ความจำสั้น แต่ไม่มีวันลืมเธอ
วันหนึ่งที่ร้อนมากเหมือนทุกวัน ไม่ได้มีแค่เหงื่อที่ไหลแต่น้ำตามันก็จะไหลด้วย


สองสามวันก่อน เราโดนเจ้านายว่าแต่เช้า มันคงไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก แต่ที่ทำให้เราโมโหมาก โกรธมาก เพราะเราไม่มีโอกาสได้ชี้แจงอะไรเลย เราอ้าปากพูดได้แค่

" คือจริงๆแล้ว..."

แค่นั้นแหละ มันยังไม่ใช่ประโยคเลยด้วยซ้ำ เป็นแค่วลีเท่านั้น เจ้านายก็บอกให้เราหุบปาก ให้ฟังเขาพูดอย่างเดียว

ถ้ามันเป็นความผิดของเราจริงๆแล้วโดนเขาว่า มันก็เป็นเรื่องสมควร เขาจะใส่อารมณ์ขนาดไหน ก็คงต้องยอมเขาไป แต่มันไม่ใช่ และเรายังไม่มีโอกาสชี้แจงอีก มันเลยปี๊ด.. โมโหมาก ยืนฝืนตัวแข็งทนฟังจนจบ แล้วเราก็เดินไปเอากำปั้นทุบเสาปูนไป 2 ที ระบายอารมณ์ เจ็บตัวซะมันจะได้หายเจ็บใจ

เจ้านายเราเป็นประเภทผู้ดีเจ้ายศเจ้าอย่าง เห็นลูกน้องเป็นเหมือนข้าทาสบริวาร พูดจิกทุกคำ และแน่นอน เขาไม่เคยผิด

วันนั้นเราเลยหงุดหงิดทั้งวัน รู้สึกแย่ที่ต้องทำงานให้กับคนแบบนี้

ตอนเย็นกลับบ้าน เป็นวันแรกที่มีงานกาชาด เราเผื่อใจไว้แล้วรถต้องติดหนักแน่ๆ 5 โมงกว่าแล้ว แต่แดดยังร้อนจัดยืนรอรถนานพอสมควรและคนแน่นกว่าทุกวัน ขึ้นรถไปหาที่ยืนเหมาะๆได้แล้วก็พยายามทำใจว่าวันนี้ยืนยาวและนานกว่าทุกวันแน่นอน

เริ่มปวดส้นเท้าแล้ว ไหล่ที่สะพายกระเป๋าก็เริ่มทรุด เหงื่อไหลเป็นทาง แผ่นหลังเปียก ผ้าเช็ดหน้าที่กำอยู่ในมือชื้นทั้งผืน หายใจไม่ค่อยสะดวก คนรอบข้างต่างก็ขยับตัวด้วยความกระสับกระส่าย เสียงถอนหายใจดังสลับไปมาจากคนข้างหน้าและข้างหลัง เพิ่มความน่าหงุดหงิดเข้าไปอีก เรื่องแย่ๆในตอนเช้าที่ทำงานก็ยังวนเวียนอยู่ในหัว แต่รถเพิ่งขยับไปได้ 2 ป้ายเท่านั้น

อยากจะลงไปเดินให้รู้แล้วรู้รอด

ผ่านไปอีก 2ป้าย มีคนลง 2-3 คน สถานการณ์ของเรา จากหงุดหงิด โมโห เบื่อ เซ็งชีวิต ก็ชักเริ่มปลงๆแล้ว เอาล่ะ ..อยากจะรู้เหมือนกันว่าวันนี้มันจะอะไรกันนักหนา

คือเบื่อที่จะรู้สึกเบื่อแล้ว ฉันพร้อมแล้ว ที่จะให้วันนี้มันแย่สุดๆไปเลย แต่เพียงสิ้นเสียงความคิด ก็มีเสียงอื่นดังแว่วมาจากด้านหลัง

ผุ้ชายคนหนึ่งลักษณะแบบผู้ใช้แรงงานทั่วๆไปก้าวเท้ายาวๆมาจากท้ายรถ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพมากๆ

" คุณครับ นั่งไหมครับ "

เราหันไปขอบคุณ ไม่แน่ใจว่าสีหน้าตัวเองตอนนั้นเป็นยังไง แต่เรารู้สึกขอบคุณเขาจริงๆ

นั่งนิ่งๆได้พักเดียว ความรู้สึกมากมายมันประเดประดังเข้ามา น้ำตามันพาลจะไหล ไม่ได้ดีใจที่ได้นั่ง แต่ดีใจ ที่มีคนมาทำให้เรารู้สึกเกลียดผู้คนน้อยลง ดีใจที่ชีวิตวันนี้มันไม่ได้มีแต่เรื่องแย่ๆ

ถึงอากาศจะร้อน แต่ผู้คนยังน่ารัก
ถึงเจ้านายจะห่วย เขาก็เป็นแค่คนเฮงซวยคนหนึ่ง

เราว่า..ชีวิตมันก็ยังพอไหวนะ


Create Date : 01 เมษายน 2550
Last Update : 1 เมษายน 2550 21:17:29 น. 40 comments
Counter : 2773 Pageviews.

 
เป็นกะลังใจให้ค่ะ...
แม้จะไม่ใช่คนที่โดนเองแต่เข้าใจจริงๆค่ะ
โดยเฉพาะเรื่อง "เจ้ายศเจ้าอย่าง"ของเจ้านาย ...เหมือนกันเดี๊ยะเลยค่ะ

ในวันที่เรารู้สึกเลวร้ายที่สุดรู้สึกแย่ที่สุด..อย่างน้อยก็ยังมีอยู่อีกที่ แม้จะเป็นที่เล็กๆ แต่ก็เปี่ยมไปด้วยน้ำใจที่มาราวกับน้ำทิพย์ของผู้ชายคนนั้น

หลังฝนตกฟ้าย่อมสดใส...

สู้ๆ


โดย: renton_renton วันที่: 2 เมษายน 2550 เวลา:8:53:40 น.  

 
เคยเหมือนกันค่ะ ที่ทุกสิ่งทุกอย่างจะมากระจุกรวมกันอยู่ที่วันเดียว--

วันวันเดียวที่แทบจะทำให้เราเป็นบ้าไปได้เลย...

บรรยากาศบนรถเมล์ที่ทั้งร้อน และติดยาวนานแบบนั้น
นึกภาพออกเลยค่ะ

แต่ว่านะ...เจอเรื่องร้ายร้ายมาทั้งวัน พอมีอะไรที่เป็นเหมือนลมอ่อนอ่อนพัดมาให้เย็นชื่นใจสักวูบ...

เรื่องราวภายในใจที่กล้ำกลืนมาทั้งวัน
ก็เรียกได้ว่าแทบจะหายเป็นปลิดทิ้งเลยทีเดียวเชียว

คนดีดี และน่ารักยังมีอยู่มากมายค่ะ
ยามที่เข้าตาจน น้ำตากลบนัยน์ตาจนแทบมองอะไรไม่เห็นแล้วนั้น...

ในวันอย่างนั้นก็อย่าเพิ่งท้อนะคะ...ลมเย็นเย็น และแสงสว่างวาบ พร้อมจะพัดและสาดส่องมาที่เราเสมอ

โลกนี้ไม่ได้เป็นแค่ของใครคนใดคนหนึ่ง

เรามีสิทธิร้องไห้ ยิ้มและหัวเราะได้เท่าเทียมกัน...

เพราะฉะนั้น ยิ้มดีกว่าค่ะ--
อะไรร้ายร้ายที่สาดซัดเข้ามา ระเบิดหัวเราะใส่มันไปเลยค่ะ
เชื่อสิ แล้วอะไรอะไรจะดีขึ้นจริงจริงนะ


โดย: lonelybird IP: 124.120.15.151 วันที่: 2 เมษายน 2550 เวลา:19:47:04 น.  

 
แม้นว่าบางวัน อะไร ๆ ที่ดูเหมือนจะไม่ได้ดั่งใจสักอย่าง

เราจะโกรธไปหมด เห็นอะไรก็หงุดหงิด บรรยากาศก็ไม่ดี

แต่เราว่าบางที รอบ ๆ ข้างก็ยังมีสิ่งดี ๆ

ถ้าเราได้เลือกหยิบ เลือกมอง

มันก็ทำให้สังคมที่ดูยุ่งเหยิงและเร่งรีบ

มีความน่ารักและอบอุ่น ดีใจที่สังคมยังมีคนแบบนี้อยู่เนอะ



โดย: Always วันที่: 4 เมษายน 2550 เวลา:22:51:45 น.  

 
เฮ้อ ครับคงเป็นวันเเย่ๆวันนึง ผมเองก็มีวันแบบนี้บ่อยๆ อะไรมันจะซวยได้ทุกเรื่องนะ เล่นเอาแทบจะอยากจะตะโกนดังๆให้รู้แล้วรู้รอด


อืมมม เจ้านายแย่ๆเนี่ย ผมยังไม่เคยเจอครับ เพราะไม่มีเจ้านาย เคยแต่เจอลูกค้าเเย่ๆที่ทำตัวเจ้ายศเจ้าอย่างเพราะคิดว่าตัวเองรวยเเล้วจะทำอะไรก้ได้ คนอื่นเป็นเเค่วัตถุที่จะกระทบจะทิ้งจะขว้างเมือ่ไหร่ก็ได้ตามอารมณ์ของตัวเอง


ยังดีที่มีคนทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นนะครับ เอาน่า มองในแง่ดีว่าอย่างน้อยมันก็ไม่ได้เลวร้ายทั้งหมดครับ


เป็นกำลังใจให้นะครับ เราทำกน้าที่ของเราให้ดีที่สุดก็น่าจะโอเคเเล้วนะผมว่า ใครจะบ้า ใครจะวีน ช่างมันครับ


โดย: พ่อน้องโจ วันที่: 5 เมษายน 2550 เวลา:1:02:08 น.  

 
อ่านแล้ว นึกออกทุกคำ ทุกซีนเลย
ยังดีนะ ที่ในวันแย่ๆ ยังเจอสิ่งดีๆ อยู่บ้าง
น่า นี่แหละคือโลกที่เราอาศัยอยู่
ต้องเข้าใจมัน
เพราะเราต้องอยู่อีกนานใช่ไหมจ๊ะ
สู้ๆ นะน้อง


โดย: พี่'ปราย IP: 61.91.161.11 วันที่: 5 เมษายน 2550 เวลา:3:35:17 น.  

 
เป็นเรื่องน่าดีใจ(ช่วงสั้นๆก็ยังดีครับ)


โดย: prop IP: 125.27.118.136 วันที่: 6 เมษายน 2550 เวลา:2:57:10 น.  

 
เรนตัน..ขอบคุณมาก เราจะพยายามสู้จ้า

คุณ lonelybird... ขอบคุณมากค่ะ สำหรับคำแนะนำดีๆ อ่านคอมเม้นท์ของเพื่อนๆ ก็เหมือนได้ลมเย็นๆพัดมาให้ชื่นใจเหมือนกันเนอะ

คุณ Always ...ขอบคุณสำหรับความเข้าใจค่ะ

คุณ พ่อน้องโจ...ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ

พี่'ปราย...ขอบคุณมากค่ะ จะพยายามทั้งสองอย่างค่ะ ทั้งอยู่อย่างเข้าใจและอยู่ให้นานค่ะ

คุณ prop...พบกันครั้งแรกใช่ไหมค่ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจแรกพบค่ะ

ขอบคุณทุกๆคนอีกครั้งค่ะ


โดย: goldfish memory วันที่: 8 เมษายน 2550 เวลา:22:33:58 น.  

 
วันที่แย่ๆ
ผมมักคิดว่า
แค่ยังเดินไหว
มันก็ดีถมไปแล้ว

ดีใจที่ยังพอไหวกับโลกใบนี้นะครับ


โดย: King Of Pain วันที่: 10 เมษายน 2550 เวลา:10:30:20 น.  

 
เรื่องร้ายๆในโลกนี้ มันมีมุมดีๆให้มองเห็น
ถ้าเราไม่ปิดใจไปเสียก่อน

แม้แต่เรื่องที่ไม่มีอะไรดีๆให้มองเลยจริงๆ
ก็ยังมองได้ว่า มันเป็นแบบทดสอบความอึดให้เราได้ด้วยส่วนนึง

ถ้าคุณลองศึกษาธรรมะของพระพุทธเจ้าดู
คุณอาจจะเข้าใจ และใช้ประโยชน์จากสิ่งที่ท่านบอกไว้

ปัญหา กับทุกข์ ที่จริงเป็นคนละส่วนกันนะครับ
คนเรามีปัญหากันทุกคน บางคนเจอปัญหาเท่าคนอื่น แต่ทุกข์มาก ทุกข์น้อยต่างกัน

เราเลี่ยงปัญหาไม่ได้ แต่เราจัดการปัญหาได้
เราเลี่ยงทุกข์ไม่ได้ แต่เราจัดการทุกข์ได้

พระพุทธเจ้าสอนวิธีจัดการทุกข์ ด้วยการทำความเข้าใจ
เข้าใจอะไร.. เข้าใจความจริงของกายและจิต

เพราะเวลาสุข ทุกข์มันเกิด มันก็เกิดที่กายและจิต
จะจัดการ ก็ต้องศึกษากาย ศึกษาจิตให้ถ่องแท้ก่อน

ถ้าคนที่ศึกษาจนเกิดปัญญา ก็จะเห็นว่า เออ.. นะ ..ปัญหาก็ส่วนนึง ทุกข์ก็ส่วนนึง

ปัญหามันมักจะเป็นเรื่องภายนอก แต่ทุกข์เป็นเรื่องภายใน
เจ้านายด่า เป็นปัญหา แต่ไม่ใช่ตัวทุกข์

ตัวที่ทุกข์ คือจิตเราเอง ที่ไปยึดเอาคำพูดนั้นมาเป็นอารมณ์

เหมือนหมาขี้ต่อหน้า เป็นปัญหาแต่ไม่ใช่ตัวทุกข์ เพราะจัดการให้ดี ถูกวิธี ก็ไม่มีอะไร
แต่ถ้าเราไปหยิบขี้หมาขึ้นมาให้มันเลอะเหม็นมือเล่น อันนั้นถึงจะทุกข์นะ

แต่ดีใจ ที่คุณเจอคนดีๆ ในวันแย่ๆ
มันช่วยได้มากเลยนะครับ


โดย: aston27 วันที่: 14 เมษายน 2550 เวลา:11:37:21 น.  

 
อ่านแล้วก็รู้สึกดีกับผู้ชายคนนั้นจริงๆ ค่ะ

เค้าก็คงดีใจถ้าได้รู้ว่าทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นมากแค่ไหนนะคะ


สู้ต่อไปนะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 22 เมษายน 2550 เวลา:22:20:31 น.  

 
เรื่องเล่าของคุณ
ทำให้รู้สึกว่า
การกระทำดีต่อคนอื่นนั้น
แม้มันจะดูเล็กๆ น้อย
แต่มันดีสำหรับใครที่กำลัง
ท้อแท้เหลือเกิน...


โดย: ยีน IP: 203.118.97.69 วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:23:05:14 น.  

 
แวะมาทักทาย ขอให้สบายดีนะคะ


โดย: renton_renton วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:6:18:23 น.  

 
คงไม่สายไปใช่ม่ะสำหรับความคิดเห็นนี้
คิดว่าตอนนี้ผู้เขียนคงเจอปัญหาอื่นๆร้อยแปดแล้วล่ะ
ฉะนั้นเราคิดว่าเวลาจะช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น
เพราะทุกๆวันเราต้องเจอกับปัญหาใหม่ซึ่งอาจจะหนักหรือ
เบากว่าที่เคยเจอ แต่เกิดเป็นคนนี่นะก็ต้องสู้..สู้
โอเคป่ะ..


โดย: Neo_suki IP: 58.136.229.208 วันที่: 2 พฤษภาคม 2550 เวลา:23:05:23 น.  

 
ขอบคุณทุกคนมากๆค่ะ
ช่วงนี้เราหายไปนานหน่อย
อีกสักพักนะ
ขอเวลาอีกสักพัก

แล้วเจอกันนะเรนตัน
แล้วเจอกันนะทุกๆคน



โดย: goldfish memory วันที่: 9 พฤษภาคม 2550 เวลา:13:21:59 น.  

 
เป็นกำลังใจให้-ผ่านพ้นช่วงเวลานี้-ไปสู่อะไรใหม่ๆ-ที่ให้ความรู้สึกที่ดีกว่าครับ

ปล.ผม-แค่-ผ่าน-มา จริงๆ-นะ


โดย: getterTu วันที่: 12 พฤษภาคม 2550 เวลา:4:59:57 น.  

 
ถ้าโลกกลมจริง..เราคงได้เจอกัน ^_^



โดย: renton_renton วันที่: 14 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:39:24 น.  

 
หวัดดีครับ

ปกติก็จะแวะมาบล็อคคุณประจำ(บางทีด้วยความด้อยในความลึกซึ้งของภาษา
ก็อาจจะไม่ได้คอมเม้นต์ทิ้งเอาไว้บ้าง) แต่ยังไงก็แวะมาอ่านเสมอครับ

เห็นคุณหายไปหายก็รู้สึกว่าอยากอ่านมากขึ้น ก็หวังว่าจะกลับมาเขียนให้ทุกคนได้
อ่านอีกนะครับ


โดย: BloodyMonday วันที่: 10 มิถุนายน 2550 เวลา:19:34:21 น.  

 


โดย: renton_renton วันที่: 17 กรกฎาคม 2550 เวลา:20:11:07 น.  

 
ยังหายไปอยู่เลย

สถานการณ์ดีขึ้นแล้วหรือยังคะ

ยังรอกลับมาอยู่นะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:3:18:22 น.  

 
เคยต่อยทุบกำแพงเหมือนกัน เวลาเจอเรื่องเครียดๆ แบบนี้ โดนด่าแบบนี้เหมือนกันครับ แต่ยังไงเราก็ยังต้องสู้ต่อไป


โดย: yuttipung IP: 202.44.14.194 วันที่: 20 สิงหาคม 2550 เวลา:19:28:18 น.  

 


โดย: renton_renton วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:15:26:48 น.  

 


โดย: renton_renton วันที่: 23 ตุลาคม 2550 เวลา:18:43:30 น.  

 
ยังไม่อัพเดทเลยนิ
เป็นอะไรหรือเปล่า
หายไปนานมาก(เกิน)แล้วนะน้อง


โดย: พี่'ปราย IP: 58.8.76.134 วันที่: 8 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:38:22 น.  

 
it's just not your day. :)

ตามมา blog นี้เพราะมีคนบอกว่าตัวหนังสือเรามี
บุคคลิกคล้ายกัน


โดย: http://mydearspace.blogspot.com/ IP: 203.150.209.21 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:08:34 น.  

 
ขอให้มีความสุขทุกวันในปีใหม่นี้ครับ

ขอให้มีแต่สิ่งดีๆเกิดขึ้นในชีวิตครับผม

Photobucket


โดย: พ่อน้องโจ วันที่: 1 มกราคม 2551 เวลา:2:37:17 น.  

 
หวัดดีค่า

ดีใจที่ได้ยินเสียงกันอีกครั้ง

สบายดีนะคะ

มีโอกาสได้เขียนนู่นเขียนนี่ ก็เอามาลงให้เพื่อนๆได้ซึมซับบ้างนะคะ จะรออ่าน ^_^

ตอนนี้มีหนังเรื่อง Silk (2007) ฉานที่เมเจอร์รัชโยธิน
มี ไมเคิล พิทท์ คนโปรดของปลาทองแสดงนำด้วยล่ะ
เราไปดูมาแล้วนะ แม้หนังจะไม่ได้โดดเด่นหรือดีโอ๊ดแต่อย่างใด...แต่ขอแค่ได้เห็นหน้าใครบางคน เท่านี้ก็โอแล้วเนอะ

ดีใจ ดีใจ ดีใจที่ได้ยินเสียงกันอีกครั้ง



โดย: renton_renton วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:8:42:56 น.  

 
Hey I just read ur comment in renton's blog

Let me say that it's good to hear from you again (well, not directly, isn't it?). I hope you will decide to write in here again sometime...


โดย: BloodyMonday IP: 219.137.35.196 วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:55:36 น.  

 


โดย: renton_renton วันที่: 7 มีนาคม 2551 เวลา:12:28:28 น.  

 


โดย: renton_renton วันที่: 28 มีนาคม 2551 เวลา:13:04:09 น.  

 
จะสงกรานต์และ

ไปเล่นน้ำที่ไหนก็ขอให้หนุกหนาน ชุ่มฉ่ำๆ เย็นๆ นะคะ


โดย: renton_renton วันที่: 10 เมษายน 2551 เวลา:10:33:45 น.  

 
ขอบคุณค่าที่แวะไปเม้นท์ๆ

สบายดีนะคะ


โดย: renton_renton วันที่: 18 เมษายน 2551 เวลา:8:48:22 น.  

 


แวะมาอีกที ครบเดือนพอดี...สบายดีนะคะ


โดย: renton_renton วันที่: 18 พฤษภาคม 2551 เวลา:16:26:37 น.  

 
โหล หนึ่ง..สอง..สาม


โดย: BloodyMonday IP: 124.120.62.54 วันที่: 20 พฤษภาคม 2551 เวลา:10:43:46 น.  

 
ดีจ้าจ้าจ้า ^_^


โดย: renton_renton วันที่: 18 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:08:55 น.  

 


โดย: renton_renton วันที่: 2 สิงหาคม 2551 เวลา:16:24:38 น.  

 
:)


โดย: fridaysongs IP: 125.25.93.140 วันที่: 15 กันยายน 2551 เวลา:22:36:07 น.  

 
จะหมดปีละน๊า...สบายดีเน้อ...คิดถึง



โดย: renton_renton วันที่: 1 ธันวาคม 2551 เวลา:8:46:30 น.  

 
^^

' บายดีมั๊ย

' บายดีนะ

' บายดีเหอะ

กิ๊ดเติงหาตุ๊กวันน่ะเจ้า

^^



โดย: renton < - - - :: IP: 125.26.134.201 วันที่: 25 ธันวาคม 2551 เวลา:23:33:43 น.  

 
หวัดดีปีใหม่จ้า

คิดถึงงงงง




โดย: renton_renton วันที่: 2 มกราคม 2552 เวลา:10:04:54 น.  

 


โดย: renton_renton วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:8:08:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

goldfish memory
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Soon I'll bloom into what was before.
I'll open the door to death and say...
kill me once more. [ M.Pitt ]
Group Blog
 
<<
เมษายน 2550
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
1 เมษายน 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add goldfish memory's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.