แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2548
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
13 มิถุนายน 2548
 
All Blogs
 
แม่ใจถึง

การเดินทางคืนสู่เหย้าผ่านพ้นไปอย่างสวัสดิภาพแม้จะพบกับ turbulence ตลอดทาง เด็กที่รอคอยร่อนลงสู่พื้นเวลาประมาณเกือบเที่ยงคืนเวลาท้องถิ่น หรือห้าทุ่มเวลาประเทศไทย เครื่องลงจอดปุ๊บ....พายุฝนก้อซู่ซ่าลงมายังกับห่าปั๊บ... ....

ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นคนมีบุญญาธิการเยี่ยงนี้เช่นกัน....


กลับมาถึงบ้านเพื่อที่จะพบว่าแม่ปูผ้าปูที่นอนสีชมพูไว้ให้ พระเจ้าช่วย... ไม่คิดว่าจะหลับลงเพราะสีมันแจ๋นเจ็บปวดเหลือเกิน


กว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยลงตัวก้อปาเข้าไปจะตีสอง(เรียบร้อยนี่คือ.... ข้าวของยังไม่ได้เอาออกมาจากกระเป๋านะ... จำไม่ได้ว่ามัวแต่ทำอะไร คาดว่ายังมึนชีวิตอยู่เพราะได้อยู่บ้านแค่วันเดียว เช้าวันถัดไปก้อต้องบินอีกแล้ว...) ชาวบ้านหลับกันหมดแต่เด็กที่รอคอยหิว เลยต้องไปค้นหาอะไรมากินจากครัวซึ่งไม่มีอะไรเลย... แต่เอ๊ะ มันมีถุงบะระเฮิ่มวางตั้งอยู่ ไหนขอแงะดูหน่อยซิว่ามันคือสิ่งใด

โอ้... มันมีกล่องอยู่ภายใน
หรือว่า ...หรือว่ามันคือ....ใช่แล้ว มันคืออาหารญี่ปุ่นนั่นเอง

มันคือ บะหมี่กึ่สำเร็จรูปตรา ไวไว!!! เราเห็นยี่ห้อมันอยู่รำไรเลือนลาง และโดยมิรอช้า เด็กที่รอคอยจกมันออกมาซองนึงจากกล่องนั้นทันที

ด้วยความหิวในระดับค่อนข้างสุดยอด เด็กที่รอคอยจึงมิรอช้าที่จะแกะถุงเพื่อจะกินมันดิบๆโดยไม่ต้ม... (ผู้อ่านโปรดจงอย่าเอาเยี่ยงอย่างเพราะมันเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้น้ำหนักขึ้น) แต่เอ๊ะ.... ซองสีออกน้ำเงินแบบนี้

มัน.... คุ้นๆนะ ไหนดูซิ รสอะไร? และเป็นอย่างที่สังหรณ์ค่ะท่านผู้อ่าน มันคือ

รส หมูต้มยำ

คือว่า.... แม่เป็นคนซื้อไว้ให้จริง แต่ไม่ได้ซื้อเอาไว้เป็นเสบียงกรังของบ้านหรอกค่ะ พอดีว่าเมื่อต้นปีเด็กที่รอคอยต้องไปทำงานประจำอยู่ที่ตะวันออกกลางประเทศนึงซึ่งเป็นประเทศมุสลิมที่เคร่ง แล้วพอดีว่าขนของติดตัวมากกว่า 20 โล ไม่ได้ ก้อเลยต้องฝากให้แม่ซื้อแล้วส่งของไปให้ทีหลัง หนึ่งในจำนวนนั้นก้อคือมาม่าซักกล่องสองกล่อง

แม่ก้อรู้นะ ... ว่าเราจะไปประเทศที่ไม่กินหมู
แต่แม่เล่นซื้อไวไวรสต้มยำหมูสับให้ แถม ล้วงลงไปในถุงอีกหน่อยก้อยังพบกับ มาม่ารสหมูสับอีกต่างหาก



โอ้พระเจ้ายอด มันจอร์จมาก!!!

แม่ออกมายอมรับว่า เบลอจัดตอนนั้น ซื้อแล้วนึกอย่างเดียวว่ากลัวลูกจะอด ...โถแม่จ๋า เกิดว่าส่งไปให้แล้วมัน random check เนี่ย ลูกจะถึงฆาตเอาได้เชียวนะจ๊ะ ดีว่าลาออกมาซะก่อนแล้ว ....แม่ตรู....

ใจถึงจริง จริง!!!






Create Date : 13 มิถุนายน 2548
Last Update : 13 มิถุนายน 2548 19:39:02 น. 10 comments
Counter : 331 Pageviews.

 
ใจถึงจริง จริง


โดย: แม่สาย วันที่: 13 มิถุนายน 2548 เวลา:4:24:46 น.  

 
เกือบไปแล้ว


โดย: ยัยแก้มบุ๋ม : ) วันที่: 13 มิถุนายน 2548 เวลา:7:56:21 น.  

 
ดีใจที่ไปถึงโดยสวัสดิภาพค่า

โอ๊ะ โอ๊ะ

โบไม่รู้วัฒนธรรมทางโน้น แต่สงกะสัยง่ะพี่อ้อน ก็เราไม่ได้เป็นมุสลิมกะเค้าด้วย เรากินมันผิดกม.รึ แสดงว่าใน ประเทศนี้ ห้ามนำเข้าหมู ห้ามขายเนื้อหมู เด็ดขาดเหรอคะ (แบบ...ประเทศไทยคนไม่กินเนื้อกันมากมาย แต่เราก็ไม่ได้ห้ามคนอื่นนิ)


โดย: thingummy วันที่: 13 มิถุนายน 2548 เวลา:10:48:06 น.  

 
โอ้........จากเป็นเจ้าของร้านอาหาร ต้องเกือบมาอดตายซะแร้น........


โดย: ด.เด็ก IP: 221.128.100.225 วันที่: 13 มิถุนายน 2548 เวลา:13:28:48 น.  

 
ทำไมห้ามเอาเค้าด้วยเหรอ???? งงอ้ะ
ก็เคยได้ยินว่าต่างชาติไปอยู่ในประเทศแขก ๆ ยังกินเหล้าได้เลย ???


โดย: too IP: 203.185.154.226 วันที่: 13 มิถุนายน 2548 เวลา:16:57:55 น.  

 
ไม่ได้จ้า ประเทศนี้เคร่งนัก เข้าไปอยู่นี่เหมือนเป็นยุวชนทหารเค้าดีๆเลย เหล้าก้อซื้อไม่ได้นอกจากกินในโรงแรมเพราะถ้าจะซื้อข้างนอกต้องมีใบอนุญาต แล้วพวกเราซึ่งเป็นพนักงานของบริษัทจะไม่มีใครสามารถมีใบอนุญาตนี้ได้เลย หมูก้อไม่มีขาย ห้ามนำเข้ามา(แต่ก้อมีคนลักลอบเอาเข้ามาได้นะ เพียงแต่ว่าเสี่ยงกับการโดน random check ที่สนามบินเอาหน่อย)

ที่ บาห์เรน อาบูดาบี กับดูไบ นี่ยังสามารถนะ แต่ของเรา.... แมร่งงงงงเอ๊ยยยยย ยังกะนรก


ขอบคุณโบ่โบ๊สำหรับความห่วงใยค่า งวดหน้าต้องเลี้ยงอ้อนคืนสู่เหย้านะ เพราะงวดนี้ไม่ได้เจอกันตอนเลี้ยงร่ำลา



โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 13 มิถุนายน 2548 เวลา:17:39:51 น.  

 
อูย ดีนะที่ไม่โดนสุ่มตรวจ งั้นแย่แน่ๆเลยนะคะ

ใจถึงจริงๆ


โดย: zaesun วันที่: 13 มิถุนายน 2548 เวลา:19:48:35 น.  

 
ได้ความรู้ใหม่จากอ้อน
เอ้อ แต่สงสัยอ่ะ
เค้าไม่น่าจะอ่านภาษาไทยออกนา รส"หมู"ต้มยำ


โดย: แว่นน้อย@หาดใหญ่ วันที่: 14 มิถุนายน 2548 เวลา:7:48:24 น.  

 
รูปหมูสับหราเลยนะน้อย โชว
ความเป็นหมูสะบัดช่อไปเลย อีกอย่างพวกประเทศแบบนี้มันจะดูว่ามีตรา ฮัลลาห์ ของมุสลิมอยู่ที่หน้าซองรึเปล่าน่ะจ้ะ


โดย: เด็กที่รอคอยกลับมาถึงบ้านแย้ววว IP: 211.29.212.235 วันที่: 15 มิถุนายน 2548 เวลา:0:11:34 น.  

 
อ่านแล้วฮามั่กๆ โชว์รูปหมูสับ แต่ถ้าเค้าถามจะอำเค้าว่าเป็นไก่สับได้มั้ย

ฟังดูลำบากน่าดู ไม่เคยคิดเลยว่าจะเคร่งกันถึงขนาดนี้อ้ะ


โดย: วีวี่ IP: 221.128.102.34 วันที่: 15 มิถุนายน 2548 เวลา:2:41:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เด็กที่รอคอย
Location :
กรุงเทพ Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




จะเป็นกรวดหรือเพชร ถ้าไปนึกรักมันเข้าแล้วหายไปเมื่อไรก็เสียดาย ยิ่งรักมากก็ยิ่งเสียดายมาก บางคนถึงกับเสียคนไปก็มี


"ถ้าเราไม่อยากทุกข์มากไม่อยากเสียคน ก็อย่าไปรักอะไรให้มากนัก ถึงจะรักก็ต้องรู้กำพืดว่ามันเป็นเพชร หรือเป็นกรวด"


ถ้ารู้ราคาจริงๆของมันเสียแล้วถึงมันจะหายไป เราก็จะไม่เสียดายมากนัก

(จาก "สี่แผ่นดิน" โดย ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช)

สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add เด็กที่รอคอย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.