...ห้องทำงานรก ๆ ร้าง ๆ ที่เจ้าของทิ้งขว้างไม่สนใจ...


Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2548
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
13 พฤศจิกายน 2548
 
All Blogs
 
...มันเรื่องของคนอื่นเขา ไยเราต้องใส่ใจด้วยนะ?...



...

ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามันเป็นเรื่องของชาวบ้าน แต่ฉันก็ไม่สามารถขจัดมันออกไปจากสมองได้เสียที ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม...


มันเป็นเรื่องราวความวุ่นวายในชีวิตครอบครัวของน้องสาวร่วมโลกคนหนึ่ง เรื่องราวที่บานปลายไปจนถึงขั้นต้องขึ้นโรงขึ้นศาล ฉันเองก็ไม่ได้ติดต่อกับน้องสาวคนนี้มานานมากแล้ว... สองปีครึ่งได้แล้วกระมังนับจากวันที่สองเรานั่งกินก๋วยเตี๋ยวกันครั้งสุดท้าย... แต่ฉันเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รับรู้เรื่องราวความรักของเธอมาตั้งแต่เริ่มต้น


มันเหมือนนิยายโรแมนติก เรื่องราวของชายหนุ่มผมสีน้ำตาลทองรับกับดวงตาสีอ่อนที่มาเดินหลงทางอยู่กลางกรุงเทพฯ กับเด็กสาวร่างบางที่ใจกล้าพอที่จะเข้าไปถามเพื่อเสนอความช่วยเหลือในฐานะคนไทยน้ำใจงาม ความประทับใจแรกเห็นนั้นพัฒนาสู่ความรักระหว่างชาติอันอ่อนหวาน เป็นที่ประทับใจของใครหลาย ๆ คนรวมถึงฉันด้วย ประทับใจมากมายจนถึงขนาดแอบจิ๊กมาใช้เป็นพล็อตนิยายหวานเจี๊ยบที่เขียนไปเลี่ยนไป ตั้งใจไว้ว่าเขียนเสร็จเมื่อไหร่จะมอบไว้ให้กับน้องสาวผู้นั้นเป็นที่ระลึก หวังไว้เสมอว่าเมื่อใดที่เธอหยิบมันขึ้นมาอ่าน ความหอมหวานของอดีตรักวัยเยาว์จะคงอยู่กับเธอตลอดไป


...ในขณะที่ฉันฝันหวานอยู่กับนิยายในจินตนาการ ครอบครัวต้นแบบนั้นกลับพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง...


ด้วยความห่างไกลกันคนละทวีป ด้วยระยะทางกว่าเจ็ดพันกิโลเมตรที่ถูกกีดกั้นด้วยมหาสมุทรและเกาะแก่งมากมาย และด้วยความที่ไม่เคยติดต่อกันนานแสนนาน ทำให้ฉันไม่สามารถสืบหาเรื่องราวทั้งหมดได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ รู้เพียงว่าความรักของคู่พระนางในชีวิตจริงจบลงเพราะมีบุรุษที่สามเข้าไปแทรก ความรักที่เฝ้าฟูมฟักกันมากว่า 7 ปีกำลังจะปิดฉากลงหน้าบัลลังก์ผู้พิพากษา ทั้งหมดคือเหตุการณ์ที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นกับคนที่ฉันเคยรู้จัก...


...ทันทีที่ได้ข่าวจากเพื่อนของน้องสาวผู้นั้นอีกที ฉันก็ถึงกับนอนไม่หลับ...


ใครต่อใครเตือนสติฉันว่า "มันเป็นเรื่องของผัวเมียเขา จะเข้าไปยุ่งทำไม?" นั้นสินะ... มันไม่ใช่เรื่องของฉันสักหน่อย แต่ฉันกลับกระวนกระวายมากมาย อยากจะค้นหาเรื่องราวอันแท้จริงให้รู้แจ้งทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของตัวเองเลย ญาติก็ไม่ใช่ เป็นแค่ "คนรู้จัก" ที่เคยพูดคุยกันก็เท่านั้น... ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงต้องวุ่นวายใจมากมายขนาดนี้ด้วย?


เหตุหนึ่งคงเพราะที่เป็น "คนรู้จัก" กันนั่นแหล่ะ เคยเห็นกันมา เคยกินข้าวด้วยกันมา บัดนี้ยังจำได้ว่าแววในดวงตาของสาวน้อยผู้นั้นเป็นอย่างไรในยามที่เธอเล่าเรื่องราวความรักของเธอให้ฉันฟังครั้งแรกและในยามที่เธอบอกว่า "เรามีบ้านของเราแล้วนะพี่" บ้านในฝันของผู้หญิงทุกคน บ้านที่เธอและเขาร่วมแรงร่วมใจกันสร้างขึ้นเพื่อเป็นรังอันแสนสุข


...บัดนี้บ้านนั้นคงถูกปล่อยทิ้งให้เปล่าดาย...


ตอนนี้ฉันได้แต่ภาวนา ให้ทั้งสองคนตกลงกันได้ด้วยดี หวังว่าเสน่ห์ของความรักแรกพบในอดีตจะยังหลงเหลืออยู่ในความทรงจำของทั้งคู่ แม้จะไม่สามารถกลับไปร่วมหอกันได้อีกแล้ว แต่น่าจะจากกันด้วยดีมากกว่าการจะไปทะเลาะกันหน้าผู้พิพากษา แต่ทั้งหมดนั้นก็ขึ้นอยู่กับเขาทั้งสองว่าจะตัดสินชีวิตตัวเองอย่างไร...


...


ชีวิตมันเหมือนนิยายจริง ๆ นะคะ แต่นิยายมันจบลงตรงวันแต่งงานแสนหวานของคู่พระนางนั่นแหล่ะ ต่อจากนั้นไปคือชีวิตจริงที่แค่รักคงยังไม่พอ แต่ต้องอาศัยปัจจัยอื่นร่วมด้วย ปัจจัยมากมายที่ไม่ได้เป็นออฟชั่นเสริมแถมฟรีมาพร้อมความรักหากแต่ต้องช่วยกันสร้างขึ้นระหว่างกัน ปัจจัยเหล่านั้นเองจะกลายเป็นสิ่งค้ำจุนครอบครัวให้มั่นคงอยู่ได้เมื่อความร้อนแรงแห่งรักเสื่อมสลายไปกับกาลเวลา...


...

...


...แล้วทีนี้ นิยายที่ฉันเขียนค้างไว้จะจบลงเช่นไรกันดีล่ะเนี่ย? เฮ้อ...





Create Date : 13 พฤศจิกายน 2548
Last Update : 13 พฤศจิกายน 2548 15:45:31 น. 4 comments
Counter : 280 Pageviews.

 
เรื่องของคนอื่น แต่เป็นคนที่เราใส่ใจ ถึงแม้จะผ่านไปนานแล้ว
มันก็มีค่า กับการใส่ใจเสมอค่ะ ... เป็นกำลังใจด้วยคนนะค่ะ


โดย: loveme_loveu วันที่: 13 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:58:59 น.  

 
จริงนะค่ะนิยายมันมักจะจบลงแค่ตรงการแต่งงาน แต่หารุ้
ไม่ว่าชีวิตหลังแต่งงานนี่ล่ะค่ะที่เราสามารถจะสร้างเรื่อง
ราวได้อีกตั้งหลายร้อยเรื่องได้สบายๆ เลย ...

ชีวิตบางทีถูกขีดมาให้เล่นตลกค่ะ มันไม่ยักกะเหมือน
นิยายที่เราอ่านเลยค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 13 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:56:17 น.  

 
เรื่องจริงมันเจ็บปวดกว่านิยายมากมายนักครับ


โดย: ultraman seven วันที่: 13 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:42:58 น.  

 
อืมมม...

มาเยี่ยมครับ..

ไปลอยกระทงที่ไหนมาหรือเปล่าครับ
...


โดย: กุมภีน วันที่: 16 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:58:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Poceille
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





.
.
.

Busy Woman
but
Non-productive

.
.
.


Friends' blogs
[Add Poceille's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.