~*~ หน้าโหด แต่ใจดี ~*~
Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
30 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
ตอนจบของอิตาลี.....



หลังจากผมห่างหายกันไปนาน ก็กลับมาเล่าซะที

ถึงตอนจบของทริปอิตาลีในตำนานนนนนนน


ก็นานอ่ะนะครับ นานเกือบ 4 เดือนแระ - -"

ใครที่จำไม่ได้ก็ลองเข้าไปดูที่นี่นะครับ -->>> เวนิซ ในตำนาน (เที่ยวต่อ ภาค 1.2)

ก็มาต่อกันเลยเนอะ

-----------------------------------

หลังจากตื่นมาอีกวันนึง ซึ่งเป็นวันที่สองของทริปนี้

ก็ปวดเมื่อย และไม่ค่อยอยากไปไหน หลังจากเดินกันเยอะเมื่อวานนี้

ไอ้เพื่อนตัวดี ก็บอกว่า ไปๆ ไปปีนเขากัน ไอ้เราก็อะไรหว่า....

ปีนเขาเหรอ ดูไม่น่าสนใจสักนิด

แต่ก็เอาว่ะ เอาใจเพื่อนกันหน่อย

แต่วันนี้มีสมาชิกเพิ่มขึ้นอีก 2 หน่อ รวมกันแล้วเป็น 3 Farangs (อ่านว่า ฝาหรั่ง นะจ๊ะ )

และอีก 1 กะเหรี่ยง

ก่อนขึ้นก็ถ่ายรูปกะป้ายเป็นที่ระลึกก่อน



จากนั้นเราก็เดินนำซะเลย

ด้วยความที่ต้องเดินรอฝรั่งช้าๆ ก็เลยมีเวลาถ่ายวิว

อากาศมันดีจริงๆ




พวกฝรั่งนี่เดินกันช้าจริงๆ ไม่ไหวเลย




แต่เดินๆ ไป อ้าว ทำไมมันเดินนำไปแล้วหว่า





แล้วทิ้งกะเหรี่ยงอย่างผม มองจุดหมายอย่างเหนื่อยหอบ




แต่เอาว่ะ จะให้เสียชื่อคนไทยไม่ได้

ก็หอบหิ้วกันไป


จนในที่สุด เราก็มาถึงจนได้แล้วค้าบบบบบ



ไม่น่าเชื่อว่าจะมาถึงได้

จริงๆ ถ้าซูมรูปไปดูใกล้ๆ ก็จะเห็นว่า หน้าผมเต็มไปด้วยเหงื่อจริงๆ

ดีใจสุดๆ (ในขณะที่เพื่อนฝรั่งก็ยังรู้สึกเฉยๆ - -")

มันบอกว่า ยอดที่นี่เตี้ยมาก มันปีนเล่นประจำเลย

ไอ้ผมก้ไม่สนใจ ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกไปอย่างเดียว




ในใจก็คิดว่า ไม่รู้จะได้มาอีกเมื่อไหร่

(เบื้องหลังตอนที่ขึ้นมา หลังจากที่ผมทำเก่ง นำพวกฝรั่งมาทีแรก

และโดนแซงไปในระยะไม่กี่เมตร ผมก็ค่อยๆ ห่างเพื่อนฝูงเรื่อยๆ

และต้องมีเพื่อนฝรั่งสาวคนนึง คอยหยุดดูผมเป็นระยะๆ
เพราะกลัวผมหลงป่า หลงเขา...

คิดว่าถ้าไปเจอผีป่า ก็คงจะคุยกันไม่รู้เรื่อง เพราะคงเป็นผีป่าฝรั่งด้วยเหมือนกัน )
ช่างเหอะ ยังไงตรูก็มาถึงแล้วหล่ะ 55555




เฮ้อ .... อากาศบนนี้มันสุดยอดจริงๆ ครับทุกคนนนนนน

ว่าแล้วก็นอนซะหน่อย




นอนไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้แต่ตื่นมาแล้ว ส่วนที่เจอแดดนั้นเป็นสีแดงหมดเลย

แต่ฝรั่งชอบกันนะ ชอบจริงๆ แดดๆ เนี่ย

(จริงๆ ผมแอบคิดวางแผนว่าจะไปนอนใต้ต้นไม้ แต่อยู่ดีๆ เพื่อนฝรั่งก็ปูผ้านอนกันกลางแดดเลย
ไอ้เราจะทำสาวแตก หลบไปนอนก็จะเสียเชิง ก็เลยทำแมนนอนกลางแดดด้วย

แต่ขอโทษ เอาผ้าคลุมอย่างรอบด้านเลย

แบบว่ากลัวดำอ่ะ - -")




และแล้วก็ถึงเวลาเดินทางกลับกันแล้วอ่ะคับ

คุณชายอย่างผมก็ต้องค่อยๆ ลงนะครับ

มันก็เลยต้องตามหลัง เหมือนตอนขาขึ้นไม่มีผิด




พูดถึงเรื่องดำกันต่ออีกนิด

จะสังเกตว่า เพื่อนฝรั่งของผมใส่เสื้อแขนสั้น เสื้อกล้ามกันหมด

มีแต่กะเหรี่ยงอย่างผมนี่แหล่ะที่ใส่เสื้อแขนยาว

(จริงๆ ก็ความผิดเพื่อนผมนี่แหล่ะ ที่บอกว่า ให้เตรียมเสื้อกันหนาวมาเยอะๆ นะ
ไอ้เราก็ลงทุนไปซื้อใหม่เลยนะ แล้วจะไม่ใส่ได้ไงจริงป่ะ
แต่ละรูปก็เลยออกมาแปลกๆ แบบว่า คนอื่นแทบจะถอดเสื้อกันหมด
ไอ้ผมนี่ใส่เสื้อแขนยาวเลย )







ขากลับ นั่งรถลงเขา รู้สึกมีความสุขมาก

รู้สึกคนละแบบกับตอนที่เพื่อนชวนเลย

รู้สึกว่าการปีนเขาที่นี่มันให้บรรยากาศกว่าการปีนที่เมืองไทยมาก

อากาศมันบริสุทธิ์ ฟ้าก็ใส (ซึ่งก็เป็นช่วงที่คนที่นี่รอคอยกันมากนะครับ เพราะอากาศแบบนี้จะมีก็เฉพาะฤดูร้อนเท่านั้น)

สัญญากับตัวเองว่า ถ้ามีโอกาสอีก ก็จะมาปีนเขาอีกครั้ง คราวนี้จะขอไปให้ถึงยอดเขาคนแรกเลย (แต่สงสัยอาจจะต้องไปคนเดียวอ่ะนะครับ ถึงจะเป็นอย่างนั้นได้ )




กลับจากปีนเขาเสร็จ เพื่อนที่แสนดีของผม ก็ไม่อยากให้เสียเวลา พาไปเที่ยวชมเมืองอีก

เพื่อนสาวชาวฝรั่ง เลยต้องทำหน้าที่ไกด์จำเป็น
เพราะไม่รู้ตัวมาก่อน


ด้วยความที่เพื่อนฝรั่งชายของผมนั้น เรียนทางด้านวิศวะมา ความเป็นมาของเมืองตัวเองก็เลยจะเก่งมากเป็นพิเศษ จนจำไม่ได้ว่ามันมีอะไรบ้าง

เดือดร้อนเพื่อนสาวของมันต้องพาผมไปดูเมือง

ซึ่งก็ด้วยความจำอันเก่งกาจของผมเช่นกัน ทำให้ผมลืมไปหมดแล้วครับท่านผู้ชม

ไม่สามารถมาเล่าให้ฟังได้ว่า ที่นี่มันมีอะไรบ้าง

ยังไงก็ดูรูปไปพลางๆ แล้วกันครับ ^^



เมืองนี้เป็นเมืองเล็กๆ นะครับ

ดูสะอาดสะอ้านดี






ทั้งเมืองมีมหา' ลัย อยู่ 1 แห่ง

ดูเป็นเมืองที่สงบสุดๆ ผมชอบมากๆ





หลังจากชมเมืองกันเสร็จ ก็เดินทางไปส่งสาวๆ ถึงบ้านกันเรียบร้อย

หนุ่มๆ อย่างเรา ก็กลับบ้านเหมือนกัน



ไปถึงบ้านก็มืดแล้ว ที่บ้านกินข้าวกันเรียบร้อย

เพือนบ่นอยากกินต้มยำกุ้งอีก

อีกอย่างเครื่องปรุงและของที่ผมเตรียมมาก็ยังเหลือ

ก็เลยทำต้มยำกุ้งให้เพื่อนฝรั่งสุดเลิฟของผมกินอีกสักที


ทั้งต้มยำกุ้งโลโบ และต้มยำกุ้งมาม่า

เพื่อนฝรั่งก็ดีใจ ทั้งเผ็ด ทั้งหยุดกินไม่ได้กันใหญ่ ^^

กินเสร็จก็แยกย้ายกันไปนอน และหลับไปด้วยความอ่อนเพลียในบ้านริมดอยของมัน


----------------------------------------


รุ่งเช้าอีกวัน ก็ต้องเดินทางกลับเบอร์ลินแล้ว

รู้สึกว่ามันเร็วมาก แต่ก็เป็นการเดินทางมาเที่ยวที่ผมว่าคุ้มค่ามาก


คุ้มทั้งในเรื่องที่ มันเป็นครั้งแรกที่ผมต้องเที่ยวคนเดียวในต่างแดน

และเที่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่เป็นฝรั่งล้วนๆ ไม่มีคนไทยเลยแม้แต่คนเดียว


จากความตั้งใจทีแรกที่จะมาเที่ยวหาเพื่อนเฉยๆ

ก็ได้มีโอกาสไปเที่ยวเวนิส ไปปีนเขากับฝรั่งๆ

ทำให้เด็กบ้านนอก ที่แม้พูดภาษาอังกฤษ ก็ต้องลุ้น

หรือภาษาเยอรมันก็ฟังแทบไม่ออกอย่างผมมีความสุขแบบเกินคาดจริงๆ


สัญญาว่าถ้ามีโอกาสดีก็จะกลับมาอีกอย่างแน่นอน



ขอบคุณตัวเองที่ใจกล้า

และขอบคุณยอดชายนาย Lorenz เพื่อนที่แสนดีของผม

ที่เอื้อเฟื้อทั้งเวลา และน้ำใจอันงดงามตลอดทริปนี้

ผมยังประทับใจ จนตอนนี้ยังรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านไปไม่นานเลยนะครับ

ขอบคุณอีกครั้งครับ





--------------------------------------------------------------


ปล. ขอบคุณและขอโทษมิตรรักแฟนเพลง(ที่อาจหายไปแล้ว ^^") สำหรับการติดตามอ่านชีวิตการเดินทางที่ไม่ค่อยปะติดปะต่อของผมนะครับ


แล้วว่างๆ จะมาคุยถึงทริปที่เหลืออีกหลายทริป ตลอดเวลาที่อยู่เยอรมันครับ






Create Date : 30 กันยายน 2550
Last Update : 30 กันยายน 2550 23:46:45 น. 2 comments
Counter : 534 Pageviews.

 
เจ๋งว่ะ สุดยอดเลยหลวงพี่ อยากไปมั่งจัง เขาเขียวๆ ฟ้าใสๆ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:23:52:45 น.  

 
อยากไปมั่ง


แต่ก็ดีเนาะถ่ายรูปไม่ต้องใช้ Flash รึว่า Reflex




ป.ล.ก็ Log in อยู่ทำไมขึ้นว่าไม่ Log in ฟระ - -"


โดย: สตอเบอร์รี่นมเขย่า ขี้เกียจ Log in IP: 124.121.208.222 วันที่: 1 ตุลาคม 2550 เวลา:0:37:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ตะวันยิ้ม :-)
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]










ห ลั ง ไ ม ค์
ถึ ง
ต ะ วั น ยิ้ ม :-)




จิ้มดูอมยิ้ม


Friends' blogs
[Add ตะวันยิ้ม :-)'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.