26 février 2009 en fin mon bébé est arrrivé : ปิดท้าย 39 วีค ด้วย เจ้าตัวน้อย ที่ลืมตามาดูโลก
เพิ่งได้มีเวลาอัพเดท

เล่าให้ฟังก่อนนะ

เมื่อวันที่ 24 ตอนเที่ยงคืน ... ที่กำลังหลับฝันแบบสบายๆ มีเหตุให้ต้องตื่น เพราะว่า เจ็บท้อง เหมือนจะเป็นเมนส์ ...

คิดในใจ .. มันต้องใช่อาการท้องแข็งแน่ๆ เลย

เลยลุกมาเข้าห้องน้ำ ก็พบว่ามีมูกเลือดมาด้วย เป็นสีน้ำตาล ตอนแรกปนมากับมูกขาวๆ พอหลายชั่วโมงผ่านไป เริ่มมีมูกสีน้ำตาล ไม่มีสีขาวแล้ว

ก็ยังปวดท้อง ปวดจนนอนไม่ค่อยหลับ ..

เล่าให้คุณแฟนฟัง .. คุณแฟนเลยให้รออยู่ดูอาการที่บ้านก่อน เพราะตอนบ่ายมีนัดไปเรียนเตรียมคลอดวันสุดท้ายด้วย

...

พอสายๆ มีเพื่อนที่ทำงานคุณแฟน มาเ็ก็บตัวอย่างเลือดไปตรวจ พร้อมฉี่ (คนท้อง ต้องตรวจทุกเดือน)

หลังจากนั้น ตอนบ่ายๆ คุณแฟนพาไปเรียนเตรียมคลอด .. คุณผดุงครรภืตรวจปากมดลูก บอกว่ายังปิด

ก็เลยบอกไม่ได้ว่าจะคลอดตอนไหน แต่มีมูกเลือด อาจจะไม่ช้าไม่นาน

...

ก็เลยแวะไปซื้อของ ระหว่างนั้น เดินมันหน่วงๆ แล้ว แถมท้องก็ยังแข็งถี่ๆ


ก็เลยกลับบ้าน ...

กลับมาถึงบ้าน กินข้าว และก็นอนไม่ได้อีกแล้ว เพราะเจ็บท้องหนักกว่าเดิม

...

คุณแฟนเลยเข้านอน ส่วนเรา อยู่ที่ห้องรับแขก ดูหนัง พยายามลืมความเจ็บ ...

และตั้งกระทู้ถามผู้รู้ที่ชานเรือน ...

นานๆมากๆ เวลาความเจ็บเข้ามาเยือน .. รอจนตีสี่ .. เจ็บต้องร้องไห้ หลายรอบ ..

เลยจำใจปลุกแฟน ให้โทรไป รพ. ให้

คุณแฟน ให้นอน แล้วจับความถี่ของอาการท้องแข็ง

มันยังถี่ๆ คุณแฟนเลยโทรไป รพ.

ผดุงครรภ์ ให้กินยาคลายมดลูก .. บอกว่า ยังไม่ดีขึ้นให้มา รพ. เลย

สรุป ... ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เลยจัดยกกระเป๋าขึ้นรถ แฟนไปส่งที่รพ . แล้วก็ต้องกลับไปทำงาน เพราะต้องให้อินซูลิน คนไข้ ตอนเจ็ดโมงครึ่ง

เราเลยอยู่รพ.คนเดียว มีคนมาตรวจ ตอนนั้น 7 โมงเช้า บอกมดลูกเปิด 4 เซ็นแล้ว

บอกว่า เราอดทนได้ดีมากๆ

แล้วจัดการดูดเลือดเราไป เพื่อทำการตรวจวิเคราะห์

... :::::::::::::::::::: เดี๋ยวมาเขียนต่อค่ะ ::::


14 มีนาคม 2552

วันนี้ ได้มีเวลาเขียนต่อซะที
หลังจากปล้ำเช้า ปล้ำ้เย็น กับเจ้านักจอมพลังตัวน้อย ลูกถีบ ช่างไม่ต่งกับตอนที่อยู่ในพุงเลย

หลังจากแอดมิน เข้ารอในห้องรอคลอดแล้ว
เจ้าหน้ที่ก็เข้ามาใส่สายรัดหน้าท้อง วัดการเต้นของหัวใจเจ้าตัวน้อย กับอีกสายวัดอัตราของมดลูกที่แข็งตัว

แล้วให้เรารอ เพื่อทำการย้ายเข้าห้องคลอด แล้วทำการบล็อกหลัง ..

เรารอประมาณเกือบสิบโมง ก็ถูกย้ายไปห้องคลอด แล้วคุณแฟนก็มา พร้อมกับกำลังใจอีกหลายพันกระบุง

เราก็เลยรอบล็อกหลัง สิบเอ็ดโมงกว่าๆ หมอก็มาทำการบล็อกหลังให้ โดนแทงเข็มที่หลัง เจ็บมกๆ ทำเอาสะดุ้งไปเฮือกใหญ่ๆเลย

...

จากนั้น ก็นอนรอ ...
พร้อมกับอาการของคนที่คิดไปเองว่าบล็อกหลังแล้ว .. จะไม่เจ็บเวลาื้ท้องแข็ง

ที่ไหนได้ .. นอนด้วยความเจ็บปวด หมอมาซักอาการเรื่อยๆ พร้อมกับทดสอบ การสัมผัส .. สรุป บล็อกหลังทำงานแค่ขาท่อนบนด้านซ้าย ยาวประมาณ 30 เซ็น เท่านั้นเอง ..

ที่เหลือ .. ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ...

....

จากนั้น คนทำคลอด La sage femme ก็จัดการล้วงเพื่อทำการเจาะถึงน้ำคร่ำให้แตก พร้อมกับเอาผ้าอนามัยมารองน้ำ

พอนานเข้าก็ใส่ยาเร่งคลอด เข้าไปกับสายน้ำเกลือ .. เพราปากมดลูกเปิดแค่ 7 เซ็น ไม่ขยับต่อ

บ่ายสองโมงกว่าๆ แล้ว ก็จัดการใส่ยาเร่งคลอด ไปทางช่องคลอดอีก ..

พอบ่ายสามกว่าๆ ก็เกิดอาการอยากจะเบ่ง

แล้วสติก็หลุดลอยไปเลย ..

จำได้ว่าเจ็บปวด ทรมานมากๆ เป็นช่วงเวลาที่ยาวนานที่สุด

ก่อนจะปวดเบ่ง จำได้ว่าคุณแฟน ออกไปรอข้างนอกห้อง ..

แต่พอเจ็บมากจริงๆ ก็รู้สึกว่ามีมือหนึ่งยื่นมาให้บีบ บรรเทาความเจ็บปวด ...

ไม่รู้ว่าเบ่งอยู่นานเท่าไร ..

แต่รู้ว่าทรมาน .. เจ็บเหลือเกิน เจ็บแทบขาดใจ .

เค้าเอาแก๊สบรรเทาความเจ็บมาให้สูด .. แต่เหมือนมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย
..

เค้าเอาสเปย์น้ำมาฉีดที่หน้า คลายร้อนให้ เพราะเหงื่อเราคงจะไหลมั้ง ..

...

สรุป ... คลอดน้องตัง ออกมาตอนห้าโมงเย็น สามนาที

... พอน้องหลุดออกมา.. มันรู้สึกโลกๆ อาการบีบของมดลูกหายไปเลย
พอสักไม่กี่นาที คนทำคลอดเอามือบีบท้อง เพื่อทำการไล่รกออกมาอีก ..

จากนั้นเอาเจ้าตัวน้อยมาวางให้ที่หน้าอก.. บอกให้เราจับ .. ตอนนั้นสติหลุดหาย .. พอได้เห็นเค้า ..

น่ารักดี แถมแว็บแรกที่ออกมา ... ฉี่ใส่แม่มันด้วยแหละ

เค้าว่าความเจ็บจะหาย ..เมื่อได้เห็นลูก ...

แต่ของเรามันไม่ใช่เลย ..

มันยังเจ็บ .. แถมเจ็บมากๆ เมื่อโดนคนทำคลอดเย็บแผลสดๆ เจ็บจนเค้าเอาลูกไปให้พ่อมันอุ้ม แล้วเอาแก๊สมาให้เราสูดอีกครั้ง
..

เมื่อทุกอย่าง... เสร็จสิ้น
...

ลูกน้อยหอยสังข์ ตัวแดงๆ ก็มาอยู่ในอ้อมกอดเราอีกครั้ง ..

พร้อมกับคำถาม .. ของแฟนว่า ..

" แล้วคิดจะมีอีกสักคนมั้ย ??? "

...

คิดหนักเลยเรา

...


..................................................................................................

จบแล้ว ประสบการณ์คลอดที่อยากจะไม่เจ็บ แต่ไม่เป็นใจให้กันเลย บล็อกหลังดันหนีไปเที่ยว .ไม่มาทำงา็น

สรุปเลยเจ็บทั้งหลัง เจ็บทั้งคลอด

...

ชีวิต ของลูกผู้หญิง ไม่ลองเอง ไม่รู้เลยนะเนี่ย ?

ว่าในหนัง .. มันเรื่องจริง .. ทั้งเบ่ง ทั้งร้องไห้ .. คือเราเองแหละ

...

หลังคลอดมาแล้ว ..

... ตอนนี้ก็ทำตัวเป็นแม่ที่ดี .. ไม่รู้จะได้ดีแค่ไหน ?
แต่ทุกวันยุ่งเหลือเกิน ..

................

เดี๋ยวมาอัพบล็อกนะจ๊ะ

.............................

แต่่อนอื่น ขอปิดบล็อกนี้ ... แล้วไปต่อที่บล็อกอัพเดทน้องตัง ดีกว่า

...

น้องตัง

มีชื่อจริงว่า อูโก ตริณภัทร เบอนัวต์ เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ เวลา 17 นาฬิกา 3 นาที ตามเวลาในประเทศฝรั่งเศส และเวลา 23h03 ตามเวลาในประเทศไทย
ด้วยน้ำหนักแรกเกิด 2800 กรัม และส่วนสูง 48 เซ็นติเมตร รอบศรีษะ 34 เซ็นติเมตร

..

เป็นเด็กแข็งแรง น่ารักดี ..
ตอนเกิด มีหัวไหลเคลื่อนนิดหน่อย เพราะคลอดลำบาก
....













Create Date : 05 มีนาคม 2552
Last Update : 14 มีนาคม 2552 20:09:20 น.
Counter : 1920 Pageviews.

15 comments
  
มารออ่านต่อค่ะ ตอนนี้เรา 38 วีคแล้ว อยากทราบเหมือนกันว่าเจ็บจริง เจ็บหลอกต่างกันยังไง
ท้องแรกน้ำเดิน เลยไปเจ็บท้องที่โรงพยาบาลค่ะ

ยินดีด้วยนะคะ

เก่งจัง คลอดไม่กี่วันก็มาอัพบล๊อกได้แล้ว อิอิ
โดย: ItaliaZa วันที่: 5 มีนาคม 2552 เวลา:23:25:13 น.
  
ยินดีด้วยนะคะ น้องน่าชังเชียว
โดย: MONROVIA วันที่: 6 มีนาคม 2552 เวลา:4:15:02 น.
  
เย้ดีใจด้วยนะคะ
จองเก่งเอง34 weeks แย้ว
จะรอขึ้นเขียงตามกันไปติดๆเลยจ้า
โดย: เก่ง (BabyBravo ) วันที่: 6 มีนาคม 2552 เวลา:6:07:37 น.
  

ตอนนี้หมอบอกว่าลูกไม่กลับหัว ก็คงต้องผ่าแน่นอน (ตั้งใจจะผ่าอยู่แล้ว)
อ่านแล้วก็กลัวจังเพราะหมอนัดผ่าคลอดตอน 38 week กะอีก 4 วัน
เราก็กลัวจะเจ็บท้องก่อน เพราะท้องโต๊โต
เจอหมอวันก่อนอีกที หมอบอกว่าอาจจะผ่าก่อนจากที่นัดไว้ 1 week เราก็กลัวอีกว่า ลูกจะน้ำหนักไม่มาก กลัวออกมาอยู่ตู้อบ
คิดไปคิดมา ก็คิดได้ว่ามันใกล้เวลามามากแล้ว เพิ่งเริ่มตื่นเต้นเอง 55
โดย: misspommy วันที่: 6 มีนาคม 2552 เวลา:8:08:57 น.
  
Congratulations on your new arrival. there you go, finally is here :)
Be smile, even want to cry. Baby fulfilled your world
โดย: Yui (dapumpkin ) วันที่: 6 มีนาคม 2552 เวลา:9:27:07 น.
  
โดย: youki วันที่: 6 มีนาคม 2552 เวลา:13:24:07 น.
  
หุหุ เหมือนเราเลย คลอดตอนวีค 39 เจ็บท้องมากแต่สุดท้ายก็ผ่าอยู่ดี โดน 2 เด้งเลยเรา

ยังงัยก็ยินดีด้วยกับสมาชิกใหม่นะคะ
โดย: Gdnzz วันที่: 6 มีนาคม 2552 เวลา:15:45:45 น.
  
กรี๊ดดด หน้าเหมือนแม่มั่กๆ ยินดีด้วยนะ

มาแอดแม่น้องตังด้วยแหละ
โดย: blagnac1 วันที่: 6 มีนาคม 2552 เวลา:20:57:43 น.
  
ขอให้แข็งแรงทั้งแม่และลูกนะคะ
โดย: BabyBravo วันที่: 7 มีนาคม 2552 เวลา:1:37:27 น.
  
'ยังอ่านไม่ทันรู้เรื่องเลยอ่ะ

จะมาตามอ่านใหม่น่ะค่ะ
โดย: golf_benz วันที่: 7 มีนาคม 2552 เวลา:14:27:12 น.
  
แอ๋มจ๋่าาาาาา

จอยไปคลอดมาแล้วเหมือนกัน กลับมาบ้านได้ 3-4 วันแล้วอ่ะ

ตะเองมาเขียนต่อเร็วๆนะ เด๋วจอยก็จะ upblog เหมือนกันจ้าาา

คิดถึงนะ
โดย: The Bride วันที่: 8 มีนาคม 2552 เวลา:21:47:23 น.
  
ืไม่ได้แวะมาทักทาย มาอีกที น้องน้อย ๆ ก็ ออกมาแล้ว

ดีใจด้วยนะคะ
โดย: butterfly pea วันที่: 11 มีนาคม 2552 เวลา:13:59:59 น.
  
ยินดีกับคุณแม่คนใหม่ด้วยจ๊ะ พักผ่อนแข็งแรงดีเมื่อไหร่รีบอัพรูปโชว์น้องตังด่วนเลย ป้าอยากเห็น
โดย: มามี๊น้องเอมี่ (kainarak ) วันที่: 12 มีนาคม 2552 เวลา:22:51:27 น.
  
แอบไปผ่าคลอดมาแล้วนะแอ๋ม แต่ยังไม่มีเวลาอัพบลอคเลย ยุ่งมากๆๆ ตกลงว่าเราได้ลูกสาวล่ะ...
โดย: youki วันที่: 13 มีนาคม 2552 เวลา:13:07:42 น.
  
ว๊าววว น้อน่ารักค่ะ อยากมีน้องมั่ง อิอิ
โดย: loveTRAVEL1977 วันที่: 23 กรกฎาคม 2554 เวลา:12:07:25 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

+- Au clAir de lA lune -+
Location :

Nongkhai

  France

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



มีนาคม 2552

1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog