บันทึก..อาจาริยบูชาหลวงปู่ชา วัดหนองป่าพง




1.

เช้ามืด..
ลมหนาวเย็นเฉียบพัดผ่านหน้าต่างรถไฟ
ฉันนั่งมองทุ่งนาเวิ้งว้างหลังฤดูกาลเก็บเกี่ยว
สลับกับหมู่บ้านเล็กๆอยู่คนเดียวเงียบๆ
ไม่นานนัก..รถไฟก็เทียบชานชาลาเมืองดอกบัว
จุดหมายปลายทางในครั้งนี้ของฉัน

ด้วยความช่วยเหลือของหญิงชราใจดีบนรถไฟ
ในที่สุด..ฉันก็มาถึงวัดหนองป่าพงทันเวลาใส่บาตร
ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ เสียงสวดมนต์และใบไม้ร่วงตามแรงลม






2.

วันนี้เป็นวันแรกของการเริ่มต้นงานอาจาริยบูชาหลวงปู่ชา
ผู้คนเริ่มทะยอยมากางเต็นท์ในป่ารอบๆศาลาสวดมนต์
และเจดีย์ของหลวงปู่กันหนาตา
ฉันเลือกกางเต็นท์ใต้ต้นไม้ใหญ่ไม่ไกลจากศาลามากนัก
รอบๆบริเวณมีใบไม้แห้งและดอกไม้ป่าดอกเล็กๆร่วงเต็มลาน

วันแรกๆผู้คนที่มาร่วมในงานส่วนใหญ่เป็นคนในท้องถิ่น
นับว่าเป็นบุญของฉันที่ได้เห็นภาพความผูกพันอันงดงาม
ของพระพุทธศาสนาในวิถีอันเรียบง่ายของคนเฒ่าคนแก่เมืองดอกบัว

ฉันซาบซึ้งใจทุกครั้งที่เห็นภาพหญิงชราผมขาวหลังงองุ้ม
ทรุดลงกราบพระภิกษุกับพื้นในทุกครั้งที่เดินสวนกัน
ภาพของผู้คนขดตัวนอนตามทางเดิน
มีเพียงผ้าห่มบางๆคลุมกายกลางดึกในค่ำคืนอันหนาวเหน็บ
ภาพนอนกลางดิน กินกลางทราย ปูเสื่อใต้ต้นไม้
รอฟังธรรมบนลานดินเต็มลานวัด

ทุกภาพงดงามราวกับภาพเขียน
ฉันซึบซับภาพทุกภาพผ่านลงกลางใจ
เมื่อรวมกับความมีน้ำใจที่หลายคนหยิบยื่นมาให้
ทั้งหมดจึงเป็นเหมือนพลังผลักดันให้ฉันมีความเพียรมากขึ้น














3.

ฤดูหนาวในวัดหนองป่าพงหนาวเหน็บมากขึ้นทุกวัน
ฉันตื่นกลางดึกด้วยความหนาวทุกคืนจนแทบไม่ได้นอน
แต่ร่างกายผอมบางขี้โรคของฉันกลับแข็งแรงจนน่าแปลกใจ
บางทีอาจเป็นเพราะใจที่ตั้งมั่นก่อนออกเดินทาง
ภาพเขียนชีวิตอันงดงามในวัดหนองป่าพง
และศิลแปดอันเคร่งครัดในยามนี้ก็เป็นได้

ทุกๆเช้ามืดก่อนตีสาม ฉันจะเดินฝ่าลมหนาวไปสวดมนต์ทำวัตรเช้า
ที่ศาลาสวดมนต์และไปเดินจงกรมรอบๆเจดีย์หลวงปู่ต่อ
จนถึงเวลาใส่บาตร ฟังธรรม

ตอนเย็นฉันจะปักหลักทำสมาธิภาวนา สวดมนต์ทำวัตรเย็น
และเดินจงกรมรอบเจดีย์จนกระทั่งดึก

บางดึก...ฉันต้องเดินกลับเต็นท์คนเดียว
อากาศที่หนาวจัด ความมืดและเงียบของป่าสองข้างทาง
ทำให้ฉันรู้สึกกลัวจับใจ ต้องพยายามกำหนดรู้บนทุกย่างก้าว
ที่เหยียบลงบนพื้นเย็นเฉียบเพื่อตอกย้ำสติอยู่ตลอดเวลา
















4.

วันสุดท้าย...
ผู้คนจากทัวสารทิศหลั่งไหลมาวัดหนองป่าพงไม่ขาดสาย
ราวกับถนนทุกสายมุ่งตรงมาที่นี่ ความสงบรอบๆวัดเริ่มน้อยลง
ฉันยังคงเดินจงกรมรอบเจดีย์ช้าๆก่อนถึงเวลาเดินทางกลับ

สี่วันเต็มๆที่ฉันที่ฉันเพียรอยู่กับการปฏิบัติและซึมซับความเป็นอยู่
ในวิถีอันเรียบง่ายของวัดป่าและผู้คนในท้องถิ่น
บางสิ่งอย่างในใจของฉันเหมือนเริ่มชัดเจนมากขึ้น
..
..

เสียงรถไฟเที่ยวล่องอุบล - กรุงเทพดังอยู่ในความมืด
ฉันกำลังจะกลับบ้าน
ใจที่มุ่งมั่นพร้อมจะทำความเพียรด้วยความเบิกบาน
กลับมาอีกครั้งหนึ่งแล้ว












Thanks

- งานอาจาริยบูชา หลวงปู่ชาวัดหนองป่าพง 12-16 ม.ค 54
- รถไฟไทยที่ช่วยวางแผนการเดินทางจากทะเลถึงเมืองดอกบัว
ให้ฉันแบบลงสปริ๊นเตอร์ขบวนนี้ปุ๊บขึ้นตู้นอนขบวนนั้นปั๊บ
โดยที่ฉันไม่ต้องหนื่อย หรือไปตกระกำลำบากที่ไหน
- น้ำใจใสสะอาดของป้าๆ ยายๆในวัดหนองป่าพง
- ใจที่เด็ดขาดจริงนะแม่คุณ
(ตามสำนวนของคุณยายที่รู้ว่าฉันมาไกลและมาคนเดียว)
- ร่างกายที่ทนต่ออากาศหนาวจัดได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจของฉัน
- หญิงสาวแปลกหน้าบนรถไฟที่อยู่ๆก็ยื่นเงินมาให้เพื่อฝาก
ไปทำบุญด้วยทั้งๆที่เราไม่เคยรู้จักหรือพูดคุยกันมาก่อน
(คงได้ยินฉันคุยกับหญิงชราบนรถไฟว่าจะไปวัดหนองป่าพง)
ขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ


Note :: ปีหน้าถ้ามีโอกาสได้ไปร่วมงานอีก
ฉันจะหอบถุงเท้าหนาๆไปฝากคุณยายในงานด้วยหลายๆคู๋






ดอกไม้ป่าดอกเล็กๆร่วงลงมาบนเต็นท์
ไม่รู้เหมือนกันว่าดอกอะไร..น่ารักดี











Create Date : 18 มกราคม 2554
Last Update : 19 มกราคม 2554 10:46:15 น. 0 comments
Counter : 967 Pageviews.

ระเบียงดอกไม้
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




; text-decoration: none} a:visited { color:THISTLE; text-decoration: none} a:active { color: THISTLE; text-decoration: underline} a:hover { color:THISTLE; text-decoration: underline} -->
Group Blog
 
<<
มกราคม 2554
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
18 มกราคม 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ระเบียงดอกไม้'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.