Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2556
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
27 กรกฏาคม 2556
 
All Blogs
 
คนที่เธอรักอยู่ตรงนี้...แค่หันมาก็เจอ...ไม่เห็นต้องไปมองที่ไหน

11.00 น.@เซนทรัล พระราม9
คนเยอะมาก...เราต้องไปจอดรถที่ชั้น 4 
วันนี้ก็เหมือนๆ กับทุกๆ ครั้งที่เจอกัน
และฉันก็มาสายอีกตามเคย
แต่วันนี้อาจจะพิเศษกว่าหลายๆ วัน
เพราะว่าเค้าได้เอาของขวัญวันเกิดมาให้ย้อนหลัง
เป็นดอกไม้สีชมพูหวานแหว๋วอยู่ในแจกันสีขาว
พร้อมกับตุ๊กตาเฟอร์บี้ ((ตุ๊กตายอดฮิตสุดๆ ในตอนนั้น))





วันนี้...เป็นช่วงปลายเดือน
พี่เค้าเลยชวนกินฟู๊ดคอร์ด...มีอาหารหลากหลายให้เลือก
หลังจากกินข้าวกลางวันเสร็จเรียบร้อย
เค้าชวนลงมาซื้อของที่ wassan 
ระหว่างที่ลงบันไดเลื่อนมานั้น
สายตาของฉันได้จับโฟกัสไปที่ผู้หญิงคนหนึ่ง
เธอตัวเล็กๆ...เสื้อผ้าหน้าผมเป๊ะมาก...น่ารักสุดๆ
สวมชุดเดรสผ้ายืดลายทางสีสดใส...มากับแฟนหนุ่ม
หลังจากที่มอง...อยู่แปปหนึ่ง
ก็ได้สติ...จึงเหลียวไปมองคนข้างๆ ที่ยืนอยู่ด้วยกัน
กรี๊สสสสสสสสส...เธอตั้งใจมองผู้หญิงคนนั้นอย่างจริงจัง
โอ้ยยยยย...อารมณ์จี๊ดขึ้นสมองเลยค่ะ
แปลงร่างเป็นนังมารในบัดดล...เหมือนมีกองไฟโพยพุงอยู่ข้างหลัง
((แต่คนข้างๆ ยังไม่รู้ตัวค่ะ...ซื่อบื้อมาก))



เราสองคนเดินๆ...ไปถึงร้าน wassan
พี่เค้าขอตัวเข้าไปซื้อของในร้านสักครู่
เราเลยบอกว่า...จะไปดูของที่ร้าน beauty buffet นะ
แล้วเราก็แยกกันเดินไปคนละทาง
พี่เค้าซื้อของเสร็จละ...ออกมาไม่เจอเรา
ก็เลยโทรหา...แต่เรากำลังวุ่นๆ เลือกของอยู่...รับโทรศัพท์ไม่ทัน
เค้าเลยทัก line มาค่ะ 
แล้วสงครามประสาทก็เริ่มขึ้น
พี่เค้าบอกว่า...เราชอบทำตัวเป็นนินจา
เป็นไร...อยู่ไหน...ไม่บอก
งั้นเค้าจะกลับบ้านแล้วนะ...โลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ
ก่อนจะตอบไปว่า...เอ่อ ตามใจ  อยากทำไรก็ทำ
อยากกลับบ้านก็ไปเลย...ไม่เคยแคร์กันอยู่แล้วนิ...ไปเลยนะ 
แล้วไม่ต้องกลับมาอีก...พอๆๆ จบกันแค่นี้
เราจะกลับบ้านละ...เสียเวลาจริงๆ 






อะ อะ อะ...แต่เค้าจะกลับได้ยังไงค่ะ
เพราะของขวัญวันเกิดของเรา...ยังอยู่ที่เค้า
เค้าคงจำได้ว่าเราบอกว่า...จอดรถอยู่ที่ชั้น 4 
เค้าก็เลยเดินขึ้นไปตามหา
หาหาหา...หาไปเถอะ...หายังไงก็หาไม่เจอหรอก
เพราะว่าเราบอกไม่หมด...จริงๆ เราจอดที่ชั้น 4 ครึ่งต่างหาก
ห้าห้าห้า...แสบไหมละ
เจ็บนี้อีกนานนนนนนนน  55555
ตลอดเวลา...เค้าก็พยายามโทรหาเรา
แต่เราไม่รับ...เพราะไม่ชอบคุยกันตอนอารมณ์ไม่ดี




จนสุดท้าย...ก็นึกสงสารเค้า...เลยยอมรับโทรศัพท์
และบอกว่า...เราอยู่ชั้น 4 ครึ่ง...แต่ให้หารถเองเองนะ หุหุ
หน้าเป็นตูดหมึกมาเลยค่ะ...บู้ มากกก
พอเอาของขวัญวันเกิดมาวางให้ที่รถเสร็จ...ก็เดินกลับไป
ตอนนั้นในใจคิดว่า...เลิกแน่ๆๆๆ...ใครจะทนได้




หลังจากนั้น...ก็นั่งอยู่ในรถอยู่พักหนึ่ง
แล้วพี่เค้าก็โทรหาเรา
เราก็ใส่เลย...แสง  สี  เสียง  ฟิลลิ่ง  
เต็มที...จัดเต็ม
เราก็บอกว่า...เราเห็นนะ
ว่าเค้าแอบมองผู้หญิงคนนั้น
เราเข้าใจนะ...เราจะเลิกกันไปก็ได้
เค้าจะได้มีแฟนน่ารักๆ...สดใส เอ๊ะๆ...เราเข้าใจ 





ก็เลยตัดสินใจ...ขับรถออกจากลานจอดรถ
ระหว่างที่ขับรถวนลง...ไปถึงชั้น 2
ไอยะ...ใครวะ...หน้าตาคุ้น
แม่เจ้าโว้ยยย...อะไรจะเหมือนในละครขนาดนี้น้า
มโนภาพตามนะค่ะ
((มันเป็น 3 แยก...ฉันกำลังวนรถลงมา
ทางซ้ายเป็นรถ honda crv
รถคันหน้าฉัน...เป็นพี่เค้าค่ะ...ตาต่อตา...ฟันต่อฟันจริงๆ
อึ้งอยู่ 3 วินาที...ตั้งสติได้...ก็รีบหมุนรถลงไปต่อ))




พอออกมาจากห้างละ
ไม่รู้พี่เค้าคิดยังไง...เค้าก็โทรมาหาเรา
น้ำเสียงดูอ่อนลง...และพูดว่า
อืม...พี่ขอโทษนะ...เราดีกันนะ
พี่รักเราจริงๆ นะ...เราดีกันเถอะ...อย่าทะเลาะกันเลย
เค้าขอโทษ....และถามเราว่าเราจะไปไหนต่อหรอ  เค้าขอไปด้วยสิ
นะนะ...เดี๋ยวเลี้ยงซาเว่นเซน คิคิ
ไม่ได้เห็นแก่ซาเว่นเซนนะค่ะ...แต่มุ่งหน้าไปที่ เทอมินอล21
ณ ร้านซาเว่นเซน อร่อยจัง คิคิ




ขอบคุณมากนะค่ะ...คุณชายซื่อบื้อ
ที่อดทนกับเรามาตลอด...ง้อเราตลอดไม่ว่าจะผิดหรือถูก
ขอบคุณที่ยังอยู่เลือกที่จะอยู่ข้างๆ ผู้หญิงคนนี้เสมอ
ไม่ว่าจะในเวลาที่เราเป็นนางฟ้าหรือเป็นซาตาน















u got me






Create Date : 27 กรกฎาคม 2556
Last Update : 3 สิงหาคม 2556 14:27:06 น. 0 comments
Counter : 319 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ไม่มีใครรู้
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Google
Friends' blogs
[Add ไม่มีใครรู้'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.