Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2555
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
17 มิถุนายน 2555
 
All Blogs
 
เพื่อนสนิท: ดูจนสนิท คิดจะเขียนนานแล้ว ...ไข่ย้อย ดากานดา และนุ้ย


ตั้งชื่อได้สะเปะสะปะมากๆ แต่ก็บอกถึงสิ่งที่อยากสื่อ

วันนี้จะเขียนถึงหนังไทยในใจตลอดกาล แต่ไม่เป็นหนึ่งเดียวเพราะมีอีกหลายเรื่องที่ประทับใจไม่แพ้กัน

ถ้าจะพูดถึงหนังที่ดูซ้ำบ่อยที่สุดของเรา เพื่อนสนิทติดชาร์ทแน่นอนไม่แน่ใจว่าเป็นอันดับหนึ่งหรือสอง (ที่สูสีกันมากเห็นจะเป็นเรื่อง The holiday <2006> ที่หยิบมาดูทุกคริสมาสต์ทุกเทศกาลเหงา ทุกฤดูหนาวและทุกฤดูเหงา ซึ่งก็แพลนไว้ว่าจะเขียนถึงในโอกาสหน้า ๆ)

ส่วนตัวมีประสบการณ์เพื่อนแอบรักเพื่อนแน่นอนถึงได้อินขนาดนี้แต่เค้ามารักเรานะ อิอิ ซึ่งตอนจบก็ไม่ต่างจากหนังเท่าไหร่ T_T

เอ้า พร่ามมานานแล้ว เข้าเรื่องกันเถอะ

เรื่องนี้ดูครั้งแรกในโรงหนังตอนม.4 ถูกดึงดูดเข้าไปให้ดูด้วยคำโปรย ฉันรักแกว่ะ โดนมาก แล้วก็หลงรักเข้าเต็ม ๆ เป็น romcom ที่ไม่ขาดไม่เกิน ให้อารมณ์ความรักของศิลปินที่ดูอ่อนไหว เซอร์ และหวานแบบปนเท่ เอาแล้วสิ ไม่เคยรักหนังเรื่องไหนขนาดนี้ช่วงนั้นต้องไปเสาะหาทุกอย่างที่เกี่ยวข้อง

ไม่ว่าจะเป็นหนังสือต้นฉบับแห่งความเซอร์ของไข่ย้อยความตรึงใจของดากานดา และความน่ารักของนุ้ย กล่องไปรษณีย์สีแดงนั่นเอง หรือ เจ้าชายน้อยผู้มาสอนเรื่องความสัมพันธ์ที่ทำให้ไข่ย้อยน่าจะเข้าใจอะไร ๆรวมถึงใจตัวเองได้ดีขึ้น (เล่มนี้ คนนั้นที่มีเรื่องราวเพื่อนสนิทในเวอร์ชันเจ้าของบล็อกเป็นคนซื้อมาให้ด้วยแหละแหะ ๆ นึกถึงแล้วก็ .... ไม่รู้จะอารมณ์ไหนดี) 

ช่วงนี้ก็อยู่แถบภาคใต้แอบไปตามรอยไข่ย้อยมาหลายที่แล้วเหมือนกัน คล้าย ๆ ตามรอยซีรีย์เกาหลี 55^^ ทุกวันนี้เห็นดอกชงโคทีไรก็ใจไหวหวั่น ไม่มีปัญญาวาด ต้องหยิบกล้องมาถ่ายรูปเก็บไว้ เรียกได้ว่าเป็นเอามากมาก มาก กับเรื่องนี้จริง ๆ

วันนี้ก็ฤกษ์งามยามดีหยิบเรื่องนี้มาดูรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่ได้นับแล้ว

ไม่น่าเชื่อว่ามันจะผ่านมา 7-8 ปีแล้ว เปิดเรื่องด้วยหมูหนุ่มติสท์จากวิจิตรศิลป์ออกเดินทางไกลไปในดินแดนที่เค้าไม่คุ้นเคย หมูกำลังมุ่งหน้าสู่ชายฝั่งทะเลใต้โดยไม่รู้เลยว่าที่แห่งนั้นจะทำให้จิตใจที่อ่อนไหวเหลือเกินของมันได้ทำงานหนักอีกครั้ง

สารภาพว่าแอบคิดว่านุ้ยเป็นนางร้ายของเรื่องที่มาแย่งความรักของไข่ย้อยจากดากานดา555 แต่เวลาผ่านไป เราก็ยังคิดอย่างงั้น เอ๊ะ จะบอกทำไม ด้วยความที่ในชีวิตจริงเราเป็นสถานะคล้ายๆ กับดากานดา แบบว่า...เข้าเรื่องหนังต่อเถอะ แก่นสารของหนังเรื่องนี้ขยายออกมาจากหนังสือได้ดีมากไม่ได้ทำให้อรรถรสส่วนไหนเสียไปเลย แถมยังแต่งเติมในด้านความรักให้มีเรื่องราวมากขึ้นอินมากขึ้น แค่ตัดส่วนท่องเที่ยวเชิงสารคดีของหนังสือออกไปอย่างสมดุล ทำให้หนังสนุกไม่น่าเบื่อเลยตลอดทั้งเรื่อง (แอบคิดว่าคนเขียนบทเอากล่องไปรษณีย์)

ส่วนที่ชอบที่สุดของหนังเรื่องนี้คือตัวละครและนักแสดงที่ถ่ายทอดออกมาราวกับเป็นตัวละครนั้นจริงๆ เนื่องจากทุกคนยังใหม่ เรายังไม่ได้ติดภาพบุคลิกอื่นจากที่ไหนมา

- ไข่ย้อย เซอร์ ติสท์ ได้ใจกวนทีนหน่อย ๆ ขี้อายนิด ๆ เก็บความรู้สึกเก่งและก็มีวิธีระบายความรักออกมาในแบบของตัวเอง วาดรูปละเลงความรักความโกรธท่องเที่ยวไป สมกับการเรียนวิจิตรศิลป์ อารมณ์ศิลปินมั่ก ๆ ซึ่งจุดนี้ซันนี่ถ่ายทอดได้ดี และเราก็ชอบซันนี่มาจนถึงทุกวันนี้ไม่ว่าเค้าจะสวมบทไหนก็ไม่โดนใจเท่าไข่ย้อยอีกแล้ว

-ดากานดา - - - นุ่น ศิรพันธ์ เธอคือดากานดาอย่างแท้จริง คิดภาพคนอื่นในบทนี้ไม่ออกจริงๆ สาวเหนือสวยเก๋ มีบุคลิกที่ทำให้เพื่อนอย่างไข่ย้อยตกหลุมรักได้ไม่ยากเลยถ้าไม่รักสิแปลก ทั้งซน ซ่า สดใส อยู่ด้วยแล้วคงมีความสุข ในขณะเดียวกันก็มีความเท่ห้าวอยู่ในตัวในแบบที่ไม่มากไม่น้อยเกินไป

-นุ้ย สาวใต้ตาคม เป็นกันเองที่มาทำให้ไข่ย้อยหวั่นไหวส่วนตัวคิดว่าน่าจะใต้ได้มากกว่านี้ เอ๋มณีรัตน์ที่มารับบทนี้ก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี แต่คิดที่ว่า เธอน่าจะมีบุคลิกอย่างสาวใต้แท้ๆ มากกว่านี้หน่อยในด้านหน้าตาผิวพรรณที่น่าจะคมเข้มกว่านี้

-พี่แตน ตัวละครนี้แจ้งเกิดโอปอล์ได้อย่างสวยงาม มาก เธอเคยมีผลงานมาก่อนหน้านี้ แต่เรื่องนี้แหละที่ทำให้ทุกคนรู้จักเธออย่างจริงจังเรียกได้ว่าขโมยซีนจนเด่นเกินหน้าเกินตาสาวนุ้ยซะด้วยซ้ำแต่ตัวหนังก็รักษาสมดุลความเด่นของเธอเอาไว้ได้ดีไม่ได้มากเกินขนาดนั้น เป็นสีสันที่น่าจดจำที่สุดของหนังเรื่องนี้แล้ว เรียกได้ว่าเห็นหน้าเธอก็เตรียมหัวเราะได้เลย ฮาจริงอะไรจริง

-นี่ยังไม่รวมถึงสีสันอื่น ๆ ที่ทำหน้าที่ได้ดีเกินคาด เช่น อิม อชิตะ ฟุเหยินพ่อแม่ดากานดา ลุงที่อยู่ใน รพ.

สิ่งที่ทำให้หนังลื่นไหลมากๆ ก็เป็นการตัดต่อสลับไปมาระหว่างอดีตปัจจุบันที่มีจุดเชื่อมโยงทุกครั้งไม่ใช่การตัดไปตัดมาง่อย ๆ ไม่มีที่มาที่ไป เช่น นาฬิกาที่เดินถอยหลังหนังสือเจ้าชายน้อยที่นางเอกทั้งสองคนอ่าน  การนับขณะที่อีกฝ่ายที่เราชอบหลับอยู่  หรือการบอกรักในสองที่สองเวลา เป็นต้น อ้อ..ที่ต้องชมอีกอย่างคือดนตรีประกอบที่เสริมฟีลได้ดีมาก อินร้อยเท่าพันเท่าทั้งเรื่อง 555 เป็นคนที่ดูเรื่องนี้แล้วอินที่สุดรึเปล่าไม่รู้

แล้วหนังเรื่องนี้มันดูมีอะไร ๆ มากกว่าที่เห็นผิวเผิน เพราะได้ใส่สัญลักษณ์และเรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ เข้าไป ชนิดที่ว่าเห็นแล้วอิน อิ๊นนนน อิน เข้าไปอีก เช่น ตัวละครเจ้าชายน้อย พู่กันที่ล้างสะอาด เพลงโปรดเถิดดวงใจ การเหลาดินสอหัก  รูปดอกไม้เต็มห้อง รูปวาดของหญิงสาวทั้งสอง ร่มเล็กร่มใหญ่ของนุ้ย  ดอกชงโคดอกขี้เหล็กอเมริกัน

นอกจากนี้ก็มีการเก็บมุขตลกเล็กๆ น้อย ๆ ตลอดเรื่อง ไม่ปล่อยให้คนดูเงียบนิ่งเกินไปซักฉากการเล่นกับอารมณ์คนดูที่ให้ลุ้นแบบเรียบ ๆ ไม่หวือหวา แต่พอดูแล้วมันอิ่ม ประทับใจ ตัวอย่างเช่น ฉากพัสดุของไข่ย้อยที่ส่งมาถึงมือดากานดาก็ซึ้งชวนสะกิดต่อมน้ำตายอมรับว่าดูครั้งแรกคลอ ๆ อยู่นะ

ฉากสะเทือนใจ  --- ฉากที่สะเทือนใจที่สุดยกให้อารมณ์เกรี้ยวกราดของไข่ย้อยที่ระบายลงกับรูปดอกไม้และกล้องก็แพนไปถึงภาพวาดดอกไม้ต่าง ๆ เต็มห้องที่สื่อถึงความรักที่ไข่ย้อยมีต่อดากานดาราวกับว่าถ้าเค้าคิดถึงเธอเมื่อไหร่เค้าจะวาดรูปดอกไม้... แต่เธอไม่เคยรู้เลย หรือจะเป็นฉากที่ร้องเปิดโถด เอ้ย โปรดเถิดดวงใจเพี้ยนสนทเมื่อหญิงอันเป็นที่รักไปรับดอกไม้จากชายอื่น  ส่วนอีกฉากที่ได้ฟีลไม่แพ้กันก็คือฉากคอมแฮงค์ ในเวลาที่ไม่สมควรแฮงค์ที่สุด  ซันนี่สื่อในสามฉากนี้ได้ดีมาก เยี่ยมมมมม  

ตอนจบ  ---- เรื่องนี้จบได้ดีทีเดียว แต่ไม่ถึงกับถูกใจที่สุด เพราะค่อนข้างจะไม่เคลียร์ทำให้คนที่เชียร์ทั้งนุ้ยและดากานดาต่างมีความหวังในฝ่ายที่ตัวเองเชียร์แต่มันทำให้ชวนคิดว่าไข่ย้อยเอนเอียงไปด้านนุ้ยแล้ว คนเชียร์ดากานดาอย่างเราก็ค้างคาใจจนถึงทุกวันนี้555+ แต่เป็นแบบนี้อาจจะดีที่สุดแล้วก็ได้...

คะแนนสำหรับเรื่องนี้ ให้ 9.8/10 หักคะแนนอะไรไม่รู้ ยังไม่อยากให้เต็ม กวนมะ


ส่วนเรื่องอื่นที่แพลนว่าต้องเขียนถึงแน่ๆ เนื่องจากเป็นหนังประจำตัว ดูเป็น 10 กว่ารอบ(หรือมากกว่านั้นนะ) ควรค่าแก่การกล่าวถึง ได้แก่

- The holiday

-Love letter

อันนี้เป็นการให้สัญญาตัวเองไว้ ^^ เพราะตั้งใจจะเขียนนานแล้วเหมือนกัน เอาไว้อ่านความรู้สึกตัวเอง ณ ตอนนั้น (ซึ่งก็ควรเขียนนานแล้ว)




Create Date : 17 มิถุนายน 2555
Last Update : 17 มิถุนายน 2555 17:08:25 น. 12 comments
Counter : 4015 Pageviews.

 
555 เราชอบหนังเรื่องเดียวกัน



เขียนได้ค่อนข้างดีครับ เก็บรายละเอียดหนังได้เยอะเลย

ผมก็ไม่ชอบตอนจบแบบที่หนังจบ แม้คนสร้างจะบอกว่า แค่เอาหนังสือกลับไปคืนนุ้ยก็เถอะ

ที่ผมชอบที่สุดอีกอย่างในเรื่องนี้ คือ เนื้อหาบางอย่างของเจ้าชายน้อยไปซ้อนทับกับเนื้อหาของเพื่อนสนิท อย่างน่าทึ่ง

ตอนที่นั่งดูละครเวทีกัน ไข่ย้อยก็หลับ แต่เขาก็ได้มาอ่านเจ้าชายน้อยทีหลัง

มันได้บอกอะไรกับไข่ย้อยหลายอย่าง

ตรงนี้ผมชอบ

......แต่ในแง่รายละเอียดแบบจริงจัง

หนังยังหลุดๆในรายละเอียดหลายอย่างที่คนทั่วไปมักมองไม่เห็นหรือเพราะไม่รู้จัก มองยังไงก็ไม่รู้ เช่น ตอนไข่ย้อยอกหัก เดินมึนๆไปขึ้นรถไฟ เขาเดินผิดด้านบนสะพานเหล็กที่จะไปรถไฟ แต่คนทำหนังคงเจตนาแค่อยากโชว์สะพานมากกว่า เลยไม่ได้คิดรายละเอียดอะไรตรงนี้



555 รักทุกอย่างของหนังเรื่องนี้ครับ เป็นหนังไทยที่ดีและตั้งใจทำ ดูสนุก ไม่ดูถูกคนดู

มีอะไรๆให้เขียนได้อีกมากมายไม่จบไม่สิ้น



ดากานดา.. ฉันรักแกว่ะ


โดย: ทุ่งหัวช้าง IP: 223.207.44.81 วันที่: 17 มิถุนายน 2555 เวลา:18:35:21 น.  

 
เป็นหนังไทยเรื่องหนึ่งที่ชอบ มากๆๆ เช่นกัน
การเขียนบท ตัวแสดง สุดยอดมาก

ออกมาจากโรงหนัง น้ำตาซึมเลยครับ


โดย: Sleeping_prince วันที่: 17 มิถุนายน 2555 เวลา:19:07:50 น.  

 
แชทหนุกหนาน ฟังเพลงเพราะๆ กับพีเจหนุ่มหล่อสาวสวย 24 ชั่วโมง ที่ http://www.ข่าวใหม่.com และ http://www.freshy.in.th (จัดสด) ขอเพลงได้ที่หน้าห้อง #welcome


โดย: นายเจ๋อ วันที่: 17 มิถุนายน 2555 เวลา:19:09:20 น.  

 
คุณทุ่งหัวช้าง และ คุณ Sleeping_prince
หนังเรื่องนี้ติดอยู่ในหัวเราตลอดเลยค่ะ และมีอิทธิพลกับเรามาก
วันนี้ได้ดูอีกทีก็ยังซึ้ง T T


โดย: จขบ (คิดถึงแกว่ะ ) วันที่: 17 มิถุนายน 2555 เวลา:22:22:22 น.  

 
จำได้ว่าถ้าเข้ากระทู้เรื่องเพื่อนสนิทต้องเจอคุณ ทุ่งหัวช้าง ตลอด ^^


โดย: คิดถึงแกว่ะ วันที่: 17 มิถุนายน 2555 เวลา:22:27:37 น.  

 
ชอบที่เป็นหนังสือมากกว่าครับ

http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=amp-atom&month=19-09-2007&group=3&gblog=58


โดย: คนขับช้า วันที่: 18 มิถุนายน 2555 เวลา:22:38:28 น.  

 
เป็นหนังสือที่อ่านไม่เบื่อเลย อ่านซ้ำบ่อยที่สุดเล่มนึง พอ ๆ กับที่ดูหนังซ้ำบ่อยเหมือนกัน
ภาพข้างในก็สวยมาก
ทุกอย่างมันดูพอดี ๆ ไปหมด ทั้งเนื้อหาระหว่างสารคดีกับความรัก สรุปว่าเล่มนี้ลงตัวมาก ๆ ค่ะ
สมแล้วที่ได้รางวัลนายอินทร์อวอร์ด

(แต่มีเนื้อหาซ้อนทับกับอยากให้ลมหนาวหวนมาอีกครั้งเยอะเหมือนกัน ชอบทั้งสองเล่มค่ะ นักเขียนคนเดียวกัน วัตถุดิบก็เหมือนกัน คงไม่แปลกที่มันจะคล้าย ๆ กัน)


โดย: คิดถึงแกว่ะ วันที่: 23 มิถุนายน 2555 เวลา:2:35:47 น.  

 
เพิ่งมาดูเพื่อนสนิทเอาตอนหนังใกล้เจ็ดปีนี่หละ จนดารากลายเปนหนุ่มใหญ่สาวใหญ่กันหมดเระ555 ตลอดเวลาที่ผ่านมาก็ถามเพื่อนว่ามันเปนหนังอะไรแนวไหนกัน แต่มันกลับไม่ได้คำตอบ. มาดูเองกดไปซะเกือบสิบรอบ. ตอนนี้ได้คำตอบแระ. รอบแรก มันเปนหนังตลกอ่ะ ขำอ่ะ. แถมดูไม่รู้เรื่องอีกเพราะไม่ดูหนังเอาแต่ดูนุ่น. รอบต่อๆมามันเปลี่ยนไปเฮะิิยิ่งดูตายื่งบวมอ่ะ. อินไปป่าวเรา??? ฉากที่หัวใจโตนทำร้ายที่สุดก็ในห้องที่ไข่ย้อยวาดรูป โหดอกไม้เต็มห้องสารพัดดอก ไอ้ที่วาดๆก็วาดให้หญืงทั้งนั้นหละ. ก็ได้แต่ให้เค้าอยู่อค่ในใจ เรื่องจริงกลายเปนโก้ที่ฉวยได้โอกาสแสดงความรู้สึกนั้นตอนที่เอาดอกไม้ไปให้ดากานดาตอนแสดงหางเครื่อง. แต่ภาพที่วาดค้างอยู่นี่ซิมันเปนกุหลาบสีม่วงที่ิอยู่ในแจกัน พื้นของภาพนี้เปนสีปูนแห้งงงงงงง. ดูดีๆสีพื้นนี้มันเปนรูปหัวใจที่นอนตะแคงอยู่ แล้วไข่ย้อยก็เควี้ยงพู่กันไปที่ภาพนี้. ดูแล้วใจมันสลายยังไงก็ไม่รู้ ที่หัวใจเหี่ยวๆของไข่ย้อยมันถูกทำลายไปหมดแล้ว. ฮือๆ


โดย: ดาแต่ไม่กานดา IP: 213.215.138.237 วันที่: 7 ตุลาคม 2555 เวลา:18:45:59 น.  

 
สรุปเอาว่าคำตอบที่ได้จากดูเรื่องนี้คือคำตอบเดียวกับเพื่อนเรานั่นเอง555. แล่วใครๆก็ว่าดากานดาไม่รักไข่ย้อยเลยแถมยังหักอกซะอีก. เราว่าไม่จริงแฮะ มีหลายครั้งที่ดากานดาถามไข่ย้อยว่า"แกรักชั้นมั้ย". อย่างตอนที่ เหลาดินสอนั่น ตอนแนะนำให้รู้จักกับโอ๋นั่นมันก็อีกวิธีนึง. จนดากานดาคงจะท้อ แล้วก็หันไปหาโก้ ไข่ย้อยเอ้ย"แกมันห่วยแกมันปอดแหก". แกสองก็เลยต้องจูงมือกันนั่งซดน้ำแห้วอยู่นี่หละ. ชั้นคนดูก็เลยต้องพลอยฟ้าพลอยฝนกินเมนูเดียวกับแก. ไม่ได้ยังใจอยู่อย่างงี้. แกว่ามะ??


โดย: ดาแต่ไม่กานดา IP: 213.215.138.237 วันที่: 7 ตุลาคม 2555 เวลา:19:01:44 น.  

 
ชอบคอมเม้นของคุณดาแต่ไม่กานดามากเลย คุณตีความหนังได้น่ารักดี เรารู้สึกไม่ต่างกันเลยค่ะ ^^


โดย: คิดถึงแกว่ะ IP: 183.89.77.184 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:25:05 น.  

 
อยากอ่านเอนทรี่ใหม่จังเลยค่า


โดย: -..- (tictin ) วันที่: 30 มิถุนายน 2556 เวลา:22:51:40 น.  

 
กำหนดการสังสรรค์ประจำปี 2556 กลุ่มเพื่อน 5.63 โรงเรียนอุตรดิตถ์

"เพื่อน 563 เม้ามอยกันลั่นอัมพวา"

วันที่ 19-20 ต.ค. 2556

ณ บ้านเพียงตะวัน

อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

วันเสาร์ที่ 19 ต.ค. 2556

เวลา 12.00 น. เดินทางถึงที่พักบ้านเพียงตะวัน อำเภออัมพวา

จังหวัดสมุทรสงคราม

เวลา 12.00-14.00 น. รับประทานอาหารกลางวัน ณ บ้านเพียงตะวัน

เวลา 14.00-15.00 น. ลงทะเบียนรับของที่ระลึก พร้อมถ่ายภาพ

เวลา 15.00-16.00 น. ประชุมกลุ่มย่อย

เวลา 16.00-17.00 น. ประชุมกลุ่มใหญ่

เวลา 17.00-18.00 น. กลับที่พัก/พักผ่อนตามอัธยาศัย

เวลา 18.00-19.30 น. นั่งเรือไปตลาดน้ำอัมพวายามเย็น และ ชมหิ่งห้อย

เวลา 20.00-24.00 น. รับประทานอาหารเย็นและสังสรรค์บริเวณริมแม่น้ำแม่กลอง

ณ บ้านเพียงตะวัน

เวลา 24.00 น. พักผ่อนตามอัธยาศัย



วันอาทิตย์ที่ 20 ต.ค. 2556

เวลา 07.00-09.00 น. รับประทานอาหารเช้า

เวลา 09.00-10.30 น. เที่ยวชมค่ายบางกุ้ง

เวลา 10.30-12.00 น. ชมตลาดน้ำคลองบางน้อย

เวลา 12.00-13.30 น. รับประทานอาหารกลางวัน

เวลา 13.30 น. เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพ







โดย: กลุ่มเพื่อน 5.63 อ.ต. IP: 210.246.186.4 วันที่: 15 กันยายน 2556 เวลา:17:40:34 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คิดถึงแกว่ะ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




romcom เพลงเก่า ดนตรี กีต้าร์ สีน้ำ

Friends' blogs
[Add คิดถึงแกว่ะ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.