Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2548
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
6 มิถุนายน 2548
 
All Blogs
 
ฝากฟ้าดูแล..เธอ....

วันนี้ ขอนุยาดเล่าเรื่องเศร้าๆ
แล้วก็ไว้อาลัยสำหรับเพื่อนคนหนึ่ง ที่จากไป...

ประมาณ 10 วันก่อน....
ได้รับโทรศัพท์จากเพื่อน บอกว่า
"ออม ไม่สบาย เข้าโรงพยาบาล"
ฟังๆเพื่อนเล่า ก็แค่รู้สึกว่า แค่ปวดขา คงไม่เป็นไรมาก
ไว้ อีกสักสองวัน จะไปเยี่ยม เพราะยุ่งๆ
แต่..มันสายไปแล้วจริงๆ ไปเยี่ยมเค้าตอนที่เค้าอยู่
ห้องไอซียู...ซึ่งไม่ได้สติ พูดก็ไม่ได้ คำพูดที่อยากจะคุย ก็ยังไม่ได้คุย คำถามที่อยากจะถาม ยังไม่ได้ถามเลย

หลังจากเข้าโรงพยาบาล เพราะอาการปวดขาอย่างรุนแรง
อีก สองวันต่อมา...ออม เกิดอาการช๊อค ไม่ได้สติ
หมอต้องพาเข้าห้อง ไอซียู ด่วน
แล้ว ก็ไม่ได้สติ ในห้องไอซียู เกือบ 10 วัน

ตลอด 4-5 วัน หลังเลิกงาน ก็แวะไปเยี่ยม
ที่โรงพยาบาลตลอด เห็นสภาพเพื่อนแล้ว..
กลับไปบ้าน นอนไม่หลับอะ
มือ เล็บ ขา นิ้วเท้า เขียวมากๆๆ เท้าบวม

แล้วยิ่งเห็น พ่อ กะ แม่ แล้วสงสารจับใจ
ถ้าเค้าเจ็บแทนได้ เหมือนเค้าจะไปนอนบนเตียงๆนั้นแทนลูก

แล้วทุกครั้งที่เข้าไปในห้องไอซียู ก็จะพูดในใจคนเดียว
แล้วก็บอกออมทุกครั้งว่า "แกตื่นมาเหอะ..พ่อ กะ แม่แกคอยอยู่ แกจะนอนอยู่แบบนี้ ให้แม่เค้าทรมานทำไม"

หลังจากไปเยี่ยมวันศุกร์ แล้วคิดในใจว่า เด๋วสักวันจันทร์
จะไปเยี่ยมใหม่....แต่ไม่คิดว่า วันศุกร์จะเป็นวันสุดท้าย ที่จะเจอออม

วันจันทร์ที่ 6 มิถุนายน ตอน เวลาประมาณ สามนาฬิกา ออมก็จาก พ่อ แม่ ครอบครัวรวมถึงเพื่อนๆไป....อย่างไม่มีวันกลับ

หมอแค่บอกว่า คนไข้ มีอาการหัวใจรั่ว หัวใจบวมผิด
ปกติ แล้วเลือดก็ไม่สามารถหมุนเวียนไปเลี้ยง
ส่วนอื่นๆของร่างกายได้

น่าเสียดาย สำหรับ คนคนหนึ่ง ที่อายุเพิ่งจะ 25 เพิ่งจะเรียนจบปริญญาโทมา ยังไม่ทันได้รับพระราขทานปริญญาบัตรมหาบัญฑิตเลย เพิ่งสึกมาจากการบวชใหม่ได้ ไม่ถึงเดือน....ยังไม่ได้ทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริงเลย แต่ต้องจากไปด้วยวัยเพียงแค่นี้.....

ชั้นคิดถึงแกนะ....หลับให้สบายนะเพื่อน
แล้วเราจะพบกันอีก.....ชั้นเชื่อแบบนั้น
แกจะอยู่ในความทรงจำของชั้นตลอดไป....

**ทำไม..คนที่เรารัก ถึงใช้เวลาอยู่กะเราน้อยจังนะ**
**ทำไม..ต้องเป็นเพื่อนคนนี้ ด้วยนะ**
**ทำไม..ความสุขของคนเรา อยู่กะเราได้แป๊บเดียว แต่ ความทุกข์ ความเศร้า วิ่งมาหาเราเสมอๆ แล้วบางที มันก็อยู่กับเรานานอีกต่างหาก**

**มาถึงตอนนี้..อย่างหนึ่งที่รู้สึกก็คือ บางที เราคงต้องหันมามองคนรอบๆตัวเรา คนที่เรารัก และคนที่รักเรา มาดูแลเค้า "รัก" ก็บอกรัก "ห่วงใย" ก็บอกเค้าไปว่าเราห่วงใย คิดถึงก็โทรหา อยากทำไรให้ก็ควรจะทำ เราจะได้ไม่รู้สึกเสียใจ และรู้สึกว่ามันสายไปแล้ว..เมื่อวันนั้น วันที่เค้าไม่ได้อยู่กะเราแล้ว**



Create Date : 06 มิถุนายน 2548
Last Update : 6 มิถุนายน 2548 12:33:18 น. 19 comments
Counter : 275 Pageviews.

 
นั่นสิ....

เมื่อวานอยู่ดีๆก็คิดถึงเพื่อนที่จากไปเหมือนกัน
ทั้งๆที่เค้าก็ไปนานแล้ว แล้วเราก็ไม่ได้คิดถึงเค้ามานานแล้ว
แต่เมื่อวานอยู่ดีๆก็คิดถึง แล้วก็นึกหน้าเค้า
ยังรู้สึกเลยว่า เรายังไม่ลืมหน้าเค้าเลยนะ มันชัดมาก
คิดถึงตอนที่เราอยู่ด้วยกัน ตอนที่เราพับแขนเสื้อให้เค้า
จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เจอกัน คือที่เวิร์ลเทรด
เค้าขับรถ ไม่มีมือ เรายังต้องป้อนขนมให้เค้ากินเลย
แล้วเหมือนที่อุ๊บอก

"คำพูดที่อยากจะคุย ก็ยังไม่ได้คุย คำถามที่อยากจะถาม ยังไม่ได้ถามเลย"

และมันก็ยังค้างอยู่ในใจเรา จนถึงวันนี้ และตลอดไป...





โดย: Futari วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:11:13:24 น.  

 
^^เศร้าอ่ะ...เสียใจกะอุ๊ด้วยนะ....

แระเสียใจกะพี่ปุ่นด้วยค่ะ...อ่านแร้วเศร้ามากเรยยอ่ะ..


โดย: Mu_in_love วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:11:18:57 น.  

 
เวลานี้...พอ นั่งนึกถึง
แล้วหน้าเค้า ก็ลอยมาชัดเจนมากๆ
แล้วน้ำตามันก็ไหลทุกที....

มันรู้สึกเหมือนเป็นความฝัน
รู้สึกเหมือนเพิ่งคุยกัน....
แต่ตอนนี้ มันไม่ใช่ เค้าไม่ได้อยู่กะเราแล้ว....


โดย: fan_man_u IP: 61.90.250.16 วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:11:26:46 น.  

 
เสียใจด้วยครับ


โดย: noom_no1 วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:11:31:32 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ

ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวด้วยค่ะ







...


โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:11:49:46 น.  

 
เสียใจด้วยนะอุ๊ ปุ่นด้วย
เรายังไม่เคยต้องเสียเพื่อนไปแบบนี้ เลยอาจเข้าใจอะไรได้ไม่มากนัก แต่เคยมีเหมือนกัน แต่เป็นแค่คนรู้จักห่างๆ ยังรู้สึกหดหู่ มันเหมือนกับว่าเวลามีคนจากไปด้วยวัยที่ไม่สมควร การณ์ที่ไม่สมควร แล้วรู้สึกได้ถึงความไม่แน่นอนในชีวิต

วันก่อนนั่งนับกับเพื่อนว่าในชีวิตนึงเรามีเวลาอยู่ได้กี่วัน...ขนาดคิดไปที่ 80 ปี ยังมี 2 หมื่นกว่าวันเองนะ นึกถึงว่าถ้าเรามีเงินอยู่ 2 หมื่น ใช้ไปวันละบาท แป๊บเดียวก็หมดจริงมั้ย

ก็ต้องย้อนถามตัวเองว่าเราใช้เงิน 1 บาท...ใช้วัน 1 วัน นั้นไปอย่างรู้ในคุณค่าของมันรึยัง ..หรือจริงๆแล้วไม่จำเป็น? ก็ใช้ไปเรื่อยๆ หมดเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น..แบบนั้น อาจจะมีความสุขกว่าก็ได้

เรื่องบางเรื่อง ไม่ได้ถาม ไม่ได้พูดออกไป ถ้าลองคิดว่าพรุ่งนี้จะไม่มีเค้าหรือไม่มีเราอยู่ในโลกนี้แล้ว จะพูด จะถามมั้ย

คำตอบอาจจะคือ 'ไม่' ก็ได้...


โดย: cirE วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:11:55:12 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ


โดย: หัวใจสีม่วง วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:12:43:22 น.  

 
เสียใจด้วยนะค่ะ อืมม เค้าคงหมดกรรมเพียงเท่านี้


โดย: To feel happy IP: 203.146.71.34 วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:12:49:33 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ


โดย: journey (thai_friends ) วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:12:49:48 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ


โดย: prncess วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:12:59:32 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ
รักใครก็ใส่ใจเขามาก ๆ นะครับ


โดย: ultraman seven วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:13:44:46 น.  

 
เสียใจด้วยนะพี่อุ๊ โดยส่วนตัวยังไม่เคยสูญเสียเพื่อนสนิทไป และก็ไม่อยากรับรู้ความรู้สึกแบบนั้นด้วย


โดย: maezono_no7 วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:15:21:50 น.  

 
เสียใจด้วยค่ะ


โดย: นุทศรี วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:15:36:53 น.  

 
อ่านแล้วเศร้ามากๆเลยค่ะ เสียใจด้วยนะคะ แล้วก็ขอให้เพื่อนคุณอุ๊ ไปสู่สุขคตินะคะ

คล้ายๆกะเรื่องของเพื่อนเราคนนึงอ้ะค่ะ ตอนตอนนั้นก็ป่วยโดยที่ไม่มีใครคิดว่าอาการป่วยแค่นี้จะทำให้เพื่อนจากไปได้ ทุกคนก็ใจเย็น(แบบช่วงนั้นมีสอบอ้ะค่ะ) คิดว่าถ้าสอบเสร็จจะไปเยี่ยมเพื่อนกันอีกที สุดท้ายก็ไม่มีโอกาสนั้นกันอีก

" เห็นด้วยกับประโยคข้างล่างนะคะ คงต้องหันมาใส่ใจกับคนรอบข้างที่เหลือให้มากขึ้น "


โดย: วัฌชา วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:19:43:11 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ

อ่านแล้วมือเย็นเลย



โดย: yadegari วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:22:44:00 น.  

 
เสียใจด้วยนะจ๊ะอุ๊....เศร้าจัง


โดย: man u girl วันที่: 6 มิถุนายน 2548 เวลา:23:23:51 น.  

 
อ่านแล้วก้อเศร้าค่ะ .. เพราะเพิ่งสูญเสียญาติผู้ใหญ่ไปเหมือนกัน

และญาติผู้ใหญ่อีกคนก็กำลังจะสูญเสีย .. ก้อเลยจะเข้าใจความรู้สึกนี้ดีค่ะ

เห็นด้วยและก้อชอบมาก ๆ ค่ะ กับประโยค ๆ นี้

เราคงต้องหันมามองคนรอบๆตัวเรา
คนที่เรารัก และคนที่รักเรา มาดูแลเค้า
"รัก" ก็บอกรัก "ห่วงใย" ก็บอกเค้าไปว่าเราห่วงใย
คิดถึงก็โทรหา อยากทำไรให้ก็ควรจะทำ
เราจะได้ไม่รู้สึกเสียใจ และรู้สึกว่ามันสายไปแล้ว..
เมื่อวันนั้น วันที่เค้าไม่ได้อยู่กะเราแล้ว

กำลังพยายามทำให้ได้แบบนี้เหมือนกันค่ะ ..






โดย: nuyim (nuyim ) วันที่: 10 มิถุนายน 2548 เวลา:8:46:51 น.  

 


โดย: กีวี่สีฟ้า วันที่: 13 มิถุนายน 2548 เวลา:18:54:23 น.  

 
ฝันดีนะครับ


โดย: noom_no1 วันที่: 16 มิถุนายน 2548 เวลา:1:11:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

fan_man_u
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








>
Friends' blogs
[Add fan_man_u's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.