เดินจงกรม..ใต้ต้นพิกุลบาน







1.

หอม
ดอกพิกุลร่างตามลม
ฉันเดินจงกรมช้า..ช้า


หนึ่งเดือนผ่านไป..
ฉันกลับมาปฏิบัติธรรมวัดมเหยงคณ์อีกครั้งตามที่ตั้งใจไว้
ถึงจะต้องเข้าโรงพยาบาลกระทันหันกลางดึก
ก่อนออกเดินทางเพียงแค่ชั่วโมงเดียวทำให้ต้องเลื่อนการเดินทาง
ออกไปอีกหนึ่งวันเพื่อรอพบหมอเฉพาะทางตอนเช้า

และถึงหมอจะนัดตรวจอีกครั้งในอีกสามวันข้างหน้า
ก็ไม่ได้ทำให้ฉันเปลี่ยนใจจากการเดินทางได้
เพราะโอกาสที่ฉันจะมีวันหยุดติดต่อกันนานๆแบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
และที่สำคัญฉันเลือกไปปฏิบัติธรรมช่วงนี้
เพราะเป็นช่วงที่วัดมเหยงคณ์กำลังมีการอบรมกรรมฐาน
ซึ่งฉันสามารถเข้าร่วมฟังธรรมและถามปัญหาธรรมะจากหลวงพ่อ
ร่วมกับผู้เข้าอบรมได้ทุกวันหลังทำวัตรเย็น

ด้วยความรู้เรื่องสุขภาพที่มีและใจที่เชื่อมั่นว่าน่าจะดูแลตัวเองได้
ทำให้ฉันตัดสินใจไปเจริญสติภาวนาอยู่กับลมหายใจและความเจ็บปวด
แทนการอยู่รอพบหมอตามกำหนดนัด


เกือบหนึ่งสัปดาห์ที่ฉันอยู่คนเดียวกับลมหายใจเงียบๆ
ถึงจะรู้สึกรำคาญความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นอยู่บ้าง
แต่ก็ไม่ได้รุนแรงถึงกับต้องใช้แก้ปวดอะไร
บางครั้งรู้สึกเหมือนจะลืมๆไปเสียด้วยซ้ำว่าฉันกำลังไม่สบาย
















2.

สายฝนพรำ
ดอกพิกุลร่วงกลีบช้ำ
ผู้คนเหยียบย้ำไปมา


ที่นี่...ฝนตกหนักตอนกลางคืนแทบทุกคืน
ฉันจะตื่นทำวัตรเช้าตอนตีสี่ ทำบุญใส่บาตรตอนเช้ามืด
และเดินไปที่โบสถ์สีอิฐอุ่นในทุกๆเช้า
เพื่อเดินจงกรม ทำสมาธิภาวนาในท่ามกลางความเงียบสงบ
แดดเช้า เงาไม้ กลิ่นหญ้าและท้องฟ้าสีสวย

น้ำตาเทียนตามทางเดินรอบๆโบสถ์ละลายหายไป
แต่ยังคงเหลือร่องรอยไว้จางๆ
ฉันอมยิ้มคนเดียวทุกครั้งที่เหลือบไปเห็น
แล้วความโลภ โกรธ หลงที่เกาะติดอยู่ในใจ
ราวกับน้ำตาเทียนที่เช็ดไม่ออกของฉันล่ะ
ต้องใช้เวลานานสักเพียงไหนนะถึงจะจางหายไปได้














3.

ใบไม้ไหว
ฉันลืมตา
นกกางเขนกระโดดไปมา
หอมดอกพิกุล


วันสุดท้ายก่อนกลับ..ฝนตกหนักตอนเช้ามืด
ฉันเข้าไปฟังธรรมจากหลวงพ่อร่วมกับผู้เข้าปฎิบัติกรรมฐานอีกครั้ง
น่าแปลกที่ทั้งวันมาและวันกลับธรรมะที่ฉันได้รับฟัง
เป็นเรื่องเดียวกันคือเรื่องความมีบุญของคนที่มีโอกาส
ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ มีศรัทธา มีเวลา
ได้พบพระพุทธศาสนาและได้เข้ามาปฏิบัติธรรม


ก้าวช้า..ช้า ของฉันในเส้นทางสายธรรมวันนี้
ยังคงล้มลุกคลุกคลานและไม่มั่นคง
น้ำตาเทียนในหัวใจของฉันยังคงเช็ดไม่ออก
คำสอนของหลวงพ่อจึงเป็นเหมือนมงคลของชีวิต
ที่จะทำให้มุ่งมั่น มีความเพียรค่อยๆก้าวเดินต่อไปอีกอย่างไม่สิ้นสุด
จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่ลมหายใจของฉันหยุดลง...สาธุ
















Create Date : 31 สิงหาคม 2553
Last Update : 31 สิงหาคม 2553 11:29:39 น. 0 comments
Counter : 503 Pageviews.

ระเบียงดอกไม้
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




; text-decoration: none} a:visited { color:THISTLE; text-decoration: none} a:active { color: THISTLE; text-decoration: underline} a:hover { color:THISTLE; text-decoration: underline} -->
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2553
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
31 สิงหาคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ระเบียงดอกไม้'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.