Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2556
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
7 สิงหาคม 2556
 
All Blogs
 
จะไม่มีใครอีกแล้ว...รักฉันได้อย่างเธอนั้น...รักทุกๆ อย่างของฉัน...รักกันได้มากอย่างนี้



สวัสดีค่ะเพื่อนพี่น้องทุกๆคน

คุณชายซื่อบื้อกลับมาพักฟื้นที่บ้านแล้ว...ดีใจจังคะ

แต่อีก2 สัปดาห์ต้องกลับไปตรวจร่างกายอีกครั้ง

ขอให้คุณหายเร็วๆนะค่ะ

จะได้กลับไปใช้ชีวิตอย่างที่เคยเป็น

ฉันไม่อยากเห็นคุณเหนื่อยง่ายแบบนี้เลย




ไม่ได้เข้ามาเขียน blog หลายวันเลย

เนื่องจากไม่ค่อยสบายค่ะ

ก็อาการเดิมๆอย่างที่เป็น...

คือปวดท้อง ปจด. มากๆ และมาเยอะเว่อร์

พอดีช่วงเดือนที่ผ่านมา...คงมีเรื่องเครียดหลายอย่าง

นอนไม่ค่อยหลับด้วย...เลยทำให้ร่างกายอ่อนเพลีย

อาการเลยเป็นมากกว่าปกติ



ฉันยอมแล้วค่ะ...ยอมไปหาหมอตรวจร่างกาย

รักษาอาการปวดท้องปจด. ของฉัน

แม้ว่าฉันจะเป็นคนที่ไม่ชอบหาหมอสักเท่าไร

ไม่ชอบกินยา...เพราะมันไม่อร่อยเอาซะเลย

ไม่ชอบเข็มฉีดยา...เห็นแล้วรู้สึกใจคอไม่ดี มือเย็นเจี๊ยบ

กลัวเลือดเป็นที่สุด...เห็นแล้วเป็นลมตลอด

แต่หลายครั้งที่ฉันบ้าบอ

คุณจะมีคำที่แสดงความเป็นห่วงอยู่ตลอด

และครั้งนี้ก็เช่นกัน



คุณบอกฉันว่า...อยากให้ฉันไปหาหมอตรวจและรักษา

หากต้องผ่าตัด...ไม่ต้องกลัวนะ

เค้าจะอยู่ข้างๆฉันตลอดเวลา

ถ้ายังกลัวอยู่...ก็ดมยาสลบก็ได้

แล้วเค้าจะเป็นปลุกฉันขึ้นเอง

น่ารักที่สุด...เพิ่งรู้ว่าคุณก็หวานแหว๋วเป็น...ฉันชอบจัง




อาจจะเป็นเพราะตอนนี้...ฉันยังไม่พร้อมจะเป็นอะไร

ฉันยังอยากที่จะอยู่ใกล้ๆคุณ

อยากเห็นคนเป็นคนแรกยามตื่นนอน

อยากทำกับข้าวให้คุณกิน

อยากจูงมือคุณไปทุกที

อยากมีวันเวลาดีๆกับคุณ

อยากดูแลคุณไปจนแก่เฒ่า

ฉันรักคุณค่ะ




แต่แล้ววันนี้...

ฉันก็ทำตัวงี่เง่ากับคุณ...ยอมรับสารภาพแต่โดยดี

อาจจะเป็นเพราะความกลัว...

กลัวว่าจะมีอะไรบางอย่างมาพรากเราจากกัน

ฉันรู้...คุณมีเรื่องต้องคิดหลายๆอย่าง

ฉันอยากแชร์ปัญหาต่างๆจากคุณ

แต่คุณอาจจะยังไม่พร้อม

อาจจะคิดว่า...ฉันเหมือนเด็กน้อย

เรามีปากเสียง...วันนี้คุณขึ้นเสียงกับฉัน

รู้ไหมว่าฉันตกใจมาก



การสนทนาของเราจบลงอย่างไม่ค่อยสวยเท่าไร

ฉันเลือกที่จะอ่านหนังสือพ๊อกเกตบุ๊ก

ของคุณปรียนุชปานประดับ

ซึ่งฉันได้ซื้อมานานแล้ว...แต่ยังไม่ได้อ่านเลย

เพื่อสงบสติอารมณ์...ไม่ผิดหวังค่ะ

เป็นหนังสื่อที่ดีเล่มหนึ่ง

สามารถทำให้คนที่อ่านหนังสือไม่เกิน2 ย่อหน้าอย่างฉัน

อ่านได้จบเล่ม...ภายในวันเดียว

ขอบคุณหนังสือเล่มนี้มากค่ะ

ที่ทำให้ฉันคิดอะไรหลายๆอย่าง

คุณปรียนุชเขียนได้ดีมาก

ฉันนับถือความแข็งแกร่งของคุณค่ะ

ทั้งเรื่องชีวิต...ความรัก...สุขภาพ

ฉันรู้ว่าคุณต้องผ่านมันไป



บ่ายแก่ๆมีเสียง line ดังขึ้น...และทำให้ฉันยิ้มได้แก้มปริ

ใช่แล้วค่ะ...คุณชายซื่อบื้อทักมา

ถามว่ากินยารึยัง...แค่นี้ก็ทำให้ฉันหัวใจพองโตได้แล้ว

ฉันไม่รู้จะพูดอะไรยังไงจริงๆ

ขอบคุณนะค่ะ...ที่ยังอยู่กับฉันตรงนี้



ฉันเคยมีความคิดว่า

การที่คนสองคนจะอยู่ด้วยกันได้

เราต้องเรียนรู้พฤติกรรมของอีกคน

และปรับตัวเข้าหากัน

แชร์ความคิด...ความรู้สึก...ทัศนคติต่างๆ

แต่จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้

ทำให้ฉันเรียนรู้ว่า...ในความเป็นจริงแล้ว

แค่เรามีเค้าข้างๆ...สิ่งอื่นใดมันคงไม่สำคัญ

ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดๆ

ใช้เวลาค่อยๆเรียนรู้กันไป

ไม่ต้องเร่ง...ไม่ต้องรีบ

เพราะยังไงเราก็คงจะอยู่ด้วยกันตลอดไปอยู่แล้ว

ให้ทางเดินของเราขนานกันไป

มีพื้นที่ตรงกลางให้ได้แชร์ความรู้สึกกัน

และเมื่อวันหนึ่งที่เราสองคนพร้อม

ก็คงจะเป็นวันนั้น...

ทางเดินของเราก็จะมาบรรจบกัน

ฉันอยากเป็นคนรักที่ดีของคุณจัง



การทะเลาะกันอาจเป็นสิ่งที่ไม่ดี

แต่ถ้ามองในมุมกลับกัน...ถ้าเรายืนในจุดที่เรารักกัน

การทะเลาะกัน...

อาจจะเป็นการปรับจูนความถี่ของคนสองคนให้ตรงกัน

บทเรียนชีวิต...อีกข้อที่ฉันได้เรียนรู้ในวันนี้ค่ะ

ขอบคุณที่รักกันนะค่ะ...คุณชายซื่อบื้อ



 


ไม่มีใครรักฉันได้เหมือนเธอ - นัท มีเรีย








Create Date : 07 สิงหาคม 2556
Last Update : 7 สิงหาคม 2556 23:43:26 น. 0 comments
Counter : 1237 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ไม่มีใครรู้
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Google
Friends' blogs
[Add ไม่มีใครรู้'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.