Group Blog
 
<<
เมษายน 2548
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
7 เมษายน 2548
 
All Blogs
 
คนสองคน..กับระยะห่าง..ที่ไม่เท่ากัน

วันเวลาที่ผ่านมา ชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิต
ผู้คนมากมายผ่านเข้ามา
บางคนผ่านมาเพียงเพื่อจะผ่านไป
แต่กับบางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น..
จากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย ล่วงเลย ไปถึงกลายเป็นคนรักกัน

เวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน
สถานภาพทางความรู้สึกของเราก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า
ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จักคนคุ้นเคย
หรือ
คนรักกันไว้ได้อย่างคงที่…
บางคน เปลี่ยนแปลงจากคนแปลกหน้า
กลายเป็นคนคุ้นเคย…
จากคนเคยคุ้น กลายมาเป็น คนรักกัน ..
ทำลายระยะห่างของความรู้สึกให้สั้นลงอย่างรู้สึกได้ …
และเมื่อนั้น เรื่องราวดี ๆ สวยงามทางความรู้สึกจึงเกิดขึ้น ..

แต่ในทางกลับกัน..
ระยะห่างของบางคน อาจห่างไกลออกไปจนสุดหูสุดตา
จากคนเคยรัก คนเคยคุ้น
กลายเป็นแค่คนเคยรู้จัก ..
กลายเป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป ..
แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่

แต่นั่นแหละ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ..
เชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา
พอ ๆกับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก..
ไม่มีมาตราวัดใด ๆที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้

และระยะห่างในแต่ละสถานภาพทางความรู้สึกในแต่ละคนก็คงจะไม่เท่ากัน..
เราระบุชัดไม่ได้ว่า 1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน
1ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100 ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้ ..
และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน ...
เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว
เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากันของคนสองคนได้เสมอ..

กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง
กับคนบางคน เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่ .
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป..

แต่กับบางคนเรากลับอยากจะรักษา ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่
ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด..


เคยรู้สึกใช่ไหมว่า ..
ขณะที่เราเดินเข้าหา บางคนกลับกำลังเดินหนี
กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม…

กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน..

ขณะที่บางคนวิ่งตาม
ล้มลุกคลุกคลานและเจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคน
ที่ทิ้งไว้ตรงหน้า
และขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี
โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน
อะไรก็เกิดขึ้นได้ กับความรู้สึกคน..
เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น

บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้ บนความห่าง ห่างจนลับตา....
ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีก
คน.....ไม่เคยรับรู้ว่า ..
ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคนมันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน

แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น

ไม่ต้องห่างไป แต่ เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้ ..
ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ

การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน…

บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต..
ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม..
ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ๆ ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม
ปล่อยทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของเวลา

ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง
ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย…
ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปฏิหารย์..

เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา
ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง
ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป
เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณ
มิได้ไร้ค่า
ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี

ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง
เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดี ๆ
ไปเพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน
เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน
เพราะบางทีมันก็ทรมานมากกว่า การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี..เสียอีก..

แล้วคุณ ๆ เล่า เคยนึกย้อนกลับมามอง
ระยะห่าง ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม..
เคยรู้สึกไหมว่า บางที ความห่างไกล กับ ระยะห่างของความรู้สึกกลับเป็นตัวแปรผกผันกัน

เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ๆ
หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสนไกล กันบ้างไหม.???

เคยคิดกันบ้างไหมว่า ระหว่างคนพยายามเดินหนี
กับคนที่พยายามเดินตาม
และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับเท่าเดิม
คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน.....










Create Date : 07 เมษายน 2548
Last Update : 8 เมษายน 2548 15:57:42 น. 14 comments
Counter : 349 Pageviews.

 
อืมม.....ตอนนี้หรอ......บางครั้งก้อยืนเฉยๆ นะ

แต่ก้อมีคนเดินเข้ามาให้ระยะห่างมันใกล้เข้ามา

อีกนิด......แต่เราเองแหละที่ไม่อยากให้มัน

ใกล้เกินไป.....พอห่างไป...เราก้ออยากให้เขา

เข้ามาใกล้อีกนิดนึง.....แต่มันก้อไม่เปนแบบที่

เราคิดอ้ะดิ......บางคนเขาอยากใกล้กว่านั้นอีก

คงต้องรักษาระดับความห่างเอาไว้เหมือนที่อุ๊ว่า

น่ะแหละให้มันกลางๆ เข้าไว้น่ะ....แต่คนอื่นเค้า

จะยอมรับได้เป่าอ่ะ.....เฮ้ออ...สรุปแร้วคืออย่า

หนี....อย่าวิ่งตาม....ปล่อยให้มันเปนไปตาม...

ความต้องการของคนสองคนดีกว่านะ.........ว่า

อยากจะยืนอยู่ตรงไหน....ใกล้...ไกล....หัวใจ

แระความต้องการในส่วนลึกจะเปนคนกำหนด

เอง........T-T~*^ (วันนี้อยากเพ้อค่ะ..งุงิงุงิ)


โดย: เปิ้ล (Mu_in_love ) วันที่: 7 เมษายน 2548 เวลา:9:04:14 น.  

 
หากคนที่รักกัน ไม่ว่าระยะห่างจะห่างไกลกันแค่ไหน ไม่อาจจะทำให้ใจห่างได้

แต่เมื่อใดที่หมดรักกันแล้ว ระยะห่างก็จะทำให้ยิ่งห่าง ห่างทั้งตัวห่างทั้งใจ


โดย: น.ส.มารร้าย วันที่: 7 เมษายน 2548 เวลา:10:10:05 น.  

 
เพลงไรเนี่ยยย เสียงดังเชียว อ่านไม่รู้เรื่องเลย 5 5 5 5

งด Comment

เนื่องจากเสียงเพลงประกอบบล็อค รบกวนสมาธิในการอ่าน 5 5 5


โดย: จีที IP: 210.1.33.130 วันที่: 7 เมษายน 2548 เวลา:11:46:24 น.  

 
^
^
โห ลุง.... ฟังเพลงวัยรุ่นไม่รู้เรื่องอะจิ 5 5 5
เด๋วคราวหลัง เอาเพลงพี่แจ้ มาใส่ให้ฟังแล้วกันดีปะ55555555555


โดย: fan_man_u วันที่: 7 เมษายน 2548 เวลา:13:09:35 น.  

 
เป็นคนที่ 500 แต่ไม่ใช่ไอ้ 500 นะ 555555

อยากได้เพลงใส่ในนี้ด้วยอ่ะ

ขอบใจนะเอ็งที่ทำให้ข้ามีของเล่นใหม่ กำลัง มันเลยว่ะ 5555

ไปล่ะ


โดย: วิลลี่ หมุ่ยติ๊ก (หมุ่ยติ๊ก ) วันที่: 7 เมษายน 2548 เวลา:13:13:53 น.  

 
อะนะ

เจ็บปวดทั้งสองฝ่าย

ทั้งคนที่เดินหนีและคนที่เดินตาม ~


โดย: palermo วันที่: 7 เมษายน 2548 เวลา:14:02:02 น.  

 

เข้ามาอ่านด้วยคนนะจ๊ะ............

โดย: แม่โกลเด้นฯ วันที่: 7 เมษายน 2548 เวลา:14:16:59 น.  

 

เฮ้อ !!! แควนก็ไม่โผล่หน้ามาให้เห็น ไม่รู้ไปอยู่แห่งหนตำบลใด มีแต่เรื่องตาอ้วนมาให้แปะ ให้โหลด จนมีคนมาชวนย้ายตระกูลหลายรอบแระ ยังมาเขียนไรเศร้าๆให้อ่านอีก T_T


Image hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.com


Image hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.comImage hosted by Photobucket.com



โดย: Futari วันที่: 8 เมษายน 2548 เวลา:9:37:44 น.  

 
test ....อุ๊ย มีรูป สมิธตี้โผล่ทุกครั้งที่คอมเมนท์ 5 5 5


โดย: fan_man_u วันที่: 8 เมษายน 2548 เวลา:11:14:33 น.  

 
สมิธแกทำไมโผล่แค่ตาฟร๊ะ อุ๊ 5 5 5

ต้องคอมเม้นท์ยาวๆ

จาได้เห็นสมิธเต็มๆ

5 5 5

5 5 5

5 5 5

เห็นเต็มหน้าแระ 5 5 5



โดย: Futari วันที่: 8 เมษายน 2548 เวลา:16:00:06 น.  

 
5 5 5 แค่ตาพอแล้ววว..เห็นเต็มหน้าเด๋วสาวๆกรี๊ด เค้าหวงน๊า อิอิ


โดย: fan_man_u วันที่: 8 เมษายน 2548 เวลา:16:10:19 น.  

 
เข้ามาวิ่งเล่นหน้ามิตตี้.....น่ารักจังฟระ ....แฟนครายหว่า T-T


โดย: แม่ยกน้องโด้ (Mu_in_love ) วันที่: 8 เมษายน 2548 เวลา:17:58:51 น.  

 
^
^
วิ่งเล่นก็เหยียบหน้าสมิธตี้ดิ 5 5 5

ทิดนี้จาได้ลงป่าวหว่า อยากเห็นหน้า //เขิน


โดย: Futari IP: 61.90.55.114 วันที่: 9 เมษายน 2548 เวลา:10:05:45 น.  

 
^
^
อยากขยาย ช่อง Comment ให้กว้าง เห็นหน้า สมิธตี้ชัดๆทำงัยอะ เจ๊....สอนหน่อยยยยยยยยย


โดย: fan_man_u IP: 61.90.250.15 วันที่: 9 เมษายน 2548 เวลา:12:34:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

fan_man_u
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








>
Friends' blogs
[Add fan_man_u's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.