Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2550
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
3 พฤษภาคม 2550
 
All Blogs
 
ครบรอบสองเดือนในแดนแขก (อาหรับ)




สองเดือนผ่านไปแล้วที่เราย้ายตามฝาละมีมาที่ Doha ตอนนี้ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะลงตัวแล้ว เริ่มคุ้นกับสิ่งใหม่ๆในชีวิตเช่น
  • เสียงปลุกจาก Mosque แต่เช้ามืด เสียงจะดังไปทั่วเมือง แทบทุกบล็อกถนน ที่มีย่านที่อยู่อาศัยจะมี มัสยิดตั้งอยู่ พอใกล้ๆเที่ยงก็จะมีเสียงจากมัสยิดบอกเวลาสวดมนต์กลางวัน (เราก็จะเตรียมตัวทำกับข้าว) ตอนใกล้ๆหกโมงเย็น พอมีเสียงมาจากมัสยิด เราก็จะรู้ว่าเตรียมทำกับข้าวมื้อเย็นได้แล้ว


  • แดดที่แยงตาตั้งแต่ตีห้า (พระอาทิตย์ที่นี่ขึ้นเร็วจัง) แต่เราก็ต้องออกจากบ้านตั้งแต่หกโมงครึ่งเพราะที่ทำงานเริ่มงานตอนเจ็ดโมงเช้า


  • มารยาทแย่ๆของคนใช้รถที่นี่ เพราะฉะนั้นขับรถที่นี่ต้องใจเย็นๆ (เราเลยยังไม่ได้ขับไง) พวกคนอินเดียชอบมากเลยกับการบีบแตร (อันนี้เรายังทำใจคุ้นไม่ได้)


  • วิวสวยๆของ Croniche ที่เราต้องผ่านเพื่อไปทำงานทุกเช้า


  • วันทำงานที่ไม่เหมือนประเทศอื่นๆเค้า ที่นี่จะเริ่มต้นวันแรกของสัปดาห์ด้วยวันอาทิตย์ ถึง วันพฤหัส ส่วนวันศุกร์ - เสาร์จะเป็นวันหยุด


  • การช้อปปิ้งเป็นกิจกรรมประจำชาติของที่นี่ อย่างตอนช่วงเดือนแรกที่เรายังไม่ได้ทำงาน อยู่เป็นแม่บ้านเฉยๆ ก็มีไปช้อปปิ้งบ้าง แล้วก็จะเห็นว่ามีแต่คุณผู้หญิงทั้งชาวต่างชาติ และชาวอาหรับ (ที่แต่ชุดสีดำ คลุมทั้งตัว) เดินกันขวักไขว่ในห้างสรรพสินค้า เพื่อซื้อๆๆๆๆ ซือ้กันเก่งจิงๆ ส่วนพวกหนุ่มๆอาหรับ (ใส่ชุดประจำชาติสีขาวยาวๆ) ก็ไปเดินห้างเพื่อเหล่สาว และทุกคนจะต้องถือมือถือในมือ (ทำไมไม่ใส่ในกระเป๋าก็ไม่รู้) แล้วก็ใส่ bluetooth/ headset เพื่อคุยโทรศัพท์ระหว่างเหล่สาว


  • ของกินของใช้ที่แพง แต่เสื้อผ้าแบรนด์เนมที่ถูก(เมื่อเทียบกับเมืองไทย) ค่าเช่าบ้านที่แพงมหาโหด อย่างบ้านนี่ไม่มีต่ำกว่าเดือนละแสน ส่วนอพาร์ทเม้นท์สามห้องนอนก็ตกเจ็ด - แปดหมื่น แต่ว่ารถกับน้ำมันรถนี่สิมันถูกจิงๆ น้ำมันลิตรละเจ็ดบาท วันก่อนเห็นประกาศขาย mini cooper s ปี 2005 ราคาแปดแสน เห็นแล้วอยากได้จังงงง


  • คนอินเดียที่มีมากกว่าประชากรของเจ้าของประเทศ จากข้อมูลบอกว่าตอนนี้มีอินเดีย รวมถึงบังคลาเทศ และปากีสถานเข้ามาอยู่ใน กาต้าร์กว่า 70% ของประชากรทั้งหมด ถ้าไปในย่าน old town ในวันศุกร์ จะตกใจนึกว่าเรามาอยู่ในบอมเบย์ เพราะมองไปทางไหนก็มีแต่แขก


  • ในที่ทำงานกว่า 80% เป็นคนอินเดีย หนีไม่พ้นจิงๆ ไม่ชอบฟังภาษาอังกฤษสำเนียงแขกเลยจิงๆ รู้สึกคันในรูหูทุกครั้งที่ได้ยิน


  • ชื่อแปลกๆของเพื่อนร่วมงาน ทั้งชื่อที่เป็นภาษาอินเดีย และภาษาอาหรับ มันฟังยาก และออกเสียงยากจริงๆ (แต่ก็ต้องพยายาม) เพราะอย่างภาษาอาหรับชอบใช้เสียงที่ต้องเปล่งลมออกจากคอ ซึ่งเราทำไม่เป็นหง่ะ และกระดกลิ้นเยอะ (ทุกวันนี้เวลาบอกแท็กซี่ว่าจะไป Al Nasr ต้องพูดทวนตั้งหลายครั้งเพราะเราออกเสียงผิดตลอด อัลล นะซะห์ อู้วววมันยากส์จิงๆ)


  • เวลาทำงานของบริษัทเรามันช่างเหมาะกับแม่บ้านมาก เพราะเริ่มงานเจ็ดโมงเช้า ทำรวดเดียวถึงบ่ายสาม (ระหว่างวันถ้าหิวก็พกอาหารเที่ยงมากินเอง ไม่มีพักกลางวัน) กลับถึงบ้านไม่เกินสี่โมงเย็น ทำให้เรายังมีเวลาทำงานบ้านเช่นซักผ้า รีดผ้า จ่ายกับข้าว ทำกับข้าว ก่อนคุณสามีจะกลับบ้าน


  • ร้านสตาร์บัคเป็นที่นั่ง Hang out ของหนุ่มๆชาวอาหรับ ที่ชอบมานั่งคุย กันที่ร้านกาแฟ


  • ไม่มีหมูกิน (แต่ที่บ้านนี้มีกุนเชียงแหละ โชคดีที่เจ้าหน้าที่เค้าเล็งตรวจแต่พวกที่บรรจุในกระป๋อง ส่วนแบบที่แปรรูปเป็นดุ้นๆนี่เค้าคงยังไม่รู้จัก ก็อย่าไปบอกเค้าแล้วกัน)


  • วันที่มีพายุทะเลทราย (sand storm)มันเลวร้ายจริงๆ เพราะหลังจากนั้นเราต้องมานั่งเช็ดฝุ่น ดูดฝุ่น และออกไปไหนไม่ได้เพราะไม่อยากหายใจเอาฝุ่นทรายเข้าปอด แล้วท้องฟ้ามันเป็นสีส้มๆดูแล้วเศร้า แล้วถ้าโชคร้ายตากผ้าไว้ละก้อ ซักใหม่เลยเพราะว่าผ้าขาวๆจะกลายเป็นผ้าสีตุ่นๆเหลืองๆเพราะผงทรายละเอียดมันจะเกาะผ้า ช่วงใกล้เปลี่ยนฤดูจะมีบ่อย ก่อนตากผ้าก็ต้องสังเกตุดูท้องฟ้าก่อนว่าสีมันตุ่นๆ หรือว่าตึกที่เคยมองเห็นแต่ว่าวันนี้มันมัวๆมองไม่ค่อยเห็นก็ต้องตากผ้าในบ้าน

  • ผักสดที่ปลูกในประเทศนี้ดูยังไงก็ไม่น่ากิน เพราะมันเหี๊ยวเหี่ยว และมีทรายปนอยู่เต็มเลย แต่ว่าจะกินแต่ผัก imported ก็ไม่ไหวเพราะมันแพง มีผัก import จากทุกมุมโลกเห็ดเข็มทองที่บ้านเราแพคละ 15 บาท ที่นี่ 90 บาท ถั่วงอกหยิบมือละ 20 บาท ตอนนี้เราเลยเพาะถั่วงอกกินเอง เพราะถั่วเขียวครึ่งโลแค่ 20 บาทปลูกได้ตั้งหลายรอบ


อ่านแล้วไม่เห็นค่อยมีอะไรดีเลยเน้อ

ดีที่สุดคงเป็นเรื่อง tax freeละมั้ง ทำงานได้เงินเดือนเท่าไหร่ก็ถือเป็น net เลยเพราะไม่มีการโดนหักภาษี ไม่ว่าคนต่างชาติ หรือคนพื้นเมือง

มีความปลอดภัยค่อนข้างสูง ปัญหาอาชญากรรมน้อย อย่างเรื่องขโมยนี่น้อยมาก น่าจะเป็นเพราะกฏหมายที่นี่แรงคนเลยไม่ค่อยกล้าเท่าไหร่

เอาไว้ค่อยเข้ามาใส่เพิ่มแล้วกันวันนี้ง่วงแล้ว



Create Date : 03 พฤษภาคม 2550
Last Update : 7 พฤษภาคม 2550 3:06:53 น. 20 comments
Counter : 1580 Pageviews.

 
อยู่ที่ไหนก็ดีอย่างเสียอย่างทั้งนั้นค่ะ
แต่ จ ข ก ท น่ารักมากเลยปรับตัวได้เร็วดีค่ะ

ขอให้มีความสุขกับการใช้ชีวิตที่นี่น่ะค่ะ



โดย: DUNHILL วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:3:22:32 น.  

 
มาอ่านชีวิตในเมืองแขกค่ะ ได้ความรู้หลายอย่างเลย อย่างว่าล่ะนะ แขกเค้าค่อนข้างเคร่งศาสนากัน แต่ถึงยังไงวัยรุ่นก็ยังต้องการความทันสมัยอยู่ ก็ถือว่าบ้านเมืองเค้าก็ไม่ถึงกับปิดหูปิดตา


โดย: หลิวลิ่วลม วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:5:31:06 น.  

 
เข้ามาเยี่ยมค่ะ เขียนเล่าให้ฟัง บ่อยๆ นะคะ ชอบมากๆ เรื่องราว จากประเทศที่ไม่เคยไป

คุณเขียนได้น่าสนใจดีค่ะ ถ้ามีรูปประกอบให้นึกภาพตามไปด้วย น่าจะดี


โดย: *พิณ* วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:6:13:39 น.  

 
เห็นด้วยกับคุณพิณค่ะ อยากเห็นภาพวิวสวยๆ อย่างที่ จขบ. ด้วยค่ะ แต่...ดีแล้วค่ะ ที่ปรับตัวรับได้กับบางเรื่องที่นั่น อิอิ...คิดว่าน่าจะดีกว่ากาน่านะคะ


โดย: shin chan (alei ) วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:13:22:45 น.  

 
หวัดดีค่ะ

ได้ความรู้เยอะแยะเลยค่ะ
ประมาณเดือนธันวาปีนี้ อาจจะต้องไปอินเดียค่ะ
อยู่ประมาณหนึ่งอาทิตย์ แล้วจะแวะมาถามข้อมูลนะคะ
:-)



โดย: spywine4me วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:14:09:20 น.  

 
อ่านแล้ว รักประเทศไทยมากขึ้นเลยค่ะ

ไม่ชอบคนบีบแตรใส่เลย เสียอารมณ์


โดย: fonejank วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:16:15:15 น.  

 
จะว่าน่าสนุกก็สนุกนะคะ จะว่าลำบากต้องปรับตัวที่ไม่ใช่บ้านเมืองเรา

แต่ที่เราคิดว่ายากสุดคือ พายุทะเลทราย เอ่อ ทำให้ชีวิตยุ่งยากขึ้นอ่ะนะคะ

แล้วจะมาติดตามอ่านค่ะ


โดย: tistoo วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:33:30 น.  

 
เอารูปมาลงตามที่คุณ*พิณ* แนะนำเลย แต่ว่าตอนนี้มีแต่รูป croniche ที่ถ่ายไว้ตั้งแต่ตอนมาเที่ยวเมื่อต้นปีที่แล้วเอามาให้ดูแก้ขัดก่อน ไว้มีโอกาสจะออกไปถ่ายรูปที่ต่างๆแล้วมาลงให้ดู





ทุกเช้าจะไปทำงานจะต้องขับมาถนนเส้นนี้ เส้นเลียบทะเล มีชื่อเรียกว่า Croniche เป็นถนนที่สวยที่สุดในโดฮาค่ะ ช่วงเช้า กับตอนค่ำ จะมีคนมาวิ่งออกกำลังกาย อากาศตรงนี้ดีเพราะมีลมทะเลค่ะ (สามีแอบอิจฉา เพราะถนนทางไปที่ทำงานเค้าไม่สวยยั่งงี้ เพราะมีแต่ ทะเลทรายที่แห้งแล้ง)



โดย: princess gig วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:21:31:23 น.  

 
เนื่องจากเป็นคนชอบอ่านนิยาย แนวอาหรับทะเลทรายมากค่ะ

เลยรุสึกดีจังที่มีคนที่ไปอยู่ในประเทศเหล่านั้นมาบอกเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ของประเทศในแถวนี้ให้ฟัง

เพราะไม่ค่อยพบเห็นอ่ะค่ะ เลยแอบดีใจ

ยังไงก้อจะติดตามอ่านนะค่ะ


โดย: vicky-vergy วันที่: 4 พฤษภาคม 2550 เวลา:0:41:36 น.  

 
ขอบคุณนะคะที่มาแชร์ข้อมูลและประสบการณ์ที่น่าสนใจ อยากไปเที่ยวประเทศแถบตะวันออกกลางที่มีการพัฒนามากๆ จังเลยค่ะ (เคยไปอิยิปต์ แต่ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่)

อ่านๆ แล้วมาสะดุดตอนที่อ่านถึง bluetooth นี่แหล่ะค่ะ แล้วก็เลยนึกถึงตอนที่ต้นเทอมที่ผ่านมา อาจารย์เชิญ vice president ของ Nokia มา เป็น guest lecturer แล้ว ก็พูดมาถึงการคาดการณ์การตลาดในภูมิภาคต่างๆ และพูดถึงประเทศในแถบตะวันออกกลาง ที่จะมีวัฒนธรรมที่ค่อนข้างเข้มงวด เช่นการจีบสาว นี่ก็จะทำแบบโจ่งแจ้งไม่ได้ ไม่งั้นจะมีบทลงโทษ (ไม่ว่าทางสังคม หรือ จะโดยกฎหมาย) ก็เลยมีการใช้เทคโนโลยีเข้าช่วย โดยการใช้สัญญาณ Bluetooth ซึ่งจะทำให้สามารถจับสัญญาณของคนที่ใช้โทรศัพท์มือถือข้าง แล้วก็ส่งข้อความ/สื่อสารกับคนข้างๆ ที่ต้องการจะจีบได้ (ข้อมูลเทคนิคนี่ไม่ทราบแน่ๆ เหมือนกันค่ะ อธิบายไม่ได้มากกว่านี้อ่ะค่ะ) โดยไม่เสี่ยงการฝ่าฝืนกฎและประเพณี ดังนั้นคนแถบโน้นก็เลยพก bluetooth กันเยอะแยะค่ะ


โดย: MingDK วันที่: 4 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:13:06 น.  

 
คิดว่าที่คุณ ming DK พูดเกี่ยวกับเรื่องของคนหน่มสาวที่นี่ที่นิยมใช้ technology - bluetoogh ในการจีบกันนี่น่าถูกต้องค่ะ ไว้จะลองไปหาคำ confirm จากเพื่อนทีทำงานให้ เพราะที่แผนกมีคน qatari อยู่คนนึ่งเพิ่งเรียนจบกำลังหนุ่มๆอยู่เลย ก็เคยถามเค้าเรื่องจีบสาว แต่ยังไม่เคยถามเค้าว่าทำไมพวกหนุ่มๆอาหรับเวลาเดินห้างต้องถือมือถือ + เสียบbluetooth ไว้ตลอด ไว้จะมาเล่าเพิ่มค่ะ


โดย: princess gig วันที่: 5 พฤษภาคม 2550 เวลา:13:29:20 น.  

 
แอบมาอ่าน เรื่องราวน่าสนใจในกาตาร์ เพราะปกติไม่ค่อยรู้เรื่องราวอะไรในแถบนั้น เรื่อง sand storm นี่พอนึกภาพออก เพราะฝนไปแค้ปปิ้งในทะเลทราย เจอพายุนี้บ่อย เป็นปัญหาเอาเรื่อง ลมท่าจะแรงดีน๊อ แล้วอากาศตอนกลางคืน หนาวมากมั้ยคะ


ขอบคุณคุณกิ๊กจ้าที่เอามาเล่าให้ฟัง


โดย: Farm Girl in High Sierra วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:1:11:09 น.  

 
ลืมบอกไปว่าที่คุณกิ๊กอยู่ ข้อดีก็มีเยอะน๊อ

แอบอิจฉาเป็นที่ซู๊ด ก็น้ำมันถูกนี่แหล่ะ ถูกกว่าน้ำอีก ที่นี่ค่าน้ำมันก็โขกเลือดไหลซิกๆเลย


โดย: Farm Girl in High Sierra วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:1:14:33 น.  

 
สวัสดีค่ะ ขอบคุณมากๆ ที่เอาข้อมูลดีๆ มาฝากกัน พอดีว่าจะไปโดฮาเดือนหน้า อยากหาข้อมูลเตรียมไว้ก่อน หาได้ยากมากเลยค่ะ มาหาเจอก็ที่นี่แหละเพียบเลย ขอบคุณค่ะ


โดย: tawangel IP: 124.120.64.228 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:41:38 น.  

 
สวัสดีค่ะ...ช่วยให้ข้อมูลเรื่องค่าที่พักแบบที่ผู้ ญ ไปทำงานอยู่คนเดียวแล้วปลอดภัยหน่อยได้มั้ยคะ...เดือนละประมาณเท่าไหร่...ค่าใช้จ่ายต่อเดือนในเรื่องกินอยู่ (คนเดียวนะคะ) พอดีจะไปทำงานที่นั่น เงินเดือนตกลงกันแล้ว แต่ค่าใช้จ่ายที่จะให้ บริษัท support ให้ยังไม่เคลียร์...รบกวนด้วยค่ะ


โดย: Moonlight IP: 203.155.63.130 วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:22:07 น.  

 
คุณ moonlight ไม่ได้ให้ e-mail ไว้ ก็ตอบในนี้แล้วกันนะคะ

เรื่องค่าที่พัก ที่ดีที่สุดคือบริษัทเป็นคนจัดหาให้ค่ะ เราไม่ต้องมานั่งลำบากหาเอง

ที่โดฮานี่ค่าเช่าบ้านแพงขึ้นมากๆ ถ้าเป็นวิลล่า (บ้านเป็นหลังๆ ก็ตกเดือนละ QR15k - QR20k ส่วนอพาร์ตเมนท์ ก็ขึ้นอยู่กับความหรูหรา ถ้าเอาแบบธรรมดา สองห้องนอนก็ตกเดือนละประมาณ QR6,000

ไม่ทราบว่าบริษัทเค้าให้ accomodation allowance เท่าไหร่

อย่างเลขาที่บริษัทที่เค้าหาที่พักเอง เค้าต้องแชร์ห้องนอนกับคนอื่นเพราะเค้าได้งบแค่ QR1,000 (แชร์ห้องนอน ในแชร์อพาร์ทเมนต์นะคะ)

ส่วนค่าอาหาร ถ้าซื้อกิน ข้าวผัดในร้านอาหารไทยก็ตกจานละ QR15 นี่ถือว่าเป็นราคาธรรมดา

ค่าเดินทางถ้าบริษัทไม่มีให้ ก็ต้องตัดสินใจว่าจะขับรถเอง (ซึ่งต้องไปเรียนขับรถก่อนถึงจะสอบได้) หรือว่านั่งแท๊กซี่ (ทุกวันนี้จากที่ทำงานกลับบ้านเรา ระยะทาง 10km ค่าแท๊กซี่มิเตอร์ก็ตกประมาณ QR12) หรือจ้างรถมารับส่ง คิดค่าบริการรายเดือน (อันนี้ไม่รู้ว่าเค้าคิดกันเท่าไหร่)

ถ้ามีคำถามเพิ่มทิ้งอีเมล์ไว้ก็ได้นะคะ


โดย: princess gig วันที่: 2 มีนาคม 2551 เวลา:0:54:27 น.  

 
อยากเรียนภาษาอาหรับค่ะ


โดย: pisces IP: 58.137.129.220 วันที่: 9 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:31:03 น.  

 
อยู่โดฮามาเกือบสองปีแล้วค๊าบบบบบ
เป็นวิศวกรอยู่ใน The Pearl
เที่ยวทั่ว Qatar แล้วละ ไม่มีอารายเลย
^_~


โดย: Paul IP: 78.100.21.88 วันที่: 2 มกราคม 2553 เวลา:9:21:21 น.  

 
ผมต้องการทำมาค้าขายกับพวก อาหรับ เช่น สมุนไพรและเครื่องเทศ ผักปลอดสารพิษ หรือ มะขามเปรี้ยวไว้อม มีใครพอจะแนะนำผมได้บ้างครับ ติดต่อ somkiat@skt-trading.com or http://www.skt-trading.com


โดย: somkiat IP: 125.27.34.30 วันที่: 23 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:28:53 น.  

 
เป็น blog เกี่ยวกับอาหรับ และการแปลภาษาอาหรับที่ดีจริงๆครับ


โดย: ต้าโก่ว วันที่: 11 กรกฎาคม 2554 เวลา:13:09:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

princess gig
Location :
Doha Qatar

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add princess gig's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.