ความจำสั้น แต่ไม่มีวันลืมเธอ
เค้กของ เคล่า กับพลัง 'ช่างแม่ง' ของ มิแรนด้า จูลาย




เวลาที่เราพูดอะไร เรามักจะกลัวเสมอว่า ' นี่เราพูดอะไรโง่ๆออกไปรึเปล่า '
เวลาที่เราเขียนอะไร เรามักจะกลัวเสมอว่า ' นี่เราเขียนอะไรโง่ๆลงไปรึเปล่า '
เวลาที่เราคิดฝันอะไร เรามักจะกลัวเสมอว่า ' นี่เรากำลังฝันอะไรโง่ๆอยู่รึเปล่า '

ความกลัวถ่วงทุกอย่างให้ช้าลง และบางทีมันมีอำนาจมากจนเรายอมละทิ้งในสิ่งที่ทำ เพื่อหนีมัน
ผละจากสิ่งหนึ่งไปหาอีกสิ่งหนึ่ง แต่ความกลัวก็ไปดักหน้ารออยู่ทุกครั้ง
ลึกๆเราก็รู้ว่าหนีมันไม่พ้น เราเพียงต้องการช่องว่างระหว่างสิ่งที่ทำ เพื่อทำให้เกิดช่องว่างระหว่างสิ่งที่กลัว เราอยากจะพักหายใจบ้าง
แต่กลายเป็นว่าระหว่างช่องว่างนั้น กลับมีความกลัวอีกชนิดหนึ่งแฝงตัวอยู่

BIOSCOPE ฉบับเดือนกันยายน ลงบทสัมภาษณ์ของ มิแรนด้า จูลาย ผู้กำกับ เขียนบทและแสดงนำ หนังเรื่อง
Me and You and Everyone We Know เธอบอกว่า

" เคล่า เพื่อนที่อาศัยในเมืองพอร์ตแลนด์ได้ทำขนมเค้กชิ้นหนึ่งส่งมาให้ฉัน สิ่งที่น่าจดจำบนเค้กชิ้นนี้คือ วิธีที่เธอเขียนคำว่า 'ยินดีด้วยนะมิแรนด้า' (Congratulation Miranda)อย่างเบี้ยวๆบูดๆ เพราะพื้นที่บนเค้กมันไม่พอเอาซะเลยกับขนาดตัวอักษรที่เธอเลือใช้ ฉันเรียกพลังแบบนี้ว่า ' ช่างแม่ง ไหนๆก็ทำมันไปแล้ว ทำมันให้เสร็จไปเลยก็แล้วกัน ' ซึ่งพลังแบบนี้เป็นสิ่งจำเป็นอย่างมากในทุกวันนี้ เมื่อไรก็ตามที่คุณต้องทำงานให้เสร็จ ก็คิดถึงเค้กของเพื่อนดิฉันก็แล้วกันนะคะ "

เราลองจินตนาการถึงเค้กของ เคล่า และคิดว่าเราคงต้องเริ่มใช้พลังที่ มิแรนด้า เรียกว่า ' ช่างแม่ง ไหนๆก็ทำมันไปแล้ว ทำมันให้เสร็จไปเลยก็แล้วกัน '


ไหนๆเราก็หนีความกลัวไปไม่พ้น ก็ต้องหาทางอยู่กับมันให้ได้ ในเมื่อบางที่เราอาจจะ พูด เขียน หรือคิดฝัน อะไรโง่ๆไปบ้างก็'ช่างแม่ง'มันแล้วกัน




Create Date : 13 กันยายน 2549
Last Update : 13 กันยายน 2549 17:57:08 น. 12 comments
Counter : 252 Pageviews.

 
"ช่างแม่ง" นี่ผมใช้บ่อยครับ


โดย: King Of Pain วันที่: 13 กันยายน 2549 เวลา:11:46:23 น.  

 
เราเชื่อเสมอว่า ความกลัว ติดตัวอยู่ในทุกคน
คนอยากรวยเพราะกลัวความจน
คนอยากฉลาดบางที่เพราะกลัวว่าโง่
ถ้าโง่จะ จนและไม่ทันคน
จิปาถะ ตรรกะเลยแหละ

เรามีแต่ความกลัวเป็นที่ตั้ง
กลัวมันไปหมด กลัวโน่นกลัวนี่
แต่เราไม่ช่างแม่งนะ

เป็น ช่างแม่มมันเถอะ


โดย: ระจัน (ต้นตุลา ) วันที่: 13 กันยายน 2549 เวลา:11:46:34 น.  

 
อือม์ จิงเน๊อะ


โดย: มรรคณิชา วันที่: 13 กันยายน 2549 เวลา:12:32:20 น.  

 
มาบอกอีกที่ว่าชอบ

ความจำสั้น แต่ไม่มีวันลืมเธอ

มาก
ขอเอาไปเขียนเป็น นิทานภาพ สนุกๆ ได้ไหม


โดย: ระจัน IP: 58.10.149.111 วันที่: 13 กันยายน 2549 เวลา:12:37:39 น.  

 
พลังที่ใช้ขับเคลื่อนความกลัว หรือปิดบังความกลัว น่าคิดนะครับ น่าคิดมากมาก ขอยืมเอากลับไปคิดต่อครับ

มันใกล้เคียงกับคำว่า "ไหนไหนก็ไหนไหนแล้ว" ที่เค้าชอบพูดกัน เสียงมันออกทำนองเลยตามเลยนะครับคุณ

สวัสดีที่วันที่ทักทายกันครับ :)


โดย: praparkarn IP: 61.19.231.4 วันที่: 13 กันยายน 2549 เวลา:15:16:54 น.  

 
ได้เลยค่ะคุณ ระจัน อยากเห็นซะแล้วสิว่าจะออกมาเป็นยังไง

ขอบคุณทุกคนที่มาเยี่ยมค่ะ


โดย: goldfish memory (goldfish memory ) วันที่: 13 กันยายน 2549 เวลา:16:55:37 น.  

 
เป็นคำที่ใช้บ่อยในชีวิตของผมเหมือนกัน


โดย: sTRAWBERRY sOMEDAY วันที่: 13 กันยายน 2549 เวลา:22:51:37 น.  

 
ช่างเม่ง ผมใช้บ่อยเหมือนกันครับ


โดย: FILMSICK IP: 202.129.51.34 วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:14:22:46 น.  

 
เย่!!เห็นล่วยครับ


โดย: อุปกรณ์ประกอบแฉก IP: 203.188.9.169 วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:2:53:24 น.  

 
อ่านแล้วขำดี
ขำทั้งคนทำเค้ก
แล้วก็คนรับเค้ก
ตลกมากๆ
แต่ยังอุตส่าห์หาข้อคิดคติสอนใจจากเรื่องนี้ได้อีกนะ
พี่ยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้เลย
ต้องรีบๆ แล้วล่ะ

ชอบจังค่ะ
ที่ยกมาเนี่ย



โดย: พี่'ปราย IP: 58.8.77.116 วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:23:32:51 น.  

 
ใช้บ่อยเหมือนกันค่ะ
เพราะแอบเป็นพวกสมบูรณ์แบบ
อยากให้ทุกอย่างลงตัวสมบูรณ์ที่สุด

บางทีบางครั้ง ทำเสร็จแล้วก็มานั่งคิดนั่งกังวล
แต่ง่ายสุด ก็คือบอกตัวเองว่า ช่างมัน

เพราะเราแก้ไขอะไรตอนนั้นไม่ได้แล้ว
และที่สำคัญ เราได้ทำลงไปเต็มที่แล้ว

ช่างแม่ง จะเสียใจทำไม
ดีกว่าไม่ได้ทำ :D :D :D


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 17 กันยายน 2549 เวลา:18:05:08 น.  

 
นั่งอ่านที่คุณเขียนทุกๆ หน้า
โดยเฉพาะหน้าที่คุณเขียนถึงคอนเสิร์ต keane และหน้าที่คุณเขียนถึงคุณทอม

ฉันอยู่ในงานวันนั้นกับคุณด้วย :)
เป็นประสบการณ์ที่ดีแสนดี แต่ฉันไม่อยากกลับเอาประสบการณ์นั้นมานั่งละเมอฝันถึง (แปลกไหม?)

ข้อเขียนของคุณทำให้ฉันนึกถึงคนบางคน,
เอาเถอะ ไว้จะแวะมาอ่านใหม่คะ :)


โดย: frid:)y IP: 203.113.67.70 วันที่: 20 กันยายน 2549 เวลา:18:13:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

goldfish memory
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Soon I'll bloom into what was before.
I'll open the door to death and say...
kill me once more. [ M.Pitt ]
Group Blog
 
<<
กันยายน 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
13 กันยายน 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add goldfish memory's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.