มองดูซิม หลากหลายเบอร์.....เฮ้อออ
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2552
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
25 สิงหาคม 2552
 
All Blogs
 
โลกใบเล็กที่ชื่อ หลวงพระบาง plus 2











................สาวเท่ามด...............
ขณะนั่งรถนวดจนตัวอ่อนตัวโยนจากเวียงจันทร์
เมื่อถึงวังเวียงจุดที่หลายๆคน จอดแวะคลายเหนื่อย

ภาพช่วงหน้าแล้งของวังเวียง ชวนฝันเป็นอย่างยิ่ง
ภาพแม่น้ำ กว้างๆน้ำตื้นๆ ใสเหมือนกระจก
มีสาหร่ายที่เรียกว่าไค สีเขียวสดใส มันสวยจนประทับในใจ
ไม่รู้ว่าใครถ่ายเอาไว้ แต่ภาพนี้ทำให้ใจเราบินไปวังเวียงตั้งแต่นั้นมา

แต่ยามนี้หน้าฝน บรรยากาศวังเวียงจึงอิ่มน้ำไปเสียหมด
แม้จะไม่ได้ลงไปสำรวจแต่มีข่าวว่าตอนนี้ แม่น้ำเอ่อล้นและขุ่นปนโคลน

รถโดยสารแวะรับผู้โดยสารจากวังเวียงก็ตอนทุ่มกว่าๆ
ผมสะลึมสะลือมองผู้ร่วมทาง เจอะสาวผิวคล้ำ
ก็นึกว่าฝรั่งก็มากันเยอะเนอะ ตัวโตเชียว........ใจจริง “หมี ป่าวว่ะ?”


ช่วงตีสามระหว่างยังตั้งสติไม่ได้ ณ.....สถานีขนส่งหลวงพระบาง
คุณแฟนก็ไปตีซี้กับเพื่อนคนไทยตอนไหนไม่รู้
“นี่ๆ มีคนไทยสองคนจะขึ้นตุ๊กๆไปกะเราด้วย”....มิตรดีจริงแฟนชั้น


“พี่ทราย คนนนี้ชื่อมด กะน้องชายชื่อ ป๊อป”
......แม่เจ้า มด!!! มดคนนั้น คนที่ตูนึกว่าฝรั่ง

คนที่นึกว่าเหมือน........ใครนะช่างกล้าตั้งชื่อนี้ให้ ?

มดมาจากกรุงเทพฯ มากับน้องชายที่ชื่อ ป๊อป เรียนม.พายัพ
สภาพของพวกเราทั้งสี่ ไม่สามารถสื่อสารกันได้มากกว่านี้
พวกเราจึงเป็นพวกพบเพื่อจาก
เพราะเมื่อลงจากรถโดยสารบริเวณปากซอยโจมา
พวกเราก็แยกย้ายกันแบบทันที.....ไม่มีร่ำลา
เพื่อหาที่ซุกหัวนอนอย่างด่วนก่อนแบตในตัวจะหมดซะก่อน

จนเมื่อช่วงบ่ายของวัน หลังจากเดินชมเมืองจนทั่ว
เราเลยได้เจอะกับมดอีกครั้ง ตรงทางขึ้นพระธาตุภูสี
คราวนี้จึงได้สังเกตุ...เมื่อเช้าอาจจะต้องใช้คำว่า “เห็น”
เพราะเราไม่ได้ใส่ใจกับการมอง

คราวนี้จึงได้สังเกตุเห็นว่าชื่อกับตัวของมด มันขัดกันจริงๆ...
คนตั้งชื่อจะใจแป้วไหมหนอ ยามเห็นมดตอนนี้

แต่มดมีมากกว่านั้น มดร่าเริงกับหลวงพระบางยิ่งกว่าเด็กได้ของเล่น ทุกอย่างในหลวงพระบางคุณเธอมีเรื่องให้ gossip
แม้เราจะเหยียบหลวงพระบางได้ไม่ถึง 12 ชั่วโมง
คุณแฟนก็ร่วมวงสนทนากันอย่างสนุกสนาน
อัพเดทราคาของกิน ที่พัก จนได้รู้จากมดว่ามีที่พักนึงค่อนข้างดี
ที่สำคัญมีทีวี พระเจ้า ไม่ได้ดูทีวี มากี่วันแล้วเนี่ย
com ก็หิ้วมาใช้แต่โหลดรูปอย่างเดียวเลย


พูดถึงเพื่อนแล้วอยากพุดถึง อือซุน
สาวเกาหลีที่เจอบริเวณพิพิธภัณท์ เมื่อช่วงเที่ยงไม่ได้
พวกเราเลือกจุดวางก้นใกล้ๆกัน จึงมีโอกาสได้พูดคุยเรื่องราว
ที่ชวนแปลกใจหลายๆอย่าง
เช่น อือซุนเล่าว่าเธอมาจากเกาหลีไปเที่ยวเมืองจีนกับเพื่อน
และขอแยกตัวมารอเพื่อนที่หลวงพระบางคนเดียว สองวัน
ก่อนเพื่อนจะมาสมทบ

สาวมหาลัยคนนี้กล้าดีจัง ถ้าเป็นฝรั่งก็ว่าไปอย่างแต่สาวเอเชียค่อนข้างจะ
ไปไหนมาไหนเป็นกลุ่ม ถ้าเดี่ยวก็คงเดี่ยวมาตลอดทาง
แต่การมาเป็นกลุ่มแล้วแยกตัวมาก่อน
ค่อนข้างจะแปลกเล็กน้อย..........แต่ที่แปลกที่สุดคือ

อือซุนถามผมว่า

“ชอบทักษิณไหม ? ทำไม?”..............

หน้าซาละเปาของอือซุน ถามอย่างจริงจัง
.........พระเจ้าเป็นคำถามที่ไม่คิดว่าจะมีคนชาติอื่นมาถามอย่างนี้
เธอเล่าว่าอาจารย์ของเธอมาเรียนที่เมืองไทยเธอเลย
ได้รู้ข่าวเกี่ยวกับเมืองไทยมาบ้าง แต่เรื่องนี้เธอไม่เข้าใจ
ผมก็ตอบตามความรู้สึกส่วนตัว
ก่อนจากกัน อือซุนบอกว่าเธอจะลองไปหนองคาย ผมเลยบอกว่า


“I hate taksin ,but หนองคาย love taksin ^__^ “
















วันต่อมาพวกเราตระเวณสอบถามราคาเช่าจักรยาน
จนได้จักรยาน ราคา 20000 กีบได้ 24 ชั่วโมง
ปกติจะเช่าได้ถึงช่วงทุ่มหรือสองทุ่ม ต้องอาศัยการต่อรองสักหน่อย

ที่เช่าแบบ 24 ชั่วโมง เพราะเราไม่รู้ว่าดึกจะนึกคึกไปไหนหรือเปล่า
พอได้จักรยาน พวกเราก็ปั่นออกไปรอบนอกของเมือง
เจอที่น่าสนใจตั้งหลายที่แต่ยังได้แค่หมายตาเอาไว้ก่อน

ช่วงบ่าย เราก็แบกร่างขึ้นพระธาตุภูสี ภูไม่สูง แถมธรรมชาติก็สวยดี
แต่สังขารมันหนักๆพิกล กว่าจะถึงยอดเลยได้เหงื่อชุดใหญ่....
สงสัยกลับไปคราวนี้ต้องออกกำลังกายเยอะๆเสียแล้ว

ถ้าเรายอมเสียเวลาและความสบาย ออกไปได้เหงื่อชุ่มกาย
ปวดเนื้อปวดตัว เพื่อได้สุขภาพ ความแข็งแรงของร่างกาย

นึกถึงการ์ตูนเรื่อง แขนกลคนแปรธาตุ
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับกลุ่มคนที่เรียนวิชาพิเศษเกี่ยวกับการสร้างสิ่งต่างๆได้เหมือนเสกขึ้นมา แต่การสร้างทุกอย่างอยู่บนหลักการ

“การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม”

หากสร้างสิ่งใด คุณก็ต้องเสียบางอย่าง
หากจะสร้างบ้านคุณก็ต้องเสียต้นไม้เพื่อมาเป็นบ้าน
ไม่มีสิ่งใดที่เกิดมาเฉยๆ หรือหายไปเฉยๆ แต่มันแปรจากสถานะหนึ่งไปสู่อีกสถานะหนึ่ง

ผมชอบกฎข้อนี้มากๆ หากอยากได้สิ่งใดเราก็ต้องเสียบางสิ่งเพื่อแลกมา......การเที่ยวครั้งนี้ทำผมจนไปอีกนานแต่แลกกับประสบการณ์ที่จะประทับอยู่ในใจไปจนตาย

จะรอให้พร้อมก่อนค่อยเที่ยว หรือเที่ยวเสียแต่ตอนนี้ก่อนที่เราจะหมดไฟเที่ยว

ผมเลือกอย่างหลัง.................


ไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญ หรือเพราะอะไร แฟงและผมแทบจะไม่ได้เข้าวัดในหลวงพระบางเลย

แต่พระธาตุภูสีเป็นจุดที่จะพลาดไม่ได้ เพราะเป็นจุดที่สูงที่สุดของเมืองหลวงพระบาง
เป็นจุดชมวิวที่คุณสามารถเห็นลำน้ำโขงและลำน้ำคาน

พระธาตุภูสีเป็นพระธาตุที่ดูเรียบง่าย
ไม่ดูอลังการเหมือนพระธาตุของไทยหลังจากถ่ายภาพจนหนำใจแล้ว
พอจะลงจากพระธาตุ ก็เจอะ มด กะ ป๊อปขึ้นมาพอดี
ก็กลายเป็นว่าการเจอะกันคราวนี้
ไม่มีการกั๊กกัน

น้องชายของมดออกแต๋วเต็มที่และแรงโดนใจแฟง
สองคนหายอมกันไม่ในเรื่องโพสต์ท่าถ่ายรูป
แต่แฟงแอบแพ้ตรงต้องเกรงใจแฟนเช่นผม
ไม่งั้นคงได้เห็นแฟงคลานเป็นลูกแมวบนชะง่อนหินแข่งกะ ป๊อปแล้วแหละ

แต่สุดท้ายทั้งสองคนก็แผลงฤทธิ์ไปปีนต้นลีลาวดี
ล้อแสงไฟกันแบบพระเณร ในวัดแอบกลัวว่ามันจะตกไปตายเมื่อไหร่
หลังจากถ่ายรูปกับแบบลืมตาย พวกเราก็ต้องปีนรั้ววัดลงมา
เพราะมันเลยเวลาเยี่ยมชมวัดมานานแล้ว

ปะตูก็ล็อคตามเวลา ไม่สนใจผู้คนที่ตกค้างเลย

พอลงมาจากพระธาตุภูสีก็เจอตลาดมืด คุณแฟน มดและป๊อป
กลายร่างเป็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์เดียวกัน
ต่อราคาเสื้อผ้ากันแหลกราน เล่นเป็นทีมที่เข้าขากันมาก
จนผมสงสารแม่ค้าแทน แต่ถ้าผมเข้าไปขัด ผมคงเป็นศพแทน

ทั้งสามคนเดินออกจากตลาดมืดอย่างออกจากสมรภูมิรบ พร้อมรางวัลเล็กน้อยจากสงครามครั้งนี้

บ่นใส่กันอย่างเมามันส์อารมณ์ว่า ยังไม่หนำใจเลย.....................

เช้าวันรุ่งขึ้น มดเดินทางกลับ...........โชคดีจ๊ะ



























Create Date : 25 สิงหาคม 2552
Last Update : 25 สิงหาคม 2552 15:17:48 น. 18 comments
Counter : 501 Pageviews.

 


โดย: d_regen วันที่: 26 สิงหาคม 2552 เวลา:18:37:23 น.  

 
ตามมาชมหลวงพระบางภาค๒ค่ะ
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
สวัสดีค่ะคุณEsc มาเชิญไปชมการแสดง มกดกใต้ชุดที่๔ค่ะ มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 27 สิงหาคม 2552 เวลา:8:42:29 น.  

 
ภาพท้ายๆ แอบหลอนนะคะ แหะๆ


โดย: ตั๊กแตนตัวติ๊ด วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:20:20:29 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
สวัสดียามเช้าวันอังคาร เมื่อคืนอ่างทองฝนตกหนักมากๆ แต่พอเช้า อากาศเย็นสบาย คุณEscสบายดีนะคะ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:8:51:50 น.  

 
โดนใจอย่างแรง มาดูบลอคเที่ยว แต่พี่กลับได้คำคมกลับไป ขอบมากเลย

การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม

จริงด้วยแหล่ะ ทำไมไม่เคยคิดได้แบบนี้เลย


โดย: ชมพู่แก้มแหม่มของแม่ตุ๊กตา วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:16:24:35 น.  

 
วิวสวยจัง
ขอบคุณค่ะ ที่ไปเจิม อิอิ


โดย: Flower_Pooh วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:22:46:43 น.  

 
แล้วหนูอ่านไดเขาจนจบเล่มหรือเปล่า


โดย: ชมพู่แก้มแหม่มของแม่ตุ๊กตา วันที่: 2 กันยายน 2552 เวลา:1:31:32 น.  

 
ไปๆๆๆ แต่จะไปลาวใต้แทนน่ะ

ช่วงนี้ไดอดกะให้ถ่ายรูปสวย


โดย: ============> (seasiri ) วันที่: 2 กันยายน 2552 เวลา:20:14:04 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
แวะมาทักทายก่อนเข้านอนค่ะคุณEsc หลับฝันดีนะคะ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 2 กันยายน 2552 เวลา:22:53:32 น.  

 
น่าสนุกจังเลยค่ะ
ดูซิเก๊กสวยเก๊กสวยหล่อกันใหญ่
อยากไปจังหลวงพระบาง


โดย: กบ (TungTan ) วันที่: 4 กันยายน 2552 เวลา:5:32:08 น.  

 
คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]
แวะมาทักทายค่ะคุณEsc สบายดีมีสุขกับวันหยุดนะคะ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 6 กันยายน 2552 เวลา:8:35:34 น.  

 
ชอบท่าโพสอ่ะ เท่ห์


โดย: Cutetetsu วันที่: 8 กันยายน 2552 เวลา:21:56:09 น.  

 
น่าสนุกว่ะแก ฉันอยากไปเที่ยวบ้างอะ
อัพบล็อคแล้วน๊า มาดูได้ อิอิ


โดย: wayoflife วันที่: 10 กันยายน 2552 เวลา:16:35:42 น.  

 
น่าสนุกจัง


โดย: blog pu วันที่: 16 กันยายน 2552 เวลา:9:17:00 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
สวัสดียามค่ำค่ะคุณEsc ดิฉันอัฟblogตั้งแต่วันวานแต่เพิ่งจะมีเวลามาทักทายใกล้วันแข่งขันเข้ามาทุกที อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ เด็กๆซ้อมตั้งแต่เช้ายันเย็นมา3-4วันแล้วในส่วนตัวก็พอใจในการร่ายรำของเด็กๆ แต่คู่แข่งเขาก็ต้องพร้อมเหมือนกันโดยเฉพาะทางเจ้าภาพแว่วมาว่า เขาก็แพ้ไม่ได้เช่นกัน งานเข้าดิฉันซะแล้ว ยังไงก็จะนำภาพมาฝากแล้วกัน อ้อลืมบอกไปเป็นงานสารทไทยจัดโดยสมาคมหอการค้าจังหวัดอ่างทองและสภาวัฒนธรรมจังหวัดค่ะ มีการกวนกายาสราทที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ถ้าเดาไม่ผิดจะต้องมีภาพจากข่าวตามสถานีโทรทัศน์แน่หรือสะเก็ดข่าวทางช่อง 7สถานที่จัดงาน วัดหลักแก้ว อ.วิเศษฯ จ.อ่างทองค่ะ คุณEscสบายดีนะคะ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 17 กันยายน 2552 เวลา:21:25:36 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
สวัสดียามสายๆค่ะคุณEsc วันนี้ครูเกศมาหาคุณEscด้วยความคับแค้นใจ ครูเกศเรียนเชิญไปตั้งกระทู้กันที่บ้านครูเกศหน่อยค่ะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะคุณEsc


โดย: เกศสุริยง วันที่: 22 กันยายน 2552 เวลา:10:39:14 น.  

 
ตนอไปเวียงจันสามวันก็มีหนึ่งดครงการที่จะไปวังเวียง
แต่เมื่อนึกถึงเวลาที่นั่งโยนตัวแกว่งไกวอยู่ในรถ เลยเปลี่ยนใจ ขี่แมงกาไซด์ ตายอยู่ในร้านกาแฟทั้งสามวันดีกว่า....เสียดายเหมือนกันที่ไมได้ไป......

อยากเห็นความสวยงามแต่เมารถ...เฮ้อออออ


โดย: เจ้าหญิงที่เจ้าชายตายจาก (timeofmylove ) วันที่: 25 กันยายน 2552 เวลา:17:10:06 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
สวัสดีค่ะคุณทราย ดิฉันขอขอบคุณกำลังใจที่มีให้ ทำให้ครูเกศคนนี้มีแรงฮึดสู้อีกครั้งค่ะและขอโทษที่แวะมาทักทายช้านะคะเพราะว่าอาทิตย์ที่ผ่านมามีงานเกษียนอายุราชการเข้ามาเยอะพอสมควรเลยต้องเร่งๆทำงาน แต่ตอนนี้เริ่มเบาแล้วล่ะค่ะ ขอให้คุณทรายมีความสุขมากๆนะคะและเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดไป........ครูเกศเองจ๊ะ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 28 กันยายน 2552 เวลา:9:23:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Escobar
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ช่างมันเถอะช่างมัน
ชีวิตต้องเรียนรู้อีกมาก ความผิดพลาดขอให้เป็นบทเรียน
Friends' blogs
[Add Escobar's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.