่เราสามารถที่จะเลือกรู้สึกกับมันได้นะ อย่างของพี่ถ้าพี่จะรู้สึกรันทดท้อกับมันก็ได้ ในทางกลับกันพี่เลือกที่จะรู้สึกดีๆ กับมันมากกว่า

เพราะอย่างน้อย...ความรักในตอนนั้นก็เป็นเครื่องพิสูจน์ว่า...พี่ยังมีหัวใจอยู่นะ ไม่ว่าพี่จะพยายามใช้ชีวิตอยู่ด้วยเหตุผลให้มากเท่าไหร่ก็ตาม

น้องเองก็ยังเด็กค่อยๆ เรียนรู้สะสมประสบการณ์ไปจะดีกว่า อย่าพึ่งไปเอาจริงเอาจังกับมันมากนักเลย แล้ว "คนที่ใช่" เขาก็จะผ่านเข้ามาเองสักวันหนึ่งแหละ

เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ

ปล. ว่างๆ ก็แวะไปเจอพี่กฤตได้ที่บล็อคพี่นะคะ เพิ่งลงตอนใหม่สดๆ ร้อนๆ อิอิ


โดย: ธาร นาวา วันที่: 10 พฤษภาคม 2551 เวลา:2:46:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

join_Eng
Location :
สุพรรณบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผู้หญิงมาดแมนคนหนึ่งที่มีจิตใจอ่อนไหว(รึป่าว?? - -") เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ แต่เพื่อนผู้ชายมันว่าเราป่าเถื่อน กรี๊ดๆ >_< พวกแกใจร้ายมากมาว่ากุลสตรีอย่างฉันได้ยังไง สามสิ่งที่ชีวิตนี้ขาดไม่ได้เลยคือเสียงเพลง นิยายและการยิงปืน(หุหุ ออกแนวโหดนิดนึง) ตอนนี้ก็สนุกสนานกับชีวิตมหา'ลัยไปเรื่อยๆ ^-^


Friends' blogs
[Add join_Eng's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.